200 baris pertama.
(สร้างจากนวนิยายโดย เบลค เคร้าช์)
แม่อยู่ไหน
ไปบ้านไรอัน
ไปทําไม
แม่บอกว่าน้ําเสียงมินดี้แย่มาก
เลยอยากไปช่วยดูนิดนึง
อ้อ
นี่ กินพิซซ่าดีปดิชมื้อดึกกันมะ
เอาสิ พูดงี้คุยรู้เรื่อง
เดี๋ยวมานะ
ไง
ผมรู้จักคุณจากที่ไหนนะ
ฉันดาเนียล่าไง
ดาเนียล่าที่ขับฮอนด้าซีวิคน่ะเหรอ
ใช่ คนนั้นแหละ
คุณใช้ผ้าเบรกโหดกว่าลูกค้าทุกคนที่เจอมา
เหรอ
ฉันเป็นลูกค้าคุณเหรอ
ลอยัลตี้มอเตอร์สที่โลแกนสแควร์
คุณคิดว่าตัวเองเป็นช่างซ่อมรถจริงเหรอ
ผมเป็นช่างซ่อมรถ
คุณจําอะไรได้เป็นเรื่องสุดท้าย
ผมนั่งอยู่ที่บาร์ประจํา
- แล้ว... - บาร์ไหน
บาร์เชคเกอร์ที่โลแกนสแควร์ ใน เอ่อ...
คือว่า ผม...
ดื่มหนักไปหน่อย
มีผู้ชายคนหนึ่งเลี้ยงเหล้าเรื่อยๆ...
- แค่... - ใครเลี้ยง
ผมไม่ได้...
ไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน เขาก็ เอ่อ...
เขาบอกชื่อนะ ชื่อเจมส์หรือ...
จําไม่ได้
คนนี้รึเปล่า
- ใช่ - ชายคนนี้เลี้ยงเหล้าคุณ
ใช่
เขาเป็นใคร
ฉันส่งเป็นข้อความไปให้นะ
ได้แล้ว ศูนย์สุขภาพจิตบิ๊กโชลเดอร์ส
ไม่ให้ฉันขับไปส่งแน่นะ
เราไปกันเองได้
โอเค ยังไงก็ส่งข่าวด้วยนะ
โอเค ขอบคุณค่ะ
นี่
เฮ้ย เฮ้ย!
เฮ้ย!
ไงพ่อ
ไง
พิซซ่ามาแล้ว ผมสั่งพีคว้อดมา
ได้ ดีเลย
เดี๋ยวพ่อตามเข้าไป
ทําอะไรอยู่เหรอ
ใช่ แค่ย้ายของนิดหน่อย
ให้ช่วยไหม
อะไรนะ ไม่ต้อง... ไม่เป็นไร เจอกันในบ้าน
โอเค
เจสัน โอเคไหม
ฮื่อ
ฉันอยากดื่มหน่อย
ไวมากนะ
- อะไรนะ - เหมือนเดิมไหม
ใช่
เอาเลยเพื่อน
ให้ตายห่า
นี่นายมา...
เพิ่งคืนนี้
นายล่ะ
เมื่อวาน
นายโดนลักพาตัวไปเหมือนกัน
ใช่
ดาเนียล่าถูกฆ่าต่อหน้าต่อตาฉัน
ดาเนียล่าอีกคน
เหมือนกัน
นายโดนจับกลับไปที่เวโลซิตี้แล้วโดนซ้อมรึเปล่า
อแมนด้าช่วยให้หนีออกมาได้
เหมือนกัน
เหมือนกัน
มันก็คงเลี่ยงไม่ได้ที่ตัวเราหลายๆ เวอร์ชั่น
จะงอกออกมาในบ็อกซ์
แต่กี่คนกันแน่
คงต้องมีส่วนหนึ่งที่ตายหรือหลงทางไปแล้ว
หรือใช้ยาจนไม่เหลือสักแอมพูล
แต่ก็มีคนอย่างนายกับฉันเลือกได้ถูกต้อง
เลือกได้ถูกต้อง
หรือแค่โชคดี
เส้นทางของเราแต่ละคนอาจแตกต่างกันไป จากการเลือกประตูเข้าสู่แต่ละโลก
แต่ทุกคนจะหาทางมาถึงชิคาโกเวอร์ชั่นนี้จนได้
แต่ละเส้นทางที่ฉันเลือกในนั้น สร้างเจสันคนใหม่ขึ้นมา
และแต่ละเส้นทางที่เจสันเหล่านั้นเลือก
แล้วเจสันรุ่นต่อๆ ไปอีก
และเจสันรุ่นต่อๆ ไปอีก
เชี่ย
อแมนด้าของนายอยู่ไหน
เอ่อ...
จากไปแล้ว
ที่ไหน
ในโลกที่มืดมนมาก
ของนายล่ะ
เขาเจอที่ซึ่งอยากอยู่
ถือว่าดี
นายยังเหลือแอมพูลรึเปล่า
ไม่เหลือเหมือนกัน
งั้นเราก็ติดอยู่ตรงนี้
อยู่ตรงนี้
แล้วยังไงต่อ
นายคงต้องคิดถึงแคงคาคีอยู่สินะ
ฉันรู้เรื่องที่นั่นได้เพราะชาร์ลี
เรารู้เรื่องที่นั่นได้เพราะชาร์ลี
เจสันสอง ฉันเรียกมันอย่างนั้น แต่มันไม่รู้ด้วย
ใช่
จับมันขึ้นรถตอนกลางคืน
พาไปเดินบนทางป่าทิศเหนือของแม่น้ํา แล้วก็...
วันนี้ฉันก็คิดเรื่องนั้นอยู่
วันนี้ฉันไปขุดหลุมไว้แล้ว
เราไม่มีปืน
นายสิไม่มีปืน
โอเค
เป็นแผนที่ใช้ได้เลยนะ
แต่ตอนนี้มีปัจจัยต้องคิดอีกเยอะ
เราทุกคนต้องการสิ่งเดียวกัน
เราทุกคนอยากได้ครอบครัวคืนมา
เราทุกคนอยากได้ชีวิตคืนมา
แค่หนึ่งเดือนก่อน เรายังเป็นคนคนเดียวกัน คิดเหมือนกันทุกอย่าง
พูดเรื่องเดียวกันเป๊ะ
เรากลัวเหมือนกัน รักเหมือนกัน
เราคิดว่ามันเป็นเจสันสอง
นั่นแปลว่าเราทุกคนคิดว่า ตัวเองคือเจสันคนแรก
ทุกคนเป็นเจสันคนแรกไม่ได้
นายคิดว่ากลับมาถึงโลกใบนี้กันกี่คน
เมื่อคืนมีคนหนึ่งพยายามฆ่าฉัน
วันนี้มีอีกคนตามฉันมา
ถ้าฉันเข้าถึงตัวเจสันสองได้ มันต้องชดใช้แน่ๆ
แน่นอน
ฉันก็ไม่อยากทําร้ายนายหรือใครที่เป็นอย่างเรา
แต่ฉันก็ไม่ยอมให้ใครมาขวาง ทางที่ฉันจะได้กลับไปอยู่กับดาเนียล่าและชาร์ลี
ฉันจ่ายให้
รับอะไรอีกไหมคะ กาแฟเพิ่มไหม
เอาสิ
ไม่ต้องรีบนะ
ขอบคุณ
สูบในนี้ไม่ได้นะ
ทําไม่ได้
ไม่มีอะไรเหมือนซิการ์ดีๆ หลังอาหารมื้ออร่อย
ได้ยินมาว่างั้น
สูบในนี้ไม่ได้ค่ะ
ต้องไปเรียกผู้จัดการมาไหม
คนอะไรหยาบคาย
สูบในร้านไม่ได้นะ มันรบกวนลูกค้าคนอื่น
ผมสูบซิการ์แล้วมันไปรบกวนใครตรงไหนเหรอ
ใช่
รบกวนสิ
ดับเสีย
เดี๋ยวนี้
นี่ ถามอะไรส่วนตัวนิดนึงได้ไหม
ผมขอ...
คุณมาเป็นตํารวจได้ยังไงเนี่ย
อะไร
อรุณสวัสดิ์
ตื่นแต่เช้าเหรอ
วันนี้คุณพาชาร์ลีไปโรงเรียนได้ไหม
ได้สิ
ฉันต้องย้ายชิ้นงานในแกลเลอรี่
ขอเอารถซีวิคไปนะ
เอารถชาร์ลีไปสิ
ไม่เป็นไร ฉันขับซีวิคเอง รู้ว่าคุณไม่ชอบคันนั้น
อย่า รถชาร์ลีคันใหญ่จุได้มากกว่า และ...
ผมลืมเติมน้ํามันรถซีวิคไว้น่ะ
น้ํามันหมดเลยรึเปล่าล่ะ
ที่รัก เอารถชาร์ลีไปเถอะ
ก็ได้
แล้วเจอกัน
นี่...
แล้วเมื่อคืนไรอันเป็นไง
ที่จริงก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ไม่อยากเชื่อว่ากลับไปติดเหล้า อุตส่าห์เลิกได้ตั้งนาน
เขาก็พูดแบบนั้น
- ไปแล้วนะ - ได้
ก็อยากให้ขับหรอก
- แต่รถมันไม่ค่อยดี - ไม่เป็นไร
มัน...
นี่เราจะไปไหนกัน
ถามอะไร พ่อจะไปส่งที่โรงเรียนไง
แล้วมหาวิทยาลัยชิคาโกล่ะ
ไหนพ่อบอกว่าจะพาผมไปดูคณะ
- วันนี้เหรอ พ่อว่า... - ใช่
- อะไร... - เอางี้นะ
ช่างมันเถอะ
เอางี้นะ พ่อบอกว่าเราจะไป
เราก็จะไป
รู้ใช่ไหมว่าผมเกรดไม่ถึงที่จะเรียนที่นี่
ก็ยังไม่สายเกินไป
ยังแก้ได้ทัน
นี่ภาควิชาฟิสิกส์ ส่วนใหญ่พ่อหมกตัวอยู่ในนั้น
หอที่พ่อเจอแม่ครั้งแรกอยู่ตรงนั้นเลย
ปาร์ตี้กลางสวนน่ะเหรอ
เกือบไม่ไปงานนั้นละ
ตัดสินใจไปนาทีสุดท้าย
เคยคิดไหมว่าถ้าไม่ไปจะเกิดอะไรขึ้น
คิดสิ คงจะต้องเสียดายไปตลอดชีวิต
ไม่หรอก
No comments yet. Be the first to leave one.