Ghost Train

UPIORNY POCIĄG

Przestań łapać mnie za nogi.

Zabierz stopy.

TEREN PRYWATNY

- Sądziłem, że to lubisz. - Śmierdzą, Peter.

- Twoja twarz śmierdzi. - Wcale nie.

Chyba pójdę na plażę.

Nie zostawiaj mnie tu z nim.

- Co ze mną nie tak? - Jesteś idiotą, Peter.

- Chyba ty, Sam. - Będzie dobrze.

Jeszcze raz nazwij mnie idiotą, a cię walnę.

Chodź, Sam.

- Przepraszam, drzwi są zepsute. - Widzę.

- Jak podróż? - W porządku.

- Zjadłeś kanapkę? - Możesz otworzyć okno?

Cholera. Przepraszam, Michael.

Z roku na rok coraz bardziej siwiejesz.

Dzięki.

Co na to twoja piękna szwedzka żona?

- Jest Finką. - To różnica?

Słuchaj, mam wolną kanapę. Zostaniesz na noc.

Wracam do domu, do dzieci. Przykro mi.

Jasne, wstąpmy po drodze na piwo. Nadrobimy zaległości.

Wolałbym mieć to już z głowy.

Dobrze cię widzieć.

Do kitu.

Co to?

1 £ ZA PRZEJAZD

Chyba tu się wkłada monety.

Mamy 52 pensy. Za mało.

- Masz więcej. - Nieprawda.

Twoja mama ma kasę, więc ty też.

Wcale nie.

Chodźmy na plażę.

Siniak albo kasa, twój wybór.

Dawaj.

- Plaża. - Przestań nawijać o plaży.

Idziemy tylko tam.

Chyba pójdę na plażę.

Na co czekasz?

Upiorne.

Pospiesz się!

W środku zetnę kilka głów.

- Co zrobiłeś? - Nic.

Włożyłem wszystko i po prostu…

Ty złodziejska kupo…

Ja się gorzej starzeję.

Może gdybym mniej pił, co?

Wyjeżdżam.

To jedźmy.

Z kraju.

Wyjeżdżam z kraju.