Summer with Monika (Sommaren med Monika)

- Πάμε για κανένα ποτηράκι; - Και δεν πάμε;

Έχεις φωτιά; Έχασα τα σπίρτα μου.

Φυσικά κι έχω.

Ευχαριστώ.

- Σήμερα μπήκε η άνοιξη. - Ναι... μπήκε.

- Σήμερα δεν είναι να δουλεύεις. - Όχι, είναι ανοησία.

Ας φύγουμε, να μην γυρίσουμε, να δούμε τον κόσμο.

- Σύμφωνοι. - Δουλεύεις στου Φόρσμπεργκ;

- Στην αποθήκη. - Είναι πληκτικά, ε;

- Είδες πού δουλεύω; - Ναι, κάνει κρύο εκεί πέρα.

Τον χειμώνα κόντεψε να μου πέσει ο πισινός.

- Είδες το"Τραγούδι του Έρωτα"; - Όχι.

- Στο "Γκάμπριο". - Όχι.

Πόσο θα ήθελα να το δούμε παρέα! Θα ήταν υπέροχα!

Αν μπορείς απόψε εγώ θα βρω εισιτήρια.

Σύμφωνοι. Τώρα πρέπει να φύγω. Ραντεβού απ'έξω, στις 7.

Τελικά μπήκε λίγο η άνοιξη.

- Πού είναι αυτός ο νεαρός; - Πάλι εξαφανίστηκε.

Μόλις έρθει, στείλ'τον με τα τιμολόγια.

Ακόμα δεν παρέδωσε το πακέτο στην κοινότητα;

Υποσχέθηκα τα φλυτζάνια στις 3 και τώρα είναι τρισήμιση.

Εξαφανίστηκε χωρίς να πει κουβέντα.

Δος του δουλειά. Εδώ δεν είναι αναπαυτήριο.

Πες του να πάρει τα 53άρια από το υπόγειο αν υπάρχει υπόλοιπο.

Σίγουρα θα υπάρχει εκτός αν τα πήρε χωρίς να το σημειώσει.

Πού, στο καλό ήσουν;

Πώς εξαφανίζεσαι έτσι;

Πήγαινε στο υπόγειο να φέρεις τα 53αρια.

- Δεν έχει άλλα. Σας το είπα χθες. - Σου είπα να το σημειώνεις.

Χρειαζόμαστε και 28αρια. Φέρε δύο δωδεκάδες.

- Δε θα πάει στην κοινότητα; - Φυσικά. Όλα είναι έτοιμα.

Πού είναι τα τιμολόγια; Πού πήγε πάλι ο νεαρός;

- Πήγε για καφέ σ'ώρα εργασίας; - Θα φέρω εγώ τα τιμολόγια.

- Υπάρχουν 28άρια; - Τουλάχιστον ακόμα 10 δωδεκάδες

Μακάρι να σ'εμπιστευόμουν. Αλλά όλα πρέπει να τα ελέγχω.

- Έσπασε πάλι τίποτα ο νεαρός; - Γλίστρησαν.

Γλίστρησαν! Πού είναι τα τιμο- λογιά μου; Όλα στα υπενθυμίζω.

Εδώ σκοπεύεις να μείνεις; Ξεκίνα, λοιπόν!

Μπορείς να με φιλήσεις τώρα, αγαπημένε.

Έχε γεια, αγάπη μου.

Μπορεί να μην ξαναβρεθούμε ποτέ.

Έχε γεια, αγάπη μου.

Έχε γεια.

- Δεν ήταν υπέροχη; - Ναι.

Τι ωραία που ζουν μερικοί! Σε ωραία σπίτια, είναι ευγενικοί!

Κυκλοφορούν με ωραία αυτοκίνητα σε λέσχες, σε χοροεσπερίδες...

- Τι ωραία μπλούζα στη βιτρίνα! - Ναι, υπέροχη...

Αγκάλιασέ με για να μην κρυώνω.

Τώρα μπορείς να με φιλήσεις, Χάρι.

Συμπαθούμε ο ένας τον άλλον, έτσι δεν είναι;

- Μόνικα... - Είμαι ξετρελαμένη μαζί σου.

Μόνο εσύ υπάρχεις... Μόνο εσύ.

Κρυώνω. Δε γίνεται να καθόμαστε έτσι.

Αγκάλιασέ με πάλι πριν φύγουμε.

Μη μου θυμώνεις, Μόνικα.

- Νομίζω πως είσαι εντάξει παιδί. - Αλήθεια το λες;

Φυσικά... Πάμε τώρα.

- Γεια σου. - Γεια σου. Ήρθες κιόλας;

Ήθελα να σε ρωτήσω αν πρέπει να πας σπίτι πριν συναντηθούμε.

Όχι... αλλά είμαι με τα ρούχα της δουλειάς.

Σκέφθηκα να μαγειρέψουμε κάτι στο σπίτι μου.

Ο πατέρας είναι μέλος του ναυ- τικού ομίλου κι έχουν συνάντηση

Θα βρει εκεί κάτι φίλους του και θα φάνε παρέα.

Θα ήταν απίθανο! Σα να είμαστε παντρεμένοι!

Είσαι τόσο καλός! Σα να βγαίνεις από τον κινηματογράφο!

Σε τι ωραίο σπίτι που μένεις!

Να ήταν έτσι και το σπίτι μου! Αλλά τα μικρά ρημάζουν τα πάντα

- Ποια είναι αυτή; - Η μαμά μου.

Πάντα ήταν άρρωστη. Πέθανε όταν ήμουν πέντε χρονών.

Καημένε Χάρι...

Κάθισε μέχρι να γίνει ο καφές.

- Ένα δωράκι για σένα. - Για μένα; Σοβαρά;

Τι ωραίες που είναι! Ευχαριστώ, αγαπημένε μου Χάρι.

Δεν κάνει τίποτα.

Νιώσε πόσο απαλή είναι η κάλτσα.

- Το πόδι σου είναι απαλό. - Τώρα είναι πια δικό σου.

- Θα το κρατήσω εδώ. - Κράτησέ με ολόκληρη. Δε θα φύγω

Δε θα σ'αφήσω να φύγεις.

Έλα.

Ο μπαμπάς!

- Δεν αντέχω άλλο... - Πάλι αρρώστησε. Το στομάχι του.

- Πώς είμαι; - Μια χαρά.

Δε φαίνεται τι κάναμε;

Καθόλου. Εξάλλου δε βλέπει χωρίς τα γυαλιά του.

Καλησπέρα... Εσύ θα είσαι η Μόνικα.

- Ελπίζω να μη σας ενοχλούμε. - Καθόλου... Καθόλου.

- Είσαι άρρωστος. - Ναι, έφυγα από τη δουλειά.

Πάλι το στομάχι μου. Δεν καταλαβαίνω...

Καλύτερα να ξαναμπώ σύντομα στο νοσοκομείο.

Συνεχίστε τον καφέ σας. Έχω τα πονάκια μου, δεσποινίς.

Συνηθισμένη κατάσταση... Ας μη σας χαλάει τη διάθεση.

Θα πάω να καθίσω λίγο στην κουζίνα.

Να φύγουμε για να κοιμηθεί ο πατέρας σου.

Θα σε συνοδεύσω ως κάτω.

Άργησες.

- Φύγε από το δρόμο να περάσω. - Η χοντρο-Νίκι έχει πάλι φίλο.

Πάψε μην πω στο θυρωρό, ποιος έκλεψε το ποδήλατό του!

Δε θα το κάνεις, Νίκι... Είμαστε παλιόφιλοι εμείς.

- Φεύγα από μπρος μου! - Φεύγω... σας αφήνω μόνους.

Πείτε στα τερατάκια σας να μην μου κλωτσούν την πόρτα!

Πες στον μαντραχαλά σου να μην ροχαλίζει! Μάτι δεν κλείνουμε!

Χάσε, φέρε μου την γόπα από την τσέπη του παλτού μου.

- Τι θα μου δώσεις; - Έχει δυο καραμέλες.

Να τις μοιραστείτε με τον Ρίκι και τον Μπερτ. Μαμά, τα σπίρτα.

- Μην στέκεσαι με το νυχτικό σου - Μια ματιά ρίχνω.

Πιο πολύ από τον ήλιο μου χαμογελούν τα μάτια σου...

Εσύ είσαι ο ήλιος...

Χοντρο-Νίκι!...

- Πού το θέλεις αυτό; - Εκεί.

- Μη με τσιμπάς! - Έχει πράμα για τσίμπημα!

- Πάλι στη δουλειά; Δεν έφυγες; - Πώς θα κερδίσω κανά τσιγάρο;

Σιχαίνομαι όλους αυτούς που με τσιμπάνε.

Ας πάνε σπίτια τους να τσιμπήσουν τις γυναίκες τους.

Δεν είναι το ίδιο.

- Πόσο τα βαρέθηκα όλα αυτά! - Πάμε για χορό απόψε;

- Θα σου φτιάξω το κέφι. - Δε γίνεται. Έχω κάτι μόνιμο.

Και σύ; Όλες καπαρώθηκαν. Ακό- μα και η Πιρέτ αρραβωνιάστηκε.

- Το αφεντικό! - Νίλσον!

- Σβένσον. - Το ίδιο κάνει.

Υποσχέθηκα στον επιστάτη να του κεράσω ένα μπουκάλι.

Είπε πως έχεις λεφτά. Άντε, κουνήσουν πριν κλείσουν.

Αν υπάρχουν ελαττωματικά, ξεχώρισέ τα.

Θα σε βοηθήσω να τα βάλεις ψηλά.

Άφησέ με ήσυχη.

Θα πάμε παρέα στην εξοχή το Σαββατοκύριακο; Θα έχουμε πιοτό.

Όχι, τέλειωσαν τα ραντεβου- δάκια μαζί σου.

- Σοβαρά; - Στρίβε! Παράτα με!

Μάλιστα... Μείνε εκεί μέχρι να σε αντικαταστήσει ο διάβολος

- Χάσε, δε θα πέσεις για ύπνο; - Δεν προλαβαίνω.

- Τι έπαθες πάλι; - Το ξέχασες κιόλας;

Σήμερα συμπληρώνουμε 25 χρόνια γνωριμίας.

Το ξέχασα... Καλά που το θυμήθηκες εσύ!

Γι'αυτό έφερα γλυκό κι ένα μπουκάλι ποτό.

Εσύ ν'αγοράσεις γλυκό; Πόσο θα χαρούν τα παιδιά!

- Γλυκιά μου γυναικούλα! - Μη, Λούντβιχ!...

Δε γίνεται να διαβάσει κανείς με ησυχία;

Ας ξεθάψουμε κεριά να γιορτά- σουμε πάλι τα Χριστούγεννα.

Καλά Χριστούγεννα! Έχω κι ένα μπουκάλι ποτό!

Μην πατάς τα καινούργια μου παπούτσια!

- Βάζε τα στη θέση τους, κορίτσι. - Πάλι μεθυσμένος είσαι.

Θα σου δείξω εγώ που με λες μεθυσμένο.

Μην κλαις, γλίστρησα κατά λάθος Στενοχωριέμαι που σ'ακούω.

Μη με χτυπάς! Δε θα σ'ενοχλήσω ποτέ πια!

Πίνε όσο θέλεις. Δε θα μείνω άλλο εδώ!

Θύμωσε...

Βρωμερέ γέρο!

- Τι συμβαίνει, Μόνικα; - Τού'στριψε του πατέρα μου.

- Μην κλαις. Τι έκανε; - Με χτυπάει.

Στο είπα, του έχει στρίψει.

Πού ήσουν; Τηλεφώνησα στο μαγαζί κι έλειπες.

Ο μπαμπάς αρρώστησε ξαφνικά. Τον πήγα στο νοσοκομείο.

Τότε μπορώ να μείνω μαζί σου!

Δε γίνεται. Η θεία έχει κλειδιά. Μας περιποιείται.

- Έρχεται όποτε θέλει. - Δε θα γυρίσω σπίτι μου.

- Ίσως μπορώ να κάνω κάτι. - Πρέπει να τα βολέψεις.

- Περίμενε, Θ'ανέβω να δω. - Θέλω να έρθω και γώ.

Περίμενε στο διάδρομο.

Είναι πάνω.

Τι συμβαίνει;

Υποσχέθηκα να δανείσω τον υπνόσακκό μου σ'ένα συνάδελφο.

- Φεύγει διακοπές. - Πρίν από το μεσοκαλόκαιρο;

- Κάνει ακόμα πολύ κρύο. - Του τον υποσχέθηκα.

Εντάξει. Δεν είναι δική μου δουλειά.

- Φεύγω. - Μην αργήσεις.

Θ'αργήσω λίγο. Ίσως δεν σε προλάβω πριν φύγεις.

Μην είσαι σίγουρος. Έχω δουλειές ως τα μεσάνυχτα.

Είναι το σκάφος του μπαμπά. Μπορούμε να ζήσουμε εδώ.

Μυρίζει μπογιά.

Δεν είναι κι άσχημα.

Είμαι μούσκεμα. Αλλά θα κρυώσω αν βγάλω το παλτό μου.

Ο υπνόσακκος είναι ζεστός.

Είναι κρίμα να τσαλακώσω τη φούστα μου.

Βγάλε και 'σύ το παντελόνι σου να μην το τσαλακώσεις.

Τι ωραία μακριά πόδια που έχεις!

Έλα!

- Τι συμβαίνει; - Είναι 10 η ώρα! Άργησα!

Πού βρίσκεις τόση ζωντάνια;

Εγώ παράτησα τη δουλειά μου. Χάρι, παράτα τους σήμερα!

Δε γίνεται. Όμως θα γυρίσω πριν τις 5. Θα μαγειρέψουμε εδώ

Έχεις κανά ψιλό, Χάρι; Είμαι πανί με πανί.

- Φθάνουν αυτά; - Θα τα βολέψω.

Γεια σου!

Να προσέχεις!

- Ωραία ώρα έρχεσαι! - Συγγνώμη, άργησα να ξυπνήσω.

Ωραία συμπεριφορά όταν έχουμε τόση δουλειά!

Να αρχίσω από αυτά;

Όχι, πρώτα να ετοιμάσεις την επείγουσα παραγγελία.

Έρχεται ο γέρος.

Το αφεντικό ξέρει ότι ήρθες καθυστερημένος.

- Νωρίς νωρίς μας ήρθες! - Δεν άκουσα το ξυπνητήρι.

Ο πατέρας είναι άρρωστος, είμαι μόνος στο σπίτι.

Τριγυρνάει με τη χοντρούλα απ'του μανάβη.

- Εσύ να κοιτάς τη δουλειά σου. - Ώστε αντιμιλάς, ε;

- Δέχομαι παράπονα για σένα. - Πρόσεξε τη συμπεριφορά σου.

Έκανα ότι μπορούσα, με κακομε- ταχειρίζονται. Καλύτερα να φύγω

Σε μια βδομάδα, δικαιούσαι προειδοποίηση.

Δεν πειράζει, το ζήτησε μόνος. Δε θα πληρωθεί την εβδομάδα.

Όμως θα του δώσουμε το επίδομα της άδειας. Κανονίστηκε.

Ετοίμασε τα πακέτα μόνος σου. Εγώ φεύγω.

Κι έχουμε τόση δουλειά! Ούτε μπορώ να δουλέψω υπερωρίες