On Golden Pond

Νόρμαν! Έλα εδώ. Έλα εδώ.

Νόρμαν!

Γρήγορα! Οι ψαροφάγοι.

Οι ψαροφάγοι. Μας καλωσορίζουν.

Δεν ακούω τίποτα.

Κοίτα αυτό το μέρος.

Είναι χάλια, έτσι δεν είναι;

Ένα λεπτό. Θα ξαναβρεί τη φόρμα του.

Και πιο ζεστό.

Το τηλέφωνο λειτουργεί! Τουλάχιστον έτσι νομίζω.

Εμπρός;

Εμπρός! Εμπρός!

Ποιος στο διάολο είναι αυτός;

Ποιος στο διάολο είναι σ' αυτή την εικόνα;

Ποιος στο διάολο είναι;

Εμπρός! Ποιος είναι;

Η τηλεφωνήτρια; Τι θέλετε;

Λοιπόν, εσείς πήρατε. Πρέπει να θέλετε κάτι.

Περιμένετε ένα λεπτό. Σας κάλεσα, και δεν απαντήσατε.

Λοιπόν, πώς είστε; Λοιπόν, τι ωραία.

Ακούστε, είμαι ο Νόρμαν Θέηερ, Τζούνιορ, στο Γκόλντεν Ποντ.

Θέλω κάτι να κάνετε. Καλέστε με. Μπορείτε;

Ναι, θέλω να ελέγξω το τηλέφωνό μου, αν λειτουργεί.

Δεν χτύπησε όλο το χειμώνα. Μπορεί να έχασει το "πως το λένε" του.

Έχετε τον αριθμό μου;

Δεν έχω ιδέα. Έχει κάποιο εννέα, αυτό μόνο ξέρω.

Είναι στον κατάλογο. Πρέπει να έχετε κατάλογο.

Νόρμαν Θέηερ, Τζούνιορ Ας το προσπαθήσουμε, ναι;

Ποιος στο διάολο είναι;

- Κάποιος στην πόρτα. - Εγώ είμαι, κουτούτσικε!

Κοίτα.

Ναι, να κοιταχτώ; Καλό θέαμα, δεν είμαι;

Νόρμαν! Είναι τόσο όμορφο. Όλα μόλις ξυπνάνε.

Μικρά, μικροσκοπικά πουλιά. Μικρά, μικροσκοπικά φύλλα.

Είδα μια σειρά λουλούδια, μικροσκοπικά στην τρύπα στο παλιό κελάρι.

Ξεχνάω πώς λέγονται. Μικρά, κίτρινα πράγματα.

Λοιπόν, θα με βοηθήσεις με τα καλύμματα;

- Δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω. - Έλα.

Τι έκανες στο δάσος;

Νόρμαν, τι νομίζεις ότι έκανα; Μάζευα ξύλα.

Συνάντησα το ωραιότερο ζευγάρι.

- Ναι; Πού; - Στο δάσος.

- Ανθρώπους; - Οχι, αντιλόπες.

Φυσικά ένα ζευγάρι ανθρώπων.

Λέγονται Μιλιόρι, πιστεύω.

Μιλιόρι; Τι όνομα είναι αυτό;

Δεν ξέρω, αγάπη μου. Ιταλικό, υποθέτω. Είναι από τη Βοστώνη.

- Μιλάνε αγγλικά; - Λοιπόν, φυσικά μιλούν αγγλικά.

Είναι ωραίοι μεσήλικες, όπως ακριβώς εμείς.

Αν είναι σαν εμάς, δεν είναι μεσήλικες.

- Και βέβαια είναι. - Μέση ηλικία σημαίνει στη μέση, Έθελ.

Μέση της ζωής. Οι άνθρωποι δεν ζουν για να πάνε 150!

Λοιπόν, είμαστε στην άκρη της μέσης ηλικίας. Αυτό είναι όλο.

Δεν είμαστε. Δεν είμαστε μεσήλικες. Είσαι γριά, κι είμαι αρχαίος.

.

- Είσαι στα 70 σου, και είμαι στα 60 μου. - Μόλις.

Θα περάσεις όλο το απόγευμα να μιλάς γι' αυτό;

Μπορώ, αν θέλεις.

Οι Μιλιόρι, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, μας προσκάλεσαν για δείπνο.

Δεν είναι ωραία;

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν το στομάχι μου θ' αντέξει τα ριγκατόνι, και τέτοια.

Φτωχέ Έλμερ! Έκανε φοβερή πτώση.

Φτωχέ Έλμερ. Τι ζωή έκανες.

Ήταν η πρώτη μου αγάπη, ξέρεις.

Γνωστό σε όλους ότι δεν ήμουν ο πρώτος στην ουρά.

Οχι, ήσουν ένα μάλλον φτηνό υποκατάστατο του Έλμερ.

- Και τώρα είχε μια πτώση. - Ίσως ήθελε να αυτοκτονήσει.

Ίσως να ήθελε να καεί. Μάλλον είχε καρκίνο ή κάτι τέτοιο.

- Σκάσε, Νόρμαν! - Καθόλου άσχημος τρόπος να πεθάνεις, ε;

Γρήγορο πέσιμο από το τζάκι, κατάληξη στη φωτιά.

- Νόρμαν, θα σκάσεις; - Όταν έρθει η ώρα μου, κάνε το αυτό για μένα.

Βάλε με στο τζάκι, και δείξε μου προς τα πού είναι κάτω.

Μπορεί να κάνω και στροφές στον αέρα.

Νόρμαν Θέηερ, Τζούνιορ, ο ενθουσιασμός σου με το θάνατο αρχίζει και κουράζει το χιούμορ μου.

Δεν ενθουσιάζομαι. Απλά μου περνάει απ' το μυαλό.

Κάθε πέντε λεπτά. Δεν έχεις τίποτ' άλλο να σκεφτείς;

Τίποτα τόσο ενδιαφέρον.

Λοιπόν, τι σε εμποδίζει; Γιατί δεν πηδάς να τελειώνουμε;

Και να σ' αφήσω μόνη με τον Έλμερ; Πρέπει να 'σαι τρελή!

Τι κρίμα.

Έλα να με βοηθήσες να βγάλω το κανό από τη βεράντα.

- Νόρμαν, κωπηλατείς; - Και βέβαια κωπηλατώ.

Τότε, δεν οδηγείς. Να πάω εγώ στην πρύμνη;

Φυσικά και όχι.

- Νόρμαν! - Θεέ μου, τι είναι;

Κοίτα! Κοίτα, εντόπισα τους ψαροφάγους!

Είναι τόσο όμορφοι.

Να. Να.

Κοίτα.

- Μπορείς να τους δεις; - Όχι

- Ναι. - Ω! Ω, Θεέ μου. Εκεί είναι.

- Ω, είναι τόσο όμορφοι. - Ναι, είναι τεράστιοι.

Ποτέ δεν είδα τέτοιουςμεγάλους ψαροφάγους στη ζωή μου.

Αυτά είναι βάρκες, κουτέλη. Έλα πιο κοντά.

Ένα αντρόγυνο.

Νομίζω ότι μας κοιτάνε.

Ναι.

Τι διάολο συμβαίνει μ' αυτούς;

Έϊ, φύγε!

- Φύγε! - Έθελ, τι κάνεις;

- Τι εννοείς; - Μην το κάνεις αυτό.

- Γιατί όχι; Εσύ το 'κανες. - Δεν πειράζει. Θα σου εξηγήσω αργότερα.

Πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα, έντεκα.

Τι λεςγια αυτό; Ο άνθρωπός σου.

- Πού ήσουν; - Πού ήμουν;

- Ω, κόφτο. Όχι σε μένα αυτά. - Πέντε ...

Έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα ...

- Γαμώτο! - Έντεκα. Ναι.

Καληνύχτα, γλυκέ πρίγκιπα. Πέντε, 10, 15 και 20.

Λοιπόν, μητέρα!

Θέλεις να μείνεις εδώ και να κοιτάς τις βάρκες όσο θα 'μαι στο μαγαζί;

Νομίζω ότι είμαι σε θέση να κοιτώ τις βάρκες.

- Έλα μαζί μου, αν θέλεις. - Οχι, ευχαριστώ πολύ.

- Εντάξει. Γεια σου, Σάμμερ. - Καλημέρα, κα Θέηερ.

- Το γεμίζεις, σε παρακαλώ; Ο Νόρμαν θα σε βοηθήσει. - Σίγουρα.

Θα κοστίσει $38, παρακαλώ, κ. Θέηερ.

Θεέ μου. Ξέρεις πόσο στοίχιζε η βενζίνη όταν ήμουν νέος;

Δώδεκα λεπτά ένα γαλόνι.

Γεγονός; Ούτε καν ήξερα ότι είχαν βενζίνη τότε.

Τι είσαστε, βλάκες;

Νομίζεις ότι είναι αστείο να 'σαι γέρος;

Όλο το σώμα μου καταρρέει!

Μερικές φορές, δεν μπορώ να πάω ούτε στην τουαλέτα ...

αλλά είμαι ακόμα άντρας και μπορώ να σας δείξω αλήτες.

Νόρμαν! Εδώ είμαστε.

Ευχαριστώ, παιδιά.

Θα οδηγήσω.

- Σίγουρος; - Ναι.

Αν κάνω λάθος στροφή και βρεθώ στο Μίσιγκαν, ειδοποίησέ με.

- Κάποιος χτυπάει. - Εγώ είμαι, κουτέλη!

- Πού ήσουν; - Μάζευα φράουλες.

Υπήρχαν πολλές φράουλες δίπλα στο δρόμο.

Πολύ ωραία.

Αυτό που κάνεις εδώ όλο το πρωί δεν το καταλαβαίνω!

Ασχολήθηκα αρκετά να ψάχνω στην εφημερίδα για δουλειά.

- Πάμε πάλι. - Πολύ καλές προοπτικές, πιστεύω.

Οδηγός, κηπουρός.

Η Νταίρυ Ντιβάϊν ψάχνει για παγωτατζή.

Νομίζω πως θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο, δεν νομίζεις;

Τι θα κάνεις αν σου πούνε "Ελάτε αύριο";

- Θα πάω και θ' αρχίσω αύριο. - Ω, για την αγάπη του Θεού!

Τι στην ευχή συμβαίνει με σένα;

Δώσε μου αυτό το πράγμα.

Πάρε τους κουβάδες και φέρε μου κι άλλες φράουλες.

Και θα φτιάξω ένα πεντανόστιμο γλυκό για μεσημεριανό. Πήγαινε.

Θες να μαζέψω φράουλες;

Ναι. Να βάλω αγγελία στην εφημερίδα;

- Δεν ξέρω πώς. - Είναι πραγματικά απλό. Σκύβεις και τις παίρνεις.

- Να σκύψω; Πού; - Στο έδαφος, όπου ανήκουν.

Την τελευταία φορά που μαζέψαμε ήταν σε θάμνο. Δεν έπρεπε να σκύψω.

Αυτές είναι αγριοφράουλες, και βγαίνουν στο χώμα.

Έρχεται ο πώς τον λένε.

Θα πάρει την εφημερίδα.

Δεν θέλω να χάσω ευκαιρίες πηγαίνοντας να μαζέψω φράουλες.

Θα σε πληρώσω. Μπορεί να είναι αρχή από κάτι σημαντικό.

Μπορεί να γίνεις αρχισυλλέκτης φράουλας.

Όχι αν σκύβω συνέχεια. Νομίζω ότι προσπαθείς να με σκοτώσεις.

Το σκέφτηκα κι αυτό.

Δεν χρειάζεται ν' ανησυχείς. Ζω με δανεισμένο χρόνο.

Θα πάρεις τη χαρούμενη προσωπικότητά σου και να φύγεις;

Ελπίζω να μου κάνεις μασάζ στην πλάτη μου απόψε.

Με χαρά.

Ίσως μπορώ να ξαπλώσω κάτω για να τα μαζέψω.

Καλημέρα, Έθελ!

Γεια σου, Τσάρλι. Έλα για καφέ. Πέντε λεπτά.

Έχεις γράμμα από την Τσέλσυ!

- Τα υπόλοιπα είναι απλά σκουπίδια και λογαριασμοί. - Πήγαινε μέσα.

Χριστέ μου!

Νομίζω ότι έσπασα τη σίτα σου.

Όχι. Έτσι είναι για μήνες.

Ο Νόρμαν έπρεπε να τη φτιάξει, αλλά δεν είναι στις προτεραιότητές του.

- Θε μου. - Γεια σου Νόρμαν.

Γύρισες κιόλας; Μόλις έφυγες.

Και; Κινούμαι γρήγορα. Έτρεξα, τα πήρα και γύρισα.

- Για να δω τι έχεις. - Θα τα βάλω με τα δικά σου.

Όχι.

Ούτε μια φράουλα. Τι έχεις πάθει;

Μπορεί να τις έφαγα όλες.

Δεν έχει ταχυδρομείο σήμερα, Τσάρλι;

Ιησού Χριστέ, τ' άφησα στη βεράντα.

- Θα το φέρεις μέσα; Μπορείς να το κάνεις αυτό; - Φυσικά.

- Ένα ποτήρι γάλα, Νόρμαν; - Όχι

Σε είδα που έσπασες τη σίτα, Τσάρλι.

Λείπουν τα "πως τα λένε" για τους μεντεσέδες.

- Θα μπορούσα να σου φέρω από την πόλη αύριο. - Απλά να προσέχεις την επόμενη φορά.

- Εδώ είναι, Νόρμαν. Πιες το. - Ευχαριστώ, νοσοκόμα.

Τέλειωσε τον καφέ σου.

Ορίστε.

Να.

- Τι έχεις εκεί, Νόρμαν; - Δεν έχω ιδέα. Δεν μπορώ να το ανοίξω.

Εδώ. Δάγκωσε αυτό, παρακαλώ.

- Το φάρμακό του. - Γλύκισμα. Τι έκπληξη.

Τίποτα σοβαρό. Για τους παλμούς του.

Σωστά, Τσάρλι. Έχω περιστασιακές αρρυθμίες.

Νόρμαν, έχουμε γράμμα από την Τσέλσυ.

Κοιτάξτε τις Ορεόλες!

Η Βαλτιμόρη πάντα ήταν ύπουλη πόλη.

Νόρμαν, έρχεται για τα γενέθλιά σου.

Ω. Πόσο ωραία.

Ναι. Και φέρνει κι ένα φίλο.