Mayor of Kingstown

ใช้ได้แล้ว

- เก่งมากเจ้าหนู - ขอบคุณครับ

เอาล่ะ

เอ้านี่

- รู้ไหมว่าต้องไปตรงไหน - รู้ครับ

งั้นไปเลย

ผมไม่เคยอยากมีชีวิตแบบนี้

ไม่เคยคิดว่าจะได้อยู่ที่นี่

แต่ผมก็ไม่เคยไปที่อื่นเลย

เลยต้นไม้นั่นไปอีกหน่อย

แม้แต่ตอนที่พวกเขาส่งผมไปจากที่นี่

พวกเขาก็ส่งผมกลับมาอีก

ทุกคนในครอบครัวผมดิ้นรนต่อสู้

ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

เฉกเช่นทุกครอบครัวที่เรียกคิงส์ทาวน์ว่าบ้าน

และอีกหลายครอบครัว ที่ไม่มีวันเรียกที่นี่ว่าบ้านก็ด้วย

แต่พวกเขาก็อยู่ที่นี่อยู่ดี

เฝ้ารอวันแล้ววันเล่า

ทำอะไรหล่นหรือเปล่า

ตอนนี้ผมต้องควบคุมหนูในกรง ให้อยู่ร่วมกันอย่างสันติ

และไม่ให้ผู้ดูแลกลายเป็นหนูซะเอง

เมืองนี้เป็นเมืองบริษัท ที่ทำธุรกิจการกักขัง

มีเรือนจำเจ็ดแห่งในรัศมีสิบไมล์

ผู้คนหลงผิด 20,000 ชีวิตสิ้นหวัง ไร้อนาคต

และผมเป็นจุดเชื่อมโยงของพวกเขา กับโลกที่ไม่ต้องการพวกเขา

ผมคือแพชูชีพ

ผมคือนายกเทศมนตรีแห่งคิงส์ทาวน์

เดี๋ยวนี้เขาให้พวกผู้คุม

มาป้วนเปี้ยนแถวห้องขังเขา

รุมอย่างกับแร้งทึ้ง

อาทิตย์ก่อนผมก็บอกแล้วไงว่าให้ย้ายเขา

ผมดูเหมือนพัศดีหรือไง

เขาต่อยผู้คุมนะ

- ผมสาบานเลย ถ้าไอ้สารเลวพวกนี้ทำร้ายลูกผม... - แล้วไง

จะทำอะไรเหรอวอลเตอร์

แค่จ่ายเงินจ้างเรา เลยคิดว่าพูดกับเขาแบบนั้นได้

คิดงั้นใช่ไหม

นี่คุณคิดว่าคุยอยู่กับใคร

- นายกเทศมนตรี - ก็ใช่ไง

ผมขอโทษ

ฟังนะ เราคุ้มครองลูกคุณอยู่ใช่ไหม

แต่เขามันปากพล่อยไร้สามัญสำนึก แล้วคุณต้องการแบบไหน

ตอนนี้เขาอยู่ห้องขังแยก

เชื่อเถอะ ที่นั่นปลอดภัยที่สุดแล้ว ลูกคุณต่อยผู้คุมกรามหักนะ

แต่ตอนที่จะตัดสินโทษ

พวกเขาไม่อยากให้ผู้พิพากษา เห็นเด็ก 17 ในสภาพถูกซ้อมหรอก

ตอนนี้เขาไม่เป็นไรหรอก

แต่เขาต้องเข้าใจ คุณก็ต้องเข้าใจด้วย

ว่าเขาต้องติดคุกอีกห้าปี

และเขาต้องยอมรับความจริงว่า

คนขาวเป็นฝ่ายเดียวที่คุ้มกะลาหัวเขา

และเขาต้องให้ความร่วมมือด้วย

แปลว่าเขาต้องสงบปากสงบคำ และทำในสิ่งที่ควรทำ

ถ้าไม่ทำ เขาจะลงเอย ด้วยการตกเป็นเมียใครสักคนไปอีกสิบปี

อย่าลืมบอกให้เขาเข้าใจด้วยล่ะ

ขอโทษด้วยนะ เขาเป็นลูกชายผม

คราวหน้าก็อย่าให้เขาผลิตยาไอซ์ ในแคมป์คาราเวย์อีกแล้วกัน

ดีไหม

จะบอกอะไรให้นะ คุณไปบอกให้เขาทำเชือกจากผ้าปูที่นอน

ถ้ามีวี่แววว่าจะโดนเล่น ให้เขาแขวนคอก่อนผู้คุมตรวจเวลานอน

จะได้อยู่ในกลุ่มเฝ้าระวัง การฆ่าตัวตายพัศดีจะได้จับตาดูเขา

โอเค ไปได้แล้ว

ไอ้เบื๊อกเอ๊ย

เรามีประชุมที่เร้ดแคร์ริเอจ

จะยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดไหม

เด็กนั่นได้รับความช่วยเหลือเท่าที่เราหาให้ได้แล้ว

ดี

คะ

มีใครมีเรื่องที่ผมต้องรู้ตอนนี้ไหม

- ก็ไม่ได้มากไปกว่าทุกทีนะคะ - ดี

งั้นอีกหนึ่งชั่วโมงเราจะกลับมา

อ๋อ เดี๋ยวค่ะ จำไมโล ซันเตอร์ได้ไหมคะ

เมียเขามาค่ะ

- เธอต้องการอะไร - เธอไม่ยอมบอกฉัน

- ให้เข้ามา - โอเคค่ะ

นายไปก่อนเลย ฉันจะอยู่คุย

- แน่ใจนะ - อือ ไมโลคงส่งเธอมาแหละ

โอเค

- วีร่า - มิตช์

ไมโลเป็นไงบ้าง

ก็ดี กำลังนั่งนับวันรอ

เร็วไปหน่อยมั้ง

เขามองโลกในแง่ดี

ว่าไง จะให้ผมช่วยอะไรเขาเหรอ

เขาอยากให้ย้ายของบางอย่าง คุณช่วยปิดประตูได้ไหม

ไม่มีใครได้ยินหรอกน่า

ฉันไม่รังเกียจควันบุหรี่หรอก ปิดเถอะ

ว่ามาสิ

คืนพรุ่งนี้ฉันจะไปเอสโตเนีย และฉันต้องเอามันไปด้วย

มัน เหรอ ผมต้องรู้ว่าเราจะขนของอะไรนะ

ของจากสิ่งนั้น

เข้าใจนะ

- ทั้งหมดเลยเหรอ - เขาบอกว่าจะให้คุณ 10,000

นี่มันนอกเหนือจากงานที่เราทำนะ

ผมต้องขอฟังจากปากไมโลก่อน

ให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้กุเรื่องขึ้นมาเอง ไม่ว่ากันนะ

เขาบอกว่าจะโทรมาได้หลังบ่ายสาม

รู้จุดกับรายละเอียดทุกอย่างหรือยัง

โอ้โฮ มาเป็นแผนที่

จะมีรอยกากบาทบนพื้นไหม

หรือเขาอาจจะมีพิกัดจีพีเอส หรือ...

ไมโลไม่ให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

เขาอยากให้คุณทำสำเนาส่วนแผ่นนี้ให้ฉันเก็บไว้

ขอบคุณครับ

- ไกลอยู่นะ - เคาน์ตียึดที่ดินไปแล้ว

พวกเขาจะประมูลเดือนหน้า

- มีคนอื่นรู้เรื่องอีกไหม - ไมโลบอกว่าไม่มี

โอเค เราจะไปเอามาคืนนี้

ขอบคุณค่ะ

งั้นเจอกัน พรุ่งนี้นะ

ขอบคุณนะมิตช์

พับผ่าสิ ที่นี่มีแต่สาวแจ่มๆ ทั้งนั้น

เมืองนี้มีนักโทษ 20,000 คน กับคนอีก 40,000 คนที่คอยดูแลพวกเขา

จัดหาอาหาร สอนหนังสือ

และเมื่อพวกเขาพ้นโทษ

ก็ให้งานทำหรือโน้มน้าวให้ไปจากที่นี่

เพราะเมืองนี้เต็มแล้ว

- อ้าว ไงคะ - พวกผมมาหรือยัง

- โต๊ะใหญ่ค่ะ - โอเค ขอบคุณครับ

- ฉันจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว - นายก็โผล่หัวไปทำงานของนายซะ

ไงพวก เป็นไงบ้าง

- เป็นไงบ้าง - ดีใจที่ได้เจอนะเพื่อน

ขอกาแฟหน่อยครับ

ขอบใจ ฉันจะตายอยู่แล้ว

ขอบคุณครับ

วันก่อนฉันเจอเมียเก่านาย

บอกทีว่าเธอไปเต้นรูดเสาที่เอเลเฟนต์คลับ

ไม่ แอกเนสไม่มีอารมณ์จะไปเต้นเปลื้องผ้าหรอก

ฉันเจอเธออยู่กับไอ้สารเลว จากสำนักงานทนายของรัฐ

ขอให้ได้แต่งกับไอ้บ้านั่นเร็วๆ ล่ะ

เออ เธอคิดว่านายไม่มีเงิน

นายต้องจัดการเรื่องครอบครัวฉันทั้งสองด้านเลย

- ไม่ๆ นั่นหน้าที่นาย - ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่

เอาล่ะ มีเรื่องอะไร ทิม

ครอบครัวฉัน

แซมหลานชายฉัน

หา เพิ่งเริ่มทำงานเองนี่

- สามเดือนใช่ไหม - พวกมันล่อเขาติดกับ

ใคร

พวกคนดำ

- ยังไง - ไม่รู้สิ

พวกมันคนหนึ่งชอบหยอกเขาเล่น

ตีซี้เขา ขอให้เขาส่งจดหมายกลับบ้าน

สร้างเรื่องว่าผู้คุมอีกคนยึดจดหมายมัน

- แล้วเขาก็ทำให้จริงๆ - ใส่ซื่ออะไรปานนั้น

ทำไมนายไม่กำชับเขาให้ดีกว่านี้วะ

แต่เขาอายุ 22 นะ ไมค์

เขาคิดว่าไอ้สวะพวกนี้เป็นพี่น้อง

เด็กพวกนี้ไม่เข้าใจหรอก

- ยังไม่ทันพวกมัน - เออ ก็เลยโดนล่อให้ติดกับไง

ใช่ไหมล่ะ

ใช่

นักโทษคนไหน

ไอ้สวะนี่

มันสังกัดแก๊งนอกคุกไหม

มันอยู่แก๊งคริป

โอเค นั่นนับว่าเป็นข่าวดีใช่ไหม

เรื่องนี้ต้องมีคนอนุมัติให้ทำอยู่แล้ว

งั้นก็คงไม่เป็นไรหรอก

ไอ้หมอนี่ไม่ได้พยายามบีบให้ หลานนายเป็นลูกไล่ใช่ไหม

ถ้าหลานนายส่งจดหมายไปให้คนสำคัญๆ ในแก๊ง

ฉันจะไปเอากลับมา

แต่เราต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน

กะบ่ายเหมาะที่จะตีบอลเข้าไปไหม

- อ๋อ ได้ๆ - แล้วเรื่องนี้ทุกคนเอาด้วย

ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน

อย่าให้มีไอ้บ้าตัวไหนมาขวางแล้วกัน

ถ้าฉันได้จดหมายมา พวกมันจะลงมือแน่

เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม

เรื่องแบบนี้ฉันมั่นใจว่าต้องแย่แน่

แค่ให้แน่ใจว่าเรามีคนของเราอยู่ในสนามก็พอ

- โอเคนะ อย่าให้มีใครมาสอด - ไม่มีปัญหา

ทั้งหน่วยเราคุมที่นี่ ยกเว้นหน่วยสืบสวนพิเศษ ไม่ต้องห่วง

ฉันไม่อยากให้มีการกวาดตรวจ

เพราะฉันจะบอกให้ทุกคนรู้เรื่องนี้

หลานนายคงตกเป็นเป้าไปอีกสักพักนะ

พอเราจัดการเรื่องนี้ได้ เราจะให้เขาไปประจำบนหอคอย

โอเคนะ เขาจะไม่เป็นไร

ไม่แน่หรอกนะ

เพราะหลังจากนี้เขาอาจจะอยากเริ่มยิงคนก็ได้

ถ้ายิงถูกคนก็ไม่ว่านะ

เฮ้ย นี่

เดี๋ยวฉันจัดการให้

- โอเคนะ - โอเค

- ดี - ขอบใจนะไมค์

- ฝากความคิดถึงให้นายกเทศมนตรีด้วย - ได้

เออ ไมค์ เขาจะต้องจ่ายอะไรให้นายไหม

แน่นอน

แม้แต่ตำราเรียนในทุกวันนี้ก็จะสอนพวกคุณว่า

มันคือสงครามแย่งชิงสิทธิการปกครองโดยรัฐ

ซึ่งผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนเดิม และก็ใช่ มันคือสงครามแย่งสิทธิการปกครองโดยรัฐ

เป็นการแย่งชิงสิทธิการปกครองโดยรัฐ เพื่อจะตัดสินจุดยืนของตัวเองเรื่องทาส

นี่จึงเป็นสงครามที่ต่อสู้

เพื่ออิสรภาพในการเลือกเป็นทาส

และเป็นครั้งเดียวในประวัติศาสตร์

ที่ผู้กดขี่ต่อสู้กันเองเพื่อสิทธิของผู้ถูกกดขี่

เป็นเหตุการณ์ที่กำหนดสิ่งที่ตามมากที่สุด

ในประวัติศาสตร์ของประเทศ

แต่การปลดปล่อยที่เกิดโดย ชัยชนะของสหภาพครั้งนั้น

และอิสรภาพของเหล่าทาสก็สั้นนัก