Brian Regan: On the Rocks

EEN NETFLIX ORIGINAL COMEDY SPECIAL

Dames en heren, applaus voor Brian Regan.

BRIAN REGAN ON THE ROCKS

Bedankt.

Dank je wel, iedereen.

Bedankt.

Heel erg bedankt.

Nou, eerst maar eens over dat grijze haar.

Want anders luisteren jullie een uur niet naar me.

Dan gaat het zo van: 'Wist jij iets van dat grijze haar?'

'Ik sta ook paf.'

Ik weet ook niet wat er gebeurd is.

Covid was er ineens, ik hield een winterslaap en werd als bejaarde wakker.

Maar het is goed zo.

Ik voelde me al ongemakkelijk bij het schap met de haarverf.

Je moet altijd doen alsof je er voor iemand anders bent.

'Vrouwen, hè?'

ik vind het verschil tussen de namen voor de kleuren voor mannen en vrouwen mooi.

Vrouwen hebben kleuren als Robijnfusie.

Chocoladekers.

Toffee.

Haarkleur voor mannen: bruin.

Zwart.

Donker zwart.

Voor mannen is dat het hele kleurenspectrum.

Ik ben nu op de leeftijd dat ik wakker word...

en als eerste probeer te bedenken naar welke arts ik die dag moet.

De dermatoloog.

Voor die vlek op mijn rug.

Ik wil niet opscheppen...

maar ik moet met een spatel zalf op m'n rug smeren.

Het is leuk, als ze in de apotheek vragen...

of ze me kunnen helpen.

En ik dan moet zeggen: 'Een spatel, Lotrimine en een handspiegel.'

Bent u geïntrigeerd, mevrouw?

Ik heb m'n Roodkapje Wallgreens-mandje.

Als u me naar het juiste gangpad kunt sturen.

M'n dermatoloog zei dat hij een biopsie moet doen van een moedervlek...

op m'n neus en ik zei:

'Wauw, dat klinkt pijnlijk.'

Hij zei: 'Geen zorgen.

We verdoven het eerst met een pijnstiller.'

Ik zei: 'Hoe?'

Hij zei: 'We prikken met een scherpe naald in je neus.'

Dus je stopt de pijn niet.

Je verzet het gewoon.

Dus ik ging naar m'n huisarts, die zei: 'Wat is er?'

'Zeg jij het maar. Boven m'n rechterknie...

is er een plek, ongeveer vijf centimeter erboven.

Het is zo groot als een vuist.

Daar doet het geen pijn.

En het voelt heel vreemd.

Heb je een pil die de rest zo kan laten voelen?

Ik wil een 'alles zoals dat'-pil.'

Mijn dokter keek me aan en zei 'Brian, je bent te sedentair.'

Dus toen ging ik toegewijd...

een woordenboek kopen.

Maar ik ben er niet aan toegekomen. Ik lig maar thuis te liggen.

Of is het 'leggen'?

Je hebt specialisten, toch?

Ik was vorige maand bij een een keel-, neus- en oorarts.

Vorige week was ik bij een voetholte-lende-nek-arts.

Ik heb platvoeten, m'n lendenstreek is te groot en nekklachten

Het is gek, in de mensenwereld is er voor elk lichaamsdeel een arts.

Maar in de dierenwereld verzorgt een dierenarts alle dieren...

en al hun lichaamsdelen.

Dat moet de allermoeilijkste baan zijn.

Waar zijn de dikhoornschaap-knieartsen?

De gnoe-gastro-enterologen?

De keel-, keel- en keelartsen voor giraffen?

Het Amerikaanse zorgsysteem is het beste ter wereld, schijnt.

Ik ben onder de indruk dat ik geen klembord meer krijg...

als ik naar de dokter ga.

Dat is zo Stenen Tijdperk.

We leven in een wereld van streepjescodes en microchips.

Waarom een klembord?

Ik kom voor m'n afspraak om 10:00.

Hier, je klembord. Het zijn 257 pagina's.

Hier heb je een pen met een bloem erop.

Ga bij al die andere mensen zitten...

en waag het niet om terug te komen...

tot je klembord helemaal is ingevuld.

Ik ben hier al jaren patiënt. Deze informatie moeten jullie al hebben.

Ons beleid is dat je elk jaar een nieuw klembord krijgt.

Zo kun je de angst en spanning ervaren...

en die woede en razernij die door je torso kolkt.

En dan meten we je bloeddruk.

Dat kan niet, maar jullie moeten mij wel oplappen?

M'n arts zei dat ik een therapeutische nekmassage nodig had.

Massages zijn raar.

Ik voel me nooit op m'n gemak.

Je ligt maar door dat gekke donutgat te kijken.

Ik denk altijd rare dingen als:

'Zou m'n hoofd hier doorheen passen?

Maar stel dat het dan onder de tafel vastzit?

Dan ben ik net een omgekeerde periscoop.

Ik moet het maar laten...

en aan deze kant van het donutgat blijven.

Dan denk ik dingen als: 'Moeten mijn ogen open zijn?'

Ik heb het gevoel dat ik haar afluister. Ik kijk naar haar voeten.

Ik begon rare dingen te denken als:

'Stel dat één schoen zo stond en de andere zo?

Dan zou ik heel benieuwd zijn wat er aan de hand was.

Heel benieuwd.'

Dus na tien minuten zei ik: 'Ik ken het protocol niet...

maar moet ik zeggen dat je mag beginnen?'

Toen zei ze: 'Ik ben al tien minuten bezig.'

Ze zei: 'Dit is een Reiki-massage.

Ik raak je niet aan.

Mijn handen zijn vlak boven je en het is een energiegenezing.'

Dus toen ze klaar was zei ik: 'Ik raak mijn portemonnee niet aan.

Mijn hand zit er vlak boven.

Je moet nu een energiebetaling ontvangen.

Kijk maar wat je energieleverancier zegt als je daarmee betaalt.'

Ik leer veel over mezelf.

Ik heb pas ontdekt dat ik aan OCS lijd.

Bedankt.

'Lijd' is te sterk uitgedrukt.

Mensen zeggen dat ze ergens aan lijden als ze het gewoon hebben.

Zie ik eruit alsof ik lijd?

Het woord 'lijden' moeten we reserveren voor iemand...

die over de grond kronkelt van de pijn.

Hij lijdt.

Mag ik naar hem toe rennen?

Ik weet er alles van.

Ik moet alles alfabetisch rangschikken.

Hou op met kronkelen. Ik probeer je ribben te tellen.

Ik ben een ribteller.

Dat alfabetiseren is niet waar, bij mij dan.

Ze denken dat ik vreemder ben dan ik ben en dat vind ik lastig.

Ze vragen dingen als: 'Met jouw OCS,...

zet je dan thuis je boeken op alfabet?

Dan zeg ik: 'Nee.'

Mijn boeken staan op aankoopdatum op de bovenste plank.

Ik hoef mijn boeken niet te alfabetiseren. Ik ben niet gek.

En de onderste plank is voor de boeken die ik uit heb.

Chronologisch op datum van uitlezen.

Ik hoef ze niet te alfabetiseren.

En de middelste plank...

is voor boeken die ik aan het lezen ben.

Als ik aan een boek begin,...

gaat het van de bovenste naar de middelste plank...

en zet ik ze chronologisch op begindatum.

Ik weet wat jullie denken.

'Telt de titel lezen niet...

technisch gezien als bezig zijn met dat boek lezen?

Hoe maak je dan onderscheid tussen de bovenste en de middelste plank?'

Zoals ik het doe,...

is dat ik pagina één helemaal gelezen moet hebben voordat hij van plank wisselt.

De inleiding, het voorwoord en de omslag tellen niet.

Die lees ik wel woord voor woord...

maar dan moet ik van mezelf pagina één helemaal lezen.

Tenzij hij middenin een zin eindigt...

dan moet ik de pagina omslaan.

Ik lees de zin om de gedachte af te maken...

en blader terug.

Ik schrijf op op welke dag ik begon.

Ik zet het boek op de middelste plank, rechts.

Ik hoef mijn boeken niet te alfabetiseren. Ik ben niet gestoord.

Waarom noemen ze het een stoornis als je dingen wil ordenen?

Toen ik vermoedde dat ik OCS heb, googelde ik het.

En er zijn verschillende symptomen.

Een aantal heb ik, andere niet.

En sommige heb ik sterker dan andere.

Dus besloot ik een grafiek met kleurcodes te maken.

Verzon ik dit maar.

Ik heb een lijst gemaakt.

Ik wilde mijn symptomen een cijfer tussen de één en tien geven.

Alles bij elkaar optellen en door het aantal symptomen delen.

Als ik hoger dan een vijf scoor, zoek ik professionele hulp.

Lager dan een vijf, bepaal ik zelf dat ik helemaal oké ben.

Nummer één: ben je iemand die vaak checkt of het gasfornuis...

wel uit staat?

En ik dacht: 'Nul. Dat is voor gekkies.'

Nummer twee: ben je iemand die z'n handen moet wassen...

keer op keer?

En toen kreeg ik het gevoel...

dat ik vraag één was vergeten.

Dus ik keek... 'Ja, ik heb nul opgeschreven.

Handen wassen.

Zes.

Dat klopt niet.' Dat heb ik doorgekrast.

Er zat inkt op m'n handen dus ik ging m'n handen wassen.

Tegelijkertijd dacht ik: 'Waarom gasfornuizen?'

Dus ik checkte het gasfornuis.

Het stond aan. Ik dacht: 'Die fout maak ik niet meer.'

Toen heb ik 'handen wassen' naar een twee veranderd.

Uiteindelijk had ik gemiddeld een 5,0.

Dus ik wist het nog steeds niet.

Ik besloot er een boek over te kopen.

Ik vroeg in de boekhandel:

'Waar is de afdeling zelfhulp?'

En ze zei: 'Probeer het zelf te ontdekken.'

Uiteindelijk vond ik hem. Het was er zo rommelig.

Ik heb toen drie uur alle boeken geordend...

in plaats van uitzoeken of ik OCS heb.

Ik zal jullie een gek voorbeeld ervan geven.

Als ik een nieuwe kalender voor het jaar koop,...

kijk ik vooruit, omdat ik niet van de maanden onderaan hou.

Ze verwachten dat dagen vakjes delen.