King the Land (킹더랜드)

KING THE LAND

Nabubuhay ang mga gansa nang higit sa 100 taon,

at hinding-hindi nila iniiwan ang kapares nila sa oras na magsama sila.

Simbolo sila ng walang hanggang pag-ibig.

ISANG ORAS ANG NAKARARAAN

Ano? Ang guwapo ko, di ba?

Oo naman.

Pero mukhang hindi ka naman importante.

Tingnan natin.

Ito.

Ang ganda.

-Kukunin ko 'to. -'Yan po?

Oo, ito nga.

Wala namang dating 'yan.

Bagay na bagay sa 'yo.

Wala ka kasing alam.

Kilala ang mga Koreano sa pagsusuot ng puting damit.

Kaya sa mga malalaking pagdiriwang,

puti ang isinusuot ng pinaka-kagalang-galang na tao

na siyang may pinakamahalagang trabaho.

Siyempre, ako 'yon.

Ako ang pinakadakila at ginagalang na tao rito!

Alam ko.

Kaya panindigan mo 'yang suot mo.

Basta ako, ito ang isusuot ko.

Teka!

Akin na 'yan.

Di ko maibibigay sa 'yo ang ganitong responsibilidad.

Hindi mo kakayanin.

Sa akin ang damit na 'yan at sa akin din nababagay.

Akin na. Inuutusan kita!

Ako ang pinakadakila at ginagalang.

Sa-rang.

Pagsasaluhan ng babae at lalaki ang kanilang inumin.

Ikaw, babae, at ikaw, lalaki, hawakan n'yo ang inyong kopa

at sabay na uminom.

Ano?

Hoy!

Nandiyan ka pala.

Bakit ka nandito?

Nakipagpalit ka, e. Inutusan mo ako.

Sabi mo, mahalaga 'tong suot ko!

Ang lakas ng loob mong lokohin ako!

Wala nang mas mahalaga pa

sa pagwawalis ng bakuran para mapanatili ang kalinisan

para sa mga bisita natin ngayong araw.

-Ikaw! -Ano?

-Halika rito! -Hindi, ikaw ang lumapit.

Lagot ka sa 'kin!

-Okay. -Hoy!

Bumalik ka rito. Tigil!

Ano'ng gagawin mo?

Sa-rang, ang ganda mo.

-Ikaw. -Hoy.

-Halika rito. -Bumalik ka na lang mamaya.

Ang lakas ng loob mong lokohin ako!

Hoy!

Ikaw!

EPISODE 8

Bakit ka pumayag nang labag sa loob mo?

Nandito ako para sa hotel.

Di ko hahayaang masira ito nang dahil sa personal kong kagustuhan.

Hindi madaling makuha ang kontratang ito.

Pero ayoko pa rin.

-Ang alin? -Na gagawin n'yong dalawa 'yon.

Ayokong makita.

Teka, nagseselos ka ba?

Ako?

Para sa mga walang kumpiyansa ang pagseselos.

Ibig sabihin,

hinding-hindi ko mararamdaman 'yan.

-E, bakit nga? -Basta.

Ayoko lang makita ka na may kasamang iba.

Selos nga ang tawag diyan.

Hindi nga sabi, e.

Kilala mo na ba siya?

Baka higit na sa 100 babae ang naka-date niya.

-Baka nga kasal na siya, e. -Wow.

Dalawa, tatlo… hindi, apat na beses.

Wow, talaga?

Ayokong may umaaligid sa 'yong lalaki, lalong-lalo na siya.

Hinding-hindi. Hindi talaga.

Okay.

Sige. Sabihin na lang natin na hindi selos 'yon.

Pero parang gano'n na lang.

Hindi nga.

Hindi ako nagseselos.

'Yan nga ang sinabi ko.

Siyanga pala,

ang ganda ng ginawa mo kanina.

Nag-aalala ako na baka masayang lang ang lahat.

Nandito rin ako para sa hotel.

Gago man ako at hindi sumusunod sa iba,

pero ang trabaho ay trabaho.

Kailan pa?

Simula ngayon.

Bakit?

Dahil may gusto akong protektahan.

At poprotektahan ko ito anuman ang mangyari.

At para magawa 'yan,

kailangan kong magpalakas.

Magwo-work out ka ba?

Hindi. Macho na ako, e.

-Grabe. -Bakit pa?

Bakit napakataas ng kumpiyansa mo?

Nagsasabi lang ako…

ng totoo.

Pasensiya na talaga kung hindi ko napansin.

Bakit ganiyan ka makatingin, ha?

Dahil gusto ko.

Ha?

Gusto ko.

Gusto ko ang lahat ng ito.

Ang panahon,

at 'yong hangin.

Ang panahon?

Oo, maganda nga ang panahon ngayon.

Napakaaliwalas.

Hoy!

Ang lakas ng loob mong sirain ang sagradong kasal ko.

Pinaglaruan mo ang damdamin ko!

Damdamin?

Damdamin mo mukha mo.

Ang sabi mo, higit sa 100 babae na ang naka-date mo.

Na dalawang beses kang kinasal. O tatlo?

Hindi ko kasalanan kung sikat ako.

Hinding-hindi 'yon maiintindihan ng mga taong gaya mo.

Hoy, sikat ako.

Ayaw ko lang makipag-date sa kanila.

Hindi mauunawan ng babaerong katulad mo kung gaano ako kasikat.

Napakayabang mo para sa isang dukha.

-Magkano ba ang pera mo? -Marami.

Excuse me.

Kung mag-aaway lang po kayo, uuwi na ako.

Hindi kami nag-aaway, Sa-rang.

Hindi nga. Binabalaan lang namin ang isa't isa.

Binabalaan kita.

Hindi ka puwedeng lumapit nang 100 metro mula kay Ms. Cheon.

Kuha mo? Sige na.

Nakalimutan mo na ba ang kontrata? Ako ang masusunod dito.

Iligpit n'yo siya!

Ha? Iligpit ako?

-Oo, ikaw. -Sa tingin mo, papayag ako?

Hoy…

-Bitiwan mo ako. -Oo.

Umalis na kayo.

Di mo ako puwedeng ipaligpit!

Bitiwan n'yo ako! Hindi n'yo puwedeng gawin 'to.

Teka, lumulutang yata ako.

Sa wakas.

Tayong dalawa na lang.

Opo.

Maglakad-lakad tayo, Sa-rang.

Sige po.

Hindi ba mahirap ang pagsisilbi sa mga guest?

Siyempre mahirap po.

Hindi madaling magsilbi sa bawat guest nang nakangiti.

Bibigyan kita ng hotel.

Po?

Marami ako.

Puwede kang mamili ng kahit anong gusto mo.

Para hindi ka na mahirapan sa buhay.

Hindi na po kailangan.

Mahirap man, pero mahal ko po ang trabaho ko.

Mas maganda kung may sarili kang hotel.

Wala po akong interes sa pagnenegosyo.

Gusto ko lang mapasaya ang araw ng bawat guest namin.

Isang espesyal na bagay ang mapasaya ang isang tao.

At hindi po 'to magagawa ng kung sino lang.

Isa kang kamangha-manghang babae.

Sabi ko na, e. Magaling akong kumilatis ng tao.

Magpapa-party ako!

Magsasaya tayo!

Sige po.

Pumasok ka na.

Ang saya ng araw ko dahil sa 'yo.

Sa-rang, magkita ulit tayo bukas.

Sige po, Kamahalan.

Ang saya-saya niya, a.

Sa wakas, tapos na.

Ang galing n'yo po kanina, Mr. Gu.

Ikaw rin.

Isuot mo 'to.

Ayos lang ako.

Buong araw kang naglakad sa sapatos na 'yan.

Hindi ka ba naaawa sa mga paa mo?

Sige na, pagpahingahin mo na sila.

Para namang may ginawa kang mali.

Baka may makakita sa akin.

Wala 'yan, kaya kumalma ka lang.

Ano'ng ginagawa mo?

Dito ka na matulog.

Dito ako matutulog?

Salamat sa pag-aasikaso sa mokong na 'yon

at sa pag-o-overtime alang-alang sa hotel.

VIP guest man natin siya, pero ikaw ang VVIP employee namin.

Nararapat na dito ka matulog ngayong gabi.

'Wag ka nang tumanggi.

Sige. Salamat.

Siguradong gutom ka. Tumawag ka ng room service.