Hello, Goodbye, and Everything in Between

- โย่ - หวัดดี

นานเอาเรื่องเลยนะ

เธอยืนรออยู่บนถนนนานแค่ไหนแล้วเนี่ย

- ฉันไม่เข้าไปโดยไม่มีเธอหรอก - ประหลาดจริงๆ

ฉันไม่รู้จักใครในนั้นสักคน

ฉันปกตินะ ฉันสนุก เราเด็กม.ปลาย โอเคมั้ย

- ฉันรู้ - เป็นธรรมดาที่เราทำอะไรแบบนี้

- การผจญภัยสุดตื่นเต้น - สุดๆ

ปาร์ตี้ในบ้านแถบชานเมือง เข้าใจมั้ย สนุกกับมันหน่อย

- เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย - เข้าใจ

เรากำลังสนุกกัน

- ฉันไม่สนุก - เราสนุก

- เราจะร้องคาราโอเกะ - เราจะไม่ร้อง

เราร้องแน่ๆ

เธอไปลงชื่อเราไว้เลย

โอเค แต่ฉันจะเลือกเพลงห่วยแตกนะ

ไม่ใช่เพลงร้องคู่เพราะๆ

- งานนี้เราขายหน้าแน่ โทษทีนะ - ไม่เป็นไร

ผมช่วยเลือกได้นะ

ว่าไงนะ

เพลงของคุณไง

ปกติผมจะแนะนำแค่คนที่ใส่ชุดมา

งั้นคุณก็สับสนแล้ว ฉันใส่ชุดอยู่

แต่ผมต้องหยีตาแล้วก็เอียงหัวเหรอ

- รอเดี๋ยว ขอเวลาแป๊บนึง - รออยู่

- พร้อมยัง - พร้อม

สาวซ่าขาปาร์ตี้

- ว่าไงล่ะ - ได้เลย

- ดีใช่มั้ย - ใช่

- แต่ดูไม่ค่อยเจ๋งเท่าไรนะ - ไม่ค่อยเจ๋งเหรอ

ฉันถูกลากมาที่นี่โดยไม่เต็มใจ

แล้วก็ขอโทษนะ คุณเองก็ไม่ควรจะมาบ่นชุดฉันหรอก

นายเฟอริส บิวเลอร์เสื้อยืดสีขาว

คุณทุ่มสุดตัวเพื่อชุดนี้เลยสินะ

ชุดนี้เด็ดนะ จากหนังดังย้อนยุค

โอเคมั้ย แล้วพูดตามตรง

นิสัยต่อต้านปาร์ตี้ของคุณ เจอกับเฟอริสก็เหมาะดีแล้ว

ปกติคุณเป็นคนมั่นใจแบบนี้ หรือว่าเล่นบทเฟอริส บิวเลอร์อยู่

เขามั่นใจแบบนี้ตลอด

- ฉันตอบแทนให้เอง เพื่อนฝูง - ดีนะที่ได้รู้

- ไปโน่นเลย - มีอะไรเหรอ

รอดูละกัน

- ไปเร็ว - โอเค

เฮ้

นั่นใครเหรอ

เอแดน

เอแดนคือใคร

- โอเคเลย - เราแค่…

เขาย้ายมาอยู่เมืองนี้หลังจากเธอย้ายไปแล้ว

ฉันเพิ่งเจอเขาก็เลยสงสัย เพราะไม่มีเวลาแนะนำตัว

- เขาชื่อเอแดน - ดีที่ได้รู้

ดูดีเลยนะ

เห็นมั้ย สนุกออก

สุดๆ เลย

ขอบใจนะที่เดินมาเป็นเพื่อน จริงๆ ไม่ต้องทำก็ได้

ฮัลโลวีนทั้งทีไม่มีขนมก็ยังไงๆ อยู่นะ

- ว่ามั้ย มาเร็ว - เดี๋ยวก่อน

แต่เรียกว่าโกงรึเปล่าถ้าเราซื้อเอง

ไม่เท่ากับพกหมวกปาร์ตี้ใส่กระเป๋า แล้วเรียกว่าชุดฮัลโลวีนหรอก

เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าฉันคุยอยู่กับ นายกฯ วันฮัลโลวีน

ถูกต้องเลย ผมได้รับเลือกให้เป็น

- งั้นคงก่อนที่ฉันจะย้ายกลับมา - ย้ายกลับมาเหรอ คุณเคยอยู่ที่นี่เหรอ

ใช่ ฉันถึงรู้จักสเตลล่าไง

ฉันย้ายไปอยู่ที่อื่นตอนเกรดหนึ่ง

หลังจากนั้นก็ย้ายมาแล้วหกโรงเรียนในสามรัฐ

ใช่

ฉันเลยไม่ค่อยได้ใช้เวลาเข้าสังคม

ฉันชอบใช้เวลาเตรียมตัว ให้ได้เข้ามหา'ลัยดีๆ มากกว่า

เราถึงไม่เคยเจอกัน คุณเป็นเด็กเรียน

ใช่

ไม่เข้านะ

จริงๆ แล้วผมมีวงดนตรี

ว่าแล้วเชียว คุณมีวงดนตรี

ทีนี้ก็เข้าใจแล้ว

โอเค คุณพูดเหมือนมันเป็นคำที่แย่เลย

ไม่นะ ฉันว่ามันดีเลยแหละ

ซึ่งน่ารำคาญ เพราะจริงๆ แล้วมันน่าจะแย่

- แต่ฉันแน่ใจว่ามันเยี่ยมไปเลย - ทำไมถึงรำคาญเหรอ

เพราะพนันได้เลยว่า คุณเป็นพวกที่เก่งไปหมดทุกอย่าง

คนอื่นๆ ยังคิดวนไปวนมา แต่คุณเป็นเซียนคาราโอเกะ

พนันได้เลยว่าคุณจะกลายเป็นนักดนตรีชื่อดัง

จริงๆ แล้วผมจะเรียนหมอน่ะ

พ่อแม่ผมเป็นหมอ

ก็เลยอยากให้ผมเดินตามรอยเท้าพวกเขา

แต่คุณไม่อยากเป็น

ความฝันของผมก็คือ

การสมัครเข้าเรียนที่เบิร์กลีย์

มันเป็นวิทยาลัยดนตรีสุดโปรดของผม แต่พ่อแม่ผมไม่คิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดี

งั้นคุณก็ทำให้พวกเขาเปลี่ยนใจสิ

มาเร็ว

นั่นไง

พอคุณได้เข้าโรงเรียนดีๆ แล้วยังไงต่อเหรอ ขั้นต่อไปคืออะไร

แล้วฉันก็ได้เป็นทนาย

ฉันจะต่อสู้เพื่อคนที่ต้องการการปกป้อง

มันคือสิ่งที่แม่กับฉันคุยกันบ่อยๆ

เหมือนอาร์บีจี

คุณวางแผนอนาคตไว้อย่างดีเลยนะ

ไม่รู้สิ

ฉันย้ายบ้านบ่อยก็เลยอยากหาความมั่นคง

พ่อแม่ฉันเป็นแฟนกันตั้งแต่มัธยม

แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด

แล้วตั้งแต่หย่ากัน แม่ฉันก็พาเราย้ายไปทั่วเลย

แล้วแต่ละที่ก็จะตกหลุมรักผู้ชายคนใหม่

ซึ่งตอนนี้ผู้ชายคนนั้นก็คือสตีฟ

- เราไม่ชอบสตีฟ - เขาก็โอเคนะ

แต่ฉันยกนิ้วให้แม่ฉันนะ ที่ไม่เคยยอมแพ้

ฟังแล้วเหมือน…

แม่คุณเป็นพวกโรแมนติกแบบไร้ความหวัง

อาจจะใช่

ฉันแค่ไม่อยากจะ…

ทำผิดพลาดเหมือนแม่คุณ

ใช่

หนึ่ง…

สอง…

สาม

โทษทีนะ

- ดูเหมือนฝนจะตกนะ - ใช่

แต่ต้องผ่านอีกหกถนนแน่ะถึงจะถึงบ้านฉัน

- ใช่สิ - ใช่

ได้เลย

- เราไปกันเถอะ - ใช่

บ้านฉันหลังนี้

ผมดีใจนะที่ได้เห็นคุณ ทำตัวสมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นขาปาร์ตี้

ฉันยังไม่อยากมีแฟน

- ใช่สิ - ฉันขอโทษ คุณไม่ได้ถามด้วยซํ้า

ฉันกลัวว่าถ้าเราจูบกันแล้วก็จะอยากจูบกันอีก

หรือไม่ฉันก็อยากจูบอีก

ฉันเลยไม่อยากจูบตอนนี้ ถ้าวันนึงเราจะหักอกกันและกัน

ฉันขอโทษนะ

ทำไมเราต้องหักอกกันและกันด้วย

เรื่องทั้งหมดนี้ ชีวิตช่วงม.ปลาย มันคือจุดเริ่มต้น

มันคือตัวกำหนดชีวิตที่เหลือของเรา

อย่าว่ากันนะ แต่ฉันจะไม่เอาจุดเริ่มต้นไปกับฉันด้วย

โอเค คุณคิดว่าฉันบ้า ฟังนะ

โอเค เราจูบกันได้ ไม่เป็นไร

แต่ฉัน… ฉันแค่อยากให้คุณ รู้ความจริงทุกอย่างก่อน

เพราะฉัน…

- ฉันแค่อยากพูดไว้ก่อน - โอเค

- ผมคิดว่าคุณต้องวางแผนใหม่ - แผนฉันค่อนข้างตายตัว

มันไม่ได้รวมผมไว้ด้วย ผมเลยอยากเปลี่ยนมันนิดหน่อย

ฉันอนุญาต

เรามาลองจูบกันอีกที

ถ้าจูบแล้วมันนำไปสู่สิ่งอื่นๆ

เราก็ทำให้มันเป็นปีที่ดีที่สุด

แล้วเราก็หยุดไว้แค่นั้น เลิกลากันไป

- สัญญาว่าจะเลิกกันด้วยดี - ผมเสนอแบบนั้น ใช่

แล้วอีกสิบเดือนจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเรื่องของเราจบแล้ว

ผมจะพาคุณไปออกเดตแบบสุดประทับใจ

แล้วเราก็แยกย้ายกันไปตามทาง

เพื่อเป็นการยุติ…

- จุดเริ่มต้น ใช่ - จุดเริ่มต้น

คำนั้นแหละ

ตกลงมั้ย

ตกลง

- สวัสดี - สวัสดี

ผมจะเดินหน้าเต็มตัวแล้ว ผมจะพาคุณไปออกเดตแบบเป็นเรื่องเป็นราว

ไปดูวงของผมที่ผมเชื่อว่า จะเป็นวงโปรดวงใหม่ของคุณ

เอาจริงเหรอ

- ผมเห็นคุณเต้น - ฉันได้ยินเสียงดนตรี

ก็เลยอาจจะขยับตัวนิดหน่อย อาจจะทำอะไรแบบนี้

- นั่นตอนแรก เริ่มด้วยท่านั้น - ส่ายนิดหน่อย

- แล้วก็ท่านี้ด้วย - ฉันไม่ได้ยกแขนเลยนะ

เย่!

นักเรียนปีสุดท้าย เริ่มว่ายนํ้าไปหารัสตี้…เดี๋ยวนี้!

เย่!

ถ้าคืนนี้เขาพาเธอไปนั่งบอลลูนล่ะ

เขาไม่พาฉันไปนั่งบอลลูนหรอก

เดตสุดท้ายเนี่ยนะ แคลร์ เขาอาจจะซื้อนกพิราบฝูงใหญ่มา

แล้วก็ปล่อยมันบินขึ้นฟ้า

แล้วพวกมันก็บินเรียงกันเป็นประโยคว่า "แคลร์ เราคบหากันได้นะ" บนฟ้า

เอาน่า

ใช่สิ

ถ้ามีสาวส่งนกพิราบมาให้ฉัน ฉันต้องบ้าแน่

จะเป็นแบบนั้นได้ เธอต้องคุยกับสาวก่อน

"เธอต้องคุยกับสาวก่อน"

รู้ไว้ด้วยว่าฉันวางแผนระยะยาว กับเทสอยู่ โอเคมั้ย

- แผนระยะยาวเลยเหรอ - ใช่ ยาวมาก

แผนระยะยาวต้องเร่งสปีดหน่อยนะ เพราะเวลาเหลือน้อยแล้ว

เวลาของเธอก็เหลือน้อยเหมือนกันแหละเพื่อน

แบบนี้ดีแล้ว

ฉันไม่อยากเป็นเหมือนพ่อแม่ฉัน ฉันไม่เอาด้วยหรอก

โอเค

ขอเปลี่ยนเรื่องนะ

รู้สึกว่าวันนี้มีหลายคนจะไป ชายหาดเซาธ์พอยท์กันนะ

- วันนี้เทสก็จะไปชายหาดเซาธ์พอยท์ - อย่าพูดเหมือนฉันเป็นพวกโรคจิตสิ

- เปล่าเลยนะ - เราแสดงสปริง อะเวคเคนนิ่งด้วยกัน

เราผูกพันกันแน่นปึ้ก

นั่นเป็นละครเพลงบรอดเวย์ที่เร้าอารมณ์ที่สุด

เร่าร้อนสุดๆ ไปเลย

อาจารย์จีไม่ได้บอกให้เราเล่นแบบเรทจีด้วยนะ

เราเล่นกันแบบเต็มสูบเลย

ฉันคิดว่าเธอควรส่งข้อความหาเทสนะ

น่าจะส่งข้อความทางโซเชียล ที่ฉันคิดนะ

แคลร์

เวรกรรม

ไม่นะ

อะไรเหรอ

ฉันส่งอิโมจิร้องไห้ไป

- ไปหาเทสเหรอ - ใช่

โอเค เธอส่งข้อความหาเทส ดีแล้ว เป็นเรื่องที่ดีเลยนะ