We Are All Trying Here (모두가 자신의 무가치함과 싸우고 있다)

(หากมีความคล้ายคลึงกับบุคคล สถานที่ หรือองค์กรใดๆ ถือเป็นเรื่องบังเอิญ)

(ฉากที่มีเด็กและสัตว์ ถ่ายทำอย่างปลอดภัยตามแนวทางที่กำหนด)

ทำไมถึงอยากทำหนังเกี่ยวกับสภาพอากาศล่ะคะ

ไม่รู้สิครับ

ผมรู้สึกได้

แต่อธิบายไม่ได้ครับ

ฉันชอบนะคะ

คำว่า "อธิบายไม่ได้" น่ะ

คนที่บอกว่าชอบคำว่า "อธิบายไม่ได้"

คุณอึนอาเป็นคนแรกเลยครับ

สำหรับคนที่บ้าคำอธิบาย ที่ต้องพูดทุกอย่างออกมาเป็นคำพูด

การได้ยินว่ามีบางอย่าง ที่อธิบายไม่ได้คงน่ากลัว

แต่ฉันน่ะ

พอได้ยินคนบอกว่าอธิบายไม่ได้

ฉันตาลุกวาวเลยค่ะ

"แหงล่ะ มันอธิบายไม่ได้อยู่แล้ว"

"จะแปลความรู้สึกที่เป็นนามธรรม ให้เป็นคำพูดที่เป็นรูปธรรมได้ยังไง"

แบบนี้นี่เองครับ

ช่องว่างระหว่างความรู้สึกที่เป็นนามธรรม

กับคำพูดที่เป็นรูปธรรม

ทั้งสองอย่าง

จะไม่มีวันได้พบกัน ต่อให้โคจรรอบโลก 20 รอบก็ตาม

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

ผมขออธิบายได้ไหมครับ

ว่าทำไมผมถึงอยากทำหนัง เกี่ยวกับสภาพอากาศ

ผมอยากอธิบาย

ให้คนที่รู้ขีดจำกัดของภาษาฟังครับ

ได้ค่ะ

มันเป็นแค่

ความรู้สึกครับ

เวลาผมเห็นหิมะตกหนัก

หรือสภาพอากาศแบบนั้น…

ผมจะรู้สึกว่า

ตัวบางลงครับ

ผมน่ะ

เป็นคนประเภทจมอยู่กับตัวเองทั้งใจครับ

ผมอยากปกคลุมโลกทั้งใบไปด้วยฮวังดงมัน

ผมอยากให้ทุกคนในโลกนี้รู้เรื่องของผม

ผมเลยพูดไปเรื่อย

และพูดอีก

แล้วพอเห็นหิมะตก

หรือฝนตกหนักไม่ลืมหูลืมตา

ผมจะตัวบางลง

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่นะครับ

ใจหนึ่งผมก็อยากปกคลุมโลกทั้งใบด้วยฮวังดงมัน

แต่อีกใจหนึ่งก็อยากตัวบางลง

ผมว่าตัวผมมีทั้งสองอย่างเลยครับ

ข้างในตัวฉัน

มียองชิลที่อยากใช้ชีวิตสบายๆ

และพยอนอึนอาที่อยากแกว่งดาบแก้แค้น

แบบนั้นเหรอคะ

ใช่ครับ

คำว่า "ตัวบางลง"

ฉันชอบคำนั้นนะคะ

เลือดกำเดา

ไหลน้อยลงหรือยังครับ

มันหายไปเมื่อกี้ค่ะ

วันนี้อากาศเป็นยังไงบ้างคะ

มันทำให้ตัวบางลงไหม

ผมตัวบางลงมากเลยครับ

รถติดมาก

ผมเลยขยับไม่ได้เลย

มีคนโทรมา

ผมต้องรับก่อนนะครับ

ค่ะ แค่นี้นะคะ

ระวังนะคะ ขับรถตอนหิมะตก

ครับ

ฮะ ฮะ ฮะ ฮัลโหล

นี่ 911 ครับ

- ถะ ถะ ถึงไหนแล้วครับเนี่ย - เรากำลังไปครับ

มีอุบัติเหตุระหว่างทางเราเลยต้องอ้อมไปครับ

ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

ตอนนี้ผะ ผะ ผะ ผม… ผมหนาวมากเลยครับ

- ขอสตาร์ตรถได้ไหมครับ - ไม่ได้ครับ

การสตาร์ตรถอาจทำให้เกิดไฟไหม้ได้

- ขดตัวให้แน่นที่สุด - ครับ

อดทนอีกนิดนะครับ เดี๋ยวก็ถึงแล้วครับ

คือว่า ผม…

ผมไม่ได้…

ตั้งใจทำเสียงแบบนี้นะครับ

ผมสั่นไปทั้งตัวเลย สั่นเอง

เข่าผมเต้นไปเองแบบนี้ได้ยังไง

แน่ใจเหรอครับ…

ว่าสตาร์ตรถไม่ได้จริงๆ

ครับ รีบมาหน่อยนะครับ

โทษนะครับ

มีใครอยู่บ้างไหมครับ

ตอนนี้ฉะ ฉะ ฉะ ฉัน…

ไม่ว่างรับสายนะ

วะ วะ วะ ไว้ค่อยคุยกันนะ

บ้าเอ๊ย

ผมใส่นามแฝงของพยอนอึนอาลงในบทหนังแล้ว

เพราะงั้นอย่าเที่ยวไปบอกใครล่ะ หุบปากให้สนิทด้วยนะครับ

ผมขอเตือนนะ

ถ้ารุ่นพี่เที่ยวปากสว่างไปทั่ว ผมจะไม่อยู่เฉยแน่ครับ

ไอ้เวรนี่…

- ครับ - ฉันรู้น่า ไอ้เวรเอ๊ย

ว่าเป็นยองชิล

ไอ้เวรตะไลเอ๊ย

อะไรนะ "หุบปากให้สนิท" เหรอ

ทำไมฉันต้องหุบปากด้วย

ฉันจะหุบปากได้ยังไง

เฮ้ย

ฉันไม่เคยหุบปากมาตั้งแต่เกิดนะ

อะไรนะ ว่าไงนะ

พูดให้รู้เรื่องหน่อยสิครับ

"ขอโทษครับ"

"ได้โปรดยกโทษให้ผมที่ขี้ขลาด และใส่แค่นามแฝงของเธอด้วยครับ"

ไอ้สารเลวเอ๊ย

แกควรจะพูดแบบนั้นสิ ไอ้เวร

ทำไมผมต้องพูดจาเคารพรุ่นพี่ด้วยล่ะ

คิดถึงสิ่งที่รุ่นพี่ทำกับผมสิครับ

ผมโดนรุ่นพี่ด่าฉอดๆ มาตั้งเท่าไรแล้ววะ

แต่ผมก็รู้สึกขอบคุณรุ่นพี่อยู่เรื่องหนึ่งนะ

ผมเดือดทุกครั้งที่คิดถึงรุ่นพี่

จนผมคิดว่า "ให้ตายสิวะ ฉันต้องทำให้สำเร็จ

ฉันจะได้ทำให้พวกเศษสวะหุบปากได้ และขยี้ไอ้พวกกระจอก

ให้มันพูดไม่ออกไปเลยได้"

ผมเลยกัดฟันสู้จนถึงที่สุดครับ

ว่าแต่

ผมรู้นะครับว่ารุ่นพี่เป็นคนยังไง

รุ่นพี่อยากให้คนอื่นล้มเหมือนตัวเอง

พอมีคนเริ่มลุกขึ้นมา

รุ่นพี่ก็ฉีกทึ้งคนคนนั้นเป็นชิ้นๆ และพยายามฉุดลงไป

แต่รู้อะไรไหม

ปากหมาๆ ของรุ่นพี่ฉุดผมลงมาไม่ได้

แต่อยากจะลองดูก็เชิญ

หรือไม่ก็

ไต่ขึ้นมาเลย เอาที่สบายใจ

พอถึงตอนนั้นผมจะให้เกียรติรุ่นพี่ ดีไหมครับ

เวรเอ๊ย แกไม่กล้าไต่ขึ้นมาบนนี้ด้วยซ้ำ

ฉันจะไต่ขึ้นไปบนนั้นให้ได้ ไอ้เวร

รอก่อนเถอะ ไอ้เวรตะไลเอ๊ย

รอก่อนเถอะ

คุณครับ

เป็นอะไรไหมครับ

หัวหน้าคิม หยิบอุปกรณ์มา

ร้อนจังครับ

คุณครับ นอนลงครับ

นอนลงนะครับ

แต่ผมร้อนจริงๆ นะครับ

- นี่ วัดอุณหภูมิหน่อย - ร้อนจัง

- ครับ - ร้อนอะครับ

วันนี้ฉันเกือบตายแล้ว

วันนี้ที่ยางพยองหิมะตกแบบวายวอดมาก

แล้วรถก็เริ่มไถล

แม่งเอ๊ย

มันไถลแบบสโลว์โมชันไปเลย

ใครจะรู้ว่าสโลว์โมชันจะน่ากลัวขนาดนี้

ในระหว่างที่ฉันกำลังตีลังกาต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ในทุ่งหิมะอุณหภูมิลบ 20 องศา

ไอ้เวรมาแจยองก็มาทำฉันของขึ้นซะงั้น

ฉันตั้งใจจะรอดออกไปให้ได้

ทุกคนหลับหมดแล้ว

ไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้เถอะ

ไปนอนเถอะ ไว้ค่อยอ่านตอนตื่นมาพรุ่งนี้ก็ได้

ฉันต้องพูดให้จบ

ฉันนึกถึงวันที่ร้อนตับแลบในหน้าร้อน

ฉันตั้งใจนึกมาก

ฉันไม่ได้โกหกนะ ฉันเหงื่อแตกจริงๆ

ฉันเหงื่อแตกในอุณหภูมิลบ 20 องศา

แบบนี้เวิร์กแฮะ

คนเราทำอะไรบางอย่างได้ เมื่อถูกกดดันจนถึงขีดสุด

แต่รู้ไหมว่าอะไรที่พีคกว่านั้น

ฉันว่าฉันคงมโนเยอะไป จนตอนนี้ยังเหงื่อแตกอยู่เลย

เครื่องทำความร้อนในตัวฉันไม่ยอมปิดเลย

ดงมันเอ๊ย

ฮวังดงมัน

ไต่ขึ้นไปกันเถอะ

ไอ้เวรนั่นเอาอีกแล้ว

บ้าไปแล้ว

ส่งมาคนเดียว 300 แชต นึกว่ามีสงครามซะอีก

ทำไมมันไม่ส่งมาทีเดียวนะ

ทำไมต้องส่งมาทีละบรรทัดด้วย ลบลำบากโคตร

โธ่เอ๊ย

เมื่อไหร่จะไม่ได้ยินเรื่องมันซะทีนะ

เมื่อไหร่จะไม่ได้ยินคุณด่าฮวังดงมัน ตอนกินข้าวสักที

จะ 300 หรือ 900 แชต

ก็แค่พูดว่า "เอาอีกแล้วแฮะ" แล้วปล่อยไปเถอะ

ฉันบอกคุณตั้งกี่ครั้งแล้ว

คนที่ด่าคนโง่ที่ทำอะไรโง่ๆ ก็คือคนโง่เหมือนกัน

คู่ซี้โง่คู่

จะไม่แยกจากกันเลยมั้ง

เสร็จสม สุขสม

ขนาดชื่อเล่นยังมาจากคำตื้นๆ คำเดียวกันเลย

รู้ไหมว่าฉันพยายามหนักแค่ไหน เพื่อแยกคุณสองคนออกจากกันน่ะ

พวกคุณเป็นคู่แท้กันชัดๆ

ไม่มีทางแยกจากกันได้หรอก

ใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไปเถอะ

ด่าฮวังดงมันต่อไป

พิสูจน์ให้เห็นต่อไปว่าคุณเหมือนเขา

และใช้ชีวิตเป็นคู่แท้ของเขาต่อไป

มันใช้ได้เหรอ

อรุณสวัสดิ์

- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ ซีอีโอ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ ซีอีโอ

บทหนังที่ฉันรบกวนให้ซีอีโอส่งให้นักแสดงโน

ไม่ทราบว่าส่งไปหรือยังคะ

ถึงจะเสียมารยาทเพราะซีอีโอคงยุ่งๆ

แต่เพราะฉันร้อนใจเลยส่งแชตมาอีกทีค่ะ

ยังไงก็ต้องเอาคุณนักแสดงโนคังชิก มาเล่นหนังเรื่องนี้ให้ได้ค่ะ