ThunderCats

Τελειώνει, Τζάγκα.

Ναι, όπου να' ναι, Πάνθρο.

- Να ξυπνήσω τον Λάιονο; - Όχι.

Γιατί να αναστατώσουμε το παιδί άδικα, Τάιγκρα;

Ξυπνήστε τον. Αν είναι να κυβερνήσει,

θα πρέπει να μάθει να παίρνει το κακό μαζί με το καλό.

- Λάιονο. - Τι..Τσιτάρα.

Λυπάμαι που σε ξυπνάω, αλλά ο Τζάγκα με διέταξε να σε πάω σ' αυτόν.

Φυσικά. Εντάξει.

Που πάτε; Ο Λάιονο χρειάζεται ύπνο.

Θα έχει άφθονες ευκαιρίες σ' αυτό το ταξίδι.

Αλλά τώρα το σημαντικό είναι να πάει στο κατάστρωμα με τον Τζάγκα.

Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την ξεκούραση ενός νέου.

Άστο Σναρφ. Είμαι σχεδόν μεγάλος πλέον.

Σίγουρα μεταμορφώνεσαι σε μια γρια νταντά, Σναρφ.

Εύκολα για σένα να το λες.

Δεν είσαι υπεύθυνη για την καλοπέραση του Λάιονο. Ο Σνάρφ είναι.

Αφήστε το παιδί να έχει πυρετό ή αδιαθεσία η κάτι τέτοιο...

...και ποιος παίρνει την ευθύνη; Ο καημένος, γέρο-Σναρφ, αυτός.

- Τι συμβαίνει, Τζάγκα; - Έλα πιο κοντά, Λάιονο.

Παρακολούθησε την οθόνη.

Να δω τι, Τζάγκα; Εκείνον τον πλανήτη; Τι του συμβαίνει;

- Τι ήταν αυτό; - Αυτό ήταν η Θαντέρα, Λάιονο...

...ο πλανήτης που αποκαλούσαμε σπίτι.

Η Θαντέρα; Αλλά...

Ναι, Λάιονο. Η Θαντέρα χάθηκε.

Αλλά ο Κώδικας της Θαντέρα θα ζει όσο ζεις κι εσύ.

Σαν αρχηγός των Θάντερκατς, θα τον κουβαλάς στην καρδιά σου.

Θα είναι το ιερό καθήκον σου να κυβερνή- σεις βάση του κώδικα στο νέο μας σπίτι...

...όποιο κι αν είναι αυτό. Δικαιοσύνη, αλήθεια, τιμή, πίστη.

Θα το κάνω, Τζάγκα. Το ορκίζομαι. Εννοώ, θα προσπαθήσω.

Ναι, το ξέρω.

Είναι τεράστια ευθύνη για κάποιον που ακόμη δεν είναι άντρας.

Αλλά δεν είσαι μόνος σου, Λάιονο.

Οι ευγενείς έχουν μαζευτεί εδώ, ο Πάνθρο, η Τσιτάρα, ο Τάιγκρα...

ακόμη και οι Γουάλικατ και Γουάλικιτ,

θα σου μάθουν τις ικανότητες που χρειάζεσαι...

...για να κυβερνήσεις σοφά και καλά.

Βλέπω, δεν αναφέρουν τον γέρο Σναρφ.

Προχωρήστε, πάρτε όλη την δόξα και αφήστε τον Σναρφ να καθαρίσει πίσω σας.

Δεν με πειράζει.

Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να δεις, Λάιονο...

...το σημαντικότερο πράγμα της κληρονομιάς σου.

Αυτό είναι το απόκρυφο Σπαθί των Οιωνών...

και η πηγή της δύναμης μας, το Μάτι της Θαντέρα.

- Τζάγκα, το σπαθί είναι ζωντανό. - Ναι.

Αλλά υπάρχουν τρύπες στην λαβή, Τζάγκα, και δεν βλέπω κανένα μάτι.

Το μάτι κοιμάται μέχρι να το χρειαστούν, Λάιονο.

Και αυτά που βλέπεις στην λαβή δεν είναι μόνο τρύπες.

Βλέποντας μέσα από τα μαγικά διαφράγματα έχεις όραση πέρα από την όραση.

Αλλά αν χρειαστώ το μάτι, πως μπορώ να το ξυπνήσω και να το ειδοποιήσω;

Δεν χρειάζεται. Το μάτι θα ξέρει πως το χρειάζονται πριν από εσένα.

Δεν--δεν μπορώ να το σηκώσω, Τζάγκα.

Όχι, δεν έχεις την δύναμη ακόμα, αλλά...

Σναρφ, θα ζητήσεις από τους άλλους Θάντερκατς να έρθουν εδώ;

- Μα θέλω να ακούσω τι... - Είναι σημαντικό, Σναρφ.

Εντάξει.

Αλλά δεν είναι μακριά ο καιρός που το σπαθί θα είναι οικείο στα χέρια σου.

- Ήθελες να μας δεις, Τζάγκα; - Ναι.

Θα πρέπει να μάθετε νέους τρόπους ζωής τώρα.

Στον πλανήτη μας δεν χρειαζόσασταν προστατευτικά ρούχα ή ειδικό οπλισμό.

Και το Μάτι της Θαντέρα αναπαύοταν ειρηνικά στο απόκρυφο Σπαθί των Οιωνών...

...περιφρουρούμενο και γνωστό μόνο σε μένα.

Δεν ξέρουμε τι μας περιμένει εμάς τους Θάντερκατς στο νέο μας σπίτι.

Αλλά αυτές οι ενδυμασίες και τα όπλα θα σας προστατέψουν.

Τσιτάρα.

Τάιγκρα.

Πάνθρο.

Τζάγκα, δεχόμαστε επίθεση.

Λάιονο, μείνε στην αίθουσα του σπαθιού.

Όχι, αν υπάρχει μάχη, τότε πρέπει να...

Σε παρακαλώ, μην διαφωνείς. Σναρφ, πρόσεχε τον.

Να είσαι σίγουρος, Τζάγκα. Ο Σναρφ θα κρατήσει τον Λάιονο ασφαλή. Μην ανησυχείς.

Δεν θέλω να είμαι ασφαλείς. Είναι βαρετό.

- Αναγνωρίσατε τον εχθρό; - Ναι. Είναι από τον πλανήτη Πλαν Νταρ.

Μεταλλαγμένοι. Πάντα αυτοί οι καταραμένοι μεταλλαγμένοι.

- Ένα απευθείας χτύπημα, Σλάιθ. - Υπέροχα.

Μόλις χάσαμε ένα, Τζάγκα.

Αρχηγός προς φάλαγγα. Σχηματίστε αμυντική διάταξη.

Τους χάνουμε, Τζάγκα. Χάνουμε όλα μας τα σκάφη.

Εκτός από το δικό μας. Δεν έχουμε δεχτεί ούτε ένα χτύπημα.

Όχι. Ξέρουν πως το κύριο σκάφος κουβαλάει το Μάτι της Θαντέρα.

- Δεν θα ρισκάρουν να το χάσουν. - Τότε...

Ναι. Περιμένουμε επισκέπτες ανά πάσα στιγμή.

- Τι ήταν αυτό; - Ακτίνες άγκυρας.

Ήρεμα, Λάιονο. Ήρεμα.

Ο γέρο Σναρφ δεν θα αφήσει κανέναν να σε πειράξει. Να' σαι σίγουρος.

Δεν φοβάμαι.

- Μας κατέλαβαν. - Ετοιμαστείτε να τους απωθήσετε.

Ακριβώς μπροστά σου, Τάιγκρα.

- Που πήγε; - Τώρα δεν με βλέπεις.

Τώρα με βλέπεις.

Αν ήσασταν τόσο κακοί όσο είστε άσχημοι, τότε θα ήσασταν μπελάδες.

Τίποτα εκεί πέρα. Καμιά τύχη εσύ, Σλάιθ;

Όχι. Τι είναι εκεί μέσα;

Θα βοηθούσα αν ήξερα πως μοιάζει το Μάτι της Θαντέρα.

- Το έχεις δει ποτέ; - Ναι, ναι.

Και νάτο, βαλμένο στην λαβή του Σπαθιού των Οιωνών.

Καλύτερα να φύγετε από εδώ αλλιώς θα αντιμετωπίσετε τον Σναρφ τον Άγριο.

Και τι ακριβώς γελοίο πλάσμα είναι αυτό;

Νομίζεις πως είμαι αστείος, έτσι;

Σναρφ, όχι.

Που είναι; Αφήστε με να τους πιάσω.

Τώρα, μικρέ, δώσε μου το σπαθί.

Όσο ζω δεν θα το πάρετε.

Το λιονταράκι μας απειλεί;

Μετά βίας μπορείς να κρατήσεις αυτό το σπαθί, ακόμα πιο δύσκολα να το σηκώσεις.

Τι συμβαίνει;

Πίσω! Κάντε πίσω!

Πίσω στο σκάφος και φύγαμε!

Σναρφ; Είσαι καλά;

Έλα Σναρφ, πες κάτι.

Καλέ μου Σναρφ. Γιατί θέλεις να με τρομάζεις έτσι;

Πόσους από αυτούς νίκησα;

Λάιονο, δεν χτύπησες.

Ο Σναρφ έφαγε μερικά χαστούκια αλλά κατάφερα να τους απωθήσω.

Εννοείς με το σπαθί;

Λοιπόν, κάπως το σπαθί το έκανε για μένα.

Κατάλαβα.