Bardo, falsa crónica de unas cuantas verdades
Le prime 200 righe.
Hij wil er niet uit. - Wat?
Hij wil binnenblijven. - Waarom?
Omdat de wereld om zeep is.
Bent u ergens allergisch voor? - Nee, maar...
Niet bewegen. - Benen wijd, alstublieft.
Rustig ademen. Ontspannen.
Toe maar. Je kan het, jochie.
Het is gelukt. Het is klaar.
Dat hebt u goed gedaan. - Heel goed.
Het is gebeurd.
Goed gedaan.
Wat is er gebeurd? - Hij wilde er niet uit.
Wie? - Mateo. Hij wil er niet uit.
Daar ligt een schaar.
Wat nu?
Ik weet het niet.
Hoe krijgt hij nu te eten?
Ik denk dat hij mij opeet.
En jou.
Welkom in de Expo-lijn.
Onze eindbestemming is...
Downtown Santa Monica.
De volgende halte is Expo Park/USC.
Is dat normaal?
Dat geluid. Is dat normaal?
Het gerucht is uitgekomen.
Na weken van toenemende spanning...
heeft Carlos Soler, de president van Mexico,...
vandaag het Witte Huis bezocht.
Er is nog weinig bekend, maar Amerika zou Amazon toestaan...
de Mexicaanse staat Baja California te kopen.
U hoort het goed.
De Amerikaanse multinational Amazon wil Baja California overnemen...
met steun van de Amerikaanse regering.
Meer konden de presidenten niet zeggen tijdens de persconferentie.
Grensovergangen horen ondergeschikt te zijn aan menselijke behoeften.
Met de nieuwe grens wordt een ontwikkelingsgebied...
misschien wel een beloofd land.
Wij vinden deze historische transactie een eerbetoon aan onze beide landen.
We moeten deze economische integratie juist vieren.
Onderhandelingen zijn beter dan invasies.
Het Mexicaanse volk heeft baat bij deze aankoop.
Hij verwacht u.
Ambassadeur Jones. - Mr Gama.
Woont u nu in het kasteel?
Nee, er is hier vanavond een evenement waar ik mag spreken.
Maar ze repeteren vanmiddag.
Sorry dat u zo'n eind moest reizen. - Dat geeft niet.
Even dacht ik dat president Halbrook u tot keizer van Mexico had benoemd.
Nog niet.
Wat gebeurt daar?
Zoals u weet, vieren we...
dat de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog 175 jaar geleden is beëindigd.
Vieren we dat? - Het is een eerbetoon.
Het was ook geen oorlog, maar een invasie.
Aan beide kanten hielden jonge mannen elkaar onder schot.
Zoveel doden.
Veel meer aan onze kant. En wij waren ons halve land kwijt.
Jullie hebben niet verloren.
Klopt, jullie hebben het gewoon ingepikt.
We hebben ervoor betaald. - Ja, 15 miljoen peso's.
Laat het verleden rusten. Een kopje thee?
Nee, dank u.
Ik probeer al maanden president Halbrook te spreken.
Ik heb zelfs beloofd gratis het gazon van het Witte Huis aan te leggen.
Ik kan u eindelijk helpen. - Echt waar?
Wat dacht u van een exclusief interview van een uur in het Oval Office?
Meent u het serieus? - Ja.
Maar u moet wel iets doen.
Dat had ik wel verwacht.
De president weet dat u invloed heeft in Latijns-Amerika.
We werken al maanden aan deze deal. - Daarom wil ik hem spreken.
Deze regering moet een brug slaan...
met de latino-gemeenschap en Mexico. Nu u de Alethea Award heeft gewonnen,...
staat u vooraan in de wereld van de serieuze journalistiek.
U denkt toch niet dat ik m'n toespraak verander?
Hebt u die al geschreven? - Nee.
Dan hoeft u niets te veranderen.
En misschien vindt u door dit exclusieve interview een nieuwe leidraad.
Denk er eens over na.
Vindt u het erg?
Toe maar.
Ik laat u uit.
Hoe gaat het met de familie?
Goed, dank u. Het gaat prima.
U moet me hier even rondleiden.
Ik kwam hier vroeger als kind. - Om te studeren?
Nee, we leerden hier over de Niňos Héroes.
Weet u wat dat is? - Ja.
Nee, dat weet ik niet.
Aan het einde van de oorlog werd een groep cadetten omsingeld...
door Amerikaanse soldaten, hier in dit kasteel.
Ze zijn hier afgeslacht...
maar in de jaren erna ontstond er een mythe.
Wat voor mythe?
Opschieten. Kom op.
Het waren kinderen. - Ja.
Daarom noemen we ze de jonge helden.
Verheven landgenoten.
Voordat ie in de handen van de vijand valt,...
neem ik de vlag van het vaderland mee.
Moge de mythe boven Mexico uit rijzen...
en als toevluchtsoord dienen.
Verdomme.
Hebt u uw toespraak al geschreven?
Alleen Mexicanen kunnen een nederlaag in een mythische overwinning veranderen.
Seňor Silverio?
Heeft u hoofdpijn? - Een beetje.
De hoogte en vervuiling spelen me parten als ik weer in Mexico ben.
Dat heeft m'n vader ook als hij weer in de hoofdstad is.
Mexico is geen land maar een gemoedstoestand, vindt hij.
Goed gevonden. Hoe is het met hem?
Hij zit in Oaxaca, met emfyseem. - Doe hem de groeten van mij.
Moet ik bij een apotheek stoppen? - Nee. Bedankt, Antonio.
Ik hoorde dat u in het programma van Luis Valdivia komt.
Ik wilde niet, maar je kent Lucía. Ze dwong me op de uitnodiging in te gaan.
Heeft u niet gezien wat hij over uw documentaire heeft gezegd?
Nee, wat heeft hij gezegd?
Niets goeds, seňor. Hij zei dat u erger was dan La Malinche.
Dat u de journalistiek niet respecteerde en wie weet wat nog meer.
Het is docufictie, Antonio.
Als je niet aanklooit, word je nooit serieus genomen.
Ik heb uw documentaire niet gezien.
Maar wel die man op de tv en hij maakte me kwaad.
Luis zit in vergadering, maar hij komt zo naar de visagie.
Gefeliciteerd, meester. Welkom terug.
Bedankt.
Hé, wanneer was je hier voor het laatst?
Ik denk ruim dertig jaar geleden. - Dertig? Zo oud ben ik.
Nogmaals welkom.
Welkom.
Doe maar open.
We zijn terug met Bocaguanga.
We hebben een geweldig en ongelooflijk verhaal.
Niemand die hem hielp. Hij was de laatste passagier in de metro.
Hij werd gevonden door een schoonmaakster, onze landgenote Refugio Domínguez.
Hallo, Refugio. We hebben haar gevonden. Vandaag praten we met haar.
Vertel ons wat er is gebeurd.
Ik ging de wagon schoonmaken, maar zag dat ie niet leeg was.
Ik dacht dat hij een dronkaard was, want dat heb je hier vaak.
Toen zag ik de vissen op de vloer. Ze waren allemaal dood.
Kom op. Ja. Ga verder. Opletten.
Niet doen. Je mag daar niet komen.
Wacht.
Silverio, ik... Sorry. Het spijt me.
Silverio, wacht.
Stop maar.
Jullie lopen niet synchroon.
Tania, ik zei naar rechts. - Wat weet jij ervan?
Het is altijd hetzelfde met jou. Neem allemaal je posities in.
Priscilla, op je plaats. Vijf, zes, zeven, acht.
Deze kant op.
We zijn er. Dan ga ik weer.
Bedankt. - Graag gedaan.
Ik geloof mijn ogen niet. - Hallo, Marta.
Silverio Gama.
Was jij niet in Afghanistan op een landmijn gestapt?
Ik ben er nog. Voorlopig. - Hoelang is het geleden?
Jaren. - Eeuwen.
Sorry, ik had het echt... -Druk.
Maar je had best even tijd kunnen maken om me te bezoeken.
Ga maar zitten.
Hou je dit aan? - Moet ik het uitdoen?
Luis probeert blij voor je te zijn. - Ik kreeg zes flessen prosecco van hem.
Dat is zijn manier om je te feliciteren zonder het te moeten zeggen.
Omdat je hem in de steek had gelaten. - Dat was niet zo.
Ik zou een jaar weggaan. Dat werden er twintig
Ik vluchtte voor de censuur, en moet je nu zien.
Ik heb hard gewerkt om naam te maken als journalist en daarna als filmmaker.
M'n moeder vond het de slechtste beslissing van m'n leven.
Luis had ook weg kunnen gaan. Hij werd niet gedwongen.
Hij had kritiek geuit op de Mexicaanse president en zijn apostelen.
Het hoofd van de zender heeft zich laten gelden.
Hij liet hem in de uitzending komen om hem de les te lezen.
Het is een wonder dat hij zijn programma nog heeft.
Er zijn hier geen helden. We slikken allemaal dezelfde shit.
Uit angst alles te verliezen.
Tania?
Wat?
Tania Kristel?
Wat zit je te kijken? - Sorry.
Ken ik jou?
Nee, maar ik ken jou. Ik keek altijd naar je op tv.
Waar denk je aan?
Don Silverio Gama.
Luis, vriend. - Waar heb je gezeten, cabrón?
Hallo. - Welkom terug.
Omhels me. Laat hem met rust. - Als ik klaar ben.
Hij wordt toch niet mooier.
Geef me vijf minuten.
Niet bewegen. - Wat doe je?
Episch. Mijn Twitter gaat ontploffen. - Genoeg.
Doe niet zo moeilijk.
Kijk hem nou. Hij is nog boos omdat ik hem in de steek heb gelaten.
Razend. Ik heb de best bekeken talkshow in Mexico, ouwe.
Jij interviewt alleen youtubers.
Dat is toch ook nieuws?
Klaar.
Omhels me eens.
Ik heb je gemist. Hier zijn we begonnen.
No comments yet. Be the first to leave one.