Le prime 200 righe.
Het is niet de bedoeling van de filmmaker om de ethische code van Gustave Minda te verdedigen.
De personen en omstandigheden die hierin worden afgebeeld, hebben geen feitelijke basis,
en daarom is er geen oordeel nodig over de methodes van de politie
die worden geportretteerd in dit fictiewerk die zijn gebaseerd op een roman.
Een mens krijgt bij zijn geboorte maar één recht: zijn eigen dood kiezen.
Maar als hij daarvoor kiest omdat hij levensmoe is,
dan is zijn hele bestaan zonder betekenis geweest.
DE TWEEDE WIND
- Het gaat 28 december gebeuren. - Oké.
Als alles goed gaat, krijg je wat we hebben afgesproken.
En als dat niet het geval is?
De klus staat gepland voor 28 december. Vergeet je reis.
Ik zal gewoon gaan en kom terug.
Maar het kan zijn dat je vertraging oploopt in Parijs... tegen je wil.
Je bent hier onmisbaar!
Dit voor elkaar krijgen is een enorm risico, en zonder jou...
Zonder mij? Ik kom morgen terug.
Die klootzak Jacques de Advocaat heeft ons hierin betrokken.
Dat regelen we later.
Ik heb je hier nodig, Jeannot.
Niemand is onvervangbaar. Doei.
Wat heb je vanavond gedaan?
Ik ging naar de film.
- Was de film goed? - Niet slecht.
Gelukkig komt de kassier volgende week terug.
Wat is er?
Gu is ontsnapt.
Laten we naar huis gaan.
Alban, twee cognacs.
Ik kan het niet geloven.
Tien jaar geleden heb ik aangeboden om hem te helpen.
Hij zei dat ik hem in vrede moest laten sterven.
Ik was zelfs bang dat hij zelfmoord zou plegen.
Nu, op 46-jarige leeftijd...
Alban.
Gu is ontsnapt.
We moeten hem vinden en verstoppen.
Wat is er gebeurd?
- Heb je iets gezien? - Nee.
Hou dan je mond. Niemand van ons deed dat.
- Kijk uit daar beneden! - Wat is er?
- Ik zie je morgen. - Is mevrouw ziek?
Nee, het is Jacques. Zorg ervoor dat iedereen binnen vijf minuten naar buiten gaat.
Ze zijn hier!
Kom op! Iedereen aan de slag!
Raak hem niet aan!
Wie heeft hem neergeschoten?
Zij?
Nee, zij was het niet. Zij is de baas.
Niemand vroeg jou wat. Jij bent later aan de beurt.
Ik betwijfel of hij je veel zal vertellen.
Dat is waarom ik...
Goedenavond, Manouche.
Jacques Ribaldi, ook wel "Jacques de Advocaat" genoemd vanwege zijn rechtenstudie.
Hij heeft een buik vol kogels.
Waarschijnlijk meerdere schutters. Hij had geen tijd om hiervan gebruik te maken.
Misschien had jij meer geluk?
Altijd de grappenmaker, inspecteur. Je weet dat ik geen pistool meer gebruik.
Omdat al je vijanden dood zijn.
- Hoe kun je dat zeggen? - Reageer niet zo geschokt.
Trouwens, als het goed met Manouche gaat, is dat het enige waar jij om geeft, toch?
Kom hier, heren.
Ik neem aan dat er vanavond geen klanten waren.
Heren, het eten op de borden duidt niet op een overhaast vertrek.
Sommigen hadden hapjes, een dessert.
Volkomen begrijpelijk.
Misschien was de koningin van Engeland in de buurt aan het liften, dat kan ik niet missen.
Ondertussen was Alban hier.
Hij zag niets.
Hij zat gehurkt achter de bar en verjoeg de vliegen.
Toen hij opkeek, waren de slechteriken die om een
nog onbekende reden waren binnengevallen verdwenen.
Hij kon niet zeggen of het één man was,
of een stam woestijnnomaden, nietwaar?
Dat klopt ongeveer.
Kwaadwillige roddels zouden kunnen zeggen dat Jacques lief was
voor Manouche, maar wat zou dat ermee te maken kunnen hebben?
Manouche heeft niets gezien. Ze boog zich over de kassa.
Hier is de tweede barman, Marcel Le Stéphanois, als ik het mij goed herinner.
De sinistere aanvaller maakte Marcel bang,
zodat hij hem nu niet meer kon identificeren.
Hij verstopte zich achter de bar.
Onze Marcel is een timide.
Hij zag niets.
- Dat is geweldig! - Neem de tijd.
Precies mijn verhaal. Het is alsof je hier was.
Heren, kijk eens hoe openhartig en meegaand onze getuigen zijn.
Ah! Laat mij de bediende voorstellen,
een oprechte burger wiens naam mij is ontgaan.
Hij zag klanten binnenkomen, maar hoorde niets door het
lawaai van het verkeer, de vrachtwagens en de treinfluiten.
Toen zag hij klanten vertrekken, niets bijzonders.
Ze vertelden hem dat er een man was overleden. Hij is nog steeds in shock.
Ben je sterk genoeg om te praten, mijn kind?
Het is waar! Wat een schok!
Genoeg. Ik ben geen folteraar.
Wees niet verlegen. Ga zitten.
Elke dorpsidioot kan zien dat niemand hier iets heeft gezien, en ze
worden niet betaald om te weten waarom de klanten naar buiten stormden.
Niet iedereen wordt geboren met een onderzoekende geest.
Ik ben klaar, heren.
Geen punt. Toch, Alban?
Het keukenpersoneel is vast naar huis gegaan.
Er waren veel mensen voor geen klanten.
Het is duidelijk dat we onze tijd verspillen met deze lieve peuters.
Zou je mij hetzelfde plezier willen doen als twee jaar geleden?
Het is allemaal actueel.
Namen en adressen van werknemers
voor al het goede dat het de rechter zal brengen.
Bel ze om het lichaam te komen halen.
Wat ontzettend nieuwsgierig.
Het lijkt erop dat ze op weg naar buiten richting de straat schoten.
Tenzij iemand van binnenuit op hen schoot.
Alban, ik hoop dat je er minstens één hebt vermoord! We zullen het binnenkort weten.
We hebben een lichaam voor je.
We halen het lichaam weg.
De rest van jullie kent de routine.
Jullie dienen altijd beschikbaar te zijn. Verlaat Parijs niet zonder het te laten weten.
Had hij familie in Parijs?
Niet dat ik weet. Ze wonen in Bastia.
Zijn moeder en twee jongere broers leven nog.
En nu ben jij alleen.
Jammer dat de ante zo hoog is.
Het is voorbij, Manouche. Jullie kunnen allemaal gaan.
Het is een hel van een kruispunt.
Er komt iemand nieuw bij en alles verandert.
Goedenacht, Alban.
Iets om haar vanavond voor te lezen.
VOORMALIG PUBLIEKE VIJAND NUMMER 1 GU MINDA KRIJGT
LEVENSLANGE GEVANGENISSTRAF VOOR DE GOUDEN TREINOVERVAL VAN TIEN JAAR GELEDEN
- Hij ligt al twee dagen in coma. - Heb je geen dokter gebeld?
Zeker, maar hij is ijlend. Hij blijft je naam roepen.
Ik ga met je mee naar Parijs.
Jacques bleef maar vragen om met hem mee te gaan.
Misschien hield hij echt van mij.
Niets geks doen!
Roep Manouche.
Zijn die stangen niet een beetje zwaar?
Wat hebben jullie met Alban gedaan?
Hier om de klus te klaren?
Hangt ervan af.
Ik ben al 15 jaar op het toneel. Ik ken de regels.
Je weet niet alles.
Je hebt vast genoeg van al deze onzin.
We kunnen er een einde aan maken.
- Voor hoeveel? - We zijn niet hebzuchtig.
- Vijf miljoen elk. - En als ik nee zeg?
Handen omhoog!
Niets zeggen, Manouche.
Jullie twee, met jullie gezicht naar beneden op de grond.
Doorzoek ze.
Wie heeft de sleutel van de handboeien?
Hij staat buiten. En zeg hem dat hij mijn naam niet mag zeggen.
Politie aan het spelen?
Laat jij je tegenwoordig knock-out slaan?
Opstaan, jullie twee.
Zonder twijfel.
Van achteren is het makkelijk, hè?
Nu gaan we even praten.
- Hoe heet je? - Henri Tourneur.
Wie stuurde je?
Laat mij mezelf niet herhalen.
Jo Ricci.
Ga verder.
Mijn vriend daar kent hem.
Hij zei dat hij een eenmalige deal had, en dat we rustig aan moesten doen.
En?
We gingen elke avond naar hem toe.
Vanavond vertelde hij mijn vriend dat de klant rijp was.
Waarom vanavond?
Ze hebben Jacques drie dagen geleden vermoord.
Wat wist je over haar voordat je hier kwam?
Alleen dat ze niet naar de politie kon gaan.
Ik heb het begrepen.
Alban, laten we gaan. De sleutels.
Hij heeft ze.
Manouche!
Waar gaan we naartoe?
We zijn er bijna.
Ik zei tegen Manouche dat ze buiten Ville-d'Avray moest wachten.
Gu, mijn woning is uitgesloten.
De politie zit al drie dagen op mijn rug.
De man die de leiding heeft, is een sluwe.
Ik weet het. Blot.
Ook van binnen heeft hij behoorlijk wat naam gemaakt.
Montrouge.
Dat klopt.
Wat is dat?
Geen zorgen. Je zult het daar leuk en gezellig hebben.
Dit zal een tijdje jouw koninkrijk zijn.
Hier zijn de sleutels.
- Wie heeft hem laten komen? - Hij is de neef van mijn vrouw.
Ik kan niet blijven, maar laten we hem begraven in de achtertuin.
Waarom heb je mij niets laten weten? Ik zou je komen halen.
Heb je de trein genomen?
Nee, ik heb gereden. Ik vlieg meteen terug.
Waarom deze plotselinge reis?
Onze sigarettenzaak met Jacques de Advocaat.
Hij en Jeannot zijn dood. Nu geen ruzie meer.
Jeannot Franchi is dood?
No comments yet. Be the first to leave one.