Little Women (작은 아씨들)

SERIAL NETFLIX

Chciałabym zobaczyć…

moje 70 miliardów wonów

zanim umrę.

Rozumiem.

Natrudziłaś się, by je tu przywieźć.

Możesz zobaczyć je po raz ostatni.

Lubię…

gdy robisz tę minę.

Wyglądasz jak dziecko,

które zgubiło zabawkę.

A tak dobrze się bawiłam.

Masz mnie za tak głupią?

Naprawdę myślałaś, że uwierzę,

że Hwa-young żyje?

Tak.

Jeśli myślałaś, że coś tym zdziałasz…

To naprawdę jesteś głupia.

Cokolwiek zrobisz, ta historia skończy się twoją śmiercią.

Jeśli umrę,

jak znajdziesz 70 miliardów wonów?

Te drobne nic dla mnie nie znaczą.

Myślisz, że chodzi o pieniądze?

Jestem artystką.

Wyobrażę sobie, że nakręciłam hit przynoszący 70 miliardów.

Podobno ktoś wyrzucił to z balkonu.

To wbrew zasadom naszego apartamentowca.

Kara wynosi 1000 dolarów.

Ty to zrobiłaś?

Cóż…

trochę mi się nudziło.

Nie wiesz, że w Singapurze mogą ci wlepić mandat za zaśmiecanie?

Nieważne.

Przyszedłeś po pieniądze?

Szkoda. Nie ma ich tu.

Mam pomysł.

Pokłóciliście się o pieniądze.

Postrzeliła go

i skoczyła.

Niezłe zakończenie, prawda?

Oszczędziłeś mi zachodu z szukaniem kapusia.

Nie chodzi mi o pieniądze.

Kochanie, przestań.

Co, do licha?

Wyłączyła pani telefon.

Przyszedłem przekazać wiadomość.

Czemu się wtrącasz?

Wkurzasz mnie!

Obiecałaś nie robić afery do końca wyborów.

Nie będzie afery.

Dobrze się przygotowałam.

Wszystko się dobrze skończy.

Nie mogę się poddać!

Możesz,

skoro stawką jest twój cały majątek.

Jaki majątek?

Dzień dobry.

Tu dziennikarka Oh In-kyung.

Zabezpieczyłam rejestry łapówkowe zarządzane przez pani rodzinę.

Analizowałam je całą noc.

Wiedziałam, że to coś wielkiego,

ale nie spodziewałam się liczb powyżej biliona.

Za kogo ty się masz?

Jak śmiesz mi to robić?

Nie możesz jej po prostu zabić?

Zadbałam o to, b y księgi wpłynęły, jeśli umrę.

Ten materiał mógł przewrócić cały kraj do góry nogami,

więc nie było mi łatwo,

bo musiałam wybierać między nim a życiem mojej siostry.

Zostanę z ręką w nocniku, ale możemy się dogadać.

Rejestry za moją siostrę.

Nie rób tego, In-kyung.

Cicho, zanim zmienię zdanie, In-joo.

Nienawidzę ich.

CHOI DO-IL

Dyrektor Shin Hyeon-min, który prowadził te księgi,

był pierwszym z nas, który popadł w niełaskę.

W ciągu 25 lat zdefraudowano ponad trzy biliony wonów.

Mówi pan, jakby działał sam.

To dowód, że był pan w to zamieszany.

Nie nazywamy ludzi odkładających pieniądze dla naszej organizacji

„popadającymi w niełaskę”.

„Popadający w niełaskę” to ci,

którzy nie oddadzą życie, gdy trzeba.

Lęk dyrektora Shina przed śmiercią wpędził go w hazard.

Jego ojciec był silnym żołnierzem, który na wojnie uratował życie generałowi.

Ale z jakiegoś powodu jego syn był słabym człowiekiem.

Przez „organizację”

rozumie pan Stowarzyszenie Jeongran?

Członkowie Stowarzyszenia Jeongran, którzy otrzymują orchideę, są zmuszeni

do samobójstwa, jeśli sami nie chcą go popełnić?

Wie pani,

że bardzo panią szanuję?

W swojej karierze spotkałem wielu dziennikarzy,

ale żaden nie zdenerwował mnie tak jak pani.

Rozumiem, że tak.

Zastanawiała się pani,

dlaczego jeszcze pani żyje?

Pyta mnie pan, czemu mnie jeszcze nie zabiliście?

Nie może mi pani zaszkodzić.

Zwolnili panią po sprawie z bankiem oszczędnościowym,

a pani zapytanie o nieruchomości tylko podniosło moją popularność.

Ktoś mógłby pomyśleć,

że pracuje pani dla mnie.

Poczekamy, zobaczymy.

W dniu, gdy w wieczornych wiadomościach

pojawią się informacje o Stowarzyszeniu Jeongran.

Gdy była pani praktykantką,

była pani znana wśród ofiar banku oszczędnościowego.

Była pani tak oddana pracy,

choć wiedziała że artykuł nie trafi do mediów.

Dlatego dostawała pani cynk.

Zapytałem więc,

czy można pani odpuścić.

Oto, co powiedzieli.

„Lepiej ją trzymać, żeby zobaczyć, jak daleko zajdzie”.

Nie mówi pan

o szefie departamentu Jo Wan-gyu, prawda?

Tajfuny, pożary, samobójstwa rodzinne…

Zastanawiała się pani kiedyś, dlaczego trafiają się

pani tylko takie sprawy?

To, co powiedział pan Jo, było ciekawe.

„Powinna już się poddać,

ale jest uparta, bo dorastała w biedzie”.

Nie potrzebuję stacji.

Są inne sposoby.

Właśnie.

Ale…

bez tych ksiąg

nikt pani nie uwierzy.

Do tej pory nikt pani nie wierzył…

i nie uwierzy.

Panie Choi.

Hwa-young…

nie żyje.

Przykro mi…

Musiałeś się wystraszyć,

gdy uciekłam z pieniędzmi.

To moja wina.

Powinienem był rozważyć wszystkie możliwości.

Nie spodziewałem się, że mnie zdradzisz.

Myślałem, że mi ufasz.

Nie chodzi o to, że ci nie ufałam.

Chciałam się tylko…

zobaczyć z Hwa-young.

Chciałam podzielić się pieniędzmi.

Gdzie one są?

Co to za cegły?

70 miliardów wonów jest…

na stacji MacPherson,

w skrytce numer sześć.

Pani Foster przyniosła te cegły.

To klucz do skrytki.

Daję ci go, bo całkowicie ci ufam.

Chyba

zaraz zemdleję.

Jeśli umrę…

Nie umrzesz.

Ale jeśli…

się nie obudzę,

dopilnuj proszę, by moje

siostry dostały swoją część.

Błagam cię.

Park Jae-sang powiedział mi coś o tobie,

ale nie uwierzyłam. To musi być kłamstwo.

Wiesz może coś o Stowarzyszeniu Jeongran?

Nauczyłeś mnie, jak być dziennikarzem.

Nauczyłeś mnie zbierać informacje i pisać artykuły.

Kazałeś mi nikomu nie ulegać,

bo badamy prawdę.

Że nie musimy się bać niczego poza historią i społeczeństwem.

Po zwolnieniu z HTN

udało mi się przetrwać trzy lata.

Ale przez chorobę żony utknąłem w martwym punkcie.

Mój kuzyn prowadził lawetę.

Miesiącami jeździłem za nim, żeby się nauczyć.

I jak się skończyło?

Wiele dni nie mogłem znaleźć pracy.

Wtedy przyszedł

do mnie prezes i zapytał:

„Może wrócisz do bycia dziennikarzem?”.

Dostałem orchideę i poznałem

generała Won Gi-seona.

Przysięga była prosta.

„Oddaję swoje życie i śmierć Stowarzyszeniu Jeongran.

Zachowam poufność, dopóki nie otrzymam zgody na wypowiadanie się”.

Dopóki byłem lojalny wobec Jeongran,

jako dziennikarz mogłem korzystać z wolności.

Pozwolono mi zdawać relacje

zgodnie z moim sumieniem.

„Sumieniem?”

Odrzuciłeś moje teksty o ofiarach banku, twierdząc,

że nie są warte publikacji.

Gdy przyklejono mi etykietę sprawiającej kłopoty,

zniechęcałeś mnie do tego.

Dawałeś mi relacje tajfunów, pożarów i samobójstw,

wiedząc, że to moja słabość.

Masz rację.

Próbowałem cię zniechęcić.

Żebyś zrozumiała, że są inne sposoby.