Little Women (작은 아씨들)

SERIAL NETFLIX

Co u ciebie, Jae-sang?

Kopę lat.

A u ciebie?

Zdrowo wyglądasz.

Pewnie dlatego, że byłem 4 lata w szpitalu.

Czuję się, jakbym się dobrze wyspał.

Nasłałeś panią Go, by mnie zabiła?

Bądźmy szczerzy. Nie wiedziałem, co knujesz.

Ręce do góry. Nie ruszaj się.

Panie Park?

PAN PARK

Pani Go.

To ja, Won Sang-woo.

Panie Won.

Zrobi pani dla mnie dwie rzeczy.

Przeleje miliard dolarów na moje konto w Panamie.

Załatwi 3000 $ w gotówce.

Jutro rano wyjeżdżam z portu Mukho.

Proste, prawda?

Przyjadę.

Porozmawiajmy twarzą w twarz.

Panie Park.

Spieszę się. Widziała pani, prawda?

Zebranie gotówki zajmie mi 30 minut.

Realizacja przelewu zajmie kilka godzin. Jeśli coś mu pan zrobi…

Myślałeś, że się uda?

Że dostaniesz się do Panamy?

Powinienem był od razu cię zastrzelić.

Zastanawiałem się, czy jechać do Panamy, czy cię zabić.

Wybrałem Panamę.

Głupio zrobiłeś.

I co teraz, draniu?

Tę twarz chciałem zobaczyć.

To twoja prawdziwa twarz.

Chciałeś mnie zabić od czasów,

gdy podkradałeś mi zabawki.

Nigdy jej publicznie nie pokazałeś, prawda?

Twarzy mordercy.

Jak myślisz, dlaczego zaszedłem tak daleko?

Wiesz, ilu ludzi musiałem zabić?

Po prostu miałeś szczęście urodzić się w tej rodzinie.

Ale musiałem się wykazać.

Dlatego tu jestem.

Jesteś taki sam jak twój ojciec.

Na rozkaz mojego ojca,

twój ojciec mordował ludzi młotkiem

i rozjeżdżał ich samochodem.

Był bardzo posłuszny,

jak wierny pies.

Nie powinieneś był opuszczać szpitala.

Nie wiedziałeś, że musiałbym cię wtedy zabić?

Chciałem wszystkim pokazać,

jaki naprawdę jesteś.

A jaki jestem?

Jesteś złodziejem.

To musiało być trudne.

Powiedz, że zrobiłem dobrze.

Tylko to się liczy.

Myślałeś, że powiem inaczej?

To była

część naszego planu.

Możesz zrobić

tylko jedno.

TABLETKI NASENNE

Musisz spać.

Jutro czeka cię kolejny pracowity dzień.

Hyo-rin.

In-joo?

Gdzie jest In-hye?

Nie mogę się dodzwonić. Nie ma jej w pokoju.

Moja mama…

Co z twoją mamą?

Powiedziała,

że In-hye uciekła do Japonii,

ale myślę, że ją porwała.

Dlaczego?

In-hye nigdy by mnie nie zostawiła i nie uciekła.

Mama jest zdolna do…

Hyo-rin.

Dokąd mogła ją zabrać?

Jakieś pomysły?

Słyszycie to?

Ktoś chodzi po schodach.

Moja mama

chodzi po schodach, kiedy coś ją martwi.

Wstawaj.

Pora, bym umarła?

Jesteś na to gotowa?

To byłoby lepsze

niż siedzenie tu

przez 2922 dni.

Wolisz umrzeć,

niż tu mieszkać?

Proszę nie mówić moim siostrom i Hyo-rin,

że nie żyję.

Proszę powiedzieć, że uczę się w Rosji albo Holandii.

Że uciekłam i zatrzymałam pieniądze dla siebie.

Jeśli Hyo-rin dowie się, że mnie pani zabiła,

straci rozum.

Nie podoba mi się to.

Słucham?

Jak ci się wydaje, jak wyglądało

moje życie w ciągu tych 2922 dni,

które spędziła tu moja mama?

Miałam dziewięć lat.

Za młoda, by znać mnożenie.

Potrzebowałam mamy.

Chodziłam do szkoły,

obchodziłam urodziny

i święta Bożego Narodzenia,

dostałam pierwszy okres.

Mój ojciec ciągle przysyłał tu nowe ubrania,

torebki i buty.

Zupełnie jakby mogła stąd wyjść,

gdyby odpokutowała.

Czemu nie mogła tego zrobić?

Zagroziła, że powie wszystkim w kościele,

jeśli ojciec nadal będzie zabijał.

Chciała prosić Boga o wybaczenie.

Dotrzymałaby słowa.

Ale…

bez względu na to, czy ludzie ginęli,

powinna być moją mamą.

Jestem ważniejsza

niż ci ludzie, prawda?

Ale mimo wszystko było lepiej,

gdy jeszcze żyła.

Dlaczego mój brat

aż do końca nie potrafił tego zrozumieć?

Wystarczyło, by przeprosił

i błagał o życie.

Wiedział, że umrze.

Więc dlaczego?

Namaluj to.

Mówiłaś, że chcesz malować.

Skończ jak najszybciej.

Chwileczkę, pani Won.

Czy coś się dziś stało?

Nic się nie stało.

To, co się dziś stało, działo się codziennie

przez tysiące dni.

Nie ma pana Wona.

Pana samochodu też nie widzę.

Wie pan, dokąd poszedł?

Brakuje jednego z moich pistoletów.

Wyszedł z bronią?

Bez słowa?

Uciekł.

Jak to?

Dlaczego?

Znalazł się w centrum

największego skandalu w tym kraju.

Jak mógłby się nie bać?

Chyba nie o to chodzi.

Myśli pan,

że sam pojechał zabić Park Jae-sanga?

Nie zna się pani na ludziach, pani Oh.

Sang-woo nie potrafi strzelać.

Zrezygnował z akademii wojskowej, bo bał się używać broni.

Nie wyrwałby nawet kwiatka.

Tak się nie da.

Na wojnie…

zwykle używa się broni.

- In-hye! - In-joo.

In-hye!

Już dobrze. Jestem tu.

Musiałaś się bać.

Nic ci nie jest?

Więc to jest

zamknięty pokój.

Zamknięty pokój?

UCIEKAJ

Co to za pokój?

Wyjdźmy stąd.

Chodźmy, In-hye.

WSPANIAŁA PRZYSZŁOŚĆ SEULU

Niedługo ogłoszą ostateczne wyniki.

Ma pan co najmniej 20 punktów przewagi w sondażach.

Tak nagła zmiana w sondażach przed wyborami jest bezprecedensowa.

Dowiedziałaś się, jak Sang-woo uciekł ze szpitala?

To sprawka Choi Do-il.

Zaczął współpracować z siostrami.

Idiota.

Po co wrócił?

Może czuje coś do Oh In-joo.

Myślisz, że Choi Do-il ryzykowałby swoje pieniądze i życie dla jakiejś kobiety?

Pewnie nie.

Widuje się z Choi Hee-jae.

Słucham?

To jedyne wyjaśnienie.

Pani An So-yeong jest chora.

Zaawansowany rak żołądka.

Niech przeniosą ją do szpitala.

Tak jest.

Dzień dobry, jestem Oh In-kyung.

Wysłałam panu mail w sprawie artykułu, który pisałam, zanim mnie zwolniono.

Przeczytał go pan już?

Tak.

WZROST POPARCIA PARK JAE-SANGA