Little Women (작은 아씨들)

SERIAL NETFLIX

ŚRODA, 17., 2022 R.

Tamtego dnia

tata Hyo-rin poszedł do Hwa-young.

Nadal pijesz?

Od liceum nie byłam tak trzeźwa.

Wszystko dzięki tobie.

Ile masz lat?

Dwadzieścia dziewięć.

I osiągnęłaś już szczyt swoich możliwości.

Podobno cię zwolnili.

Zapnij pasy. Teraz już będzie z górki.

I idź do psychiatry.

Chwila, Ma-ri.

Won Gi-seon zapewniał ci stypendium już od gimnazjum.

Czemu o tym nie wspomniałaś?

Po pierwsze powinnaś odejść z programu wyborczego.

Jeśli to się wyda, będziesz miała kłopoty.

Niby dlaczego?

Dostałam stypendium za dobre oceny.

To źle?

Tego dnia niebo zrobiło się ciemne. Nagle zrobiło się zimno.

Kiedy wróciłam do domu, rodzice się kłócili.

Tata nawet na mnie nie spojrzał.

Wziął samochód mojego dziadka.

To było dziwne. Nigdy tego nie robił.

Mamo?

Mamo.

Tak się martwiłam.

Bałam się, że rodzice już nigdy nie wrócą.

Dlatego się pocięłam.

Zaczekaj chwilę.

Środa, 17.

Dobrze pamiętam.

Pogodę i powietrze tego dnia.

Wiedziałaś, że Hwa-young

umarła tego dnia?

Nawet nie wiem, kim była.

Jak możesz rysować coś, czego nigdy nie widziałaś?

Może widziałaś zdjęcie.

Nie.

Ale ta scena…

Widziałam ją już wcześniej.

Co?

Przez długi czas

losowo odtwarzała się w mojej głowie.

Jak nieznajomy zapach, który przywiewa wiatr.

Była słaba.

Ale tamtego dnia była wyraźniejsza niż zwykle.

Czyli widziałaś tę scenę jeszcze przed śmiercią Hwa-young?

Orchidea.

Orchidea?

Tu jest sekretny pokój z orchideami.

Przechowuje się tu nielegalne, trujące orchidee.

Gdy malowałam, też coś widziałam.

Widziałam śmierć tej dziewczyny, In-seon.

Orchidea jest halucynogenem?

Daje wizje?

Podobno można zobaczyć duchy, jeśli wącha się ją przez długi czas.

Czy ona wygląda tak?

Chyba tak, a co?

In-joo.

Marny z ciebie artysta.

Wiesz, In-joo.

Nie możemy założyć, że tata ją zabił

tylko dlatego, że tam był.

Co więcej…

nagranie z kamery należy do mnie.

Jeśli weźmiesz je bez mojej zgody,

zabiję się.

Nie martw się, Hyo-rin. Rozumiem, co czujesz.

Jeśli będę potrzebować nagrania, poproszę cię o zgodę.

To była ciężka noc.

Weź to i chodźmy spać.

Czy pański ojciec posiadał nieruchomości warte osiem miliardów wonów?

Kłamał pan o swoim niefortunnym pochodzeniu?

Odziedziczył pan nieruchomości?

- Chce pan ujawnić swój majątek? - Prosimy o komentarz!

- Prosimy! - Jakiś komentarz?

- Co pan na to? - To prawda?

- Gdzie teraz jest? - Panie Park!

Park Jae-sang, kandydat z Partii Obywatelskiej na burmistrza Seulu,

był podejrzany o nielegalne gromadzenie majątku przez ojca.

Dziennikarka zwróciła na to uwagę w debacie telewizyjnej.

Ojciec Parka,

weteran wojenny i ofiara czynnika pomarańczowego,

podobno posiadał nielegalne nieruchomości warte osiem miliardów wonów.

Jednakże obóz Parka nie złożył wyjaśnień,

co zrodziło kolejne podejrzenia.

Następny temat.

W Gojin, w prowincji Chungcheong Północny, Fundacja Ochrony Gojin otrzymała

w sumie 200 milionów wonów anonimowych donacji.

Gdzie jesteś?

Dlaczego nie zrobiła pani reportażu?

- Dlaczego? - Z powodu zwolnienia?

Jestem zajęta.

- Jakiś komentarz? - Zadzwonię później.

Nie rozłączaj się.

To poświadczona kopia rejestru wspomnianych nieruchomości.

POŚWIADCZONY ODPIS REJESTRU

Możecie pisać o tym dowoli.

Ja zostałam dziś zwolniona z OBN.

Nie popełniajcie błędu, ujawniając swoje źródło.

- A powód zwolnienia? - To wina Park Jae-sanga?

- Wywierano presję z zewnątrz? - Proszę odpowiedzieć.

Dlaczego panią zwolniono?

- Skąd pani wiedziała? - Co się stało?

Co ty wyprawiasz?

Ukryłaś to?

Dlatego dałaś jej tabletki nasenne?

Żeby ukraść nagranie?

Hyo-rin ma prawo je ukrywać. To dotyczy jej ojca.

Moja przyjaciółka nie żyje.

Tuszujesz sprawę morderstwa. Nie rozumiesz, co jest ważne?

Skąd pewność, że to morderstwo?

Bogaci zawsze są agresorami, a biedni ofiarami?

Tym razem…

to tylko egocentryczne urojenie biedaka.

Jak możesz…

Zaczynając od wiadomości w TUBS o 8,

wszystkie stacje informacyjne w Internecie publikują artykuły.

Co zrobimy?

Moje oświadczenie przejdzie bez echa.

Daj im kilka dni, aż się znudzą.

Trochę się zdrzemnę.

Za pięć dni prawybory.

Jest pan pewien?

Co za gnojek.

Dzień dobry.

Co was tu sprowadza?

Zawsze wiele od ciebie oczekiwałam.

Zastanawiam się dlaczego tu jesteś?

Śledziliście mnie aż tutaj?

Twoja twarz wołała o pomoc.

Wpadłaś, co?

Co to jest tym razem?

Masz tu coś.

Co ze sobą przyniosłaś?

Zabieraj łapy!

O nie.

Jeśli padnie choć jedna rybka, będziesz za to odpowiedzialna!

Poprosiła, bym się nimi zajęła.

Boże.

Przepraszam, Hwa-young.

Co tak stoisz? Przynieś wodę.

Jasne.

Boże.

Jak to jest mieć ojca mordercę?

Źle, bardzo źle.

Gorzej niż biednego ojca?

Nie tak źle.

Ale może się pogorszyć w zależności od sytuacji.

Jeśli go aresztują

albo jeśli świat się dowie, to możliwe.

Hyo-rin.

Tak?

Cokolwiek się stanie,

nie pozwól,

by fakt, że tata jest mordercą, zniszczył ci życie.

Dobrze.

To co mam zrobić?

Po pierwsze nie ufaj nikomu,

jakbyśmy tylko my były na tym świecie.

Musimy pomyśleć.

Pomyślmy.

Proszę.

Panie Park.

Mówiłem, że nie chcę dziś nikogo widzieć.

Moja cioteczna babka chce pana poznać.

Chce z panem porozmawiać.

Nie mamy o czym.

Kazała to przekazać.

Przez to zmieni pan zdanie.

Tego dnia pański

ojciec kupił swój pierwszy samochód.

Był podekscytowany jak dziecko,

choć rzadko się uśmiechał.

Wiedział wszystko o samochodach.

Potrafił je sam naprawiać.

Ale gdy zachorował, nigdy nie jechał do szpitala.

Nienawidził przebywać z ludźmi.

Dlatego przyjechałam.

Tylko mnie ufał.

Pani od zastrzyku.

Dała mi pani zastrzyk, gdy zachorowałem.

Zawsze wiedziałam, że wiele osiągniesz.

Byłeś bystrym dzieckiem.

Czego pani chce?

Po naszym spotkaniu w szpitalu

zaczęłam mieć problemy w interesach.

Umowy anulowane, pożyczki zawieszone,

płatności pośrednie i salda niespłacone. Do tego pozwy sądowe.

Nie udawaj zdziwionego.

Nie wiedziałem, kim jesteś, więc trochę powęszyłem,

żeby sprawdzić, jak zareagujesz.

Przyszłam negocjować.

Tym razem to In-kyung popełniła błąd.

Zachowuje się tak, bo nie ma o niczym pojęcia.

Powiedzmy, że jesteśmy kwita.

Oboje musimy żyć. Inaczej oboje zginiemy.