Focus

Elegio, boleh saya bantu?

Ya, saya nak buat tempahan untuk malam ini.

- Maaf. Kami dah habis ditempah. - Okey. Saya faham.

Terima kasih banyak-banyak.

Elegio, boleh saya bantu?

- Itu dah sedia? Terima kasih. - Ya.

Ini dapat selonggok burrata. Itu dia.

Awak tahu tak?

Dia boleh ada di sini bila-bila masa sekarang.

Tengoklah, awak tahu apa?

Dia di sana.

Itu kawan saya.

Bolehkah awak jadi kekasih saya? Untuk seminit saja.

- Awak bukan pembunuh bersiri? - Itu bergantung.

Berapa kali nak diambil kira sebagai "bersiri"?

Lima kali.

Tidak, kita tiada masalah.

Jess.

Nicky.

- Burgundy. - Sangat bagus.

Sangat mengelirukan, bukan?

Bagaimana awak tahu semua?

Kebanyakannya daripada meminum.

Lebih banyak awak minum, lebih banyak awak belajar.

Kalau begitu, sayalah pakar utama dalam minuman Jagerbombs.

Saya akan terangkan semuanya pada awak...

Satu keseronokan untuk melayani awak, Cef Oshowole.

- Cef apa? - Oshowole.

Ya.

Awak tahu, ini mungkin kesan dadah, tapi ia memang seronok.

Terima kasih. Terima kasih sebab selamatkan saya.

- Ya. Kita tunjukkan pada dia. - Ya.

Kena hormati dia. Dia dah cuba sedaya upaya.

Itu yang saya terlepas malam ini?

- Boleh saya berjalan dengan awak? - Sebenarnya, saya tinggal di sini.

Di tingkat atas.

Yakah?

- Oh, Tuhan. Itu suami saya. - Diam.

- Jared, tunggu. - Saya akan bunuh awak.

- Jared, lepaskan dia. - Tak mungkin. Dia akan mati.

Beri saya satu sebab kenapa saya tak patut buat.

- Saya tak boleh nak berikan sebab. - Apa?

Saya rasa awak patut tembak saya.

Kita cakap dengan jujurlah, awak rasa terkilan.

Jangan cari pasal dengan dia, Nicky, dia dah lalui masa yang sukar.

- Saya dah lalui masa sukar. - Kalau awak tahu...

- apa yang saya nak buat pada dia... - Diamlah.

Dia tak berguna pada awak lepas itu.

- Jadi awak memang patut tembak saya. - Kita tengah cakap tentang apa?

Parti bujang orang Arab.

Parti bujang orang Arab.

Kain R. Kelly.

Tolonglah, cepat, tembak saya.

Berhenti bermain-main. Saya akan bunuh awak.

Awak memang akan tolong saya. Saya ada kanser.

Tumor saya sebesar buah pic. Tembak, dan awak akan lihat.

- Awak ada kanser? - Dia dah tahu.

- Saya tahu ini takkan menjadi! - Kamu semua tak guna.

- Beri saja duit itu. - Atau?

Dia akan tembak leher awak.

Saya tak nak tembak lelaki yang ada kanser.

- Nenek Mukulski ada kanser. - Dia tiada kanser, si dungu!

Kamu semua memang rosakkan ini.

Pertama sekali, awak kena tunggu sampai dia tanggalkan seluar saya.

Kemudian awak kena beri saya peluang untuk lari.

Itu caranya awak dapat duit itu.

Awak jangan sesekali hentikan penipuan itu.

Awak jangan sesekali berhenti. Mati dengan pembohongan awak.

Bila masa awak dapat tahu?

Bila awak curi dompet daripada lelaki tadi di tingkat bawah.

Mengarutlah.

Tidak, memang betul.

Kalau begitu, kenapa awak datang sini kalau awak sangat pandai?

Rasa ingin tahu secara profesional.

Saya juga suka payudara, awak tahulah.

Saya rasa ia menguntungkan kita berdua.

Semuanya baik, sayang. Tapi ia pencurian yang lemah.

- Itu pencurian yang hebat. - Tolonglah.

Dia sungguh mabuk, awak boleh ambil apendiks dia.

Awak teruklah.

Awak patut lebih berwaspada.

Saya ada di belakang awak sejauh dua blok.

Awak tak nampak saya?

Saya tiada mata di belakang kepala saya.

Kalau awak nak main permainan ini, awak patut ada.

- Saya boleh jaga diri saya sendiri. - Tidak, awak akan tercedera.

- Biar saya belanja awak minum kopi. - Saya tak minum kopi.

Baiklah.

Baiklah.

Jadi apa kepakaran awak? Awak yang buat penipuan itu?

Awak bawa mangsa baru? Awak boleh beritahu saya.

Semuanya. Saya dah terlalu lama berada dalam permainan ini.

Saya nak jadi sangat hebat. Itu apa yang saya nak buat.

- Yakah? Ya, okey. - Ya.

Datuk saya pernah jalankan permainan haram di Harlem.

Ayah saya mula bekerjasama dengan datuk saya.

Satu hari, helah mereka terbongkar.

Orang-orang Mafia tangkap mereka tengah berikan isyarat.

Semua orang keluarkan pistol. Masing-masing acu senjata.

Tiada jalan keluar. Kecuali satu. "Butang Panik Toledo".

- Apa itu? - Awak tembak pasangan awak.

- Sebagai bukti awak tak bekerjasama. - Awak bunuh pasangan awak?

- Awak berharap awak tak bunuh dia. - Adakah ia berkesan?

Ayah saya dah gagal tiga kali.

Jadi ayah awak bunuh datuk awak?

Itulah dunia yang awak terlibat. Orang amatur dibunuh.

Begini, saya tak dilahirkan dalam ini seperti awak.

Saya seorang anak angkat yang ada disleksia.

Tiada prospek, tiada masa depan.

Ia satu keajaiban kecil yang sekarang saya bukan pelacur.

- Ajarlah saya. Kenapa tidak? - Tidak.

- Saya nak keluar dari sini. - Begini, saya boleh bayar awak.

- Kalau itu membantu. - Itu dompet siapa?

Dr. Peter Woshilak.

Baiklah, kita akan buat ini cepat sebab ia betul-betul sejuk.

Sekarang saya nak tunjukkan pada awak beberapa sentuhan...

tapi pada akhir nanti, ini adalah permainan fokus.

- Itu sangat bijak. - Baiklah.

Sekarang, perhatian macam satu tumpuan.

Kerja kita adalah menari dalam kegelapan.

Saya tak rasa pun awak ambil itu.

Otak manusia bergerak perlahan...

dan ia tak boleh buat pelbagai kerja serentak.

Alamak. Bila...

Baiklah, saya pasti awak boleh curi dompet tegak sesiapa.

Tapi kita bercakap tentang sesuatu lebih sukar daripada itu.

- Bila awak ambil dompet saya? - Awak masuk kelas Zumba?

Ia sebenarnya senaman kardio yang betul-betul bagus.

- Terima kasih banyak-banyak. - Awak berfikir dengan tangan awak.

Awak mesti masuk dalam fikiran mangsa awak.

Berfikir dari perspektif mereka.

Tingkah laku manusia sangat boleh diramal.

Kalau saya tengok tangan saya, ia akan tarik perhatian awak...

dan membolehkan saya memasuki ruang awak.

Tapi bila saya pandang awak, ia buat awak pandang saya.

Bijak.

Saya sentuh awak di sini, saya mencuri dari sini.

Saya sentuh awak di sini, saya mencuri dari sini.

Saya langkah ke sini...

- Awak takkan tampar saya, betul? - Kenapa?

Awak akan tampar kalau awak tahu di mana tangan saya.

Okey, saya faham. Saya faham.

Awak dapatkan tumpuan mereka...

awak boleh ambil apa saja yang awak nak.

Awak akan selamat.

Jadi, kenapa saya suka tempat ini?

Banyak ruang. Takkan dibuka untuk satu atau dua bulan lagi.

Kita boleh masuk dalam banyak talian, sembunyikan kehadiran kita...

boleh selalu tukar alamat sistem nama domain.

Malah ada talian fiber setaraf tentera.

Ada berapa banyak bilik air? Farhad nak datang ke sini.

Ada dua, berpasangan. Dia masih ada sakit perut itu?

- Ya. - Dia patut buat pembersihan diet.

Horst, dia itu lelaki Parsi seberat 400 paun.

Dia takkan buat pembersihan diet.

Awak menginap di mana? Di Hyatt lagi?

Ya. Saya suka sarapan lewat paginya.

- Awak patut singgah. - Tak, tiada sarapan lewat pagi.

Saya nak buat pembersihan diet.

Kuda-kuda sudah ada di pintu.

Mereka pun berlepas!

Kad Ganjaran Hyaat, dalam dompet saya.

Mengakulah yang awak kagum.

Saya dapat dompet awak dan saya jumpa awak di sini.

Tolonglah. Kejohanan Dunia, Empat Terakhir...

Sugar Bowl, Super Bowl, mana-mana acara besar seperti ini jadi tarikan.

Begini, saya dapat jumpa awak. Itu tentu ada maknanya.

Jadi berapa banyak hotel Hyatt yang awak kena pergi?

Ketiga-tiganya, lima kali pada setiap satu.

Saya nak sertai awak.

Mungkin saya di sini, hanya nak tengok perlawanan.

Saya dah tanya orang, siapa yang jalankan permainan di Harlem.

The Limehouse Kid ialah datuk awak. Bucky Spurgeon ialah ayah awak.

"Ayah" istilah yang bagus.

Awak pula Nicky Spurgeon. Orang panggil awak "Mellow".

- Pasukan saya dah penuh, sayang. - Tolonglah! Bolehkah kita...

Bolehkah kita...

Bolehkah kita langkau bahagian di mana saya bercakap...

melalui godaan saya yang nipis...

dan buat awak percaya yang kita akan ada hubungan intim.

Sebab saya tak pandai buat begitu. Saya cuma nak sertai awak.

- Tiada hubungan intim? - Tiada.

- Saya takkan dapat pun godaan? - Tidak.

Tiada suara kecil? Tiada godaan melalui mata?

Saya tak pandai buat.

- Semua itu perkara yang saya minat. - Maafkan saya.

Bolehkah saya cadangkan awak belajarnya?

Secara profesional?

Begini, maksud saya, awak boleh...

Awak boleh tunjuk kepada saya...

di dalam bilik awak?

- Teruknya. - Yakah?

- Adakah awak rasa seksi? - Rasa sikit.

Memang. Okey, mari kita pergi.

Tunggu, mana kita nak pergi? Saya diterima masuk?

- Tidak. Ini Horst. - Helo, Jess.

Nicky beritahu yang awak nak datang.

Awak teruklah.

Ya, dia selalu dipanggil begitu. Jom.

Apa saiz awak, empat?