Johnny Hamlet (Quella sporca storia nel west)

Papa!

Papa!

Om te slapen... om te sterven... Nee, om te slapen!

Misschien om te dromen! Daar zit het probleem!

Zijn of niet te zijn, dat is het probleem...

Of het nobeler is om te lijden...

De slingers en pijlen van een buitensporig fortuin...

Of om de wapens op te nemen tegen een zee van problemen...

En door zich te verzetten, een einde maken aan hen? Om te sterven, om te slapen...

Niets meer!

En door te slapen...

- Door te slapen om te zeggen dat we eindigen... - Papa...

- Papa... - Dat is vreemd...

Degenen die terugkeren uit de oorlog...

roepen meestal de namen van vrouwen.

Deze heeft niets beters aan zijn hoofd dan zijn vader te roepen.

Juist. En wie weet of hij überhaupt wel een vader heeft.

Ik bedoel een echte vader

die je koestert en beschermt, die je een thuis geeft.

Ik denk niet dat hij zo'n vader heeft.

Anders zou hij niet onder de wagens van artiesten slapen.

Ach, oorlog schaadt alleen maar.

En jij? Heb je die verdomde rol al geleerd?

Ik ben nu aan het repeteren!

Luister, als je vanavond je tekst verprutst, krijg je geen eten meer!

Hey!

Soldaat.

Wakker worden.

Je slaapt al sinds gisteravond.

Waar kom je vandaan? Wie ben je?

Wil je het mij niet vertellen?

Een mysterie...

Je bent raar.

Voor wie de zwepen en minachtingen van deze tijd zou verdragen.

De onderdrukker heeft ongelijk, de trotse man is verachtelijk...

De pijn van verachte liefde...

De pijn van verachte liefde!

Want wie zou de zwepen en minachtingen van de tijd verdragen...

Waarom schoot hij?

Ik begrijp het niet... wie zijn dat?

Dat is Butch Warren.

- En wat wilde hij van ons? - Die schurken reden zo ver...

Gewoon om een ​​paar slechte artiesten te beroven.

Godzijdank is die soldaat een goede schutter!

- In ieder geval, hartelijk bedankt! - Hij gaat ervandoor!

Wat nu? Je gaat weg?

Hey, held!

Hey.

Daar... de droom hield mij dus niet voor de gek.

"Opzettelijk vermoord".

Maar wie heeft het gedaan? Wie?

Misschien iemand die hij haatte.

Een familielid van jou?

Mijn vader.

Alle tranen op aarde zijn niet genoeg om te huilen om een ​​man als jij.

En ik? Waarom was ik hier niet?

Waar was ik toen ze je vermoordden?

Zo ver weg van mijn huis, van mijn land... voor een lange tijd.

Een vlag aan het verdedigen, een eervol stuk stof.

In plaats van mijn vader, mijn eigen vlees, mijn eigen bloed te beschermen!

Had hij op dat moment mijn naam geroepen?

Zoals in die droom?

Een goed mens, Hamilton. Een man van eer.

Hey!

Pas op, doodgraver!

Als je mijn schoenen bevuilt, zorg ik ervoor dat je ze met je tong schoonmaakt.

En probeer geen geluid te maken als je graaft!

Zie je niet dat je de vrome souis stoort die hier is komen bidden?

Had ik gelijk, Ross?

Hey, generaal!

Wat doe je hier? Ben je op zoek naar een graf?

Hè? De jouwe?

Ik moet je waarschuwen, mijn vriend houdt niet zo van uniformen.

Heb ik gelijk, Gilde?

Nog erger! Een uniform als dit zou mij boos kunnen maken...

als een rode lap voor een stier.

Olé, Toro!

Hey, Gilde.

Wat vind jij van die helden...

die in plaats van te sterven op het slagveld...

belanden op de begraafplaats, gedrapeerd met medailles?

Hè?

Hey jij, doodgraver! Kom op, schiet op!

Graaf een graf... voor deze heldhaftige generaal!

Ik zal voor het lijk zorgen.

Hey! Wat moeten we op de grafsteen graveren?

Je hebt al drie keer gelachen, mijn vriend.

De volgende lach kan je laatste zijn.

Zie je niet dat ik beef van angst?

Verdomme, ik heb je nog nooit zo zien trillen!

Opdonderen, jullie twee!

Ik praat niet graag met iemand die van achteren schiet.

Je hebt gelijk, Ross.

Mijn vader zei altijd...

amateurs confronteren je nooit met de snuit.

Donder dan snel op voordat ik... mij professionaliseer.

Heel goed, ja. Kijk een beetje vrolijk. Hey, nee! Niet aan de handgreep...

Het is hygiënischer aan de loop.

Precies! Erg goed...

Hey jij! Omhoog!

Zie je niet dat het twee goede jongens zijn?

Zonde...

Dat was een wijn die de doden had kunnen wekken.

Dat is wat ze zeggen.

Tot de volgende keer, mijn vriend.

- We zien elkaar weer. - Wanneer je maar wilt.

Bedankt, Horaz.

Graag gedaan, Johnny.

Je verschijnt altijd op het juiste moment.

Zoals toen, toen ik nog een kleine jongen was.

Je bent een man geworden, Johnny.

En het lijkt erop dat het goed met je gaat.

Het werd tijd dat je terugkwam.

Ik heb je hulp nodig.

Ik wil weten wie mijn vader heeft vermoord.

- En jij moet het mij vertellen. - Ik weet het niet.

Er werd mij verteld dat het Santana was.

Dat is wat ze zeiden. Maar ik...

Ik weet het niet.

Ze zeiden ook dat je oom hem heeft gewroken.

Santana ligt daar.

Ik zou voor een bandiet als hem geen eens een graf hebben verspild.

En mijn moeder?

Ze heeft geleden.

Ze is nog steeds op de ranch.

Gertry!

Ben je daar? Wat ben je aan het doen?

Ik kom zo.

Tevreden over het feest?

Mooi. Je bent een uitmuntende hospita.

Wat?

Nee, gekkie!

Kom hier! Ik beveel je dat te doen!

De vrouw moet de man gehoorzamen! En als ze niet luistert...

- slaat de man haar in elkaar! - Nee! Lobey! Lobey!

Oh lieverd...

Wie is daar?

Johnny!

Johnny!

Oh Johnny...

Twee jaar...

Twee jaar van die vreselijke oorlog.

Waarom ben je met mijn oom getrouwd?

Weet je wat er met je vader is gebeurd?

Toen ze hem vermoordden, had ik het gevoel dat ik moest sterven van de pijn.

Een korte pijn.

Je hebt zijn bed niet laten afkoelen!

Je mag niet zo tegen mij praten!

Dat is waar.

Jij bent hier de hospita.

Jij bent de vrouw van de broer van je man.

En je bent nog steeds... mijn moeder.

Ja... je moeder.

Maar Johnny, je bent geen kleine jongen meer.

En ik ben een vrouw.

En zo alleen.

Als je oom er niet was geweest...

Zouden ze alles hebben weggenomen. Begrijp je dat? Alles!

Zeker, zeker.

Dus... oom Claude heeft alles bewaard.

En in ruil daarvoor nam hij alles voor zichzelf.

Ja...

- Ook de liefkozingen van mijn moeder! - Johnny!

Je bent verbitterd door pijn.

Waarom wil je mij niet begrijpen?

Je moeder heeft gelijk.

Johnny! Welkom thuis.

Johnny!

Hallo, Johnny!

Hoe lang heb ik op je gewacht?

Te lang.

Praat nu niet.

Emily...

Wat ga je aan het doen? Emily!

Je had niet weg moeten gaan, Johnny.

Je had mij niet moeten verlaten.

Maar nu...

Nu ben ik hier.

En alles zal zijn zoals het was.

Er is veel gebeurd. Veel slechte dingen.

En niets kon zijn zoals het was.

Wat weet jij?

Wat kun je mij over mijn vader vertellen?

Vraag het mij niet, Johnny. Ik smeek het je.

Ik wil er niet over praten. En het is ook nog eens beter voor je.

Maar ik moet.

Heb je je vader verteld dat ik terug ben?

Nee, Johnny!

Ik ben ook niet meer dezelfde persoon als toen.

- Genoeg! - Johnny!

- Vertel mij wat er gebeurd is! - Nee!

Ik wil weten wat ze je hebben aangedaan!

- Johnny, ga! - Kom op, zeg op!

Vertel mij wie mijn vader heeft vermoord!

- Red jezelf, Johnny! Ga weg! - Wat weet je? Wat zag je?

- Nee, ik weet niets. - Zeg op!

Ik weet niets, Johnny!

- Zeg op! - Hey, generaal!

Is dat de manier waarop je de dochter van de sheriff behandelt?

Haar vader is nu de sheriff.