Le prime 200 righe.
"โอเค เอาละนะ"
หวัดดีครับ ผมชื่อวอลต์
และนี่เป็นคลิปสมัคร อย่างเป็นทางการของผม
สำหรับโครงการไปดาวอังคาร ระดับนักศึกษาของโควีอินดัสทรีส์
ไม่ใช่ว่าการสมัคร 36 ครั้งก่อน ไม่ได้สมัครอย่างเป็นทางการ
แต่นี่เป็นการสมัครครั้งสุดท้าย
เพราะสิ้นเทอมนี้ พวกเขาจะ บังคับให้ผมต้องเรียนจบแล้ว
งั้น... โอเค
"ผมโตมากับแม่เลี้ยงเดี่ยว แม่ทำงานมาร้อยงานได้มั้ง"
"เราย้ายบ้านบ่อยเป็นบ้า"
"ผมเลยไม่เคยมีที่ไหน ที่เรียกว่าบ้านได้"
"แต่มีครั้งหนึ่ง ตอนผมอายุประมาณหกขวบ"
"แม่พาผมไปดูสุริยุปราคา"
"ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา"
ผมเอาแต่อยากไปดวงอาทิตย์
ผมรู้นะว่าเรา ไปดวงอาทิตย์จริง ๆ ไม่ได้
แม่พยายามอธิบายแล้ว แต่ผมก็เอาแต่จ้องอยู่อย่างนั้น
ผมหมกมุ่นเลยล่ะ
"เพราะจักรวาลนี้มีอะไรมากกว่า เมืองใหม่ หรือโรงเรียนใหม่"
"ซึ่งก็รู้สึกเหมือนเมืองเดิม และโรงเรียนเดิมตลอด"
และผมคิดว่าถ้าผมได้มีโอกาส
ที่จะขึ้นไปแล้วมองกลับลงมา ผมคงเห็นว่า...
ผมเข้ากับที่ไหนได้บ้าง ในจักรวาลบ้าบอของเรานี่
"การสำรวจเป็นวิธีเดียวที่เรา จะค้นพบที่ที่เหมาะกับเราจริง ๆ"
และผมแค่... ผมไม่ได้เหมาะกับที่นี่
ซึ่งก็พิสูจน์แล้วว่าผมจะเหมาะที่สุด
กับการเป็นทีมสำรวจธรณีวิทยา หรือแผนกวิเคราะห์แรงขับเคลื่อน
"ทีมพฤกษศาสตร์และแปลงพิภพ ดูแลความปลอดภัย ซ่อมรถโรเวอร์"
ฟังนะ ถ้าคุณอยากได้ คนไปชงกาแฟ ผมเนี่ยเหมาะเลย
ผมเหมาะมากเลย
"โควีอินดัสทรีส์"
แค่นั้นแหละครับ
โอเค ถ้าโชคดี เจอกันครั้งหน้า
ผมจะไปอยู่บนดาวอังคารแล้ว
"วิดีโอสมัครโครงการดาวอังคาร ผู้สมัคร: วอลเตอร์ สก็อตต์"
"ส่ง"
"ยอมรับความจริงกันเถอะ ดาวดวงนี้มันไม่ไหวแล้ว"
"ผมคือลีออน โควี มหาเศรษฐีที่สร้างตัวเอง"
"โควีอินดัสทรีส์ มาร่วมงานกับเรา"
"ผมแทบรอไม่ไหว ที่จะได้เจอคุณบนดาวอังคาร"
"ดาวโลก ปี 2049"
"วอลต์"
"ลาเต้นมข้าวโอ๊ต โฟมไม่เยอะ"
ลาเต้นมข้าวโอ๊ต โฟมไม่เยอะ
"ไอ้ความหมกมุ่นกับดาวอังคารนี่ มันเริ่มเกินเบอร์ไปแล้วนะ"
"แถมยังอยู่ผิดดาวเข้าไปอีก"
ใช่เลย
"ให้ฉันไล่นายออกมั้ย นายจะได้ไปที่นั่น"
"เอาเลยดีกว่า วอลต์ ฉันจะไล่นายออก"
"จะยินดีเป็นอย่างยิ่ง"
ไม่เอา แกรี่ ฉันชอบทำงานที่นี่
"งั้นพรุ่งนี้ละกัน"
ลาเต้นมข้าวโอ๊ต
โฟม... น้อย
- แกรี่ - "ว่าไง วอลต์"
เมื่อกี้เธอยิ้มให้นี่ใช่มะ
"บอกตามตรง ฉันว่าเธอยิ้มผ่านหน้านายไป"
วิเคราะห์ซิ
"มีโอกาส 52 เปอร์เซ็นต์ ที่เธอจะสนใจนายในเชิงความรัก"
"แต่มีโอกาส 48 เปอร์เซ็นต์"
"ที่เธอสงสาร เพราะสถานะต้อยต่ำของนาย"
"ในฐานะผู้ช่วยบาริสต้าของหุ่นยนต์ ในร้านกาแฟมหาวิทยาลัย"
"จะให้พูดต่อมั้ย"
ฉันรู้สึกว่ารอบนี้ฉันจะได้จริง ๆ นะ
นายคิดไปเองละ
แล้วไงล่ะ
ลีออน โควีอายุแค่ 25
ตอนที่เขากลายเป็น มนุษย์คนแรกที่ไปเหยียบดาวอังคาร
แต่เรากลับอยู่ตรงนี้ พอใจ กับการเรียนวิชาเดิม ๆ งานเดิม ๆ
ไปปาร์ตี้เดิม ๆ ที่พ่อแม่เราเคยไป และปู่ย่าตายายเราก็เคยไป...
กับรุ่นทวดก่อนหน้านั้นด้วย
- แปลว่านายจะไม่ไปปาร์ตี้เหรอ - บ้าดิ ฉันจะไปปาร์ตี้ด้วย
เยี่ยม
- งั้นนายแบกเหล้าไป - ไม่เอาน่ะ
เดี๋ยวเราจะลืม แล้วฉันก็จะแบกไปทำงาน...
วอลต์ คืนนี้ฉันต้องขอให้นาย อย่าทำตัวเป็นวอลต์ให้มากนัก
- "ทำตัวเป็นวอลต์" - พูดพล่ามอะไรน่าเบื่อ
เอาแต่บูชาลีออน โควี
ฉันไม่ได้บูชาเขา
รูปนั้นแจก พร้อมเอกสารสมัครโครงการ
แต่ไม่ได้มีกรอบ
นายไม่อยากเป็น ส่วนหนึ่งของสิ่งพิเศษเหรอ
วอลต์...
นายไม่ได้พิเศษ
ฉันก็ไม่ได้พิเศษ
คนส่วนใหญ่ไม่ใช่คนพิเศษ
ฟังนะ วันหนึ่งนายจะเจอใครสักคน และสร้างสิ่งพิเศษกับเขา
เช่น ความทรงจำ
หรือไอ้สิ่งพิลึกที่เรียกกันว่าลูก
แต่ก่อนจะถึงช่วงนั้น ดื่มไป
และให้ตายเถอะ อย่าพูดถึงดาวอังคาร
ที่นี่เจ๋งโพด นี่บ้านคุณเหรอ
เปล่า สาวบ้านรวยสักคน
ตอนเด็ก ๆ ผมจินตนาการว่าคุณแม่...
ไม่พูดได้มะ
ได้
ห้องน้ำอยู่ไหน
สวยมากเลย
"สวัสดีจ้ะ โซฟี"
โอเค เอาของนายมาดู
"สวัสดีจ้ะ คาลวิน"
"สวัสดี มนุษย์โซฟี"
"เก้าเดือน"
"เก้าเดือน ก่อนที่สัญญาของพ่อแม่จะจบ"
"แล้วเราจะได้กลับโลก"
"อีกเก้าเดือนที่จะไม่ได้แตะตัวเธอ"
"อย่างน้อยแบบนี้ เธอจะรู้ว่า ฉันอยากแตะตัวเธอตอนไหน..."
"หรือเธออยากแตะตอนไหน"
หวังว่าแตะฉันจะสนุกกว่า การแตะลูกแก้วพวกนี้
"ไม่ ๆ มันดีจริง ๆ ผิวสัมผัสมันคือ..."
"ช่วยเลิกพูด เรื่องแตะเนื้อต้องตัวกันตรงนี้ได้มั้ย"
- หวัดดีค่ะ แบรนดอน - "หวัดดี โซฟี"
- "แจน เอาแบรนดอนออกไปที" - "เลิกเรียกว่าแจนด้วย"
- "แจน เอาลูกชายงี่เง่าไปหน่อย" - "เรียก 'แม่'"
"จัดเลย"
ห้องน้ำใช่มั้ย
"เอาแบรนดอนออกไปทีครับ แม่"
"อย่าเชียว... มาจับตูดฉันทำไม แตะรูอีก"
"แจน"
"พวก เยอะไปแล้ว เฮ้ย"
"ไสหัวออกไป"
นั่นอยู่บนดาวอังคารเหรอ
- "ขอโทษ" - ทำอะไรน่ะ ออกไปนะ
- "โซฟี" - แค่หาห้องน้ำอยู่
ใครเขาเดินเข้าห้องน้ำ โดยไม่เคาะก่อน
- วอลต์ - "โอเครึเปล่า โซฟี"
นี่ภาพสดเหรอ เขาแก้ปัญหาภาพดีเลย์ได้ยังไง
"เรียกว่าวิธีควอนตัมสไปลซิ่ง"
ไม่ต้องคุยกับเขา ฉันไม่รู้จักผู้ชายคนนี้
- แลกอีเมลกันได้มั้ย - ไม่ได้
ของฉันคือ "วอลต์" ห้ารอบแอต...
ขอโทษนะ เดี๋ยวซื้อคืนให้
นอกจากว่ามันจะแพง
ออกไป
- เดี๋ยวนี้เลย - ใช่ เดี๋ยวนี้
โทษที จูลส์หลอกให้ฉันจัดปาร์ตี้
"แต่ก็ยังหมกอยู่ในห้อง"
ไม่ค่ะ จริง ๆ แล้วไม่ใช่ปาร์ตี้
เหมือนงานสังสรรค์เฉย ๆ
"โซฟี ไม่เป็นไรจ้ะ"
"ฉันไปทำงานสายแล้ว รักนะ"
รักค่ะ
"รักครับ แม่"
"ไปสิ เจอคนบ้าง"
"เดี๋ยวเราก็กลับไปแล้ว"
"ระหว่างนั้น ถ้าหนูได้มี ประสบการณ์ใหม่ ๆ บ้างคงจะดี"
คนก็ให้ค่าความใหม่กันเกินไป
"นั่นแหละหัวข้อวิทยานิพนธ์ของหนู"
"โซฟี ไปสิ"
"ฉันจะย้ำให้คาลวินโทรหาหนูพรุ่งนี้"
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แจน
"ราตรีสวัสดิ์จ้ะ"
รู้มั้ย ฉันเรียนที่นี่มาสามปีแล้ว
พูดมาตลอดว่าจะสำรวจป่านี่
แต่ไม่เคยได้ไป
ฉันคงคิดว่าฉันจะ...
ฉันเรียนที่นี่มาห้าปี
ห้าปีเต็ม โอเค
แล้วฉันก็พูดตลอด ว่าจะสำรวจป่านี้เหมือนกัน
แต่รู้อะไรมั้ย
มีคนเคยสำรวจแล้ว
ตั้งนานมาแล้วด้วย
มันจบแล้ว
ไม่เหลืออะไรให้ค้นพบแล้ว
นายโอเคนะ พวก
เป็นผู้ฟังที่ดีมาก
ขอโทษจริง ๆ
ไม่เคยเห็นการแอบจีบเล็ก ๆ พลิกเป็นเรื่องเศร้าเบอร์นี้
เป็นพลังพิเศษของฉันเลยละ
แค่คุยกับฉันเพียงสั้น ๆ จะทำให้เธอตั้งคำถามกับ...
ทุกสิ่งอย่าง
ไม่ใช่ฮีโร่ที่จำเป็นต้องมี แต่อาจเป็นฮีโร่ที่คู่ควรกับเรา
ในอีก 14 วินาที เธอจะรู้สึกอยากกระโดดขึ้นมา
โห ไม่นะ นายปลอดภัยแหละ
ฉันอยู่ในวิกฤต ของการมีชีวิตอยู่อยู่แล้ว
อ้อ ถ้าอย่างนั้น ฉันวอลต์ พร้อมรับใช้
จินนี่
จินนี่ เอ๊ะ
เอกฟิสิกส์ดาราศาสตร์ใช่มั้ย
นายรู้ได้ไง
ฉันเรียนวิชาไดนามิกของเหลว เบื้องต้นห้องเดียวกันตอนปีหนึ่ง
นี่เป็นตอนที่อย่างน้อย เธอก็ควรจะแกล้งทำเป็นจำฉันได้
โอ๊ย ตายแล้ว วอลต์
- นั่นแหละ ขอบคุณครับ ขอบคุณ - โห
ย้ายเอกเหรอ
ย้าย 16 รอบละ
เพราะเหตุผลส่วนตัวแบบ...
ฉันไม่รู้เลยว่าฟิสิกส์คืออะไร
แต่พูดเรื่องฉันมาพอละ
เล่าเรื่องวิกฤตของเธอสิ เกิดอะไรขึ้น
อ๋อ ก็พรุ่งนี้จะต้องย้ายบ้าน
ย้ายครั้งใหญ่ ที่จริงอีกเจ็ดชั่วโมงต้องไปละ
และ เอาเป็นว่ามันต้องผูกพันยาว
และฉันไม่ใช่สาว ที่ชอบผูกพันอะไรเท่าไหร่
กำลังจะบอกว่า เราอยู่ในฉากคลาสสิก
"เหลือเวลาแค่คืนนี้เท่านั้น" เหรอ
ถ้าใช้เวลาคืนนี้กับนาย จะทำให้ฉันอยากอยู่ต่อไหมล่ะ
ปัญหาของที่นี่ คือส่วนใหญ่แล้วมีแต่ขยะ
อย่างที่เห็นทั้งทางซ้ายและทางขวา
นั่นมันขยะของจริงที่ล้นออกมาจากถัง
No comments yet. Be the first to leave one.