Bana Masal Anlatma

Μια φορά κι έναν καιρό,

σε μια μακρινή χώρα, πέρα από το όρος Καφ.

Είναι παραμύθι, απολαύστε το και ακούστε καλά.

Όσοι δεν ακούσουν, θα ονειρευτούν μια τυφλή γάτα.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε η Αϊπέρι, την ομορφιά της οποίας ζήλευε ο ήλιος.

Τα μαλλιά της ήταν ουράνιο τόξο, και είχε δέρμα λευκό σαν σύννεφο.

Αλλά ήταν κόρη σιδερά, όχι παραμυθένια πριγκίπισσα.

Τα νέα για την ομορφιά της διαδόθηκαν και ήρθαν νέοι άντρες από μακρινές χώρες.

Πάλεψαν με σπαθιά για την Αϊπέρι.

Ο σουλτάνος των σουλτάνων, ο αφέντης όλων, είχε κι αυτός μια κόρη της παντρειάς.

Μπορεί να ήταν της παντρειάς, μα ούτε ένας νεαρός δεν πέρασε το κατώφλι.

Η κοπέλα έκλαιγε μέχρι που στέρεψε από δάκρυα.

Ο σουλτάνος εξοργίστηκε. Έστειλε τους στρατιώτες στην Αϊπέρι.

Όταν ο πατέρας της είδε τα άλογα, είπε σε κόρη και γυναίκα να το σκάσουν.

Η Αϊπέρι δεν ήθελε και τον αγκάλιασε.

Οι στρατιώτες σκότωσαν τους γονείς της μπροστά στα μάτια της.

Ένας στρατιώτης χτύπησε με το σπαθί το πρόσωπό της.

Μια σταγόνα αίμα έσταξε από το μάγουλό της.

Λουλούδια φύτρωσαν εκεί που έσταξε το αίμα.

Ο στρατιώτης την κοίταξε και πέταξε το σπαθί.

Το μόνο που μπόρεσε να πει ήταν να τρέξει.

Η Αϊπέρι έφυγε.

Διέσχισε περίεργους δρόμους.

Ήπιε από περίεργα νερά.

Τελικά, βρήκε μια σκηνή.

Όταν μπήκε, ο γέρος μέσα της είπε

"Καλώς ήρθες, Αϊπέρι".

Η Αϊπέρι έμεινε άναυδη. "Πώς ξέρεις το όνομά μου;"

Ο γέρος ήταν μάγος.

Της είπε ότι μόνο ο ήρωάς της θα την έσωνε από την αιχμαλωσία.

"Όταν το φεγγάρι σταθεί ψηλά σαν πιάτο, θα περάσει μέσα από γίγαντες

και φλόγες για να έρθει.

Ο ήρωας θα θυσιάσει τα πάντα για εσένα.

Έχει μια ουλή στο μάγουλό του, σαν τη δική σου.

Θα σε φιλήσει και θα σταματήσει την αιχμαλωσία".

Και μετά τι έγινε;

Για την Αϊπέρι λέω. Τι έγινε;

Την πήραν μακριά, φυσικά. Έτσι κάνουν.

Αλλά αψήφησε τον σουλτάνο. Θα τη συνέτριβαν.

-Τι παραμύθι είναι αυτό; -Τι έχει; Μια χαρά είναι.

Λέει πόσο σημαντική είναι η εκπαίδευση.

Αν διάβαζε, θα είχε δουλειά και δεν θα εξαρτιόταν από κανέναν.

Διάβασε να γίνεις σπουδαίος άντρας.

Μπαμπά, μη λες παραμύθια.

Λέγε αστεία ή ιστορίες από τον στρατό, αλλά όχι παραμύθια.

Και γιατί μου λες παραμύθια τέτοια ώρα;

Ποιο το πρόβλημα; Δεθήκαμε σαν πατέρας και γιος.

Κόφ' το.

Με ξύπνησες να μου πεις παραμύθι.

Η μαμά σε έδιωξε πάλι, έτσι;

Ναι. Μου είπε να πάω στους μεθύστακες φίλους μου.

Θεέ μου!

-Σήκω. -Έλα εδώ.

Γύρνα από την άλλη να κοιμηθείς. Βρομάς πιοτό.

Μόνο τρεις μπύρες ήπια.

-Μπαμπά! -Καλά, τέσσερις.

Θα γίνω ήρωας κάποτε, έτσι; Όταν μεγαλώσω.

Όταν γίνω σαν εσένα.

Όταν γίνω σαν τον Ζιλέτ, μάλλον. Εσύ είσαι λίγο μεγάλος.

Κι έχει και λεωφορειάκι. Γι' αυτό.

Θα γίνω ήρωας σαν κι αυτόν;

Μπαμπά;

Τι την ήθελες την τυφλή γάτα;

Ευχαριστώ, Μπούσε.

-Δεν έπλυνες το πρόσωπό σου. -Λες σε έναν άντρα να πλυθεί. Ντροπή σου!

Δεν είναι κάτι που έκανα παιδί; Πόσων ετών είμαι...

-Τύλιξες το μπουκάλι; -Ναι.

-Γιατί; -Για να καλύψω τη μάρκα.

-Το κάνουν στην τηλεόραση. -Σταμάτα να βλέπεις τηλεόραση.

Κάλυψες τα πάντα! Και πού είναι το τσάι;

Δούλα είμαι; Πασχίζω να στρώσω τραπέζι και να φτιάξω πρωινό.

Και αντί να με ευχαριστήσεις, ρωτάς πού είναι το τσάι!

Πασχίζεις; Απλώς τα πέταξες όλα στο τραπέζι.

Θεέ μου!

-Αμάν πια, μαμά! Πώς θα το φάω αυτό; -Βάλε μου τις φωνές. Μόνο αυτό κάνεις.

Θα το έκανες αν ήταν εδώ ο μπαμπάς σου; Θες να ξεθεώνομαι στην κουζίνα όλη μέρα;

Καλά, μαμά. Δεν φωνάζω.

Μια και ανέφερες τον μπαμπά, σήμερα είναι Παρασκευή.

Πλύσου και πήγαινε

-στην προσευχή. -Θα πάω. Δεν εννοούσα αυτό.

-Να σε παντρέψω; -Ριζά!

Μην εκνευρίζεσαι και βάζεις τις φωνές. Οφείλω να ρωτήσω.

Ο μπαμπάς είπε να σε ρωτάω κάθε Παρασκευή όταν πέθανε.

Να σου βρω έναν καλό σύζυγο;

Φύγε από εδώ. Μη με πιέζεις!

Φεύγω. Δεν υπάρχει και φαγητό.

Δεν θα φας άλλο.

Για όνομα του Θεού! Πάρε τα σκουπίδια.

Μαμά! Ο νερουλάς!

ΜΠΑΛΟΤΕΛΙ

Γύρνα πίσω. Τρέχα!

Δεν έκανε πάσα ακόμα!

-Δοκάρι. -Γκολ ήταν.

Εμείς σας δώσαμε το γκολ!

-Να σταματήσουμε, αν κλαίτε. -Τι φωνάζετε;

Κλαίνε με τα γκολ μας.

Δεν πάτε αλλού; Εδώ ζει μια ηλικιωμένη.

-Η Μαντάμ δεν νευριάζει μ' εμάς. -Όπως και να έχει, κάντε ησυχία.

Εντάξει.

Μπαλοτέλι, λέει!

Κλώτσα τη!

Γκολ!

-Χασμέτ, τι χαμπάρια; -Ποιος είσαι;

-Ο Ριζά είμαι. -Δεν σε αναγνώρισα.

-Κολόνια; -Όχι, ευχαριστώ. Να την κόψεις.

Μια χαρά θα είμαι.

Κεμάλ, κράτα τον πίσω.

Τι τρέχει; Απλώς κάθεται. Δώσε μας το τσάι.

Μπορεί να αγριέψει.

Τα σκυλιά που γαβγίζουν δεν δαγκώνουν. Αυτός δεν γαβγίζει.

Νάφι, φοβάσαι στ' αλήθεια; Είναι τόσο χαριτωμένος! Τι φοβάσαι;

Δεν φοβάμαι, Γιασάρ. Δεν τον εμπιστεύομαι. Κι αν με δαγκώσει καθώς περνάω;

Τον έχουμε δεμένο. Απλώς κάθεται.

Δώσε μου το τσάι.

Κοίτα, τον χαϊδεύω. Δεν κάνει τίποτα.

-Κράτα τον πίσω. -Τον κρατάω.

Σταμάτα, Κεμάλ. Θα μου χυθεί το τσάι.

Καλημέρα. Νάφι, θα πάρω εγώ το τσάι.

Τα λεφτά;

Κρατάω τεφτέρι!

Σταμάτα, Κεμάλ! Έσπασες ένα φλιτζάνι 30 χρονών.

Καλημέρα.

-Το τσάι σου. -Ευχαριστώ.

Να έρχεσαι νωρίτερα. Παραπονιούνται όταν αργείς.

-Δυσκολεύομαι να τους ηρεμήσω. -Έχεις το κλειδί. Ανάλαβε εσύ.

-Όχι. -Πάω εγώ.

Ριζά!

-Μη χασομεράς στον γυρισμό. -Μην ανησυχείς. Θα έρθω κατευθείαν.

Περιμένει έξω από τη σχολή κάθε μέρα.

-Ας της μιλήσει να τελειώνουμε. -Τι μπορεί να του βρει;

Ντροπή σου, Σεφικέ. Ακούω όλα όσα λέτε.

Και ο γιος σου; Είναι έξω από το σχολείο της κάθε μέρα.

-Είμαι ψηλός. Γιατί να μην της αρέσω; -Και οι καμήλες είναι, μα δεν τις βοηθάει.

Σοβαρά; Τι σχέση έχει αυτό με εκείνη;

Γιατί σταματήσαμε, αγόρι μου; Βιάζομαι. Περιμένει μια πρόταση γάμου.

-Πρόταση γάμου; Στην ηλικία σου; -Τι έχει η ηλικία μου;

Η ηλικία σου έχει τριψήφιο αριθμό. Μυρίζεις σαν μασέλα. Τι άλλο να πω;

Μου έδωσες ένα βότσαλο για λεφτά. Δεν μίλησα. Και ήθελες και ρέστα!

Πήγαινε με το λεωφορείο. Είναι δωρεάν.

Καλά. Καταλαβαίνω από έρωτες. Θα σε πάω. Θα δώσεις τα λουλούδια.

Αναρωτιέμαι ποια είναι.

-Ριζά! -Επιστρέφω αμέσως.

Τι να σου πω, Ριζά!

Τσάμπα του μιλάτε. Έχει μάτια μόνο για την κοπέλα.

Έχουμε βαρεθεί να περιμένουμε κάθε μέρα.

Καθυστερήσαμε και χάσαμε τα κουτσομπολιά. Να κάνετε κάτι. Δεν αντέχουμε άλλο!

Τι κοιτάς; Έλα. Αργήσαμε.

Το έφεραν εδώ, αλλά δεν βρίσκω κανένα βαθούλωμα.

Φρέσκο τσάι!

Φρέσκο; Κουλουρτζής είσαι;

-Δώσε ένα κέρμα. Ο μπαμπάς διαμαρτύρεται. -Φέρε δυο κέρματα.

Πέντε μαύροι σε ένα φτιαγμένο Σαχίν.

-Η γειτονιά μας έγινε Χάρλεμ. -Αναρωτιέμαι πώς ανακάλυψαν τον Σαγιάν.

Ο Σαγιάν δεν είναι αυτός...

-Ερωτύλε! Δεν της μίλησες; -Δεν μπόρεσα. Μη φωνάζεις.

Ζήτα της να βγείτε. Το πολύ-πολύ να αρνηθεί.

-Μη μας κλαίγεσαι, αφού δεν της μιλάς. -Θα το κάνω, αλλά τι να πω;

-Χαιρέτησέ τη. -Τι;

Χαιρέτησέ τη. Θα πρέπει να ανταποδώσει. Θα απαντήσει. Είναι καλή αρχή.

Και μετά θα πιούμε τσάι! Άσε τις συμβουλές. Δώσε μου τσάι.

Αν συνεχίσεις έτσι, θα την πάρει κάποιος άλλος.

Απλώς μίλησέ της. Γιατί το κάνεις δύσκολο;

Μακάρι να ήξερα πώς να κάνω την αρχή!

Τις προάλλες μπήκε στο όχημα.

Ξέχασε να πληρώσει.

Σκέφτηκα "Να η ευκαιρία μου". Άρχισα να της μιλάω.

Υπάρχει κάποιος που δεν πλήρωσε;

Ξέχασε κάποιος να πληρώσει;

Ναι, κάποιος ξέχασε να πληρώσει!

Προσπαθείτε να γλιτώσετε δυο λίρες; Πρέπει να βγάλω το ψωμί μου!

Έτσι βγάζω το ψωμί μου!

Συγγνώμη!

Δεν έγινε και τίποτα.

Είπαν στον Ριζά να φλερτάρει, αλλά τα έκανε σκατά.

-Γιατί τα καταστρέφεις όλα; -Τι να έκανα;

Κάθε φορά ελπίζω να μου δώσει πλαστά χρήματα, αλλά δεν το κάνει.

Έχω αρχίσει να της δίνω επιπλέον ρέστα. Δεν λέει τίποτα.

-Τα κρατάει. -Τι κάνει, λέει;

-Τα παίρνει. -Τι κάνει;

Τσεπώνει τα επιπλέον ρέστα. Η κοπέλα είναι σωστό τσακάλι.

Το έπιασα.

Παγώνω. Δεν μπορώ να πιάσω κουβέντα.

Αν με χαιρετούσε θα είχα πολλά να πω, αλλά δεν το κάνει.

Γεια σου!

Άκρη, είμαι γιατρός!

Τον χάσαμε. Τα συλλυπητήριά μου.

Συλλυπητήρια.

Με συγχωρείς.

-Ναι; -Έχουμε ένα περιοδικό στη σχολή.

Μπορεί και να 'χετε.

Ερευνούμε τις δημόσιες συγκοινωνίες και τα λεωφορειάκια.

-Θέλω να σου πάρω συνέντευξη. -Γιατί;

Μη γίνεσαι γελοίος!

Ο λόγος.

Υπάρχουν πολλά λεωφορειάκια στη γραμμή, αλλά το δικό σου διαφέρει.

Έχει ενδιαφέρον. Μου τράβηξε την προσοχή, γι' αυτό διάλεξα εσένα.

Ώστε γι' αυτό!

-Ναι. -Ας το κάνουμε!

Σε ακούω.

Όχι εδώ. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε κάπου πιο άνετα;