The Welcome Table

Nou, ik wil deze prachtige stad zien

ja, ik wil die prachtige stad zien

nou ik

ik wil die prachtige stad zien

ik zou een dezer dagen die prachtige stad willen zien

een dezer dagen en ik

ik wil aan de welkomsttafel zitten

ja, ik wil aan de welkomsttafel zitten

Ik wil aan de welkomsttafel zitten

ik wil aan de welkomsttafel zitten

die prachtige stad zien

een dezer dagen

o, een dezer dagen en ik

ik wil zingen en nooit moe worden

ik wil zingen en nooit moe worden

ja, ik wil zingen en nooit moe worden

ja, ik wil zingen en nooit moe worden

aan de welkomsttafel zitten

die prachtige stad zien een dezer dagen

een dezer dagen

Migratie is van alle tijden.

Mensen zijn altijd op zoek naar dat ongrijpbare huis aan de horizon.

Hoe weten we dat we welkom zijn?

Hoe weten we dat we thuis zijn?

Waar is dat dan?

Thuis vertelt ons wie we zijn.

Thuis vertelt ons waar we van houden.

Van wie we houden.

Wat we eten.

Wat we zeggen.

In welke taal.

Thuis is hoe de zon op je huid moet voelen.

Hoe de maan kantelt in de lucht

De manier waarop de sterren draaien.

Niemand wil de plek verlaten waar hun wortels liggen.

De geuren, de geluiden.

De leuke dingen, de vertrouwdheid.

Het gemak van het bekende.

Waaruit we geboren werden en gevormd zijn.

Maar soms...

Kunnen we niet anders...

Dan verhuizen.

En nu komt het:

We zijn allemaal vertrokken.

Migreerden zonder het te beseffen.

We zijn allemaal naar een andere planeet verhuisd.

Een planeet met klimaatverandering.

Een planeet waar geen enkele mens ooit op geleefd heeft.

En daar verhuizen we allemaal naartoe.

Of we het willen of niet.

En dat betekent dat alles gaat veranderen.

En misschien komen we wel nooit meer thuis.

Alles wat er over is van de stabiliteit van deze wereld

verdampt binnenkort.

De klimaatverandering is niet langer beheersbaar.

Een op de drie mensen op de planeet

zal zijn huis door klimaatverandering verliezen.

Miljarden mensen zullen hun thuis verliezen.

We gaan binnenkort de grootste massamigratie ooit meemaken.

Overheden weten dat dit staat te gebeuren,

maar ze bouwen hulpposten en immigratiecentra.

Ze bouwen muren en detentiecentra.

Naarmate het erger wordt en mensen zicht steeds meer verplaatsen

wordt de roep om een muur steeds groter.

Deze plek hier. God bless America.

Hopelijk bouwt hij een muur Hopelijk krijgt hij geld.

Hier moet een muur komen.

Dit is geen spelletje. Dit is Amerika.

Als er 15.000 mensen op komst zijn,

hoe hou je die tegen?

Dat kan niet. Er is geen...

Overal ter wereld investeren overheden in grensbeveiliging

en detentie.

En de muren staan voor racisme.

Militarisering.

Nationalisme.

Fascisme.

Deze kant is van ons. Die is van jullie.

HEROVER AMERIKA

Maar als we allemaal moeten verhuizen, waar gaan we dan naartoe?

Hoe zal het zijn als we daar aankomen?

Zullen we welkom zijn?

Zullen we de mensen verwelkomen die bij ons voor de deur staan?

De muur staat voor al die haat.

Maar wat gebeurt er aan de andere kant van een muur?

We nodigen je uit aan onze tafel op de dijk.

Er ligt geen tafelkleed,

maar elke draad van ons verhaal weeft een tapijt.

De mensen aan deze tafel zijn veel rivieren overgestoken om hier te komen.

Mensen van alle continenten die ontheemd zijn door klimaatsverandering.

Voor het eerst hier samen

met de vraag:

waar is m'n thuis nu?

Ga zitten en luister naar onze verhalen.

We begonnen met een familie wier paradijs rondom hen in brand stond.

Hallo, ik ben Ali.

Mijn leven was mooi en gezegend.

De plek waar wij woonden was zo speciaal.

Tijdens de brand, toen we vast kwamen te zitten, konden we nergens naartoe.

De brandweerlieden zaten ook vast.

En er is een nummer,

van de Bee Gees volgens mij, op de radio.

Een propaantank explodeert.

Het is net 'Stayin alive, stayin alive, ah ah ah.'

En daarna moesten we van de brandweer

onze auto's verlaten en naar de dichtstbijzijnde parkeerplaats rennen

want het vuur kwam eraan.

Stayin alive stayin alive

Dit was hem.

Dit was mijn JBL PRX dual 15 professional speaker.

Ik werk met geluidsversterking.

DJ en zo.

We zijn niet officieel gewaarschuwd.

-Dus helemaal geen waarschuwing? -Nee.

Geen openbare waarschuwing of zo.

Je hoorde alleen explosies.

Voortdurend explosies.

Je hoorde hoe de propaantank ontplofte.

En toen wist ik dat de brand minder dan een mijl verwijderd was.

Oké.

Ik ga bellen.

Daar zag je de vlammen.

Het was oranje.

Wat zeiden ze ook alweer? 800 voetbalvelden?

Tachtig per minuut.

Hij was groot. Het ging snel.

Hier was vroeger onze slaapkamer.

Ze is hier geboren.

Het huis was het eerste wat ze leerde kennen.

En ik keek om me heen en dacht: wat neem ik mee?

En de baby

huilde omdat ze honger had.

En ik probeerde ook nog voor ons allemaal te pakken.

De weg waar we vastzaten gaat door die bomen daar.

We gingen de weg op en zaten meteen vast.

We waren nog niet eens twee mijl van huis.

Ik zat in de auto

en ik dacht: zo wil ik niet doodgaan.

Zo wil ik niet sterven.

Ik heb net een baby gekregen.

Dit wil ik niet. Ik heb al die kinderen bij me.

Dit wil ik niet.

Ali, Jason en hun familie kwamen er goed van af.

Vijfentachtig mensen stierven

en alles in Paradise brandde af.

Op onze nieuwe opgewarmde planeet is het heter en droger dan ooit tevoren.

Een gewone bosbrand is nu een klimaathel.

Een glimp van de apocalyps.

Verbrandde en gesmolten babyflesjes.

-Banden. -Dashboards.

Formica aanrechten, microwaves.

LCD-televisies.

-Satellietschotels -Sneakers.

Plastic bakjes voor ecologische rucola.

Fototoestel, kleren.

De enige plek die niet brandde waren parkeerterreinen.

Je kunt je karretje terugbrengen naar de plek waar ze klaarstaan,

maar de supermarkt is er niet meer.

Uiteindelijk moesten we van een agent allemaal uit de auto stappen

en te voet verdergaan.

Dus iedereen rende meteen weg.

Ze zeiden dat we naar een parkeerterrein moesten gaan.

Dit terrein stond vol met evacuees, ja.

In het begin was het doodeng.

Omringd door vuur konden we nergens heen.

Het regende smeulende resten.

Later zeiden ze dat ze een doorgang hadden vrijgemaakt

'Als je nog een auto hebt, pak die dan.'

'Blijf rijden. Geen afslag nemen.'

'Daarmee breng je iedereen in gevaar. Toe maar.'

Heb je veel rook ingeademd?

O, ja. Ze hadden geen maskers.

Mijn zoons hadden een lapje

dat ze hadden gebruikt en toen ik dat later waste

was het zo vies.

Pikzwart.

Je zag overal campers staan,

ook bij mensen in de tuin en dan wist je gewoon

daar wonen ze nu in.

Ik heb gehoord

dat er zo'n 22.000 mensen zonder huis zitten.

Dat zijn de moderne vluchtelingen.

Klimaatvluchtelingen

die maar 30 mijl verderop in een busje in Chico wonen.

Wat voor toekomst heb je dan?

De Amerikaanse droom is om ons heen in duigen gevallen

Van zee tot schitterende zee, is het nergens meer veilig.

Waar zullen ze veilig zijn?

Daar is geen geografisch antwoord op.

Overal in het land

branden, overstromingen, allerlei extreem weer.

Het weefsel van de Amerikaanse stabiliteit is gerafeld,

de draden komen los.

Amerikaanse steden worden sneller verwoest dan ze weer op te bouwen zijn.

een hart dat gevuld wordt

als een stortplaats

een baan waar je langzaam aan doodgaat

wonden die niet helen

je ziet er zo moe en ongelukkig uit...

Niemand van ons had ooit verwacht