The Zone: Survival Mission (더 존: 버텨야 산다)

Zadaniem w tej symulacji jest...

wytrwanie i sprytna izolacja.

„Dla bezpieczeństwa wszystkich...”

„Aby czas płynął szybciej...”

Czas może płynąć szybciej.

Czas płynie szybciej!

Myślę, że dziś pójdzie gładko.

AKTYWOWANO STREFĘ S

STAWIĄ CZOŁA NIEWYOBRAŻALNYM HORROROM.

NIGDZIE NIE JEST BEZPIECZNIE

BĘDĄ ŚCIGANI PRZEZ BEZLITOSNE DUCHY

STREFA S

Co to za dźwięk?

Aby to zrobić, musimy przejść do strefy.

SPRYTNA TRANSFORMACJA

Nie spodziewałam się tego.

POTWORY DALEJ ZBLIŻAJĄ SIĘ DO UCZESTNIKÓW

- Uciekajmy! - Obudź się.

Yuri, musimy uciekać. Duch się zbliża.

Boże.

Obudź się.

Obudź się.

Hej.

Boże.

Kolana mi wysiadają.

Nie zostaw nas, gdy będzie twoja kolej.

- Serio. - Ale takie są zasady.

Mój but.

Jaeseok, gdzie twój but?

Tam.

Otwórz drzwi i poproś ducha, żeby oddał nam buty.

PRZETRWANIE

Serio. To przerażające.

- Jaeseok. - Yuri.

Jak naciśniesz przycisk wyjścia,

zaraz po nagraniu przeleję kasę na konto.

Mówię poważnie.

- Mówię serio. - Yuri, ja się nigdy

- nie poddaję. - Przeleję 300 000 wonów.

- OK. - Ale tyle zrobiliśmy.

Wszyscy wiedzą, że ja się nigdy nie poddaję.

Ale dziś po raz pierwszy w życiu się poddam.

To na marne pójdzie wszystko, co do tej pory przeszliśmy.

- Załóż buty. - Jak to się skończy,

pójdę na masaż.

Jak chcesz.

Otwórz drzwi i poproś ducha

- Twoje buty? - żeby oddał twoje buty.

- Przepraszam. - Kwangsoo, gdzie twój but?

Przepraszam, ale możesz oddać buty?

Przepraszam, ale możesz oddać buty?

Nie wejdziemy.

Za bardzo się boimy.

A niech to.

- Spójrz na ducha. - To nie żarty.

Boję się.

Boję się.

- Na litość boską. - Bardzo dziękuję.

DZIĘKI, KAPITANIE

Bardzo dziękuję.

Dziękuję.

- Duchy są niezłe. - No serio.

To profesjonaliści.

Wiem, co zrobiłem.

Padłem na podłogę.

- Padłeś? - Znaczy...

Rozwaliłeś się na podłodze.

Byłeś w rozsypce.

ROZWALAĆ SIĘ

DZIWNY UPADEK Z ROZŁOŻENIEM RĄK I NÓG

- Odmawiam poddania się. - Nie żartuję, gdy to mówię.

Ale fajnie.

- Boże. - Serio.

Sam siebie zadziwiam.

- Super się bawię. - Tak.

- Boże! - Co?

NARUSZENIE BEZPIECZNEGO DYSTANSU

Coś jest na górze?

Boże! Ona jest tutaj.

Kwangsoo, mówiłam,

żebyś przestał się trzymać moich spodni!

Ona tu jest.

Kwangsoo. Idź sobie.

Kwangsoo.

Ta ryba rusza ogonem.

Kto przyniósł te balony?

Kto ma urodziny?

Moje urodziny są w sierpniu!

Boli.

Hej.

- Łokieć mnie boli. - Yuri.

Kwangsoo.

Potrzebny mi gips.

- Chyba coś złamałem. - Jesteście niewiarygodni.

Usiądźmy i odpocznijmy.

Co się dzieje?

Czemu światło ciągle gaśnie?

Trudno znaleźć miejsce, gdzie czas płynie szybciej.

- Co robimy? - Na litość boską.

- Co to? - Co to jest?

Co ta ryba...

Co się stało z rybą?

- Na litość boską. - Co z tą rybą?

Czemu jest tu rybi balon?

Ta ryba nie mogła tak urosnąć.

NADCIĄGA LATAJĄCY REKIN

Na litość boską.

Serio. O co chodzi z tą rybą?

Na litość boską.

O co chodzi z tą rybą? Jaeseok.

Nie naciskamy przycisku wyjścia?

Tylko pytam. To nic złego.

Naciśniemy go razem.

- Wiesz... - Rety.

KARA ZA CIĄGŁE PODDAWANIE SIĘ

Nacisnąłeś.

Dostałaś wiadomość?

No przecież...

KAPITAN KWON ZARAZ WYBUCHNIE

NARUSZENIE DYSTANSU

JAESEOK, KWANGSOO, YURI

Jeszcze nie nacisnąłeś, prawda?

Zniszczę cię, jeśli to zrobisz.

Jak się naciska przycisk wyjścia?

Spójrz tutaj. Jest tam przycisk.

Nie waż się go naciskać, Jaeseok.

Po prostu posłuchaj, co mam do powiedzenia.

Nie zmuszam cię do tego. To nigdy nie była kwestia czterech godzin.

Czas jest stale doliczany.

Czemu nie możemy robić czegoś, w czym jesteśmy dobrzy?

Stale coś, w czym jest słabo.

- W czym jesteś dobry? - To takie rozczarowujące.

Nie mogę być aktywny.

- Wysokości, duchy, zombie... - Wszystko inne mi pasuje.

- To są wszystkie moje słabości. - Zgadza się.

Znowu to robi.

ZARAZ UCIEKNIE

Chodźmy na dół.

ONA ZARAZ UCIEKNIE

Jest jakieś miejsce, gdzie czas będzie szybciej płynąć?

Sprawdzimy jeszcze raz tutaj?

- To aż boli, gdy widzę, jak czas rośnie. - Serio.

NIE MOGĄ SIĘ PRZYZWYCZAIĆ

Zaraz oszaleję.

Gdzie jesteście?

Mają tu wejść dwie osoby.

- Czas płynie szybciej? - Zostawię otwarte.

- To nie to. - To nie tu.

O Boże.

Co?

- O mój Boże. - Widzieliście już to.

- To Strefa S. - Jaka pojemność? Nie dwie osoby?

NO I UCIEKLI

O Boże.

- Gdzie jesteście? - Yuri!

Nie damy rady. Jesteś ostatnia. Yuri, naciśnij przycisk wyjścia.

Za mną. Poprowadzę was.

To chyba sypialnia.

Ta z duchem.

Tak. Powinniśmy tam wejść.

- Ta kobieta i ta na dole... - Drzwi.

- Tak. Są straszne. - Łatwo się przestraszasz.

Zapukaj przed wejściem.

UPRZEJMOŚĆ

- Wciąż tu jest. - Śpi.

KRÓTKA DRZEMKA

- Śpi? - Wejdźmy do środka.

Ale się wystraszyłem.

- Przepraszamy. - To tutaj.

- Zostaniemy tu przez chwilę. - Nie patrz na nią.

- Jest taka straszna. - Zwariuję przez to.

CZAS JAESEOK, KWANGSOO, YURI

- Jest szybciej. - Spójrz.

Musisz być wyczerpana.

- Jaeseok, to się rusza. - Co to?

- O rany. - O Boże.

Co?

Czy to... samo się poruszyło?

RATUNKU!

To takie straszne.

Proszę. Nie wytrzymam.

- Nie! - Jest źle!

Idźcie tędy. Tędy.

Przestań. Nie.

Co tu jest?

NARUSZENIE BEZPIECZNEGO DYSTANSU.

- Yuri! - Dlaczego...

dlaczego tam idziesz?

Boże.

Rany.

Kwangsoo, w porządku?

ZARAZ ZWYMIOTUJĘ

Nie dam rady.

Yuri

Naciśnij przycisk.

Naprawdę chcę to przerwać. Serio.

- Yuri. - Serio chcę to przerwać.

Za tydzień dam ci mój zegarek.

Za tydzień nie poddam się. Dam ci mój zegarek.

Jak ktoś z was zostanie tu sam,