Game of Thrones

เกมบัลลังก์ ตอนกฎแห่งทวยเทพและมวลมนุษย์ บรรยายไทยโดย Darken

ฝ่าบาท หากท่านอยากนั่งพัก ข้ามั่นใจว่า...

เรามารอกันตั้งแต่เที่ยงวันแล้วนะ

ประสบการณ์บอกข้าว่า พวกตะวันออกมองเวลาไม่เหมือนเรา

ครั้งหนึ่ง ข้าเคยรอซาลาดอร์ ซานน์ ที่บราวอสนี่แหละ

เรากะจะร่วมมือกันจัดการ...

เรือสามลำที่บรรทุกของชิ้นงาม...

ขอต้อนรับสู่ไอรอนแบงค์

เชิญนั่ง

พวกเราช่วยอะไรท่านได้หรือ ลอร์ดสแตนนิส

ผู้นี้คือ สแตนนิส แห่งตระกูลบาราธอร์น

กษัตริย์ผู้ปกครองชนอันดาลและเฟิร์สแมน

ลอร์ดแห่งเจ็ดอาณาจักรและผู้ปกป้องดินแดน

ตอนนี้ผู้จับจองบัลลังก์เหล็ก

คือ ทอมเมนจากตระกูลบาราธอร์น

กษัตริย์ผู้ปกครองชนอันดาลและเฟิร์สแมน

ลอร์ดแห่งเจ็ดอาณาจักรและผู้ปกป้องดินแดน

เรามิได้มีสายเลือดเดียวกัน

เขาเป็นลูกนอกสมรส จากการสมสู่ระหว่างพี่น้อง

เช่นเดียวกับพี่ชายของเขา

ใช่ พวกเราก็ได้ยินเรื่องเล่านั้น

ไม่ใช่เรื่องเล่า แต่เป็นความจริง

แต่เรื่องเล่าของตาของกษัตริย์ กลับแตกต่างออกไป

เป็นเรื่องเล่าของลุงช่างอิจฉา

ผู้พยายามฉวยราชบัลลังก์ มาจากกษัตริย์โดยชอบธรรม

อันส่งผลให้ทั้งเจ็ดอาณาจักร ต้องสูญเสียเลือดเนื้อแลเงินทองมากโข

ทองที่เจ้าให้กู้

แล้วท่านคิดว่าสายเลือดท่าน ทำให้ท่านมีสิทธิเหนือทองของเราหรือ

ก็มากกว่าบุรุษทุกผู้ที่ยังหายใจ

จากอีกฝากหนึ่งของทะเลแนร์โรว์ บันทึกของท่านเต็มไปด้วย

คำเช่น "คนโค่นบัลลังก์" "วิกลจริต"

และ "สิทธิตามสายเลือด"

ที่นี้ บันทึกของเรามีแต่ตัวเลข

เราชอบเรื่องราวแบบของเรามากกว่า

เรียบง่ายกว่ากันเยอะ

เปิดช่องให้ตีความ เอาเองน้อยกว่า

เหลือไพร่พลอีกเท่าไหร่ ที่ยังจงรักภักดีกับท่าน

สี่พัน

แล้วเรือรบเหลืออีกกี่ลำ

เอาลำที่ยังลอยอยู่นะ เซอร์ดาวอส

ไม่ใช่ที่จมอยู่ก้น อ่าวแบล็กวอเตอร์

สามสิบสอง

แล้วที่ดราก้อนสโตนผลิต แป้ง ข้าวบาร์เลย์

เนื้อวัวกับเนื้อหมูได้มากเท่าไหร่

ที่จะช่วยป้อนให้ทหารสี่พันนาย บนเรือสามสิบสองรำของท่านเนี่ย

ไม่ได้เลย

ท่านก็เห็นว่าทำไมตัวเลขพวกนี้ ถึงดูว่าไม่น่าเป็นไปได้

ที่จะจบอย่างมีความสุข จากมุมมองของเรา

ด้วยเหตุนี้ ข้าเกรงว่าต้องขอ

ปฏิเสธคำขอของท่าน

แต่เราก็ต้องขอขอบคุณ ที่อุตส่าห์ให้เกียรติมาเยี่ยม

ใต้เท้า

ข้ามิใช่ใต้เท้า เซอร์ดาวอส ซีเวิร์ธ

ท่านเองก็คงไม่ใช่เหมือนกันในที่นี้

ที่บราวอส

เราไม่ได้ให้รางวัล พวกโจรขโมยด้วยยศถา

หากจะพูดกันตามจริง ข้าไม่ได้เป็นคนขโมย

นั่นมันพวกโจรสลัด

ข้าแค่ย้ายของที่พวกเขาขโมย จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง

นี่คือสิ่งที่ข้าต้องจ่าย ตามที่กษัตริย์สแตนนิส

เรียกร้องจากความผิดของข้า

ข้าคือว่าเป็นสิ่ง ที่สมน้ำสมเนื้อ

เขาเป็นคนซื่อสัตย์ และเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่ท่าน

จะได้เงินที่ท่านทุ่มเทให้ เวสเตอรอสคืนมา

ซึ่งก็คงมากอยู่ ข้าว่านะ สงครามน่ะราคาแพง

สงครามจบลงแล้ว

ตราบใดที่สแตนนิสยังมีชีวิต สงครามก็ยังไม่จบ

ใครเป็นเจ้าของอำนาจ ที่แท้จริงที่คิงส์ แลนด์ดิ้ง

- เซอร์ดาวอส... - สงเคราะห์ข้าหน่อย

- ไทวิน แลนนิสเตอร์ - แล้วไทวิน แลนนิสเตอร์อายุเท่าไหร่แล้ว

- หกสิบเจ็ด - หกสิบเจ็ด แล้วพอเขาตาย ใครจะขึ้นแทน

เด็กหนุ่มน่ะหรือ

ผลพวงของการสมสู่ระหว่างพี่น้อง

เซอร์ซี แลนนิสเตอร์ ราชินีที่ชาวเมืองชิงชัง

หรือจะเป็น เจมี แลนนิสเตอร์ ชายผู้เป็นที่รู้จักฐานสังหารกษัตริย์

ที่ตัวเองสาบานว่าจะปกป้อง

พอหมดไทวิน ท่านจะสนับสนุนใคร

นั่นเป็นปัญหาสำหรับ เวลาอื่น

ต้องขออภัย แต่ข้าว่ามันเป็นปัญหาตอนนี้

มีผู้นำที่น่าเชื่อถือเหลือเพียง คนเดียวในเวสเตอรอส

สแตนนิส

เขามีสิทธิตามกำเนิด

อยู่ในวัยฉกรรจ์

เป็นผู้บัญชาการในการศึก ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร

และเขาไม่ได้แค่พูดว่าจะ ตอบแทนคน

แต่ลงมือทำด้วย

ต้นหนมองเห็นเรือโจรสลัดกำลังเข้าใกล้

กัปตันเรือตะโกนเรียกคนสนิท

"หยิบเสื้อแดงข้ามา"

คนสนิทหยิบเสิ้อแดงให้กัปตัน ซึ่งก็รับมาสวม

พอพวกโจรสลัดพยายามบุกเรือ

กัปตันผู้กล้าหาญก็นำ ลูกเรือคว้าชัยมาได้

ไม่กี่วันหลังจากนั้น ต้นหนก็ร้องขึ้นมาอีก

"เรือโจรสลัดสองลำ!"

บรรดาลูกเรือตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า

แต่กัปตันคนหาญกู่ร้องว่า

"หยิบเสื้อแดงข้ามา!"

หลังจากศึกครั้งนั้น คนสนิทถามเขา

"กัปตัน ทำไมท่านถึงต้องร้องหา เสื้อแดงทุกครั้งก่อนออกศึก"

กัปตันตอบไปว่า

"เพราะ หากว่าข้าโดนแทง พวกเจ้าจะได้ไม่เห็นเลือดข้า"

เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นหนร้องขึ้นอีก

"เรือโจรสลัดสิบลำ!

ปิดล้อมพวกเราไว้หมดเลย!"

ทั้งเรือเงียบสนิท

ทุกคนหันหน้าไปหา กัปตันผู้กล้าหาญ

รอให้เขาออกคำสั่งเดิมๆ

กัปตันคำรามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง...

"หยิบกางเกงสีน้ำตาลมาให้ข้า!"

เจ้าคิดว่าพวกนางจะเคยเจอ โจรสลัดที่ไม่เล่นมุกอันนั้นบ้างไหม

ดาวอส

ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังเน่าตาย อยู่ในคุกใต้ดินที่ดราก้อนสโตนI heard you were rotting in a dungeon in Dragonstone.

แค่ครึ่งหนึ่งน่ะ

ร่วมวงกับข้าสิ สหาย มา

คนนี้คือ ลาร่า

- ส่วนนี้ก็... - ข้าสิลาร่า

คนนี้น่ะ ศิลปินของแท้ เชื่อข้าเถอะ

เกรงว่าจะไม่มีเวลา เราออกเรือตอนรุ่งสาง

เราหรือ

ข้า เจ้า เราไง

ครั้งหนึ่งข้าคิดว่า ชายคนนี้รักข้า

ทีนี้รู้แล้วแหละว่าเขาชังหน้าข้ายิ่งนัก

เขาอยากเห็นข้าตายในสภาพไร้เงิน และโดดเดี่ยว ณ ที่หนาวเหน็บ...

เจ้าจะไม่โดดเดี่ยว

และจะไม่ไร้เงินด้วย

มีหีบสมบัติทิ้งไว้อยู่ที่บ้านเจ้า

ข้าเอาให้ภรรยาเจ้า

เจ้ามิใช่สหายข้า สหาย

เจอกันตอนรุ่งสาง

"ข้าให้เวลาเจ้าถึงพระจันทร์เต็มดวง

ในการสั่งให้พวกสวะไอรอนบอร์น ทั้งหลายทิ้งแดนเหนือ

และกลับไปซากหินโสโครกที่พวกเจ้าเรียกว่าบ้าน

ในคืนแรกที่พระจันทร์เต็มดวง

ข้าจะไล่ล่าพวกชาวเกาะทุกคน ที่ยังหลงเหลืออยู่ในแดนเรา

และถลกหนังมันทั้งเป็น

เหมือนที่ข้าได้ฉลกหนัง พวกสวะไอรอนบอร์นยี่สิบคน

ที่ข้าเจออยู่ที่วินเทอร์เฟล

ในกล่องนี้ เจ้าจะพบ ของขวัญชิ้นพิเศษ...

ของเล่นชิ้นโปรดของธีออน

เขาร้องห่มร้องไห้ใหญ่ตอน ข้าพรากมันมา

ล้มเลิกความคิดยึดตอนเหนือ ไม่งั้นข้าจะส่งกล่องของขวัญไปให้อีก

พร้อมกับธีออนชิ้นอื่นๆ

ลงชื่อ แรมเซย์ สโนว์

บุตรชายที่เกิดแด่รูส บอลตัน

ลอร์ดแห่งเดรดฟอร์ด

และผู้คุ้มภัยแดนเหนือ"

อย่างนั้น!

พวกมันถลกหนังพี่น้องเรา

และทำให้น้องชายข้าต้องพิการ

เจ้าชายของพวกเจ้า

เจ้าชายของพวกเจ้า

ทุกสิ่งอย่างที่มันทำกับเขา

ก็เหมือนทำกับพวกเราด้วย

ดี! ดีมาก!

ตราบใดที่พวกมันยังทำร้าย เจ้าชายของพวกเราโดยไม่ต้องชดใช้

คำว่า"ไอรอนบอร์น"ก็ไร้ความหมาย

ไปทางซ้าย

- ธีออน เกรย์จอย - ข้าไม่รู้...

ข้ามารับตัวธีออน เกรย์จอย

พาข้าไปที่คุกใต้ดิน

เขาไม่ได้อยู่ที่คุกใต้ดิน

- กรงท้ายสุดทางฝั่งขวา - ขอบคุณ

ทางนี้!

เราจะกลับบ้านกันนะ

ไม่!

ไม่เป็นไร นี่ข้าเอง ยาร่า

หลอกข้าไม่ได้หรอก

บอกเขา บอกเขาไปว่าเจ้า หลอกข้าไม่ได้

ข้าไม่ได้หลอกเจ้า ธีออน ข้ามาช่วยเจ้า

ไม่ใช่ธีออน! รี้ค!

- รี้ค! ข้าชื่อรี้ค! - พวกมันมาแล้ว

ถ้าพวกมันจับตัว เราได้ในนี้ ก็หมดทางหนี

ช่วยข้าจับตัวเขาที

ไม่ อย่านะ!

- ห้ามทำ! - เจ้าคือ ธีออน เกรย์จอย

ไม่ ข้าไม่เชื่อนาง! ข้ารู้ว่าข้าเป็นใคร!

ข้าคือรี้ค! รี้ค! รี้คผู้ซื่อสัตย์!

รี้คผู้แสนดี! ข้าคือรี้คมาโดยตลอด!

ดูเหมือนคืนนี้จะกลาย เป็นคืนที่สนุกสนานมากพอตัว

ข้าคือรี้ค!

รี้คผู้ซื่อสัตย์!

ธีออน!

คืนน้องชายข้ามา แล้วข้าจะไว้ชีวิตคนที่เหลือ

เจ้านี้กล้าหาญมากกว่าเขาอีกนะ

แต่อ้ายความกล้าหาญที่มีเนี่ย...

เจ้าจะวิ่งได้เร็วแค่ไหนกัน