Twenty Six Days in the Life of Dostoevsky

‫پنجاه و یکمین ترجمه گروه پيشگام ‫"ترجمه‌ي فيلم‌ها به انتخاب شما"

‫"بیست و شش روز از زندگی داستایوسکی"

‫ضرب‌المثل روسی درست گفته که ‫مشکلات تنهایی قدم نمی‌زنند.

‫طفلک فئودور میخایلوویچ، وقت ‫نداشت حتی همسرش رو خاک کنه.

‫حالا هم که برادرش.

‫به زمین و زمان هم بدهکاره.

‫اجاره هم نمی‌تونه بده. ‫هرچی داره رو گرو می‌ذاره.

‫قراردادش با انتشارات ‫استیلوفسکی چی شد؟

‫نمی‌دونی چه آدمیه. بیشتر دلاله. ‫واسه داستایوسکی که اینجور آدمیه.

‫اگه تا اول نوامبر، رمان رو ‫تحویل نده می‌فرستتش بیگاری.

‫بیخیال هم نمیشه. که شاید ‫استیلوفسکی تا نه سال دیگه...

‫همه‌ی کارهاش رو منتشر کنه ‫و هیچ پولی هم کف دستش نذاره.

‫ولی هیچ‌جوره نمی‌تونیم ‫بذاریم همچین اتفاقی بیفته.

‫سوسلوا چطور؟

‫با پولینا؟ میگن یه ‫جایی خارج از کشوره.

‫سلام آقایون. شنیدین که یه نفر ...

‫به نام اولخین، دوره‌ی تندنویسی راه انداخته.

‫ای کاش می‌تونستم به فئودور میخایلوویچ ‫توصیه کنم این دوره رو بره که سرعتش بهتر شه.

‫این روش جدید چطور؟ که اون ‫دیکته کنه و تندنویس براش بنویسه.

‫-آره، آره ‫ اینم بد فکری نیست آقایون.

‫خداحافظ.

‫فئودور میخایلوویچ ‫افتخار می‌دین که ...

‫بله حتماً.

‫فقط چای میل می‌کنین؟

‫بله، من عاشق چایی‌ام.

‫- اومدم بیرون که یکم ذهنم آروم شه ‫- از طرف دیگه من... عه ...

‫و اجازه بدین بپرسم چی ‫می‌خواین بنویسین؟ رمان؟

‫بله رمان.

‫- تا اول نوامبر ‫- بله.

‫برای اینکه از بدهی و زندان خلاص شین.

‫- فقط موفقیت‌تون جای سوال داره ‫- چی؟

‫شکی نیست که آقای ‫استیلوفسکی شما رو نابود می‌کنه.

‫حتماً این کار رو می‌کنه.

‫- تو چجوری از همه‌چی خبر داری؟ ‫- من خبر دارم.

‫تو کی هستی؟

‫من؟ من خدمتکار اون ناشر ‫نامرد شما، استیلوفسکی هستم.

‫هم توی اداره هم مغازه.

‫- پیش استیلوفسکی؟ ‫- اون نابودتون می‌کنه.

‫-چطوری؟ ‫- نمی‌دونم چطوری. ولی حس می‌کنم.

‫مراقب باشین

‫چون‌که ...

‫آدم درستی نیست. خودخواهه.

‫- خدا و پیغمبر حالیش نمیشه ‫- چجوری میشه ازش فرار کرد؟

‫چطور میشه از پستی آدم‌ها فرار کرد؟

‫درسته فئودور میخایلوویچ، درسته.

‫فئودور میخایلوویچ یکم بهم بگین ‫رمان جدیدتون در مورد چیه؟ ها؟

‫- یکم بگین که واسه نوه‌هام تعریف کنم...

‫نه نمیشه ...

‫یعنی که ...

‫کار خیلی خوب پیش ‫نمی‌ره. اصلاً خوب نیست.

‫کمک... کمک...

‫پلیس ... کمک!

‫کمک!

‫پولینا!

‫پولینا... ‫آپولیناریا...

‫ببخشید

‫اشتباه گرفتم ‫عذر میخوام.

‫همه‌چیز تا چند روز دیگه عوض میشه.

‫من...

‫همون اول بدون هیچ ‫جنگی قلبم رو تسلیمش کردم.

‫بدون هیچ امیدی که دوستم داشته باشه.

‫و من می‌دونم که

‫یه روز عاشق کس دیگه‌ای می‌شی.

‫ولی هیچوقت... گوش کن پولینا هیچوقت...

‫مهم نیست چقدر زندگی کنی...

‫هیچوقت کسی رو پیدا نمی‌کنی، قلبی رو پیدا ‫نمی‌کنی که اندازه‌ی من دوستت داشته باشه.

‫تو هم هیچوقت خوشبخت نمی‌شی فدیا

‫آره؟ برای چی؟

‫خودت نمی‌دونی؟ به این خاطر که تو

‫هم از رنج خودت و هم از رنج دیگران

‫مثل خوردن شکلات لذت می‌بری.

‫من تنهام

‫مثل سنگی که پرت شده یه گوشه.

‫انگار سرنوشتم اینه که

‫همه‌ی کسایی که دوست دارم رو عذاب بدم

‫و رنج بکشم.

‫- سلام ‫- سلام.

‫میخوام جناب داستایوسکی رو ببینم.

‫بفرمائید داخل.

‫بفرمائید، برین تو.

‫من اسنیتکینا هستم.

‫آنا گریگوریونا

‫از ریخین اومدم.

‫اومدم که آقای داستایوسکی رو ببینم.

‫داستایوسکی منم.

‫بفرمائید.

‫بفرمائین.

‫بله...

‫چند وقته که تندنویسی می‌کنین؟

‫شش ماه.

‫و استاد‌تون چندتا شاگرد داره؟

‫اوایل زیاد بودن، ولی حالا ‫بیست نفر بیشتر باقی نمونده.

‫توی کارهای جدید همیشه همین‌طوریه.

‫کیه که بخواد کار کنه؟

‫بله، در ضمن امیدوارم که استادتون اولخین

‫در مورد شرایط من واسه‌تون توضیح داده باشه.

‫50 روبل بابت کاری که انجام می‌دین.

‫شرایط من اینجوریه ‫که خانم کاترینا گریگوریونا

‫- آنا ‫- چی؟

‫آنا گری‌گوریونا

‫ببخشید.

‫من بیمارم

‫برای همین هم حافظه‌ام افتضاحه.

‫فدوسیا، چای بیار.

‫چندخطی برای امتحان ‫بهتون دیکته می‌کنم.

‫خب این حداقل...

‫روز گذشته روزنامه‌ها گزارش دادند که

‫در ولادیمیر، کسی از ‫اعمال شاقه فرار کرده است.

‫لطفاً انقدر تند نخونین.

‫شخص فراری از اعمال شاقه

‫مجدد دستگیر و به شلاق محکوم شد.

‫لطفاً این رو با لحن ساده و عوامانه بنویسید.

‫چقدر سرعت‌تون پایینه. خیلی پایینه.

‫غیرقابل پذیرشه.

‫اینجوری که خیلی مزخرفه.

‫اینجوری که توی این چهار هفته

‫ده صفحه هم نمی‌تونم بنویسم.

‫من هیچوقت مجبور نشده ‫بودم که با یه تندنویس کار کنم.

‫نمی‌دونم... نمی‌دونم.

‫آقای داستایوسکی اگه کارتون با من ‫پیش نمی‌ره من هیچ ادعای بیجایی ندارم.

‫مثل اینکه بهتون برخورد.

‫من خیلی خوشحال ‫شدم وقتی که اولخین

‫یه تندنویس خانم رو پیشنهاد داد. نه یه آقا.

‫- می‌دونین چرا؟ ‫- چرا؟

‫چون احتمالاً مردها همیشه مست کنن.

‫شما چی؟ امیدوارم شما اهل مشروب نباشین.

‫ها؟

‫خیال‌تون راحت آقای داستایوسکی.

‫مطمئن باشین که من مشروب‌خور نیستم.

‫آنا صبر کن کجا داری میری؟ ‫آنا گریگوریونا

‫من نه کلفتشم

‫نه چاپگر شخصی‌اش که اینجوری بهم توهین کنه.

‫خب اون فئودور میخایلوویچه ‫خود خود داستایوسکی

‫واسم اصلاً مهم نیست که چقدر معروفه.

‫- من یه زنم ‫- خیلی‌خب.

‫- باید این رو در نظر بگیری ‫- ببخشید اعلی‌حضرت.

‫آخه به من چه ربطی داره آنا گریگوریونا؟

‫سر هرچیزی تو جوش میاری.

‫اصلاً گفت که برنامه‌اش چیه؟

‫- چه پروژه‌ای داره؟ ‫- آره، آره.

‫نخند بهم.

‫من به چشم یه خدا نگاهش می‌کردم.

‫کاملاً جذبش شده بودم.

‫قبل از اینکه اون حرف‌ها رو بزنه

‫رویام این بود که دستیارش بشم، ولی اون ...

‫اوه میشا، باید خودت می‌دیدی... ‫عصبانی، شاکی، بی‌نزاکت.

‫دیگه تموم شد.

‫نه، کجا میری آنا گریگوریونا؟

‫من شما رو می‌شناسم.

‫می‌دونم که خیلی هم ‫مشتاقانه منتظرتون هستند.

‫چقدر خوب.

‫خیلی خوبه که برگشتین.

‫بله، بله. دیروز خیلی رنجوندم‌تون.

‫ولی فقط برای لحظه‌هاییه که زبونم تلخ میشه.

‫فقط واسه دم‌دمی مزاج بودنمه.

‫و اعصابم که همیشه ‫ضعیف و سرخورده‌ست.

‫اجازه بدین...

‫شما سیگار می‌کشید؟

‫من؟

‫من نه تنها سیگار نمی‌کشم بلکه خوشمم ‫نمیاد وقتی سیگار کشیدن خانوم‌ها رو می‌بینم.

‫بله، بله، بله...

‫سیگار برای خانم‌ها بده.

‫من همیشه این رو گفتم.

‫خانم‌ها با سیگار. اه.. ‫چی از این بدتر؟

‫کی بعد از سیگار می‌بوستش؟

‫خب پس شما آماده‌این کاترینا گریگوریونا...

‫- آنا، فئودور میخایلوویچ. اسم من آناست ‫- چی؟

‫آها. خیلی ببخشید ‫آنا گریگوریونا

‫آنا گریگوریونا.

‫نفرت‌انگیزترین نوع فراموشی.

‫پس شما الان آماده‌این

‫آنا گریگوریونا

‫- عه فدوسیا ...

‫خیلی ممنون.

‫این بهترین چیز جهانه ‫چای.

‫بفرمائین.

‫می‌تونم بپرسم که چند ‫سال‌تونه آنا گریگوریونا؟

‫من... بیست‌ سالمه

‫چقدر جوون!

‫شما احتمالاً هیجکدوم از کتاب‌های ‫من رو نخونده باشین. خوندین؟

‫بله اولین بار که اومدم پیش‌تون

‫اینطور به نظرم اومد که

‫دقیقاً مثل جنایت و مکافات شده

‫وقتی راسکولنیکف رفت پیش پیرزن. یادتونه؟

‫آره، یادمه، یادمه.

‫فئودور میخایلوویچ...

‫بله؟

‫می‌تونم یه سوال ازتون بپرسم؟

‫حتماً دختر عزیزم

‫کی ادامه‌ی جنایت و مکافات رو منتشر می‌کنید؟

‫(تا آن زمان این رمان به صورت ماهانه در ‫نشریه‌ی "روسکی وستنیک" منتشر می‌شد)

‫جنایت رو ...؟

‫نمی‌دونم چی بگم.

‫وقتی که سویدریگایلف

‫میاد پیش راسکولنیکف

‫آره، خب؟

‫سویدریگایلف آدم بدیه درسته؟

‫من نگران راسکولنیکف شدم.

‫واسه یه قاتل دل می‌سوزونی؟

‫بله، متاسفم.