Open City (Roma, Città Aperta)

ΡΩΜΗ, ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ

'Ολοι οι χαρακτήρες και τα περιστατικά σ'αυτό το έργο

παρόλο που είναι εμπνευσμένα από την τραγική και ηρωική περίοδο

των εννέα μηνών της κατοχής των Ναζί, είναι βγαλμένα από την φαντασία.

Τυχόν ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα είναι συμπτωματική.

Ω, Θεέ μου!

'Ερχομαι!

- Ο μηχανικός Τζόρτζιο Μανφρέντη; - Δεν είναι μέσα.

- Που είναι; - Δεν ξέρουμε.

Σπάνια είναι σπίτι.

Που πηγαίνει;

Ξέρετε, είναι νέος και ελεύθερος.

- Που είναι το δωμάτιό του; - Από κει.

Ψάξτε το σπίτι.

Πολλοί επισκέπτες;

'Οχι, τελευταία.

Φυσικά!

Άλλοι νοικάρηδες;

Δύο.

- Που είναι το τηλέφωνο; - Εκεί πίσω.

Εγώ θα το σηκώσω!

Είναι ο Τζόρτζιο εκεί;

Ναι, τον Μανφρέντη. Ποιος είναι;

'Ενας φίλος.

Ποιος φίλος;

Με ποιόν μιλάω;

'Ηταν μια κυρία. Ποια είναι;

Δεν την ξέρω.

-Εκείνη η πόρτα; -η ταράτσα.

Ηρέμησε!

- Τι είναι εδώ; - η Πρεσβεία της Ισπανίας.

Θα διαιρέσουμε τη Ρώμη σε δεκατέσσερις ζώνες.

Το σχέδιό μας έχει δοκιμαστεί επιστημονικά και σε άλλες πόλεις.

Το μπλόκο θα μας επιτρέψει να κλιμακώσουμε τις επιχειρήσεις μας.

Με τη λιγότερη δυνατή βία.

Τηλεφώνησε ο λοχίας Μπάροου.

Δεν έχει βρει αυτό το άτομο.

Να φέρει την ιδιοκτήτρια και την υπηρέτρια;

'Οχι, δεν είναι ανάγκη.

Κακά νέα;

Κάποιος έχασε το ραντεβού του.

Κάποιος σημαντικός;

Ελπίζω.

Τους ξέρεις;

'Οχι, ποιοι είναι;

Είναι γνωστός με το όνομα Μανφρέντη.

Αποκηρύχθηκε από αρχηγός της επιτροπής της Εθνικής Απελευθέρωσης.

Πιστεύω πως είναι αυτός.

Πως τον ψάρεψες;

Γνωριστήκαμε εδώ, σ'αυτό το γραφείο.

Κάθε βράδυ περιφερόμουν στη Ρώμη χωρίς να βγαίνω έξω από εδώ!

Μου αρέσουν οι κρυφές φωτογραφίσεις.

Σου αποκαλύπτουν ενδιαφέροντα πράγματα.

Για παράδειγμα, όταν συνάντησα τον Μανφρέντη

και την κοπέλα του,

σκέφτηκα:

αυτόν κάπου τον έχω ξαναδεί!

Κοίτα

εδώ.

Τον δεύτερο από τ'αριστερά. Τις έλαβα από το Βερολίνο.

Δε νομίζω να κάνω λάθος.

Αυτός είναι! Είναι ένα και το αυτό!

Τι είναι αυτός ο θόρυβος;

Τι συμβαίνει;

Ανακρίνουμε αυτόν τον καθηγητή. Είναι πεισματάρης.

Φιμώστε τον!

Πως ουρλιάζουν, αυτοί οι Ιταλοί!

Κι αυτή;

Μαρίνα Μαρή, ηθοποιός.

Α ναι. Την έχω δει. Είναι πολύ όμορφη.

Ναι, πολύ.

Ηρεμήστε!

Τι τρέχει;

Παραβίασαν τον φούρνο!

Κι εσύ τι κάνεις;

Δυστυχώς, φοράω στολή.

- Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. - Το ξέρω...

Τα καθάρματα! Μέχρι και τις ζύμες πήρανε!

Και είπαν όχι αλεύρι!

Αγκοστίνο, πήγαινε φέρε λίγο!

Μα πως θα το κάνω; Είμαι καντηλανάφτης! Θα πάω στην κόλαση!

Τότε θα τρως ζύμη στον παράδεισο.

Άσε εμένα να πάω.

Πίνα, κι εσύ εδώ;

Να λιμοκτονήσω τότε;

Βοήθα με, λοχία!

Βρε δεν πας...

Εδώ είμαστε.

Θες να το κουβαλήσω εγώ; Είναι βαρύ.

Τώρα είναι πιο ελαφρύ.

Δεν θα 'πρεπε, αλλά πεινάω εδώ και πολύ καιρό.

Πίνα, πιστεύεις πως οι αμερικάνοι υπάρχουν στ'αλήθεια;

'Ετσι φαίνεται.

Θες να αγοράσεις αβγά με 16 λιρέτες?

Πως τολμάς να μιλάς για μαύρη αγορά εν όποιόν μου;

Άσ'το... Γεια σου.

Τι θέλετε;

Τον Φραντσέσκο, τον τυπογράφο.

Είναι έξω.

Που είναι;

'Εχει μια δουλειά.

Εσείς ποια είστε;

Δε σας αφορά.

Ξέρω. Είσαι η Πίνα!

Με ξέρεις;

Ο Φραντσέσκο έχει μιλήσει για σένα.

Εσύ είσαι...

'Ενας φίλος.

Τη χαζή! Νόμισα πως ήσουν η αστυνομία!

- Πως μπορώ να σε βοηθήσω; - Πήγαινε με στου Φραντσέσκο.

Πάω να φέρω το κλειδί.

Συγνώμη, δεν το έβρισκα.

'Ελα.

Είναι τόσο ακατάστατα εδώ μέσα...

Γνωρίζεις τον Δον Πιέτρο;

Τον παπά. Πρέπει να τον δω.

Να πάω εγώ.

'Οχι εσύ.

- Να στείλω τον μικρό. - Είναι προτιμότερο.

Περίμενε εδώ.

Μαρτσέλο!

Τι είναι;

'Ελα εδώ λίγο.

Δεν μπορώ.

Πήγαινε στον Δον Πιέτρο γρήγορα!

Είμαι απασχολημένος!

'Ελα εδώ αμέσως!

Σου είπα να μην κάνεις παρέα με τον Ρομολέτο. Είναι επικίνδυνο!

Πες στον Δον Πιέτρο να έρθει γρήγορα.

Και μη χαθείς.

- Εντάξει, ο Δον Πιέτρο φτάνει σε λίγο. - Ευχαριστώ.

Το πρωί σαρώσαμε τον φούρνο.

- Δεύτερη φορά αυτή την εβδομάδα. - Οι κυρίες...

Κάποιες από αυτές ξέρουν τι κάνουν,

αλλά οι περισσότερες απλά αρπάζουν ό,τι βρούνε.

Μέχρι και τη ζυγαριά πήραν σήμερα!

Συγνώμη.

Καλημέρα. Για μένα ήρθατε;

Του είπα να περάσει, νόμιζα...

Γιατί δε μου το'πες;

Θα ήθελα να σου ζητήσω μια χάρη.

'Ενα λεπτό.

Βλέπεις καθόλου τη Μαρίνα;

- Ναι, στο θέατρο. - Πες της ότι Δεν μπορώ να τη δω ακόμα.

- Θα της τηλεφωνήσω. - Εντάξει.

- Στο θέατρο; - 'Οχι.

- Εδώ μένει; - είναι αδερφή μου.

Ξαφνιάστηκες, ε; Μάλλον θα σου είπε πολλά ψέματα.

Είναι ηθοποιός, ντροπή για εμάς τους απλούς εργαζόμενους...

Αλλά δεν θα αντάλλαζα θέση μαζί της.

Δεν είναι κακιά, απλά ηλίθια.

Αλλά πως ξέρεις τη Λωρέτα;

Συγνώμη. Δε με αφορά.

Είναι φίλη μιας γνωστής μου.

Η Μαρίνα;

Την ξέρεις;

Την ήξερα από πάντα.

Η μητέρα της ήταν θυρωρός στη Βία Τιμπουρτίνα

όπου δούλευε ο πατέρας μου.

Η Μαρίνα και η Λωρέτα μεγάλωσαν μαζί.

Αλλά σε παρακαλώ

μην της πεις τίποτα σχετικά με αυτό.

- Δεν την βλέπω πια. - Γιατί όχι;

Απλά νιώθω πως πρέπει να τελειώσει κάπου εδώ...

'Ηδη κράτησε πολύ.

Πόσο;

Τέσσερις μήνες.

Γνωριστήκαμε σε ένα μικρό εστιατόριο κατά τη διάρκεια μιας εναέριας επιδρομής

'Ολοι έτρεξαν να καλυφθούν, αλλά εμείς παραμείναμε.

Γέλαγε, δε φοβότανε.

- Την ερωτεύτηκες... - Ναι, έτσι έγινε.

Συμβαίνει...

Αλλά δεν είναι για μένα.

'Ισως, αν την είχα γνωρίσει νωρίτερα...

Η γυναίκα μπορεί να αλλάξει,

ιδίως άμα είναι ερωτευμένη.

- Ποιος είπε ότι είναι ερωτευμένη; - Γιατί να μην είναι;

- Δεν σου πρόσφερα καφέ! - Δεν είναι ανάγκη...

Δεν θα πάρει πολύ, μια κούπα μόνο.

Τι καλό σε φέρνει εδώ;

- Η μητέρα με έστειλε. - Πολύ καλά.

Άσε με να μιλήσω, Δον Πιέτρο.

Πρέπει να έρθεις στο σπίτι μας αμέσως.

'Ηταν αρκετά μυστηριώδης.

Κάποιος είναι στο δωμάτιο του Φραντσέσκο.

Εντάξει, πάμε.

Θα έρθει ο Αγκοστίνο. Πρόσεχε τα παιδιά.

Περίμενε. 'Ολο τρέχεις.

Λείπεις συχνά.

Δεν είναι καιρός για κατήχηση.

Αυτό είναι συγκλονιστικό!

'Ενας παπάς θα έπρεπε να ξέρει πως

'Ολοι πρέπει να εναντιωθούν στον κοινό εχθρό.

Ποιος στο 'μαθε αυτό;

- Ο Ρομολέτο. - Αλήθεια;

Ψυχή δεν πρέπει να ξέρει!

Ο Πουργκατόρη!

- Τι είναι αυτά; - Λίγα πράγματα.

Θα χρησιμοποίησες όλα τα κουπόνια σου.

- Ούτε ένα. - Πως τα πήρες;