Disclaimer

- หวัดดีค่ะ แม่ - ไงจ๊ะ ลูก

ขอบคุณที่ยอมให้หนูมาอยู่ด้วย ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ

ลูกเป็นไงบ้าง

โอ๊ย ตาย ทุกอย่างเละเทะไปหมด

ทั้งพวกช่างทําบ้าน ทั้งโรเบิร์ต

โรเบิร์ตไปอเมริกาอีกแล้วเหรอ

ค่ะ เขาไปอเมริกาอีกแล้ว

แม่หาอะไรให้กินเอามั้ย

ไม่เอาค่ะ หนูไม่ค่อยหิว ที่จริงแอบคลื่นไส้

เกือบสองทุ่มแล้ว ควรมีอะไรลงท้องหน่อย

ไม่เอาค่ะ คิดว่าไมเกรนจะขึ้น

แม่จะว่าไหมถ้าหนูของีบหน่อย

ตอนแม่อายุเท่าหนูก็ปวดหัวเหมือนกัน

ค่ะ

คุณแม่เธอเป็นโรคความจําเสื่อม

การรับรู้เวลาและสถานที่ในสมอง ไม่ต่อเนื่องเป็นเส้นตรงเลยสักนิด

เธอได้กลิ่นอะไรแปลกๆ หลายอย่างผสมปนเปกัน

พร้อมกับกลิ่นดอกไม้สังเคราะห์ ที่พยายามจะใช้ดับกลิ่นที่เหลือ

กลิ่นของบ้านคนชรา

เธอนึกไม่ออกว่า นอนบนเตียงของแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

เตียงหลังเดียวกับที่พ่อเคยนอน

เธอคิดว่าถ้านอนหลับได้ ตื่นมาอาจคิดอะไรๆ ได้ดีขึ้น

อาจเริ่มปะติดปะต่อหาเหตุผล กับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตช่วงนี้

ขอบคุณค่ะ แม่

ทอมมี่ อดีตลูกศิษย์ของจัสติน ช่วยผมคืนชีวิตให้โจนาธาน

เขาอธิบายว่าเดี๋ยวนี้พวกที่เล่นเฟซบุ๊คมีแต่คนแก่

เราจึงใช้สิ่งที่เรียกว่าอินสตาแกรม

ทําอะไรไม่ได้เลย

ใช้จอสิ นั่นแหละคีย์บอร์ด จอแตะได้

เข้าใจแล้ว

ภาพพวกนี้ดูโบราณ แต่ผมก็ใส่ฟิลเตอร์เข้าไป

ออกมาก็พอจะดูได้อยู่

นี่มันสุดยอด

ขอบคุณ เราควรโพสต์เกี่ยวกับเพลงที่ชอบด้วย

คนอย่างเขาจะฟังเพลงอะไร รู้ไหม

ไม่ ไม่รู้ อาจฟังไคลี่ มิโนคมั้ง

ไคลี่ เซ็กซี่ดีนะ

แต่ก็ควรมีเพลงคนอื่นบ้าง

เช่น เดรค หรือไทเลอร์เดอะครีเอเตอร์

โพสต์ มาโลน อะไรแบบนั้น

ผมจะส่งโพสต์ของผมมาให้คุณดูแล้วกัน

ได้สิ แล้วหนังสือล่ะ

หนังสืออะไร

เขาอายุ 18 คิดว่าให้อ่านเดเมียนดีไหม

ของเฮอร์มัน เฮสเส

ไม่เคยได้ยินเลย

อ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์มั้ง

แต่ส่วนตัวผมจะไม่ลงเรื่องหนังสือนะ

นายรู้ดีนี่นะ

ใช่

ทีนี้ ต้องจัดการกับคอมเมนต์

ผมยังคงให้โจนาธานเป็นวัยรุ่น

เขาจะเป็นหนุ่มน้อยคนนั้นไปตลอดกาล ยังคงเดินทางช่วงพัก

ขณะกําลังจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย

ตอนนี้ ลูกของเรามีอนาคตแล้ว

โรเบิร์ตรู้สึกริษยาเด็กหนุ่มที่ตายไป

ที่ได้มีสัมพันธ์ลึกล้ํากับเมียเขา และช่วยชีวิตลูกเขาไว้

เขานึกสงสัยว่าแคเธอรีนคิดถึงหนุ่มคนนี้กี่ครั้ง

เวลาที่อยู่กับเขา

เธอคิดเปรียบเทียบเซ็กซ์ของทั้งสองคนกี่หนแล้ว

เธอแสร้งทําถึงกับเขารึเปล่า

แกล้งบ้าง หรือต้องแกล้งทําทุกครั้ง

นิโคลัสรู้ว่าเขาควรช่วยพ่อเก็บล้าง

แต่เขาไม่อยากทํา

ถ้าพ่อยังชวนคุยเริงร่าต่อ เขาต้องบ้าแน่ๆ

เขารู้ว่ากลับมาอยู่กับพ่อจะไม่ง่าย

แต่มันก็คุ้ม

เขาจะประหยัดได้เยอะ

เขารู้ว่าพ่อไม่ได้กลิ่นควันที่ลอยลงไป

แต่ต่อให้ได้กลิ่น พ่อก็คงไม่พูดอะไร

คุณพ่อคนดีจะกลัวจนไม่กล้า ทําลายสายสัมพันธ์พ่อลูกแสนพิเศษ

เขารู้ได้เองว่า พ่อกับแม่คงมีเรื่องอะไรกันสักอย่าง

ช่วงหัวค่ําวันนี้เขารู้สึกสงสารแม่

ทั้งที่ตั้งแต่เกิดไม่เคยรู้สึกสงสารแม่มาก่อน

เห็นแม่ต้องออกจากบ้านไปอย่างนั้น ทําให้นึกถึงสมัยที่เขายังเด็ก

แล้วแม่ต้องจากบ้านไปทํางาน

หลังจากนั้น เมื่อกลับมาถึงบ้าน

แม่จะวุ่นวายกับเขา คอยบอกว่าคิดถึงเขาแค่ไหน

เขาเคยเมินแม่ไปทีละหลายๆ วัน เพราะรู้สึกว่าแม่ไม่เคยจริงใจเลย

ราตรีสวัสดิ์ลูก

ราตรีสวัสดิ์ฮะ

พรุ่งนี้ไปทํางานรึเปล่า

ไป

- แต่เช้าเหรอ - กะบ่าย

งั้นเจอกันตอนมื้อค่ํานะ

ฮะ

ราตรีสวัสดิ์

ฮะ

ทั้งพ่อและแม่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย

เธอนอนเพ่งใบหน้าของแม่

และคิดได้ว่า ตอนแม่ตายก็คงดูเป็นแบบนี้

เธอรู้สึกใจหายกับความเศร้าเสียดายสิ่งที่หายไป

วัยเด็กของเธอ วัยเด็กของลูกเธอ

ความแข็งแกร่งของแม่

และความเชื่อที่ว่าตัวเธอ ได้ซึมซับความแข็งแกร่งนั้นไว้ถึงแก่นกระดูก

เชื่อว่าความรักของแม่ มอบความเข้มแข็งพอที่จะเอาชนะทุกสิ่งได้

เธอรู้ว่าแม่ของตัวชื่อเฮเลน

และเฮเลนคงจะต้องเคยทรมานกับ ความคับข้องใจ เปลี่ยวเหงา เจ็บปวด

แต่เธอไม่ต้องเคยรับรู้เรื่องราวเหล่านั้น

เพราะสําหรับเธอแล้ว เฮเลนคือแม่

แม่คะ

แม่ เกิดเรื่องแล้วค่ะ

หนูไม่ได้มานอนกับแม่เพราะช่างทําบ้าน

แม่อาจจําไม่ได้แล้ว แต่เมื่อหลายปีก่อน...

ที่จริงก็ประมาณ 20 ปีก่อน

เพราะนิคเพิ่งห้าขวบ

เราไปเที่ยวกันที่อิตาลี

แล้วตอนนั้นหนูก็อยากจะ...

เธอเล่าทุกอย่างให้แม่ฟัง เรื่องที่เธอไม่สามารถเล่าให้โรเบิร์ตฟังได้

เล่าหมดเปลือก

ความอับอาย ความรู้สึกผิดของเธอ

ตลอดช่วงที่เล่านั้นแม่ก็นอนเงียบ

เธออดสงสัยไม่ได้ว่าแม่ได้ยินอะไรบ้างไหม

คําที่เธอบอกไป จะผลุบเข้าไปในฝันของแม่หรือเปล่า

เผื่อแม่จะจําอะไรได้บ้าง

- โย่ - มาหาเอลวิส

- นายเป็นใคร - ฉันนิโคลัส เคยมาแล้ว

โอเค

- เอาอะไร - ยาสองนิกเกิล

ถ้าจะอยู่เล่นที่นี่ต้องจ่ายอีกห้า

ได้สิบห้าใช่มั้ย

- ใช่ เพราะลงไปแล้ว - เฮ้ย ไม่เอาน่า

เร็วเข้า

นิโคลัสเคยมาที่นี่แค่ไม่กี่ครั้ง

เขาไม่อยากมาบ่อยๆ ให้ติดเป็นนิสัย

แล้วเขาก็มั่นใจว่าเอาอยู่ทุกอย่าง

แค่ใช้อะไรนิดๆ นานๆ ครั้ง เพื่อให้คลายเครียด

แต่ไม่เคยใช้เยอะเกินไป

เธอเล่าทุกอย่าง ขณะที่แม่นอนกรนอย่างสงบ

กว่าจะเล่าจบเธอก็รู้สึกหมดแรง

จนกระทั่งผ่อนคลายหลับลึก

เมื่อได้เล่าเรื่องของเธอออกมาดังๆ

เหมือนเจาะเข้าไปถึงแก่นของเนื้อร้าย

ที่สร้างความเจ็บปวดให้เธอมานาน

และตอนนี้เธอก็เข้าใจว่าเรื่องนั้น ทําให้คนอื่นเจ็บปวดด้วย

ผมมาถึงตั้งแต่เช้าตรู่ก่อนสํานักงานจะเปิด

รอให้แม่เด็กเอเชียคนนั้นมาถึง

นี่ว่าต้องมีเรื่องอะไรสักอย่าง

น่าจะต้องเป็นพวกลูกกระจ๊อก

ผมเคยเห็นหล่อนเดินออกมากับ แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์

ทําท่าเหมือนได้รับเกียรติอย่างสูง ที่ได้รับเชิญมากินมื้อเที่ยงด้วยกัน

ฉันว่าวันนี้...

ขอโทษนะครับ คุณ คุณครับ ขออภัย

ขอโทษครับ คุณ...

คุณ... คุณทํางานกับแคเธอรีน เรเวนสครอฟท์

- ใช่ไหม - ใช่ค่ะ

ผมขอรบกวนเวลาสักหน่อยได้ไหม

มีพัสดุอะไรฝากไว้ที่รีเซปชั่นได้ค่ะ

ไม่ ไม่ใช่ๆ นี่เป็นเรื่องสําคัญไม่น้อย

ไปก่อนได้เลยจ้ะ คุณชื่ออะไรคะ

อ้อ ใช่

ขออภัย

ผมชื่อสตีเฟน บริกสตอค

ฉันชื่อจีซู คิม

ขึ้นไปคุยกับฉันข้างบนดีไหมคะ คุณบริกสตอค

โห ไม่ดีๆ ผมขออยู่ตรงนี้ดีกว่า

โอเค งั้นนั่งก่อนสิคะ

ได้

แน่ใจนะว่าเขาจะไม่เข้ามาเร็วๆ นี้

แคเธอรีนน่ะเหรอ

ไม่มา เธอโทรมาแล้วว่าวันนี้ไม่เข้าออฟฟิศ

อยู่นี่เอง ไง จีซู เป็นไงบ้าง โอเคนะ

- เรื่องอีเมล... - ดี ใช่

ที่ส่งให้ดูว่าอยากเอาให้แคเธอรีนดูก่อน ทําเสร็จหรือยัง

- ขอคุยตรงนี้ก่อนได้มั้ย - อ้าว ขอโทษ

- กําลังยุ่งอยู่เหรอ - ใช่

เป็นไงบ้าง โอเครึเปล่า

- ฟังก่อน นั่นเรื่องสําคัญมาก - ฉันรู้ๆ

ถ้าจัดการให้ได้ภายในวันนี้จะขอบคุณมาก

ความทะเยอทะยาน มีกลิ่นที่หาอะไรมากลบได้ยากมาก

แล้วกลิ่นนั้นก็หึ่งออกมาจากจีซู คิม

เธอได้กลิ่นโอกาสอันงามที่จะขุดเรื่องน่าสนใจ

เพื่อคว้าจังหวะที่จะสร้างชื่อให้ตัวเอง

แน่นอนว่าเธอทํางานใกล้ชิด กับแคเธอรีน เรเวนสครอฟท์มานาน

เพราะเธอก็พยายามใช้กลเม็ดหว่านล้อมกับผม แบบเดียวกับแคเธอรีนไม่ผิด

นี่มันเรื่องอะไรกันคะ คุณบริกสตอค

พูดยากจริง

ไม่รู้ว่าควรมาตรงนี้หรือเปล่าด้วยซ้ํา

ที่นี่ปลอดภัยนะคะ

คุณคุยกับฉันได้

หรือถ้าจะช่วยให้สบายใจ เดี๋ยวฉันให้เบอร์ไว้ อยากคุยเมื่อไหร่โทรมาได้เลย

แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์คอยมาก่อกวนผม

เสียใจด้วยค่ะ คุณบริกสตอค

ขอรายละเอียดหน่อยได้ไหมคะ

เขาคอยขู่ผมอยู่เรื่อย

เขาจะขู่คุณทําไม

เพราะเรื่องที่ผมเขียนไป

คุณเขียนอะไรคะ คุณบริกสตอค

หนังสือเหรอ

คุณเป็นนักเขียนเหรอคะ คุณบริกสตอค

ไม่เชิง แต่ผมต้องบอกความจริงให้โลกรู้

ผมตีพิมพ์เอง ใช้เงินตัวเอง แต่ใช้นามปากกา

ผมเอามาหลายเล่มนะ ให้คุณและเพื่อนที่ทํางาน

โลกจําเป็นต้องรู้ว่า แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์เป็นคนยังไงกันแน่

เขาคอยขวางไม่ให้ผมจัดจําหน่าย

แย่ที่สุดเลยค่ะ

เสียใจด้วยนะคะ

เขาฝากข้อความเสียงข่มขู่ไว้ ในเครื่องตอบรับของผมด้วย

แต่ทําไมแคเธอรีนถึงจะต้องขวาง ไม่ให้หนังสือของคุณออกมาสู่ตลาดล่ะ

เพราะมันเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน