Jim Gaffigan: The Skinny

Bedankt, Boston.

Bedankt.

Het is geweldig om hier te zijn. Ik zie er goed uit.

Ik weet niet of je het weet, maar normaal ben ik dik.

Maar sinds ik ben afgevallen, ben ik arrogant.

Trouwens, dunne mensen, zo zien wij jullie.

Als arrogante eikels.

Sinds ik ben afgevallen, krijg ik twee soorten reacties.

In de ene groep zeggen ze niets tegen me.

Ze vragen aan m'n vrouw: Is alles goed met Jim?

Dat klinkt als bezorgdheid, maar ik hoor een veroordeling.

Voor hen is het waarschijnlijker dat ik ziek ben...

dan dat ik zelfdiscipline heb.

'Jim sport natuurlijk niet en eet niet gezond.

Hij moet wel kanker hebben.'

Dat is de ene groep.

De andere groep beschuldigt me ervan dat ik een eetlustremmer gebruik.

'Je slikt Ozempic. Geef toe, je slikt Ozempic.'

En dat is niet zo, oké? Ik slik een andere.

Ik slik Mounjaro. Dat is beter, toch?

Dat klinkt als een Italiaans restaurant.

'Welkom bij Mounjaro.

Als je hier bent, eet je niets, want je bent een dikzak.'

Nu begrijp ik dat sommige mensen tegen eetlustremmers zijn.

Ze zeggen: 'Dat is valsspelen.'

Ik speel niet in de honkbal hoofdklasse.

Ik ben een dikzak die niet dood wil.

'Maar het is niet eerlijk.'

Dat is kaal worden en geboren worden zonder pigment ook niet.

Maar ik heb dat leren verdragen.

Dit is een spannende tijd voor me.

Ik ben slank. Ik ben in de dertig.

Het is te gek.

Als volwassene hoorde ik steeds een innerlijke monoloog.

'Jim, stop met eten. Je moet je impulsen beheersen.'

Maar ik had alleen een wekelijkse prik nodig...

die alle passie in me doodde.

Ik heb zo veel geleerd.

Ik begrijp nu dat jullie dunne mensen niet vergeten te eten.

Jullie zijn dood vanbinnen.

Het leven draait om compromissen sluiten.

Ik zal misschien nooit meer echte vreugde voelen...

maar ik pas de kleren weer die dertig jaar geleden al uit de mode waren.

Dat is geen slechte deal.

Het is gestoord. Die eetlustremmers veranderen alles.

Dit gaat er gebeuren.

Alle dikke mensen worden dun.

Dan mengen we ons onder jullie, dunne rotzakken.

En als jullie even niet opletten, eten we jullie op.

Of we nou honger hebben of niet, we willen gewoon eten.

Ongelooflijk hoe populair die eetlustremmers zijn, hè?

We leven in een tijd van lichaamspositiviteit.

Schoonheid is er in alle vormen en maten.

'Dit neemt je hongergevoel weg.' 'Geef op of ik maak je af.'

Ik probeer te genieten van het slank zijn, want ik word zeker weer dik.

Ik bedoel...

Dit is niet duurzaam.

Dit komt door het medicijn.

Dit is 99 procent big pharma en 1 procent kleine Jim.

Toch?

Ik bedoel...

Toch?

En ik heb m'n ruime kleren nog. Ik ben niet gek.

Ik zie ze in m'n kast hangen. Ze bespotten me.

'Je komt nog wel terug.

Dan draag je me weer.

Je at een pizza en zei tegen je vrouw dat hij niet was bezorgd.

Dat is wie je echt bent.'

Door het medicijn kijk je anders naar eten.

Ik zie McDonald's nu als een rare vlam van vroeger.

'Ongelofelijk dat ik je zo leuk vond.

Kom om middernacht en zeg niets tegen m'n vrouw.'

Eetlust onderdrukken was niet eens het doel.

Het medicijn was bedoeld om mensen met diabetes te helpen of zoiets stoms.

Maar toen bekend werd...

dat er een diabetesmedicijn was waardoor je geen donuts meer wilde,

dacht elke dikzak: ik heb diabetes.

'O, mijn diabetes begint te knorren.'

Het is niet het eerste medicijn met een heilzame bijwerking.

We weten van Viagra.

De anticonceptiepil geneest acne.

En alcohol maakt mensen aantrekkelijk.

Maar het moet frustrerend zijn voor wetenschappers...

die levensveranderende medicijnen creëren dat wij azen op de bijwerking.

Zoals de mensen die Viagra maakten.

Ze waren vast dolenthousiast op de persconferentie.

Ze zeiden: 'Na decennia hard werken,

hebben mijn team en ik een pil ontwikkeld...

die de levens zal redden van mannen met een hoge bloeddruk.

Er zijn wat onbeduidende bijwerkingen.

Misselijkheid. Duizeligheid. En een enorme stijve.

Maar...

Maar het belangrijkste is dat dit bloeddrukmedicijn levens redt.

Nog vragen?'

'Ja, die stijve.

Hoelang duurt dat?'

'Dat is van geen belang. Vier uur.'

'Godallemachtig.'

'Laten we ons richten op het feit dat dit een levensreddend middel is.'

'Ik heb een bloeddrukvraag.

Als ik hoge bloeddruk had en op een date ging,

bijvoorbeeld naar een orgie,

wat is dan het beste moment om de erectiepil te nemen?

Ik bedoel bloeddrukmedicijn.'

Er zijn vast mannen in het publiek die Viagra slikken.

En dan bedoel ik elke man boven de 40.

Als je Viagra slikt, hoef je je niet te schamen.

Het betekent niet dat je geen man bent.

Het lichaamsdeel dat je tot man maakt, werkt gewoon niet.

Jij bent een eunuch en zij zijn mannelijk.

Er zijn mannen van boven de veertig die geen Viagra nemen.

Die worden celibatair genoemd.

Ik heb zelf Viagra genomen. Alleen voor de hoge bloeddruk...

en de artikelen.

De artikelen zijn geweldig.

We leven in een tijd van ongelooflijke medische en technische vooruitgang.

Mensen maken zich zorgen over kunstmatige intelligentie.

'AI neemt het over.'

Ik hoop het.

Ik kan niet meer.

Mijn intelligentie heeft me zover gebracht als ik kan komen.

Ik heb kunstmatige intelligentie nodig.

Ik las een artikel: 'Neemt AI het over?'

Halverwege besefte ik dat het niet over ene Al ging.

'Neemt Al het over?'

Ik dacht dat het over Al Roker ging...

en z'n liefde voor A1.

'Jim, dat is een stomme grap.'

De meeste technologische vooruitgang is niet aan mij besteed.

Ik heb nog steeds moeite met wifi-wachtwoorden.

Zelfs als het wachtwoord voor m'n neus staat,

denk ik: dit gaat me niet lukken.

Het zijn een paar letters of cijfers, maar het voelt alsof ik examen doe.

Ik denk: ik heb meer tijd nodig.

Ik had beter moeten slapen.

Heeft iemand je ooit een wifi-wachtwoord gegeven?

'O, ons wifi-wachtwoord is supermakkelijk.

Het is 'beagle' in kleine letters.

De E is een drie, de G is een acht en de laatste E is een F.'

'Ja, maar hoe spel je beagle?'

De technologie wordt ingewikkelder.

Ik mis de simpele tijden.

Weet je nog dat je je eigen wachtwoord kon kiezen?

Tegenwoordig moet je goedkeuring krijgen.

Ze doen erg uit de hoogte, zo van: 'Dat wachtwoord is niet sterk genoeg.

Dat wachtwoord is heel zwak.'

'Boeit me niet. Gebruik het gewoon.'

'Nee, dat accepteer ik niet. Kies een ander.'

Je voert wat in. 'Ja, dat is te makkelijk te raden.'

'Dat komt omdat je me het net zag intypen.'

'Kies een ander. Je hebt dat wachtwoord al gebruikt.'

Ik krijg een writer's block van wachtwoorden.

'Kies een ander.'

'De koek is op. Ik heb m'n verjaardag al gebruikt. Meer heb ik niet.'

De criteria voor wachtwoorden zijn belachelijk.

'Je wachtwoord moet een hoofdletter, cijfer, teken of konijnenpoot hebben.

Iets wat je moeder op haar bruiloft droeg.'

Soms stellen ze een wachtwoord voor. Dat is vernederend.

'Hé, sukkel, wil je dat we je een wachtwoord geven?'

'Doet dat niet het hele punt teniet?'

'We zullen het niemand vertellen.

Vertrouw ons maar. Wij zijn een anoniem algoritme van een multinational.

We delen je wachtwoord echt niet.'

'Waarom... Knipoog je nou?'

'Nee, er zit een stofje in m'n AI.'

Ik liet ze wel eens m'n wachtwoord kiezen. Jullie ook?

Hun wachtwoord ziet eruit alsof ze een kat op een toetsenbord lieten lopen.

'Dat had ik ook kunnen verzinnen.' 'Maar dat heb je niet gedaan, dombo.'

'Dat onthoud ik nooit.'

'Wij onthouden het wel, sukkel.

Zeg het maar als je het nodig hebt.'

'Mag ik het nu hebben?' -'Nee.

Misschien ben je wel een robot.'

'Wacht, jij bent toch zelf een robot?'

'Ja, maar dat weet jij niet. Jij bent zo dom.'

Ben je ooit je wachtwoord vergeten en moest je die quiz doen met de foto's?

'Hé, idioot. Zie je een stoplicht op een van deze foto's?'

Even denk je: wacht, wat is een stoplicht ook alweer?

Ik denk er te veel over na.

'Die paal kan verbonden zijn met een stoplicht.

Krijg ik daar geen half punt voor?'

Ik gok meestal gewoon.

Maar als ik goed gok, vind ik mezelf een kei in het stoplichtspel.

Ik heb het volgende level gehaald. Nu mag ik m'n eigen e-mail bekijken.

Ze doen zo neerbuigend tegen ons.

'Accepteer je deze cookies?'

'Koekjes?'

Iemand zei: 'Zeg tegen die idioten dat het koekjes zijn.'

En wij: 'Koekjes? Ik hou van koekjes.

Ik accepteer alle koekjes.

Mag ik er melk bij?'

Ze doen of het een cadeau is. 'Accepteer je deze cookies?'

'Ik wil niet onbeleefd zijn.'

'Je hoort cookies te accepteren...

en ons je internetactiviteit te laten volgen.'

'Als ik die koekjes maar krijg.'

We accepteren alles maar.

Ooit een gesprek gehad met iemand over een vakantiebestemming...

en dat je de volgende keer online advertenties voor die bestemming zag?

En dat je in plaats van boos te zijn dat je privacy was geschonden,