A Child of My Own (Un hijo propio)

Pangarap kong maging isang ina.

Nag-asawa ako na puno ng pag-asa. Seventeen ako noon, at buntis.

Isa 'yon sa dahilan kaya kami ikinasal, pero …

Minahal ko si Arturo.

Mahilig ako sa mga bata.

Lagi akong masaya kasama sila.

At 'yong mga bata,

halimbawa, lahat ng mga anak ng kamag-anak ko,

lagi silang malapit sa akin.

Malaki ang pamilya ko.

Sa pamilya ko, lahat may anak.

Nanay lahat ng pinsan ko.

Kaya…

Gusto kong marinig, "Magiging nanay na siya!"

Tapos…

Parang tinutupad ko 'yong pangarap ko na magkaroon ng pamilya.

Mula noong araw na nabuntis ako at ikinasal kami,

'yon ang plano namin. Lagi kong nakikita ang sarili ko na isang ina.

Cut! Ang ganda. Gusto ko 'yon!

Subukan natin 'yong version na mas nagfo-flow?

Part ng interview ang lines mo na gusto nating gayahin,

at 'yong karakter na ginagampanan mo,

si Ale, 15 years na ang nakaraan.

Parang flashback 'to

na ginawa ng isang aktres sa totoong Ale. Okay?

-Casting. F1. Take 1. -Action.

Matindi 'yong pagkahumaling…

kaya nagkaroon ako ng mga problema na palaki nang palaki.

At nagsimula akong gumawa

ng mga desisyon

at kumilos kaya naging mas komplikado.

Hanggang sa wala nang daan palabas, wala nang babalikan.

A CHILD OF MY OWN

Ang ganda.

'Yan.

Isa pa.

'Yan. Maglapit-lapit pa kayo.

'Yan. Ang ganda. Tumingin kayo sa camera.

Perfect. Smile. Ipakita n'yo ang saya n'yo para kina Ale at Arturo.

Mabuhay!

ANG AMING KASAL

Mabuhay!

Ganyan, 'tol.

Kiss! Kiss! Kiss!

Noong ikinasal ako,

na-pressure akong pasayahin ang pamilya niya.

Mahal at pinapahalagahan ako lagi ng sarili kong pamilya.

Noong nakilala ko ang pamilya niya,

pakiramdam ko hindi ako tanggap ng mama niya,

at kailangan kong gawin lahat ng kaya ko para mapasaya siya.

Mabuhay ang bagong kasal!

Para sa bagong kasal! Rah, rah, rah!

Naagasan ako habang nakatira kami sa biyenan ko. Wala akong gustong makita.

Pero pumunta sila sa kuwarto ko,

at sabi ng isa sa mga tita ni Arturo, "Bakit ka umiiyak?"

"Wag kang umiyak. Nararanasan nating lahat ito."

Oo, nakakalungkot.

Sabi ng mama niya, Sana mas nag-ingat ka."

"Di ka pwedeng ganyan."

Kumusta ang pakiramdam mo, Ale?

Kinailangan kong humiga roon at makinig sa kanila

hanggang dumating ang mama ko.

Nandito ako, anak.

Ba't nawala ang baby?

Kasalanan ko.

Kasalanan ko.

Hindi ako nag-ingat.

Tumakbo ako.

Pumasok ako sa trabaho. Sinisi ko ang sarili ko sa lahat.

Di mo kasalanan, okay lang.

Magpahinga ka.

Maluwag na maluwag tayo para sa party.

Cheers!

-Ang laki ng bahay. -Napakaluwag.

Sobrang laki.

Nakita mo ba ang kusina?

Ang sarap ng pagkain!

Ang ganda ng bahay,

pero masyadong malaki.

-Isa pa, wala silang anak. -Mama.

-O pupunuin n'yo ng aso? -Mama, tama na!

Dapat may kahit isa man lang sa isang kuwarto.

Pati ikaw, Tito?

Gusto lang namin na maging masaya kayo na may anak, di ba?

Mga batang tumatakbo.

Gusto kong makakilala ng apo sa tuhod.

Alam ko, Lola, pero 25 pa lang ako.

Mas maaga, mas mabuti.

O magmumukha silang mga apo mo imbes na mga anak mo.

Ba't di kayo mag-ampon?

Magkaiba 'yon.

Magkakaanak kami ng sarili namin, okay?

Naging busy lang si Ale. Mahirap magtrabaho sa ospital.

-Pero malapit na. -Priorities.

Matagal pa 'yon.

-Isa pa? -Hindi, salamat.

-Dalawa pa, please? -Oo.

-Ano'ng nangyari matapos ng unang laglag? -Hindi nagtagal, nabuntis ulit ako.

Sasabihin sa akin ni Arturo, "Ingat ka. Wag mong gawin 'to, wag ganyan."

Mula unang pagbubuntis, sinabihan ko siya na alagaan niya ang sarili, magpahinga.

Nagtatrabaho ako buong araw, di ko siya mababantayan buong araw.

Sinabi ko pa, "Kung di para sa 'yo, gawin mo para sa bata,"

pero matigas ang ulo niya.

Totoo 'yon.

Kaya nalaglag ulit 'yong bata.

Pangalawang pagkalaglag ko 'yon.

Pagkatapos ng ilang taon, nag-alala na kami.

Hindi ako nabuntis.

Mahirap 'yon para sa akin. Gusto ko lang magkaanak at di nangyari.

Ano kaya ang problema?

Nabuntis siya dati, bakit di na naulit?

Di na tayo nagco-contraceptives, di ba?

Ewan ko. Parang di na kayang dalhin ng katawan niya…

Di ko alam.

Wag kang mag-alala.

Titingnan natin ang matris mo pagkatapos ng D&C mo.

Tingnan mo rin ang semilya ng asawa mo.

Subukan natin ang stimulated intrauterine insemination

para tulungan kang mabuntis.

Maiiwasan no'n ang pagkalaglag?

Walang treatment ang 100% na garantisado,

pero matalino ang nature.

Di no'n hahayaang magtuloy nang full term ang baby na di malusog.

Napakabata mo pa. May oras pa.

Malapit nang matapos.

Magiging okay ka.

Salamat.

Noong nabuntis ako nang pangatlong beses,

sinabi sa akin ni Arturo,

"Dahan-dahan ka na ngayon. Gawin mo 'to, gawin mo 'yon."

"Sa bahay ka lang."

"Tumigil ka na sa pagtatrabaho."

Sabi ko, "Nagbibiro ka, di ba? Hindi ako titigil sa pagtatrabaho."

Sasabihin niya, "Matigas ng ulo mo."

Hi, Ale.

-Hi, doktora. -Kumusta?

Mabuti. Wala nang pagduduwal.

Naka-set up na lahat?

Hi. Good morning. Pasok.

-Salamat. Wag mong kalimutan ang kape. -Papunta na.

Pinuntahan ko ang boss ko. Naiyak ako. Sabi ko, "Nahihilo ako."

Sorry, Ale. Ang daming nawalang dugo…

Nalaglag 'yong bata.

Na naman…

Sorry.

Ano'ng sasabihin ko kay Arturo?

Kumalma ka.

Kalma.

Kausapin mo ang asawa mo. Maghanap kayo ng options.

Magiging mahirap ang full-term na pagbubuntis.

Magbihis ka na.

Umupo ako sa waiting room

na halo-halo ang naramdaman.

Siyempre, sinisi ko ang sarili ko.

Kanina pa ako rito. Pwedeng tulungan n'yo ako?

-Maghintay ka. -Magpapa-appointment lang ako.

Kinuwestiyon ko ang Diyos.

Naisip ko, "Bakit? Bakit 'to nangyayari? Bakit?"

Doon ko nakilala si Mayra.

Ano'ng problema?

Gusto kong maging ina, pero di pwede.

Magiging ina ako, at ayoko.

-Ano 'yon? -Ngayon ko lang nalaman.

Sabi ni Mayra …

Ayoko ng anak.

…gusto niyang magpalaglag.

Ayaw panindigan ng tatay.

Di raw kanya ang bata.

At di na ako pwedeng magkaanak ulit.

Kaya mo 'yan mag-isa.

Di ko kaya. Di ako nag-aaral o nagtatrabaho.

Tumutulong lang ako sa nanay ko.

Makakahanap ka ng trabaho.

Magtinda ka, di ko alam.

Hindi. Ayokong magtrabaho.

Nagtitinda ako minsan.

Hindi. Di na ako pwedeng manganak.

May anak na akong babae. Pag umuwi ako ulit na may isa pang anak,

palalayasin ako ng nanay ko.

Hindi ka niya palalayasin.

Di ko alam ang gagawin.

Di ko alam.

Mas gusto kong ipamigay 'to kesa itapon. Hindi ko alam.

Sabi niya, "Mas gusto kong ipamigay 'to kesa itapon."

Ano?

Mas gusto kong ipamigay.

Seryoso ka ba?

Oo.

'Yong sandaling 'yon, akala mo ginawa 'yon ng Diyos,

ng tadhana, ng sanlibutan …

Kung sigurado ka, kukunin ko ang anak mo.

…na may dinala sa 'yong tao, at baka gusto ng Diyos na kumilos ka.

Oo.

Makukuha ng anak mo lahat ng kailangan niya.

Pangako.

Ako si Mayra.

Nice to meet you. Ako si Ale.

Tingnan mo.

-Nagtatrabaho ako sa OB-GYN. -Napansin ko nga.

Kung gusto mo, ayusin natin ang papeles mo para maasikaso ka.