Everybody Loves Raymond

Μου δίνεις το αλάτι;

Τι είπες;

Θέλω να βάλω λίγο αλάτι.

Σαράντα εφτά χρόνια παντρεμένοι, ποτέ δεν έβαλες αλάτι στα λαζάνια μου.

Μαρί, είναι τόσο χάλια που το χρειάζεται.

Πρέπει να μου θυμήσεις πόσο καιρό είμαστε παντρεμένοι;

Δε χρειάζεται αλάτι.

Τι τρέχει, Φρανκ; Μου κρατάς μούτρα;

Όχι, απλά θέλω το αλάτι.

Ανοησίες. Είναι επειδή σου φώναξα χτες βράδυ,

που φύσηξες την μύτη σου μέσα στην κάλτσα σου, έτσι δεν είναι;

Όχι, απλά λέω πως αυτό δε μου κάνει.

Τότε βεβαίως, πάρε το αλάτι.

Ευχαριστώ.

Δώσε μου το αλάτι!

Η λίστα με τα πράγματα που μου επιτρέπεται να λέω μικραίνει!

-Γεια. -Γεια.

Γεια!

-Γεια. -Γεια.

-Τι έχει για μπραντς; -Λοιπόν, έφτιαξα μακαρόνια με πέστο,

λουκάνικα κοτόπουλο, χοιρινά λουκάνικα, μελιτζάνες με κάρυ,

γουόλντορφ σαλάτα και μικρά κις λορέν με ζαμπόν για ορεκτικά.

Μισή μέρα είχες σήμερα; Τι τρέχει;

-Έφτιαξα φριτάτα. -Μπράβο σου, γλυκιά μου!

Δοκίμασε το πέστο, Ρέιμοντ.

-Τέλειο. -Αλήθεια; Σου αρέσει;

-Ναι, φυσικά. -Δεν ξέρω πια.

Χτες βράδυ ο πατέρας σου, μου είπε πως τα λαζάνια μου ήθελαν αλάτι.

-Τι; Έλα τώρα! -Τι; Σε παρακαλώ!

Πώς τολμάει κάποιος να κριτικάρει τη μαγειρική κάποιου άλλου;

Πρέπει να το παραδεχτώ, όλοι οι φοβεροί καλλιτέχνες πρέπει να αποδεχτούν,

πως κάποια μέρα τα ταλέντα τους θα εξασθενίσουν.

Έλα τώρα, μαμά, τα ταλέντα σου δεν εξασθενούν.

Εσύ είσαι η καλύτερη!

Του πατέρα σου, του έτρεχαν τα σάλια για τα φαγητά μου.

Αλλά τελευταία, το κάνει με μισή καρδιά.

Μαμά, ακόμα το 'χεις. Είσαι ο Παβαρότι του πέστο.

Είναι πολύ γλυκό παιδί.

Καμία σχέση με τον πατέρα του.

Μπαμπά, γιατί την λες στην μαμά για τα λαζάνια;

Μακάρι να 'ταν μόνο τα λαζάνια.

Δοκίμασες τα μικρά κις λορέν που έφτιαξε;

Έχω φάει χνούδι απ' τον αφαλό με περισσότερη γεύση.

Μα τι λες, μπαμπά; Είναι φανταστικά.

Ναι, μου αρέσει να βάζω ταμπάσκο στα δικά μου.

Εντάξει, δοκίμασε.

Άνοστο.

Αυτό το ταμπάσκο δεν είναι καθόλου δυνατό.

Το μπουκάλι δόθηκε στον μπαμπά κατά την διάρκεια του πολέμου στην Κορέα.

Περίμενε.

Ξέρεις μπαμπά, πρέπει να πω πως με εκπλήσσει,

που δε μπορείς να εκτιμήσεις την αλληλεπίδραση αυτών των γεύσεων.

Το καπνιστό ζαμπόν δίνει μία διακριτική αντίθεση με την γλυκύτητα της κρέμας.

Γιατί δεν βάζεις καμιά φουστίτσα να χορέψεις;

Τι έχεις εκεί;

Έχω καυτερές πιπεριές, έχω καυτερή μουστάρδα,

τα πάντα από το ράφι της μαμάς με τα εξωτικά.

Εντάξει, ωραία, ας ξεκινήσουμε με τη σάλτσα χρένου.

Ναι, ναι.

Γουασάμπι. Έχω γουασάμπι.

-Τι λες για λίγη πιπεριά χαλαπένιο; -Ναι, ναι, ναι.

Εντάξει.

Ορίστε, μπαμπά. Γιατί δε δοκιμάζεις αυτό;

Εντάξει αλλά σου λέω...

Είναι όλα τα ίδια.

Μπαμπά, αυτό είχε σάλτσα χρένου, γουασάμπι και πιπεριές χαλαπένιο!

Αλήθεια;

Πώς γίνεται να μη μπορείς να το γευτείς;

Το επεισόδιο που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one

Θεέ μου! Μπαμπά, δε μπορείς να γευτείς τίποτα!

Αμάν!

Κι όλο αυτό τον καιρό νόμιζα πως έφταιγε η μητέρα σου.

Ρόμπι!

Ρόμπερτ, πάρε ένα ποτήρι!

Ρόμπι! Ρόμπι, σε παρακαλώ!

Θα χαλάσεις την ορέξη σου!

Δεν καταλαβαίνω.

Γιατί μου συμβαίνει αυτό;

Μπορεί να είναι μπουκωμένη η μύτη σου. Το 90% της γεύσης είναι η μυρωδιά.

Αυτό εξηγεί γιατί δε μπορείς να μυρίσεις...

τον εαυτό σου.

Μπορώ να με μυρίσω.

Απλά δε μ' ενοχλεί η μυρωδιά μου.

Προσπαθούμε να καταλαβούμε τι συμβαίνει.

Θα είμαι μαζί σου σ' ένα λεπτό.

Εντάξει, εντάξει. Πότε παρατήρησες πως τα φαγητά της μαμάς ήταν άνοστα;

Δεν ξέρω. Πριν... δύο βδομάδες.

Έκανες τίποτα διαφορετικό τις τελευταίες δύο βδομάδες;

Δεν έχω κάνει τίποτα διαφορετικό τα τελευταία 50 χρόνια.

Λοιπόν...

Εκτός...

-Τι; -Παίρνω κάποια χάπια.

Τι; Για την πίεση;

Όχι, κάτι χάπια βοτάνων που μου έδωσαν ο Σταν κι ο Γκάρβιν.

Ο Σταν κι ο Γκάρβιν; Για ποιο πράγμα;

Είναι για το... πόδι μου.

-Για το πόδι σου; -Ναι, ξέρεις.

Το πόδι μου.

Λάνσελοτ;

Πιθανές παρενέργειες, πονοκέφαλοι, πόνοι στομάχου. Μπαμπά, κοίτα, απώλεια γεύσης.

-Πλάκα μου κάνεις. -Δε διάβασες την ετικέτα;

Όχι! Τα μάτια μου είναι το ίδιο χάλια με το πόδι μου.

Μπαμπά, πρέπει να σταματήσεις να τα παίρνεις.

Με τίποτα! Δουλεύουν μια χαρά!

Μπαμπά, πραγματικά τα χρειάζεσαι;

Θα 'ρθει και η δική σου ώρα, εξυπνάκια.

Μπορεί να μην το χτυπάω τόσο συχνά,

αλλά όταν σε φωνάζουν στη βάση, θα πρέπει να φέρεις και το ρόπαλο.

Ναι, εντάξει.

Ώρα για μπραντς!

-Εντάξει. -Εντάξει.

Ακούστε, μπουμπουνοκέφαλοι, η μητέρα σας δε ξέρει για τα χάπια,

-γι' αυτό το στόμα σας κλειστό. -Τι θα κάνεις όταν μάθει για τη γεύση;

Δε θα το μάθει!

Μπορώ να προσποιηθώ τη γεύση.

Εντάξει. Παιδιά! Ελάτε να πάρετε το φαγητό σας. Ορίστε.

-Ωραία! -Δείχνουν θαυμάσια!

Ευχαριστώ, καρδιά μου.

-Όλα φαίνονται πεντανόστιμα, Μαρί. -Ευχαριστώ, Φρανκ.

-Ορίστε. -Δε μπορώ να περιμένω!

Φανταστικό, Μαρί!

Αλήθεια; Χαίρομαι τόσο πολύ!

Το πιστεύεις; Τα φιλικά του μπέιζμπολ ξεκινούν.

Ναι, πρώτη μέρα αύριο, πίτσερ και κάτσερ.

Ορίστε, Φρανκ. Δοκίμασε την φριτάτα.

Φέρ' την εδώ!

Πολύ ωραίο!

Όχι, δεν είναι! Είναι της Ντέμπρα!

Τι τρέχει;

Πρώτα λες τα λαζάνια θέλουν αλάτι και τώρα η φριτάτα της Ντέμπρα είναι ωραία.

Είναι κάποιο σχέδιο για να με τρελάνεις τελείως;

-Όχι! -Τότε γιατί με βασανίζεις;!

-Δεν σε βασανίζω! -Τότε τι κάνεις;

-Δε μπορώ να γευτώ. -Τι εννοείς;

-Έχασα την αίσθηση γεύσης. -Είσαι άρρωστος;

-Όχι! -Τότε πώς το ξέρεις; Πήγες σε γιατρό;

Δεν πάω σε γιατρό! Απλά γερνάω, εντάξει;

-Δηλαδή δε θα πας να το διορθώσεις; -Άσε με ήσυχο!

Μια χαρά! Άσε με ήσυχο.

-Θα το συνηθίσω, εντάξει; -Αυτό ήταν; Θα το συνηθίσω.

Μαμά, τώρα ξέρεις πως δε φταίει η μαγειρική σου.

Ακόμα το 'χεις! Γι' αυτό μπορείς να είσαι χαρούμενη πάλι.

Χαρούμενη; Πώς μπορώ να είμαι χαρούμενη;

Είμαι ο Ρέμπραντ κι αυτός είναι τυφλός!

Λοιπόν, Ντεμπ, τουλάχιστον σε κάποιον άρεσε η φριτάτα σου.

-Γεια! -Γεια σας, παιδιά.

Εντάξει, Ρέι, η Έιμι κι εγώ θα πάμε στο εμπορικό κέντρο.

Ρέι, σε πειράζει να δω εδώ το παιχνίδι;

Από το μπραντς της Κυριακής, η μαμά είναι σε κατάθλιψη.

Κάθεται μπροστά στη τηλεόραση και τρώει ντόνατς.

Ο μπαμπάς έδωσε έτσι απλά το τηλεκοντρόλ;

Δεν αντιστάθηκε καθόλου.

Από τότε που έγινε αυτό, δε μαλώνουν καθόλου.

Μου λείπουν οι φωνές.

Μου λείπει η μαγειρική της μαμάς.