Centurion

117 μ. Χ.

Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εκτείνεται απ'την Αφρική ως την Κασπία...

αλλά το πιο ατίθασο σύνορό της ήταν η Βόρεια Βρετανία.

Σ'αυτή τη γη, συνάντησαν άγρια αντίσταση απ'τους Πίκτους.

Με ανταρτοπόλεμο και το τοπίο σύμμαχό τους...

κατάφεραν να σταματήσουν την εισβολή.

Η παύση κράτησε σχεδόν 20 χρόνια.

Η Ρώμη έδωσε διαταγή να λυθεί το αδιέξοδο με κάθε τρόπο.

Λέγομαι Κουίντους Ντίας, είμαι στρατιώτης της Ρώμης...

κι αυτή δεν είναι ούτε η αρχή, ούτε το τέλος της ιστορίας μου.

ΔΥΟ ΕBΔΟΜΑΔΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

ΙΝΤΣΤΟΥΘ-ΙΛ, ΣΤΟ BOΡΕΙΟΤΕΡΟ ΦΥΛΑΚΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Δυο χρόνια στα σύνορα. Αυτό το μέρος είναι ο πισινός της γης.

Ακόμα και η γη μας θέλει νεκρούς.

Εκατόνταρχε, κάνει πολύ κρύο για σκοπιά.

Δεν κάνω σκοπιά. Αναρωτιέμαι τι είναι εκεί.

Η περιπολία επιστρέφει την αυγή. Πήγαινε να κοιμηθείς.

Όσο μένουμε, τόσο το κρύο και η υγρασία τρυπούν τα κόκαλά μας.

Η βροχή κοπάζει μόνο για τον Βόρειο άνεμο.

Ενώ χάνουμε άντρες από κρυοπαγήματα...

ο Πίκτος βασιλιάς Γκόρλακον κάνει επιδρομές στα σύνορα.

Κύριοι... Κρύα νύχτα στο μέτωπο.

Ο πατέρας μου πίστευε ότι πρέπει να ξέρεις καλά τον εχθρό σου.

Εγώ τους ξέρω καλά.

Ξέρουν τις δυνάμεις τους και δεν παρασύρονται σε μάχες.

Αντ'αυτού, ξύνουν τις πληγές μας...

κρύβονται σαν ζώα, χτυπούν δυνατά και γρήγορα...

και χάνονται στη νύχτα.

Την αυγή μετράμε τις απώλειές μας και θάβουμε τους νεκρούς.

Είναι νέο είδος πολέμου, χωρίς τιμή, χωρίς τέλος.

Μάρκους, πήγαινε στον Αγκρίκολα!

Την πύλη! Κουνήσου!

Κουνήσου, στρατιώτη!

Σώσε τον εαυτό σου.

Πήγαινε στον διάβολο!

Να τους σκοτώσουμε όλους.

Αυτός μπορεί να φανεί χρήσιμος. Θα έρθει μαζί μας.

ΓΙΟΡΚ, ΦΥΛΑΚΙΟ ΕΝΑΤΗΣ ΛΕΓΕΩΝΑΣ

Ο νικητής!

Πάλι!

Αρκετά. Πάλεψες καλά, τώρα θα πιεις μαζί μου.

Σέπτους, κι άλλη μπύρα!

Ξανά, Bίριλους.

Είσαι ένας άσχημος μεθύστακας.

Κι όχι πολύ έξυπνος.

- Δε σου φτάνουν δέκα ήττες; - Ανάθεμά σε! Ξανά!

Άλλη μια φορά.

Σέπτους, εσύ διαιτητεύεις. Και πρόσεχε τα νώτα μου.

Δεν ξέρει να χάνει.

Τι περιμένετε, διαταγή; Ορμήστε!

Μ'αυτό συνέρχεσαι γρήγορα!

Πότε θα μάθουν να μην τα βάζουν με την Ενάτη;

Δεν πρέπει να πίνεις με τους άντρες της Λεγεώνας, λένε.

Σέπτους, ξεχνούν ότι κι εγώ είμαι άντρας της Λεγεώνας!

- Στρατιώτη, πολεμούσες; - Ο πόλεμος είναι η δουλειά μου.

Έχω ένα μήνυμα για τον Στρατηγό σου.

Οδήγησέ με σ'αυτόν, πριν σε μαστιγώσουν.

- Ποιος είσαι εσύ; - Αγγελιαφόρος του Κυβερνήτη.

Κατέβα απ'το άλογο και δώσε το μήνυμα, πριν σε μαστιγώσω εγώ!

Στρατηγέ, θα ήταν χαρά μου.

Όλες οι άδειες ανακαλούνται.

Ο Αγκρίκολα μάς κινητοποιεί. Πάμε σε πόλεμο, Σέπτους.

Οι λεγάτοι να ετοιμάσουν τους άντρες.

Με συγχωρείτε, Στρατηγέ...

Γύρνα αμέσως στον Αγκρίκολα. Πες του ότι φύγαμε σε μια ώρα.

Μπάσταρδε!

Ώρα να πεθάνεις, Ρωμαίε.

Ο Γκόρλακον... Ήταν αγρότης πριν σκοτωθεί η γυναίκα του.

Μετά άφησε το αλέτρι κι έπιασε το σπαθί.

Άλλαξε τον τρόπο που πολεμούσαν οι Πίκτοι. Με επιτυχία.

Ανέτρεψε τις ισορροπίες. Τον έκαναν βασιλιά.

Δε θα υποκύψω!

- Τι σκοπούς έχει ο Αγκρίκολα; - Ανάθεμά σε, Πίκτε!

Θα στείλει στρατό βόρεια;

Είμαι στρατιώτης της Ρώμης! Δε θα υποκύψω!

Μάθε τον εχθρό σου, γιε μου.

- Η Ρώμη θα σε κάνει να ματώσεις! - Εσύ πρώτος, Εκατόνταρχε.

ΚΑΡΛΑ'Ι'Λ, ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ ΑΓΚΡΙΚΟΛΑ, ΚΥBΕΡΝΗΤΗ BΡ/ΝΙΑΣ

Δε με νοιάζει πώς, αλλά εξολόθρευσέ τους...

και φέρε μου τον Γκόρλακον δεμένο.

Κυβερνήτα, ένας απλός στρατιώτης είμαι...

αλλά βλέπω ότι νοσταλγείτε τη Ρώμη.

Λαχταράω τη Ρώμη. Αυτό το μέρος είναι νεκροταφείο φιλοδοξιών.

Και ανδρών... Και δε θα κάνω τους δικούς μου πιόνια σας.

Μάλιστα... Ας είμαστε ειλικρινείς.

Η κατάκτηση της Βρετανίας είναι χαμένη υπόθεση.

Μ'ένα τολμηρό χτύπημα μπορεί ν'αλλάξει αυτό.

Με την Ενάτη Λεγεώνα μπορούμε να τους συντρίψουμε.

Εσύ κι οι άνδρες σου θα αποσυρθείτε με τιμές και πλούτη.

Οι άνδρες μου έχουν αρκετή τιμή.

Αρκετή ώστε να αγνοήσουν μια ευθεία διαταγή;

Για να σκοτώσεις το φίδι, πρέπει να κόψεις το κεφάλι του.

Πρέπει να βρω τον Γκόρλακον.

Γι'αυτό έχω κάποιον στο μυαλό μου.

Στρατηγέ, από δω η Ετέν. Η ιχνηλάτης μου.

Δε λέει λέξη, αλλά κυνηγά τα πάντα, σε όλα τα εδάφη.

Είναι μισή λύκος, το ορκίζομαι!

Συγγνώμη για το θέατρο. Ήθελα να αποδείξω κάτι.

Οι σκλάβοι δεν κοστίζουν τίποτα. Η εμπιστοσύνη είναι ανεκτίμητη!

- Πρέπει να την πολεμήσω; - Είναι μουγγή, όχι κουφή.

- Έχω δικούς μου ιχνηλάτες. - Όχι σαν αυτήν.

Ξέρει τους Πίκτους, τους τρόπους τους, τις κρυψώνες τους.

Θα σε οδηγήσει στα βουνά.

- Γιατί κάθεται εκεί; - Σε κοιτάζει όλη νύχτα.

- Το ξέρω, το πρόσεξα. - Δεν παίρνει το βλέμμα της.

- Έλα εδώ εσύ! - Δε μιλάει, ηλίθιε!

Δεν έχει γλώσσα. Εγώ δε θα την πλησίαζα.

Δεν έχει γλώσσα. Τέλεια. Θα έχει πιο πολύ χώρο γι'αυτό.

Αυτό στη γλώσσα των Πίκτων σημαίνει "δίνε του"!

Θα'ναι καλή ιχνηλάτης, αφού βρήκε το πουλί σου!

- Νομίζω ότι είναι έρωτας! - Θα δοκιμάσω με το κοπρόσκυλο.

- Αναφορά; - Τρεις Πίκτοι ιππείς.

Κι ένας αιχμάλωτος, πεζός. Είναι Ρωμαίος, νομίζω.

Εκατόνταρχε Ρέμους, τη φάλαγγα.

Μείνε κάτω...

Δε θα μάθουμε τίποτα απ'αυτόν.

Δεν παίρνουμε αιχμαλώτους στην πορεία, το ξέρεις.

- Κορώνα ή γράμματα; - Κορώνα.

Κέρδισα.

Συγγνώμη, φίλε. Οι διαταγές είναι διαταγές.

- Δόξα στους θεούς, με βρήκατε! - Μην ευχαριστείς τους θεούς.

Η Ετέν, η Πίκτη ιχνηλάτης μας. Αυτή σε βρήκε.

Πώς λέγεσαι, στρατιώτη;

Λέγομαι Κουίντους Ντίας.

Υποδιοικητής, συνοριακή φρουρά Ίντστουθ-ιλ.

Λυπάμαι που δεν ήρθαμε πιο νωρίς.

- Είστε οι αντικαταστάτες μας; - Όχι ακριβώς.

Τίτους Φλάβιους Βίριλους, Διοικητής Ενάτης Λεγεώνας.

- Πάμε γυρεύοντας μια μάχη. - Και θα τη βρείτε.

Εκατόνταρχε Ντίας...

Τώρα μοιάζεις με Ρωμαίο. Πώς νιώθεις;

Λίγες μελανιές είναι. Θα περάσουν με τον καιρό.

Μερικές φορές υπάρχουν σημάδια που δε φαίνονται.

Γλίτωσες απ'τα νύχια του Γκόρλακον...

αλλά σου ζητώ να έρθεις μαζί μας στο στόμα του λύκου.

Καλύτερα να ξαναμπώ στη μάχη, Στρατηγέ.

- Μιλάς σαν αληθινός στρατιώτης. - Μονομάχος.

Ο πατέρας μου ήταν ο Σκιπίων Ντίας.

Τον είδα στον αγώνα που του χάρισε την ελευθερία του.

- Ήταν εκπληκτικός. - Αυτός μου έμαθε να πολεμώ.

Να διαλέγω τις μάχες μου.

Έλα να γνωρίσεις τους άντρες.

Φέρε ένα ποτό στον άνθρωπο. Το αξίζει.

Κάθισε να ζεσταθείς. Πιες ένα ποτό.

Αύριο θα είσαι πλάι μου.

Θα μου μάθεις για τη φιλοξενία των Πίκτων.

Θαξ... Μπόθος... Σέπτους, θα κάνω τη σκοπιά μου.

Δεν καταλαβαίνω τους Πίκτους. Αν με πιάσουν, είμαι χαμένος!

Δεν έχω ξαναδεί τόσο αγαπητό στρατηγό.

Στην εκπαίδευση είναι δάσκαλος, στη γιορτή είναι πατέρας...

και στον στρατώνα, αδερφός.

Στη μάχη είναι ο θεός που παρα- καλάμε να σώσει τις ψυχές μας.

- Πού το διάβασες αυτό; - Στον τοίχο της χέστρας, κύριε.

- Μάλλον το έγραψε μόνος του! - Είναι ένα αδίστακτο κάθαρμα...

Και θα πέθαινα γι'αυτόν χωρίς δισταγμό.

- Είναι παγίδα! - Φάλαγγα! Συνταχθείτε!

Αφιππεύστε! Τα άλογα πίσω!

Γρήγορα!

Σταθερά, παιδιά! Ασπίδες!

Προσέξτε!

Ότι κι αν βγει απ'την ομίχλη, κρατήστε τις γραμμές σας.

Κουίντους, βρες τον Ρέμους, πες του να υποχωρήσει η φάλαγγα.

- Κάντε στην άκρη. - Προσοχή!

Ετοιμαστείτε...

Προσέξτε...

Κρατήστε τις γραμμές!

Αντισταθείτε!

- Τα κατάφερες. - Αυτός μου έσωσε τη ζωή.

Ο Μπρικ, από δω.

- Ο Στρατηγός; - Όχι.

Πρέπει να φύγουμε. Μπορείς;

Πάμε.

Στο χάος της μάχης, όταν το έδαφος...

γλιστράει από αίμα, εμετό, ούρα...

και τα εντόσθια φίλων και εχθρών...

είναι εύκολο να στραφείς στους θεούς για σωτηρία.

Αλλά οι στρατιώτες πολεμούν κι οι στρατιώτες πεθαίνουν.

Οι θεοί δε λερώνουν ποτέ τα χέρια τους.

Δόξα στους θεούς, κάποιοι επιζήσαμε.

Μόνο εσείς;

- Μάκρος, δεύτερη κοόρτη. - Λεωνίδας, ιχνηλάτης.

Μόνο εμείς μείναμε;

Μας ξεγέλασαν. Ώρα να γυρίσουμε σπίτια μας.

Να βρούμε τον Στρατηγό. Του αξίζει καλύτερος τάφος.

- Ο Στρατηγός ζει. - Σίγουρα;

Τους είδα να τον παίρνουν αλυσοδεμένο.

- Προς τα πού; - Βόρεια.

- Τότε θα πάμε βόρεια. - Θα ακολουθήσουμε τους Πίκτους;

Θα κάνουν περιπολίες για να βρουν επιζώντες.

- Καλύτερα ν'αυτοκτονήσουμε! - Αν ζει ο Στρατηγός, πρέπει.

- Από πού ήρθες εσύ; - Απ'την κουζίνα.

Καλή δουλειά, στρατιώτη.

Με λένε Τάρακ. Είμαι μάγειρας, όχι στρατιώτης.

Όχι πια. Πάρτε ότι μπορείτε. Φαγητό, όπλα.

Αφήστε τις πανοπλίες, ταξιδεύουμε ελαφρά.

Αυτός ο Μάκρος ξέρει να τρέχει!

Ήταν μαραθωνοδρόμος πριν καταταγεί.

- Πού το ξέρεις αυτό; - Οι μάγειροι τα ξέρουμε όλα.

Ήξερα ότι δεν έπρεπε να εμπιστευτούμε αυτή τη σκύλα!

Ξέρω πού πήγαν τον Στρατηγό.