His Dark Materials - Third Season

Η Very Important Psonia (V.I.P.) Subs Team...

σε απόδοση διαλόγων και επιμέλεια των...

Gandalfas

Myrto

Promachos

vault_dweller

...σας παρουσιάζει την τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος του Φίλιπ Πούλμαν.

Season 03 - Episode 08 The Botanic Garden

Series Finale

Παν;

Κάποιο σημάδι τους;

Όχι.

- Είσαι καλά; - Δεν είμαι σίγουρος.

Μετά από όλα όσα έχουμε περάσει, βρισκόμαστε εδώ.

Δεν φαίνεται αληθινό.

Ναι.

Στον πύργο, το δαιμόνιο της μητέρας μου...

τον είδα να εξαφανίζεται μπροστά μου.

Νομίζω ότι είναι νεκρή.

Θα πρέπει να είμαι ανακουφισμένη.

Υπάρχουν τόσα πολλά που δεν καταλαβαίνω για τους γονείς μου.

Σαν τι;

Όπως γιατί δεν ήταν ειλικρινείς μαζί μου.

Γιατί έκαναν τόσο φρικτά πράγματα.

Γιατί δεν την ενδιέφερα για 13 χρόνια και ξαφνικά αυτό άλλαξε;

Γιατί με εγκατέλειψαν;

Όταν νόμιζα ότι ο Άσριελ ήταν θείος μου, τον ειδωλοποιούσα...

και μετά τον μισούσα.

Και τώρα δεν μπορώ να τον συγχωρήσω, αλλά...

ούτε και τον μισώ.

Κέρδισε τον πόλεμο.

Κι εμείς βρισκόμαστε εδώ, οπότε...

Έχω το πιο παράξενο συναίσθημα ότι έφυγε.

Που σημαίνει ότι είμαι μόνη.

Όχι, δεν είσαι.

Τι;

Τίποτε.

Χαίρομαι που πλύθηκες, γιατί έζεχνες!

Δεν μοιάζει σαν να της λείπω.

Φαίνεται καλά.

Θα είναι ακόμα καλύτερα όταν σε δει.

Σκέψου πόσο καλό θα είναι να είμαστε ξανά μαζί τους, να είμαστε κοντά.

Τι γίνεται αν η αίσθηση δεν είναι η ίδια. Κι αν δεν γίνει ποτέ ξανά ίδια;

Η Λύρα σε αγαπάει.

Είμαστε επιτέλους στον ίδιο κόσμο. Είμαστε ασφαλείς εδώ.

- Δεν είναι αυτοί, έτσι; - Όχι. Θα το καταλάβαινες αν ήταν.

Λέει ότι τα δαιμόνιά μας είναι ασφαλή...

αλλά υπάρχει κάποιος άλλος που πρέπει να συναντήσουμε.

Ο Παν είναι εδώ, όμως.

Είναι όπως όταν συνήθιζε να κρύβεται στο Τζόρνταν.

Δεν ξέρω πού ακριβώς είναι, αλλά μπορώ να τον νιώσω κοντά.

Δεν αισθάνομαι διχασμένη. Και ξέρω ότι είναι ασφαλής.

Άκου.

Τι είναι αυτό;

Κινούνται σε ρόδες!

Το κορίτσι και το αγόρι...

Γεια σας.

Ελάτε να δείτε τη Μαίρη.

Νομίζω ότι θέλει να ακολουθήσουμε.

- Δρ Μαλόουν; - Λύρα!

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είστε εδώ! Πώς φτάσατε ως εδώ;

Μου είπαν να σε βρω.

Ήξερα ότι θα σε ξαναδώ.

Ω, Θεέ μου, να σε καμαρώσω.

Έχετε περάσει από τους πολέμους.

- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Χάρηκα.

Ατάλ, σ' ευχαριστώ. Πώς φτάσατε ως εδώ;

Ασεβή θηρία.

Έχουν λιγότερη Σραφ από εσένα.

- Πότε θα την ανακτήσουν; - Δεν ξέρω.

Δεν έχουν λοβούς, τα καημένα.

Η Ατάλ είναι τόσο όμορφη.

Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.

Ξέρεις, πριν ένα χρόνο θα είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό, αλλά όχι πια.

Τώρα δεν είναι πιο τρελό από αρκούδες μιλάνε και αγγέλους.

Πρέπει να τα βρίσκετε όλα αυτά λίγο μπερδεμένα. Εγώ έτσι ήμουν.

Έχουμε πάει παντού, αλλά νομίζω ότι αυτός είναι ο αγαπημένος μου κόσμος.

Έχω μάθει περισσότερα εδώ τους τελευταίους μήνες από ότι εδώ και δεκαετίες.

- Η Ατάλ με έχει διδάξει τόσα πολλά. - Σαν τι;

Όπως το πώς να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου.

Πώς να μεταχειρίζομαι ένα δέντρο με σεβασμό.

Πώς αντιμετωπίζεις ένα δέντρο με σεβασμό;

Λοιπόν, ξεκινάς με το να υποθέτεις ότι δεν είσαι καλύτερος απ' εκείνο.

Έχουμε την ηλίθια ιδέα, ως άνθρωποι, ότι είμαστε το αποκορύφωμα της εξέλιξης, αλλά

έχουμε καταλάβει τόσα πολλά λάθος.

Θέλω να σας δείξω κάτι το πρωί.

Είναι αυτό που νομίζω;

Είναι η απάντηση στην ερώτηση που με ρώτησες στην Οξφόρδη.

Θυμάσαι; Αν η Σκόνη ήταν αμαρτία;

Λοιπόν, η Σκόνη σας, τα σκιώδη σωματίδια μου...

εδώ, το ονόμασαν Σραφ, αλλά είναι το ίδιο πράγμα.

Είναι η σπίθα που σημαίνει ότι είμαστε ζωντανοί.

Είναι συνείδηση.

Άρα η Σκόνη δεν είναι αμαρτία;

Είναι εξίσου καλή ή κακή με εμάς.

Γιατί έχεις περισσότερη Σκόνη γύρω σου από τη Λύρα;

Είναι η ίδια με τα μαλέφα, έρχεται με την ηλικία και την εμπειρία.

Είναι απίστευτο.

- Πώς το κατάφερες; - Είναι το σπορέλαιο που είναι το κλειδί.

Το απορροφούν και έτσι μπορούν να δουν τη Σραφ.

Εξελίχθηκαν με τα δέντρα, αυτή την τέλεια συμβίωση.

Όλα ήταν σε ισορροπία, και μετά...

κάτι άλλαξε.

Είναι σπαρακτικό, έτσι δεν είναι;

Τα δέντρα πεθαίνουν.

Είναι κάποιο είδος ασθένειας;

Όχι, είναι η Σκόνη που εξαφανίζεται.

Έτσι απλά διαφεύγει απ' αυτόν τον κόσμο.

Σκέψη, φαντασία, συναίσθημα, όλα απομακρύνονται.

Αυτό το όμορφο μέρος όπου είναι μακράν πιο ευγενικοί και σοφότεροι από εμάς...

απλά πεθαίνει.

- Τι μπορεί να το σώσει; - Έχετε τρόπο να τραβήξετε πίσω τη Σκόνη;

Θεωρητικά, η Σκόνη έλκεται από τη σκέψη, τη δημιουργικότητα, έτσι...

κάποια μεγάλη ανακάλυψη;

Η Ατάλ λέει ότι δεν μπορώ να σκεφτώ μια διέξοδο, αλλά...

πρέπει να προσπαθήσω.

Έτσι, αυτά τα δαιμόνια, τι ακριβώς ψάχνουμε;

Λοιπόν, μοιάζουν με ζώα...

αλλά αλλάζουν ανάλογα με το πως αισθάνεσαι.

Όταν λοιπόν ο Παν είναι λύκος, ξέρεις ότι την έχεις τσαντίσει.

Αλλά είναι μέρος του εαυτού σου.

Ο Γουίλ νόμιζε ότι δεν είχε...

επειδή είναι από τον κόσμο σου, αλλά έχει.

Το ίδιο κι εσύ.

- Ακόμα προσπαθώ να το κατανοήσω. - Τίποτα δεν με εκπλήσσει πια.

Όλο αυτό το ταξίδι ήταν τόσο ιδιαίτερο.

Έπρεπε να αφήσω στην άκρη όλα όσα νόμιζα ότι ήξερα.

Αλλά πιστεύεις στη ψυχή, ναι;

- Εξάλλου, ήσουν μοναχή. - Ήσουν μοναχή;

Μοναχή πραγματική, από τον κόσμο μου;

Υπάρχουν ακόμα μοναχές στον κόσμο μας.

Γιατί σταμάτησες, λοιπόν;

Βασικά, είχαν μαζευτεί πολλά με τη μία.

Μέρι, πες τους τις ιστορίες.

Ήμουν σ' ένα συνέδριο στην Λισαβώνα...

για μια εργασία πάνω στη φυσική ατόμων.

Το Τάγμα μου ήταν πολύ υποστηρικτικό στην ακαδημαϊκή μου καριέρα.

Ήταν η πρώτη μου φορά στο εξωτερικό, όλα είχαν πάει καλά...

και το γιορτάζαμε. Οπότε...

υποθέτω ότι ένιωθα λίγο τολμηρή.

Ξέρετε, ειλικρινά, μέχρι εκείνη τη στιγμή...

δεν ένιωθα, όντως, ότι μου έλειπε κάτι από τη ζωή.

Και τότε, γνώρισα κάποιον.

Δεν ήταν σαν τους άλλους ακαδημαϊκούς.

Δεν ενδιαφερόταν να κάνει επίδειξη των γνώσεών της.

Ήταν πολύ εύκολο να συζητάς μαζί της.

Και, ξαφνικά, μοιραζόμουν πράγματα που δεν είχα σκεφτεί ότι το χρειαζόμουν.

Κι έτσι απλά άνοιξε ένας ολόκληρος κόσμος από πιθανότητες...

από αισθήματα...

που ποτέ δεν είχα βιώσει.

Και μετά μου έδωσε αυτό το γλυκό, αυτό το μικρό γλυκό με αμύγδαλα.

Και μόλις το δοκίμασα, με πλημμύρισε αυτή η ανάμνηση.

Και συνειδητοποίησα...

ότι είχα αυτό το συναίσθημα και παλιότερα.

Χρόνια πριν, όταν ήμουν στο σχολείο.

Εκείνη η απροσδιόριστη νευρικότητα...

εκείνη η λαχτάρα να είμαι κοντά σε κάποιον.

Νομίζω ότι ήμουν, απλώς...

πολύ φοβισμένη τότε, για να το αναγνωρίσω.

Αλλά δεν ήθελα να το ξεχάσω αυτή τη φορά.

Ήξερα ότι δεν θα μπορούσα μετά απ' αυτό να επιστρέψω στη μονή.

Απλώς, δεν άντεχα την ιδέα να ζω...

χωρίς ένα τόσο ζωντανό συναίσθημα.

Και σκέφτηκα, μήπως θα ήταν καλύτερα για όλους...

αν γύριζα στο ξενοδοχείο μου κι έλεγα τις προσευχές μου...

κι υποσχόμουν να μην μπω στον πειρασμό ξανά;

Και τότε πήρα την απάντηση μου.

Όχι.

Κανείς δε θα είναι καλύτερα.

Και συνειδητοποίησα...

ότι δεν υπήρχε κανείς εκεί να με ανταμείψει που ήμουν καλό κορίτσι...

ούτε κανείς να με τιμωρήσει επειδή ήμουν πονηρή.

Δεν υπήρχε κανείς.

Κι ήταν...

Ήταν απελευθερωτικό.

Και ήταν λίγο μοναχικό.

Αλλά ήξερα ότι ήθελα να βιώσω οτιδήποτε είχε να προσφέρει ο κόσμος.

Ήθελα να βιώσω την αγάπη.

Και τη βίωσες;

Ναι.

- Φοβόσουν; - Ήμουν τρομοκρατημένη.

Ριψοκινδύνευα τα πάντα κι ήμουν σίγουρη ότι θα με απορρίπτανε.

Αλλά το άξιζε.

Είναι σπάνιο όταν συμβαίνει.

Όταν νιώσεις έτσι, πρέπει να το αρπάξεις.

Δεν είναι αστείο;

Μια μικρή στιγμή.

Το μόνο που έκανε ήταν να μου προσφέρει γλυκό κι άλλαξε για πάντα τη ζωή μου.

Για πρώτη φορά, έκανα κάτι με όλο μου τον πραγματικό εαυτό.

Όχι μόνο με μέρος του.

Πού είσαι, Παν;

Έχω τόσα πράγματα που θέλω να σου πω.

Η Εύα ήταν αδύναμη και στο σώμα και στο πνεύμα.

Εξαπατήθηκε από τη δολιότητα της γλώσσας του ερπετού.

Θα κόψουμε εκείνη τη γλώσσα.

Θα...

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Σας έφερα να φάτε κάτι.

Ευχαριστώ. Καλημέρα.

Καλημέρα.