Disclaimer

ดีจ้ะ

ดี ตรงนั้นเลย

ปากเธอรสเหมือนฉันเลย

- เหรอ - ใช่

มะรืนนี้ฉันต้องกลับลอนดอนแล้ว

- หือ - เธอต้องไปโรมจริงๆ เหรอ

ทําไม

- อยากให้ผมอยู่เหรอ - ถ้าเธออยู่จะดีมาก

พรุ่งนี้ฉันอยากเอากับเธอทั้งคืน

งั้นก็คงต้องอยู่สินะ

โอ๊ย ให้ตาย

เดี๋ยวนะ

- อะไร - รอตรงนั้นแหละ

ทําอะไรน่ะ

รอตรงนี้ รอก่อน

ไม่ได้

- ไม่ได้ - ต้องได้สิ

- ไม่ได้ - ใส่ไปเลย

- ล้อเล่นใช่ไหม - ไม่เอาน่ะ ผมอุตส่าห์เลื่อนทริป

ขอแค่นี้เองไม่ตายหรอก

อย่าให้รูปหลุดไปไหนเชียว

- จะมีดวงตาใสๆ ของผมดูคู่เดียว - อือฮึ

กับหนังสือพิมพ์รูปโป๊หน้าสาม

โจนาธาน ไม่ได้ นี่พูดจริง

พรุ่งนี้ระหว่างวันเราต้องทําเป็นไม่รู้จักกัน

จะได้เร้าใจทั้งวัน

ถ้าผมเห็นคุณใส่บิกินี่ ห้ามใจไม่อยู่แน่

ก็ต้องเอาให้อยู่

แล้วจากนั้นตอนกลางคืน เราค่อยมาระเบิดกันในห้อง

แล้วอย่าได้ไปตีสนิทกับนิโคลัส

ฉันไม่อยากให้ลูกไปฟ้องพ่อว่าแม่มีเพื่อนใหม่

ได้ๆ มองผมสิ

ฟังอยู่รึเปล่า นี่เรื่องใหญ่นะ

เราต้องทําเป็นไม่รู้จักกัน

ถ้าผมทําไม่ได้ล่ะ

ฉันก็จะต้องฆ่าเธอ

เซ็กซี่เป็นบ้า

นั่งลง

โอเค จับนม

ดี

- ทีนี้เอาบราออก - เพิ่งใส่เอง

ช่วยเอาออกหน่อย

ต้องอย่างนั้น ขยํานมตัวเอง

- อะไรนะ - ขยํา เหมือน...

ดี

โอเค อ้าขา เอนหลัง อ้ากว้างๆ

โอเค ล้วงมือเข้าไปในกางเกงใน

ดี แตะไปหนึ่งนิ้ว

เล่นกับตัวเองไป

มานี่เลย

ทําไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้

แซ่บเว่อร์

จริงเหรอ

เชี่ย

โรเบิร์ตต้องหยุดอ่านตรงนั้น

เพราะขยะแขยงกับ ความรู้สึกปั่นป่วนที่รบกวนจิตใจ

ความวิตกกังวลและเดือดดาลร้อนรุ่มนั้น เดินทางลงต่ําไปยังท่อนล่าง

ซึ่งแผลใจนั้นกลับบวมขึ้นมาที่ระหว่างขา

- หนังสือสนุกไหม - ไม่

- เอากาแฟอีกไหมคะ - เอาครับ ขอบคุณ

ไม่ใช่ คือจะบอกว่า พอแล้ว ขอบคุณ

คิดเงินมาเลยนะ

- ได้ค่ะ สักครู่ - ขอบคุณ

เขาเชื่อได้แต่คําที่พิมพ์ไว้ในหน้ากระดาษเท่านั้น

และในหนังสือนั้นก็บรรยายลักษณะภรรยา ละเอียดพอที่เขาจะรู้แน่ว่าเป็นเธอ

แล้วมันยังทําให้เห็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

เธอเป็นสตรีที่มักจะได้ตามที่ใจต้องการ

ทําทุกอย่างตามใจเสมอ

เมื่อโจนาธานตายไป แนนซี่ก็แหลกสลาย

จิตของเธอหดลงกลายเป็นใจที่แคบและดําทะมึน

ในหัวคิดแต่เรื่องที่ลูกชายหายไปจากชีวิต

หลังจากที่ลูกตายไปถึงสองเดือน

กว่าผมจะโน้มน้าวให้เธอออกไปเดินเล่นได้

เธอขึ้นไปเปลี่ยนชุดข้างบน

แนนซี่!

แนนซี่ ควรออกกันได้แล้วนะ

ดึงฉันขึ้นมาทําไม

ฉันไม่ได้พยายามจะฆ่าตัวตาย

ฉันแค่อยากรู้

ฉันแค่ต้องรู้... ว่าลูกรู้สึกยังไง

เขาบอกว่าตายสบายไม่เจ็บปวด

บอกว่าลูกคงสลบก่อนที่จะตาย

แต่พวกนั้นจะรู้ได้ยังไง

รู้ได้ไง

จะรู้ได้ยังไงว่าลูกไม่เจ็บปวด ว่าการจมน้ําไม่ทําให้เขาเจ็บ

พวกนั้นจะมารู้ได้ยังไง

แนนซี่ ผมจะอุ้มออกจากน้ําเย็นๆ นี่ก่อนนะ

- เขาจะรู้ได้ยังไง ฉันเกลียดคุณ! - มาน่ะ มาก่อน

มาเร็ว

นั่งก่อนนะ ที่รัก อย่างนั้น

โถ แนนซี่

จําได้ไหมว่าทะเลนั่นกว้างแค่ไหน

ใจเย็นๆ นะ

- ฉันเลียนแบบคลื่นในอ่างอาบน้ําไม่ได้ - ไม่ได้

ทําไม่ได้

ลูกคงต้องกลัวมากๆ เลย

ใช่

แล้วก็เหงามากด้วย

ใช่

แม่ฮะ ผมหาแซนดี้ไม่เจอ!

เจอแซนดี้แล้ว! เจอแซนดี้แล้ว!

ไงจ๊ะ เทวดาน้อย

อี๋ ในนี้เหม็นมากเลย

จ้ะ แม่ว่า แม่ปวดท้อง น่าจะเป็นเพราะพิซซ่า

ผมก็เหมือนกัน ตดด้วยล่ะ

- เหรอจ๊ะ - จากพิซซ่าน่ะ

ซื้อเรือยางให้ผมกับแซนดี้ได้มั้ยฮะ

อยากได้เรือยางเหรอ

ให้ทั้งผมกับแซนดี้

ทุกคนอยู่ในห้องประชุมแล้ว

คุณนายสตีเฟนสันจาก คณะกรรมการการกุศลฝากข้อความไว้

ฉันแอบถามจากผู้ช่วยของเธอได้ว่า เธอกําลังไม่พอใจอย่างหนัก

บ้าชะมัด บอกไปว่าประชุมเสร็จแล้วผมจะโทรกลับ

- ขอยาอัลกา-เซลท์เซอร์หน่อย - ได้ค่ะ

ขอโทษทุกคน

เมื่อคืนผมนั่งตรวจเอกสารอยู่จนดึกมาก

ตอนนี้คณะกรรมการการกุศล กําลังถูกคณะกรรมาธิการการคลังตรวจสอบ

หน้าที่เราคือ

ต้องจัดการให้ เงินช่วยเหลือจากรัฐบาลที่ไหลเข้า

โครงการต่างๆ ของมูลนิธินั้น ไม่ถูกมองว่าเป็นเงินทุนที่ไม่น่าไว้วางใจ

อย่าลืมนะ ถ้าถึงที่สุดแล้ว ทํางานไม่มีประสิทธิภาพยังดีกว่าไม่น่าไว้ใจ

- นะ เข้าใจใช่ไหม - ครับ เข้าใจแล้ว

โอเค ชาร์ลส์ ขออัพเดทจากหน้างานหน่อย

- ขอบคุณ - ขอบคุณครับ ร็อบบี้

ก็สถานการณ์หน้างานมัน...

ก็ชวนสับสนอยู่

งบประมาณที่เราได้รับจากประเทศนั้น

ไม่เพียงแต่ต้องตรงตามคุณสมบัติจากรัฐบาล...

หนึ่งในการกุศลที่เขาบริหาร กําลังถูกตรวจสอบอย่างหนัก

ที่ถูกบังคับใช้...

โรเบิร์ตรู้ดีว่ามูลนิธิทําทุจริตอะไรบ้าง

แต่เขาต้องแต่งเรื่องในแบบที่กฎหมายจะเข้าข้าง

ขึ้นกับคุณสมบัติจากรัฐบาลแต่...

เขาโล่งใจที่มีคนทํางานแทนเขา

เขาไม่จําเป็นต้องมีผลงานหรือพูดในที่ประชุม

เพียงแต่นั่งสังเกตการณ์ ซึ่งตอนนี้เขาก็ทําได้แค่นั้น

- เอาอะไรอีกไหมคะ - ไม่ต้องแล้ว

ข้อยกเว้นที่มีอยู่ในกฎหมายคว่ําบาตร

จะใช้กับเราได้ต่อเมื่อถ้าพิสูจน์ได้ชัด...

เพราะเราไม่รู้ว่า เสียงจะดังแค่นั้นอีกนานแค่ไหน

อาจจะดังไปทั้งอาทิตย์ก็ได้นะ

นั่นแหละปัญหา

ความรู้สึกช็อกเมื่อโรเบิร์ตถามจี้

พร้อมกับใช้ภาพถ่ายเหล่านั้นเป็นหลักฐาน ย้อนกลับมากรีดใจเธออีกครั้ง

เขาอยากให้เธอถูกลงโทษ

เขาคิดว่าเธอสมควรรับกรรม

ทุกคนต้องกลับไปทํางาน แล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่ โอเคนะ

แคเธอรีน

เรื่องอาจารย์ใหญ่ที่ลาออกจากโรงเรียนราธบอน

- หลังจากที่บริกสตอคเกษียณเลยน่ะ - อ่าฮะ

ปรากฏว่าเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ที่เคมบริดจ์ ฉันได้เบอร์เขามาแล้ว

ตรงนั้นไม่มีเรื่องอะไร ไม่ต้องตาม

ก็ควรโทรไปหน่อยไม่ใช่เหรอ

ไม่ต้อง จีซู บอกแล้วไงว่าไม่มีเรื่อง!

ฉันขอโทษนะ

แต่ตรงนั้นมันไม่มีเรื่องอะไรให้ตาม โอเคมั้ย

นี่ ลืมไปเสีย ลืมเรื่องของสตีเฟน บริกสตอคไปเลย

- เอาชาสักถ้วยไหม - เอาครับ

เธอรู้ว่าปิดบัง ตัวตนบางส่วนไว้ไม่ให้โรเบิร์ตเห็น

แต่เธอเพิ่งได้เข้าใจตอนนี้ว่า เขามีส่วนเสี้ยวมากมายที่เธอไม่เคยรู้จัก

เขาปล่อยให้ความโกรธเข้าเติมเต็มทุกพื้นที่

ทําให้หูหนวกตาบอดกับทุกอย่างที่เธอจะพูดได้

- ทุกอย่างโอเครึเปล่า แคธี่ - ค่ะ

เรียบร้อยดี ขอบคุณ

- เขาว่าการย้ายบ้านมัน... - ใส่นมไหม

เครียดยิ่งกว่าการหย่าอีกใช่มะ

- คุณไหวรึเปล่า - ไหวสิ เรียบร้อยดี ขอบคุณ

- เอ่อ ไม่ได้ ต้องแช่ไว้ก่อน - เอาไป

- ฮื่อ ขอโทษนะ - ขวางทางไปห้องน้ํา ขอบคุณ

สํานักงานโรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์ค่ะ

- จ้ะ เอมิลี่ ฮัลโหล นี่แคเธอรีนนะ - อ้าว แคเธอรีน

แค่อยากรู้ว่าโรเบิร์ตอยู่ที่ทํางานรึเปล่า

ให้ไปเรียกไหมคะ

ไม่ๆ ไม่ต้องคุยกับเขาหรอก

แค่อยากส่งของอะไรไปให้

เขาอยู่ค่ะ...

โล่งใจไป

- ให้ไปเรียกไหมคะ - ไม่ต้องๆ ค่ะ แค่เรื่องไร้สาระ

ขอบคุณมากนะ

บายค่ะ แคเธอรีน

ความลับที่เก็บมาหลายปี ทําให้โรเบิร์ตตัดสินความผิดทันที

ความหลงผิดคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์จะเงียบ กลับกลายเป็นหลักฐานปรักปรํา

เปิดล็อกประตูได้ไหม

อ้าว ขอโทษนะ ล็อกเหรอ

แนนซี่เลิกไปทํางาน

เธอทนอยู่กับเด็กๆ อีกไม่ได้

ผมเลยต้องทํางานเผื่อเราทั้งคู่ เพื่อให้ชีวิตดําเนินต่อไป

แนนซี่

แนนซี่

แนนซี่

มาดูนี่สิ

ดูรูปพวกนี้สิ

เขาเอากล้องใหม่ที่ฉันซื้อให้ไปทดลองถ่าย

ดูสิ

นี่เป็นรูปโคลสอัพแบบแอ็บสแตรคที่ซูมเข้าไป

ตาถึงมาก ตาถึงมากจริงๆ

นั่นอะไรน่ะ

ก็... ฉันไง ตาบื้อ

- ส่วนตรงนั้น - อ๋อ ใช่

ใช่ๆ จริงด้วย