The Sixth Secret

Een... een leeuw?

In Engeland.

Het is Gerechtigheid.

Wat?

De... de naam van de leeuw.

Gerechtigheid.

Het stond in de avondkrant, meneer.

Vanmorgen ontsnapt uit de dierentuin.

Gerechtigheid.

Ik vraag me af of die arme zielen het daarmee eens zijn.

Ik veronderstel dat het gewoon een van de wrede dingen in het leven is...

Zinloos...

Onoplosbare geheimen.

Ik zou er geen bezwaar tegen hebben.

Een? Ik tel dat nummer drie.

Als ze ons zo lang laten wachten, wat verwacht je dan?

Nou, kijk naar de tijd.

Madame verschijnt altijd zes minuten voor middernacht.

Helemaal juist, Uwe Ladyship.

Waarom is dat? Wachten tot er een pompoen aankomt?

Ze voelt dat de deuren naar de andere

kant pas om middernacht open gaan.

Nou, zolang ze de deuren van de

drankkast openhoudt klaag ik niet.

Wees niet vulgair. Dit is een heiligdom.

- Heb je een vuurtje? - Het spijt me vreselijk.

Ik ben een toegewijde niet-roker.

Net als de jonge Meester Bonpree.

Niemand lijkt hier een match te hebben.

Dat is een nogal nare hoest die je daar hebt.

Ik wil dit gewoon achter de rug hebben en terug naar mijn club.

Waarom heb je dan nog de moeite genomen om te komen?

Nee, dat doe je niet.

Ik weet hoe deze spiritualisten werken.

Ze sturen hun spionnen erop uit om te vissen naar informatie.

Hoe erg vulgair.

Het spijt me nogmaals verschrikkelijk.

Edwin, gedraag je alsjeblieft.

En dat geldt ook voor jou.

Rondsnuffelen als een schaduw.

Let niet op Jenkins. Hij is zo doof als een post.

Je trekt aan mijn been.

Een dove butler.

Wat, is er een blinde kok die bij je past?

Hoe dan ook, waarom zou Hare Majesteit

de redenen voor uw aanwezigheid niet weten?

Ze zou een verdomd goede spion moeten zijn om het antwoord te weten.

Naar wat?

Naar de vraag.

"Wat is de combinatie?"

De combinatie?

- Naar de kluis. - Waar heb je het over?

Zie je, Edwin erfde het industriële imperium van zijn vader.

Het probleem is dat zijn geheime papieren opgesloten

zitten in een kluis die we niet kunnen openen.

Ik moet het geforceerd openen.

Kan niet.

Als familierechtadvocaat heb ik het afgeraden.

De kluis bevat een speciaal mechanisme waardoor alle

documenten die erin zitten door ons worden vernietigd

mocht deze geforceerd worden geopend.

My, er moet serieus vies linnengoed in verstopt zitten.

Ja. En dat is alles wat je gaat weten.

Dat is meer dan ik hoefde te weten.

Trouwens, ik was van plan het te vragen.

Wie is die pop daar?

Ik heb geen idee.

Ik hoor dat ze Amerikaans is.

Een juffrouw Daisy.

Ik walg van Amerikanen. Zo vulgair.

Nou, ik haat het om je teleur te stellen,

maar ik ben zelf een van die vulgairen.

- Een Amerikaanse? - Als appeltaart.

Ik moet zeggen, je verbergt het goed.

Nou, zoals ze zeggen, wanneer in Rome.

En wanneer in Londen.

Precies.

Londen wordt overspoeld door Amerikanen.

Dat, die dame daar, Miss... Miss Mills,

Ik geloof dat zij ook een Amerikaan is.

Een Amerikaanse kan ze heel goed zijn.

Maar de dame, zij is de

secretaresse van Madame Orlovsky.

- Wat een schoonheid. - Miss Mills?

Nee, nee, nee, juffrouw Daisy. Ze zal van mij zijn vanavond.

Dat voorspel ik.

- Kan je dat echt? - Ja, gewoon... kijk eens hier.

Ja ja ja.

Ik kan het voorspellen. Rood betekent dat ik een minnaar zal zijn.

Zwart betekent dat ze mijn minnares zal zijn.

Hoe zit het met de nul?

Nul is huwelijk, dus heel

weinig dreiging dat dat gebeurt.

Daar ga je. Overleg de volgende keer maar met mij.

We moeten gaan zitten terwijl we wachten.

Maar dat kunnen we niet. Nog niet.

Waarom niet? Het is bijna middernacht.

Madame dringt aan.

Alle twaalf stoelen aan tafel moeten bezet zijn.

En tot nu toe zijn we nog maar met z'n vieren.

Wat zijn die dingen?

Je zult zien.

Wat was dat in vredesnaam?

De deurbel voor doven.

Je zegt niet.

De butler is dus echt doof.

Als steen.

Waarom krijgt ze er geen die goed werkt?

De mens is onderdeel geworden van het meubilair.

Ik vermoed dat er meer aan de hand is met hun arrangementen.

De rest van hem lijkt tenslotte

perfect te onderhouden.

Ik hoop dat het een buslading Amerikaanse toeristen

is, zodat we deze nacht eindelijk kunnen beginnen.

God. Wat zijn deze?

Goede, eerlijke, werkende mensen, veronderstel ik.

Weten ze niet dat er een handelsingang is?

Nu, nu, mevrouw.

Laten we een beetje christelijke tolerantie tonen, zullen we?

Ik wou dat Madame Orlovsky aparte

uren zou geven voor lagere kosten.

Ik weet zeker dat ze vol lucifers zitten.

Mevrouw.

Zo leuk om hier aardige mensen te zien.

Ik denk dat we allemaal gelijk zijn voor verdriet, nietwaar?

Ik voel de band tussen ons, echt.

Kom nu mee, schat. Je hoeft er geen spektakel van te maken.

Ik dacht dat ik zou schreeuwen.

Had je het niet op de kin kunnen nemen?

Als een echte trooper?

Bekijk ze maar eens.

Welk ellendig klein vooroordeel

vertroebelde hun ellendige leven?

Nu moeten we er alles over horen.

Heer. Wat nu?

Meer fabrieksarbeiders en schrobvrouwen?

Deze avond kan toch leuk worden.

Brandewijn. Snel, ik ben bevroren.

Wel, man, blijf daar niet staan. Neem mijn jas.

Wat is er met jou aan de hand?

Geef me die brandewijn.

Wat, ben je doof of zo?

Hij is inderdaad doof, mijn goede heer.

Een dove butler. Nou, ik zal verdoemd zijn.

Wat een welkom na twee uur rijden door een shitstorm.

Alsjeblieft.

Ik noem een ​​spade een spade, mevrouw.

Wil je dat ik dat voor je aansteek?

Nee.

Hoe dan ook, je kunt niet blijven.

- Wat? - Dit is een besloten bijeenkomst.

Je moet gaan. Meneer Arnhem, vertel het hem.

- Ziet u, meneer... - Wacht even, wacht even.

Ik zou je graag zien proberen.

Ik garandeer jullie allemaal een knock-out.

En jij zou zijn?

Dat zijn mijn zaken en die van niemand anders.

Ik ben hier alleen voor het tafeltapijt.

De seance?

Noem het een sabbat, oude meid. Als ik maar wat antwoorden krijg.

Wacht nu. Ik heb mijn jas terug nodig.

Er zit iets in mijn zak dat ik moet hebben.

Godverdomme, je bent doof. oke.

Kijk, mijn jas, must have,

breng mee, begrijp je?

Breng mijn jas terug.

Ik denk dat we een probleem hebben, meneer.

- Ik denk van wel. - Mijn jas...

- Ik ben ermee bezig. - Rug.

Ik hoorde dat u een cognac wilde, meneer.

Je hebt het goed gehoord, meid.

In tegenstelling tot dat andere hoofdstuk.

Ik ben de secretaresse van mevrouw Orlovsky.

Zie je, onze butler is helaas...

Doof als een deurspijker, hoor ik.

U ziet echter, meneer, we zijn vanavond volgeboekt.

- Alleen genodigden. - Volgeboekt?

Wat is dit, het Savoy Hotel?

Daar werd in de Times niet over gesproken

In de Times?

Mevrouw heeft al meer dan een maand geen reclame gemaakt.

Een maand, een jaar, wat maakt het uit?

Deze tent is nog steeds open, nietwaar?

Hier staat dat er elke middernacht seances zijn.

Er zijn wat, twaalf stoelen aan die tafel?

Ik ben helemaal uit Londen gereden.

Ik zal verdoemd zijn als ik hier wegga voordat ik antwoorden krijg.

Kijk nu eens hier, beste man.

Bedrieg me niet, broeder.

Je praat met een middengewicht bokskampioen.

Ik stond op het punt om je voor te stellen om met ons mee te gaan.

Miss Mills, wilt u alstublieft de jas van de man uittrekken?

Ik zeg, je kunt beter ook een cognac nemen.

Het gaat goed met me.

Nou nou nou. Nou nou nou.

Renaissance wandtapijt...

Ronische vleugel.

Lijkt nauwelijks op het hol van een zigeuner waarzegster.

Mevrouw Orlovsky is geen zigeuner. Ze is Russische aristocratie.

Zijn ze dat niet allemaal?