Where the Crawdads Sing

ทุ่งน้ำไม่ใช่หนองบึง

ทุ่งน้ำเป็นพื้นที่โล่งแจ้ง...

มีพงหญ้างอกงามในน้ำ...

และน้ำไหลไปสู่ผืนฟ้า

ปมรักในบึงลึก

ในทุ่งน้ำนี้ มีแอ่งลึกประปราย...

เป็นหนองบึง

"บาร์คลีย์ โคฟ - นอร์ทแคโรไลนา"

"30 ตุลาคม 1969"

หนองน้ำคุ้นเคยกับความตาย

จนไม่ต้องคิดว่าเป็นโศกนาฏกรรม

และยิ่งไม่ใช่บาปกรรม

"นายอำเภอ"

เชส แอนดรูว์ ไม่น่าคิดสั้น

สุดยอดควอเตอร์แบ็คของเมืองนี้

นี่รอยเท้าพวกนายรึเปล่า?

ใช่ครับ

แล้วไหนรอยเท้าเขา?

มีเด็กที่คิดอะไรแผลงๆ

เมาแล้วนึกว่าตัวเองเหาะได้

เชส แอนดรูว์ ไม่ใช่เด็ก

เฮ้

ดูนี่สิ

เขาเปิดตะแกรงเองรึไง

หรือไม่ก็อุบัติเหตุ แค่นั้นละ

เสียชีวิตระหว่างเที่ยงคืนถึงตีสอง

สาเหตุ ตกจากที่สูง 63 ฟุต

พบรอยเลือดและเส้นผมบนโครงเหล็ก

น่าจะเป็นสาเหตุให้บาดเจ็บก่อน

พูดง่ายๆ ก็...

แรงกระแทกที่ท้ายทอยระหว่างหล่นลงไป

ถ้าท้ายทอยกระแทกโครงเหล็ก

เขาก็ต้องหงายหลังลงไป ใช่มั้ย?

ผมก็ว่า

งั้นเขาอาจโดนใครผลัก

ไม่มีรอยนิ้วมือบนราวจับหรือตะแกรง

ไม่มีเลยรึ?

รอยนิ้วเชสก็ไม่มี?

ไม่มีรอยนิ้วมือ ไม่มีร่องรอย

แต่มีเส้นใยสีแดงบนแจ็คเก็ต

ผมเพิ่งได้รายงานผลจากแอตแลนตา

มันไม่ใช่เส้นใยเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆ ของเขา

ขนแกะ

อาจเป็นเสื้อหนาว ผ้าพันคอ

หรืออะไรก็ได้

เราต้องหามันให้เจอ

มีเมียสวย ครอบครัวน่ารัก

ใครจะคิดฆ่าเขาได้ลงคอ

นายก็รู้เชสเป็นคนยังไง

ไล่ฟันหญิงไม่เลือกหน้า ยิ่งกว่าโคถึก

อย่าให้ร้ายคนตาย แฟรงค์

ฉันแค่จะบอกว่า มีคนที่น่าสงสัย

-คุณมิลตัน -ไง แซนดี้

-บรุนส์วิก สตูว์? -แหม ช่างรู้ใจ

คดีเชส แอนดรูว์ถึงไหนแล้ว ทอม

ผมเกษียณแล้ว หมดหน้าที่แล้ว

ถูกของนาย

อาจเป็นสาวทุ่งน้ำนั่น

นางอยู่แบบนั้นได้

คงบ้าพอที่จะทำอะไรโหดๆ

พี่ฉันว่า นางคือรอยต่อของวิวัฒนาการ

เชส แอนดรูว์คงแอบไปทำอะไรที่นั่น

เชส แอนดรูว์ กับสาวทุ่งน้ำ หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ

นายคิดว่าเกิดอะไรขึ้น แฟรงค์

สาวทุ่งน้ำลงมือฆ่าเชสรึเปล่า

ฉันไม่รู้ ต้องรอพิสูจน์

ดูขนนกกับอะไรพวกนี้สิ

เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์

หรือแม่มด?

คุณคลาร์ก?

-นี่นายอำเภอนะ -ทางนี้

ดูนี่

น่าจะมีหมายค้น

หลักฐานชัด มีมูลเหตุ ไม่ต้องแล้ว

ประตูนี่ คงไม่ได้ล็อค

เธออยู่นั่น

นี่เจ้าพนักงานอำเภอ

ดับเครื่องเรือเดี๋ยวนี้

ตรงไป ตรงไป

ตามเข้าไป

-นังฆาตกร -เรารู้ใครฆ่าเชส แอนดรูว์

-คนผิดต้องรับโทษ -นังพรายน้ำ

ซันเดย์ จัสทิซ

ไปไหนแล้ว เจ้าเหมียว

มานี่มะ

อยู่ไหน เมี้ยวๆ

คุณคลาร์ก

ผมชื่อทอม มิลตัน

เป็นทนาย ขอเข้าไปได้มั้ย

ขอบคุณ คุณเฟรเชียร์

คุณคงรู้ตัวว่าโดนจับข้อหาฆ่าเชส แอนดรูว์

ผมอาสามาสู้คดีให้คุณ

ผมรู้คุณไม่เคยโดนจับ

ผมจะอธิบายเรื่องการขึ้นศาล

ใครเป็นใคร อะไรต่างๆ

มีญาติที่อยากให้มาเยี่ยมมั้ย

คุณคลาร์ก ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี

ผมรู้จักคุณในนามแคทเธอรีน แดเนียล คลาร์ก

แต่คนทั้งบาร์คลีย์ โคฟ ไม่เรียกชื่อคุณ

เขาเรียกคุณว่า สาวทุ่งน้ำ

และเมื่อคุณขึ้นศาล

คณะลูกขุนที่จะตัดสินคุณคือชาวบ้านแถวนี้

ซึ่งรู้จักคุณแบบนั้น

พวกเขาจะตัดสินคุณไม่ว่าจะรู้จักคุณแค่ไหน

แต่...

ผมจะช่วยคุณไม่ได้ถ้าไม่รู้จักคุณ

แค่นิดหน่อยก็ยังดี

เอาละ งั้นก็

ผมค่อยมาใหม่ ให้คุณมีเวลาคิดก่อน

อ้อ ผมเอานี่มาให้อ่านไปพลางๆ

คุณเฟรเชียร์

ใครๆ ต่างหลงลืมสัตว์โลก ที่ซุกตัวอยู่ในเปลือก

ฉันเคยมีครอบครัว

พวกเขาเรียกฉันว่า คยา

"ปี 1953"

คยา

คยา อย่าออกไปไกลนัก

จับได้แล้ว

เจ้าหมูน้อยตัวนี้ไปตลาด นิ่งๆ หน่อย

เจ้าตัวนี้อยู่บ้าน

ตัวนี้ได้กินเนื้อบด

ส่วนเจ้าตัวนี้ไม่มีอะไร

แล้วตัวนี้ วี้ๆๆ อยู่นี่ไง

ลูกรักของแม่

เฮ้ โจดี้

เฮ้ เทต

ไปตกปลากันมั้ย

ฉันไม่ค่อยมีเวลา

"ไม่ค่อย" คำนี้ไม่มีจริง

นี่! บอกกี่ครั้งแล้ว อย่ายุ่งกับเรือพ่อ

กลับเข้าบ้าน สอนไม่รู้จักจำ

มานี่!

ลืมหมดแล้วรึ

เป็นลูกต้องเชื่อฟัง ได้ยินมั้ย

หยุดนะ อย่าทำร้ายเธอ

-อย่ายุ่งกับพ่อฉัน -ออกไป

ขืนกลับมาอีก จะยิงให้ไส้แตก

-ได้ยินมั้ย -ใจเย็นๆ

เงียบ!

หุบปากซะ!

-อย่านะ -ฉันจะตบสั่งสอน

ได้โปรด หยุดเถอะ

แม่!

แม่?

แม่ไม่กลับมาอีก

คนอื่นๆ ก็จากไปในลักษณะเดียวกัน

เมิร์ฟเป็นคนแรก

ไม่กี่เดือนต่อมา ก็แมนดีกับมิสซี

ท้ายที่สุด โจดี้

คยา

คยา ฟังนะ

พี่ต้องไป พี่ทนอยู่ไม่ไหวแล้ว

คยา ระวังตัวด้วยนะ

ถ้าเธอต้องเจอกับอะไร

วิ่งหนีไปหลบในบึง ตรงที่กุ้งก้ามแดงร้องเพลง

อย่างที่แม่บอกไว้

หนีเร็ว

โจดี้

ฉันเก็บบทเรียนจากพวกเขาเพื่อจะอยู่กับพ่อให้ได้

อย่าเข้าใกล้เขา

อย่าให้เขาเห็น

รู้จักป้องกันตัว

ฉันเคยออกไปทุ่งน้ำกับโจดี้หลายครั้ง

แต่ไม่เคยไปคนเดียว

ฉันไม่รู้ทิศทางกลับบ้าน

ทิ้งฉันไว้แบบนี้ได้ไง โจดี้

บ้าเอ๊ย

เธอโอเคมั้ย?

น้องสาวของโจดี้ คลาร์ก

อดีต

เขาหายไปแล้ว

รู้ทางกลับบ้านมั้ย?

รู้

ไม่เป็นไร

ฉันเองก็หลงบ่อย

ฉันชื่อเทตนะ เผื่อเจอกันอีก

เทต

เขามีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันสบายใจ

เป็นครั้งแรกหลังแม่กับโจดี้จากไป

ความรู้สึกอื่นที่ไม่ใช่เจ็บช้ำ

ฉันรู้สึกกล้า

หนูหิว

คุณคลาร์ก สบายดีนะครับ

จั๊มพิน ฉันก็ตื่นมาสู้ชีวิตต่อไป

นี่ลูกสาวฉัน คยา คลาร์ก

ยินดีที่ได้รู้จัก คุณหนูคยา

ช่างเหอะ ฉันสอนลูกว่าอย่าไว้ใจคน

โลกนี้มันอันตราย

ใช่ ไปตกปลาดีกว่า

ขอปลายข้าวถุงนึง

กับจิมบีม ซักแบน

-เติมน้ำมันเต็มถังด้วย -ได้ครับ

เมเบล

รอตังค์ทอนที่นี่นะ

มาช่วยพ่อตอนแม่ไม่อยู่ใช่มั้ยเนี่ย

ไม่เห็นแม่เธอเลยหมู่นี้

แม่ต้องทำงานบ้านค่ะ

ปลายข้าวแค่นี้คงไม่พอ

เอาละ มีอะไรอีก

พ่อเธอให้ไว้ 2 ดอลลาร์