City of God: 10 Years Later (Cidade de Deus: 10 Anos Depois)
Cidade de Deus: 10 Anos Depois
Scarica il sottotitolo Thai
Informazioni sulla release
Tag
Anteprima dei sottotitoli in Thai
Le prime 200 righe.
เร็วเข้า ร็อคเก็ต ถ่ายรูปเราหน่อย
- รออะไรอยู่น่ะ - ผ่านมาสิบปีแล้วนะ
ตอนนั้นเราได้ไปถึงคานส์
บ้าชะมัดเลย เราสนุกกันมาก
ผมจำลีอันโดรได้
โรเบอร์ตา โจนาธาน
แล้วก็ขึ้นเครื่องไปกับเฟอร์นันโดและคาเทีย
เพื่อเอาหนังไปฉายเป็นครั้งแรก
จากสลัมของรีโอเดจาเนโรสู่ฝรั่งเศส
ได้ทำหลายอย่างเป็นครั้งแรก
นั่งเครื่องบินครั้งแรก เทศกาลหนังครั้งแรก
แล้วก็ได้เล่นหนังเป็นครั้งแรก
ไม่เคยนึกเลยว่าจะได้เป็นดาราหนัง
วันนั้นที่งานเทศกาล
ผมเดินเข้าไปที่ห้องจัดงาน ในฐานะนักแสดงหน้าใหม่
แต่เดินออกมาในฐานะร็อคเก็ต คนดังจากเมืองคนเลวเหยียบฟ้า
- เย็นไว้ก่อน ชื่ออะไรน่ะ - ชื่ออะไร
- ชื่ออะไร - ร็อคเก็ต
แล้วทุกอย่างก็ยิ่งถาโถมเข้ามา
เราชนะหลายรางวัล
หนังได้เข้าฉายที่โรงหนังทั่วโลก
เมืองคนเลวเหยียบฟ้า
ลิลไดซ์กับผีน่ะสิ ทุกวันนี้ฉันชื่อลิลเซแล้ว ไอ้เวร
เราโด่งดังในหมู่ผู้ชมและนักวิจารณ์
มีหลายฉากที่ลืมไม่ลง
สองปีต่อมา เราได้รับเสนอชื่อ ชิงรางวัลออสการ์สี่รายการ
ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นในวงการหนังบราซิลมาก่อน
ลืมไม่ลงเลย
ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าผมกับนักแสดงอีก 200 คน
ที่มาจากสลัมในรีโอเดจาเนโร
จะได้มาเล่นหนังแล้วโด่งดังไปทั่วโลก
นี่ ไอ้โง่ ไอ้สารเลว
ก็อย่างที่ผมบอกในหนังนั่นล่ะ
"ในเมืองคนเลวเหยียบฟ้า
ถ้าวิ่งหนีก็โดนตามทัน ถ้าหยุดก็โดนเหมือนกัน"
เราตัดสินใจที่จะอยู่ให้เขาเล่นงาน
- นี่ ไอ้หนู นายน่ะ - รวบมันเลย อยู่นั่น
จัดการซะ เต็มที่เลย
ว่าไง
เท่านั้นล่ะ
นั่นทีมงานเมืองคนเลวเหยียบฟ้า
เป็นไงบ้าง เมืองคนเลวเหยียบฟ้า
มาเถอะน่ะ
ฟังดีๆ
นี่ไง
เดี๋ยวจัดการเอง
ผมอยู่ในสลัม
แต่ก็เป็นบุตรของพระเจ้าด้วย
ผมไม่ใช่คนที่ชอบคร่ำครวญ
แต่คนรักของผมก็จากไป
ผมรักชีวิต
มีชีวิตอยู่กับสิ่งที่พระเจ้ามอบให้
แต่ถ้าผมไปทำงานสาย
สิ่งที่เป็นของผมอาจตกไปเป็นของคนอื่น
จูโอ โฮเซ่ เจอซูซ มาเน่
ทีโอ เปเล่ ชังโก้ เบเน่
ตอนแรกๆ ช่วงยุค 80 เราไม่มีบาร์บีคิว
เพราะเศรษฐกิจประเทศยังไม่เป็นแบบทุกวันนี้
เลยมีแค่เบียร์ เหล้าคาชาซ่า
อาหารบดอย่างดี
ขาไก่ คอไก่
(ลีอันโดร เฟอร์มิโน ดา โฮรา "ลิลเซ")
มันฝรั่ง แครอท
ว่าไง
กอดเขาตอนนี้ดีกว่า
ลูกรักของพ่อ
ใช่มั้ย ไอ้หนู
ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ทำงานด้านศิลปะ
ดูไกลตัวมาก
ผมชอบหนังมาตลอด
ชอบวงการบันเทิงมากเลย
แต่การได้มาเป็นดารา
ได้เล่นหนัง ได้อยู่วงการบันเทิง โธ่...
ยิ่งตอนผมเป็นเด็กนะแทบเป็นไปไม่ได้เลย
เมืองคนเลวเหยียบฟ้า
ผู้ชายผิวดำเกิดในชุมชนยากจน ในสลัม
เรื่องแบบนี้มีไว้ให้คนรวยเท่านั้น
ต้องอยู่ย่านทางใต้
หลังหนังเรื่องนั้น ไม่ใช่แค่เมืองคนเลวเหยียบฟ้า
แต่สลัมในรีโอเดจาเนโร
สลัมย่านทางใต้
กลายเป็นย่านฮิต
คนต่างชาติก็มาเที่ยว มาเดินเล่นกัน
กลายเป็นย่านดังเลย ไม่มีใครคาดคิด
ผมไม่คิดมาก่อนเลย ผมพูดจากมุมผมนะ
ครั้งแรกที่ผมได้ดูหนังคือที่เทศกาลเมืองคานส์
ให้ตาย ช่างมีมนต์วิเศษ
นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้ดูหนัง
หลังจากที่ถ่ายทำเสร็จ เข้าใจใช่มั้ย
ไม่เคยเห็นจอหนังใหญ่อย่างนั้นมาก่อน
แล้วเราก็ยังเห็นเฟอร์รารี่เยอะแยะ หลายคันมากเลย
ผมไม่ชินกับภาพอย่างนั้น สติแตกไปเลย
แล้วพอผมกลับมา ฝนก็ตก
ผมนอนอยู่บนเตียงแบบนี้นะ เตียงสองชั้น
แม่ผมนอนชั้นล่าง ผมนอนชั้นบน ส่วนพี่สาวก็นอนพื้น
ผมนอนๆ อยู่แล้วก็มีหยดน้ำรั่วดังแปะๆ...
ผมก็ด่าว่า "เวรเอ๊ย"
ความเป็นจริงที่แสนโหดร้ายสุดๆ
ผมได้นั่งเครื่องบิน ได้นั่งรถหรู
แสงแฟลชวาบใส่หน้าเป็นล้านๆ ครั้ง
แต่พวกเวรนั่นไม่รู้ว่าบ้านผมอยู่ไหน
นี่ไงล่ะ ดูบ้านผมสิ ดูว่าผมอยู่ยังไง
แล้วผมก็เริ่มร้องไห้
ร้องเป็นเด็กๆ ร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง
มันเป็นเรื่องช็อกครั้งใหญ่เลย
ใหญ่มากๆ
เวรเอ๊ย
อยู่ดีๆ ก็ได้ออกจากสลัม
ตอนที่ทุกอย่างดูบ้าเลือด เกิดสงครามวุ่นวาย
ที่ตรงนั้นมีเสน่ห์ เป็นที่ชั้นยอด
ได้ไปกินอาหารร้านหรูที่สุด
โลกแทบจะก้มลงกราบเรา ผู้คนบูชาเรา
ชีวิตผมตอนนั้น ผมพยายาม
ที่จะรักษาทุกอย่างเอาไว้
จะสร้างโครงสร้างที่ทำให้เราไปต่อได้ยังไง
เราไม่มีสิ่งนั้น อย่างน้อยๆ ผมก็ไม่มี
ยอมรับเลยว่าเรื่องนี้ทำให้ผมกลัวอยู่นาน
เหมือนทุกอย่างจัดวางไว้เรียบร้อยแล้ว
หนังดีและได้รับความนิยมมาก
ชีวิตผมวางไว้ดีแล้ว พอแล้ว ไปต่อได้เลย
หาเงินได้ ได้ช่วยครอบครัวและทำอะไรต่ออะไร
แต่อะไรๆ ก็ยากขึ้น เพราะชื่อเสียงเราเริ่มโด่งดังแล้ว
หนีไป แชกกี้
จอดรถก่อนๆ
ส่วนที่ยากสำหรับผม คือการหาทางออกจากหนังเรื่องนี้
ผมจะเป็นตัวเองได้ยังไง
ผมจะเป็นโจนาธานที่เป็นนักแสดงได้ยังไง
ตรงนั้นเองที่ผมเข้าใจ
ผมบอกว่า "ไม่ได้ ผมต้องหางาน ผมจะใช้ชีวิต...
ทั้งชีวิตให้หนังเรื่องนี้ครอบงำไปตลอดไม่ได้"
แน่นอน นั่นเป็นละครเกี่ยวกับกระป๋อง
- เรื่องอะไรนะ - กระป๋อง
- อะไร - กระป๋อง
ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ว่ามันโหดร้ายแค่ไหน
ศิลปะของเราน่ะ รู้ว่ามันหยาบช้าแค่ไหนกับฉากที่ฉันอยากเล่น
เพราะเราถูกเหวี่ยง จากสุดขั้วหนึ่งมาอีกขั้วได้เร็วมาก
วันหนึ่งเราเป็นดาราดัง แต่มาอีกวัน
ก็กลับมานั่งอยู่หน้ารั้วบ้าน
ดื่มเบียร์กับเพื่อน
แล้วจู่ๆ ก็เกิดสงครามขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว
นั่นล่ะ...
พ่อฉันตกงาน ส่วนฉันก็ไร้หนทาง
ละครจบแล้วและฉันก็คิด ว่า "จะทำยังไงต่อไปกับชีวิตดี
แน่นอนว่าฉันแข็งแรงและก็อยากทำงาน
แม่ฉันเย็บผ้า ส่วนพ่อก็เป็นช่างยนต์
แต่พ่อโดนหุ้นส่วนโกงไปจนหมดตัว
แต่แล้วในนาทีสุดท้าย ทีวีช่องนึงก็มาจ้างฉันไป
ฉันเลยเลี้ยงดูทั้งครอบครัวได้
นี่ สาวสวย เธอย้ายบ้านแล้วเหรอ
ฉันว่าจะแวะไปคุยด้วยหน่อย
รู้มั้ยว่าฉันจะไปไหน ไปตุรกีไง
เขาจะออกให้หมดเลย ทุ่มให้ฉันเต็มที่
นี่ ที่รัก ช้าหน่อยยังดีกว่าไม่ได้
ดีใจที่ได้พบเธอนะ นังขี้อิจฉา
น่าเสียดายที่เธอเกาะผู้ชายของเธอไว้ไม่อยู่
- ไปตุรกีเลย - ฉันจะจับเธอหัก...
มาใกล้ๆ หน่อย เป็นไงบ้าง
หวัดดี ซู จอร์จ ทุกอย่างไปได้ดี
ดีงั้นเหรอ เป็นไงบ้างล่ะ
ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ
เข้ามาก่อนๆ
ทำงานที่นี่เหรอ
ผมทำงานที่นี่ อยู่ข้างคุณ
ฉันอยู่โรงแรมนี้ตลอดล่ะ
- เรียบร้อยดีมั้ย - ทุกอย่างก็เจ๋งดี
ชีวิตเป็นไงบ้าง ทำงานที่นี่น่ะ
ก็ดีนะ ผมมาฝึกงานที่นี่
- ผมมาเรียนรู้เรื่องธุรกิจ - แล้วพักอยู่ที่ไหน
- ที่วิดิกัลนี่แหละ - เดินทางสะดวกนี่
ง่ายมากใช่มั้ย
- นั่งรถหรือเดินมา - นั่งรถหรือเดินมาเหรอ
เดินมาสิ
เยี่ยมมาก ที่นี่เจ๋งดี วิวรีโอเดจาเนโรยอดมาก
ใช่ รีโอเดจาเนโร
คืออย่างนี้นะ
คืนนี้จะมีหนังรอบปฐมทัศน์
น่าไปมากเลย
มีคนมาถ่ายทำสารคดีเรื่องเมืองคนเลวเหยียบฟ้า
ตอนนั้นมันก็นานมาแล้วใช่มั้ย
สิบปี
ฉันยังทำต่อ ทำเรื่อยๆ
ฉันได้ทำงานหนังเยอะเลย
ดีใจที่ได้เจอนะ
ผมเป็นแฟนตัวยงเลย ทั้งเพลง...
และทุกอย่างเลย ชอบมากจริงๆ
ยอดมาก โชคดีกับการทำงานนะ
อย่ายอมแพ้ล่ะ นายต้อง...
แน่นอน
ข้อดีของที่นี่คืออาหาร
แล้วก็ได้ทิปด้วย ทุกวันเลย
ได้ทิปเยอะมาก
ได้ครั้งเดียวพออยู่ไปทั้งอาทิตย์เลย
ผมยังจำลีอันโดร เฟอร์มิโนได้
ผมกลัวลีอันโดร เฟอร์มิโน
เพราะมีคนทำให้ผมกลัว
ผมเข้าถึงบทบาทได้ดี ร้องไห้ได้สมจริงมากเลย
เอาสิ ไอ้หนู เลือกมา
มือน่ะ
ผมไม่ชอบเห็นตัวเองอยู่บนจอใหญ่ๆ
แต่แล้วก็ชินเลยเริ่มชอบ
City of God: 10 Years Later (Cidade de Deus: 10 Anos Depois) subtitles in other languages
Commenti
No comments yet. Be the first to leave one.