It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت صدم

‫مادر، بدینش به من... ‫ قسمت صدم

‫حداقل تو باید بهم میگفتی

‫حتی اگه شی وو ازت خواسته بود که نگی ‫باید بهم میگفتی

‫جین آه

‫جین آه، حالت خوبه؟

‫خوبم. فقط یه کم دل درد دارم

‫میخوای کاری کنی بچه ـمون هم بمیره؟

‫مثل 30 سال پیش...

‫که میخواستی از شر من خلاص بشی؟

‫فعلا جین آه رو ببر تو اتاقت

‫باید بذاری استراحت کنه

‫جین آه، بریم

‫لازم نیس بری بیمارستان؟ ‫نه

‫تو...

‫فقط نگران جین آهی

‫به من که سی سال مادرت بودم...

‫هیچ اهمیتی نمیدی؟

‫دوباره برمیگردم پایین

‫آرامش خودتُ حفظ کن

‫بریم

‫شی وو برمیگرده پایین ‫پس تو سالن منتظرش باشین

‫تنهاتون میذارم که با شی وو حرف بزنین

‫نام جین

‫تو هم نمیخوای...

‫تو عروسیت باشم؟

‫برام فرقی نمیکنه که بیاین

‫فکر میکنم به عنوان رئیسم اومدین ‫بهم تبریک بگین

‫رئیست؟

‫درسته

‫من رئیستم

‫خانم چویی

‫خانم چویی، خوب میدونم خیلی ناراحتی که ‫بدون اطلاعت عروسی کردم

‫اما میخواستم،

‫بدون تو عروسی بگیرم، خانم چویی

‫وقتی به مادر واقعیم فکر کردم،

‫نتونستم...

‫به خودم بقبولونم که اونجا باشی، خانم چویی

‫خانم چویی؟

‫تو هم بهم میگی "خانم چویی"

‫برای سی سال...

‫مادرت بودم

‫هیچ میدونی چه حسی دارم؟

‫اصلا میدونی...

‫چقدر برام عذاب آوره؟

‫برای منم عذاب آوره

‫مطمئنم برای نام جین هم عذاب آوره

‫همه اینا...

‫تقصیر توئه، خانم چویی

‫اگه ما عوض نمیشدیم،

‫بجای نام جین...

‫من پیش خانم یانگ بزرگ میشدم

‫مادر واقعیم...

‫تا آخر عمرش دلتنگم بود...

‫و بطور غم انگیزی مُرد

‫واسه همین همینطور که می بینی ‫دارم تقاص پس میدم

‫تو که همه چیزم بودی،

‫یه جوری ازم متنفری که انگار حشره ام

‫کدوم تقاصی میتونه بدتر از این باشه؟

‫میدونی چیه؟

‫من...

‫خیلی به نام جین حسودیم میشه

‫اون نه مثل من پولداره...

‫و نه مثل من موفقه

‫اما مردم هر وقت نام جین رو می بینن،

‫لبخند میزنن

‫اما من...

‫پُر از عقده خود کم بینی ام،

‫و باعث میشم مردم معذب بشن

‫شی وو

‫تو بهم یاد دادی اینطوری باشم

‫بهم گفتی به محض اینکه ‫احساسام رو نشون بدم،

‫مردم میتونن بفهمن چی تو ذهنمه

‫بهم گفتی اگه نمیخوام ‫دیگران ازم سوء استفاده کنن،

‫نباید هیچوقت خودِ واقعیم رو نشونشون بدم

‫خانم چویی...

‫اگه مثل خانم یانگ...

‫یه مادر واقعی بودی...

‫که ایمان قوی به پسرش داره ‫و بی چون و چرا...

‫تشویقش میکنه

‫انقدر ازت متنفر نمیشدم

‫اگه منو طبق معیارهای خودت قضاوت نمیکردی...

‫و ازم به عنوان یه ابزار برای انتقامت ‫استفاده نمیکردی،

‫احتمالا...

‫بخشیدنت برام...

‫آسون تر میشد

‫من...

‫فقط سعی کردم تو رو بهترین کنم

‫آدم نمیتونه...

‫بچه ـش رو مجبور کنه تبدیل به اونی بشه ‫که خودش دلش میخواد

‫لطفا یه کم بهم وقت بده

‫منم خاطره های خوبی باهات دارم، خانم چویی

‫اگه بتونم...

‫با استفاده از اون خاطرات ‫عصبانیتم رو از بین ببرم،

‫اونوقت شاید...

‫بتونم دوباره صدات بزنم "مادر"

‫باشه

‫منتظر می مونم

‫اما خیلی طولش نده، شی وو

‫مطمئنی خوبی؟

‫خوبم

‫مادر چطوره؟

‫مامانم هنوز بهت سخت میگیره؟

‫نه

‫راستش اولش بهم حرفای بد میزد ‫و اذیتم میکرد

‫اما واقعا دیگه باهام اونطوری رفتار نمیکنه

‫اگه اینطوریه، پس چطور تونست...

‫بدون اینکه به بچه ـمون فکر کنه ‫بی رحمانه هولت بده؟

‫پسرش که سی سال بزرگش کرده...

‫بدون اینکه بهش بگه عروسی گرفته

‫نباید ناراحت باشه؟

‫اون که انقدر غرور داره،

‫می بینه تو و نام جین بهش محل نمیدین

‫حتما براش سخته که این وضعیت رو تحمل کنه

‫حتی اگه براش دردناک باشه ‫باید تحملش کنه

‫اگه این...

‫یه راهی برای پاک کردن گناهاشه

‫میگن آدم باید بذاره ‫خشم و عصبانیت از بین بره

‫چون خشم آدما رو از پا در میاره

‫باشه. سعیمو میکنم

‫عه. چه خبر شده؟

‫یکشنبه ها نوبت منه که غذا درست کنم

‫برای اینکه یه غذای خوشمزه ‫واسه مدیر آن درست کنم،

‫باید خیلی تمرین آشپزی کنم

‫ببین. این دنده خوک سرخ شده ـس ‫و این جاپچه ـس

‫و اینم خورشت خمیر سویا با حلزونه

‫میشه بچشمش؟ ‫بشین

‫چیه؟ بد مزه ـس؟

‫توی دنده خوک سرخ شده ‫خیلی سس سویا ریختی

‫جاپچه خیلی شیرینه و نودل نیم پز شده

‫ای بابا

‫خورش خمیر سویا بد نیس

‫بخاطر اینه که سسش رو از فروشگاه خریدم

‫آیگو. میدونستم

‫هر چقدرم سخت تلاش کنم ‫نمیتونم مهارت آشپزیم رو بهتر کنم

‫آخر هفته ها برم کلاس آشپزی؟

‫بخاطر پروژه های هیون گانگ ‫کُلی کار روی سرمون ریخته

‫وقت پیدا نمیکنی بری کلاس آشپزی

‫بیا فقط یه کم غذای بیرون بر بگیریم

‫نمیخوام به عنوان مادر زنش ‫شان و اباهتم رو از دست بدم

‫الو؟

‫منم چویی سوهی

‫چی؟ کی؟

‫خانم چویی از هیون گانگ؟

‫خانم چوییه. خانم چویی

‫میخوام از نزدیک باهات حرف بزنم

‫با من؟

‫من نمیخوام ببینمتون

‫منظورم اینه، نمیتونم

‫خیلی وقتتُ نمیگیرم

‫نمیخوام تو وضعیت بدی قرارت بدم

‫معلومه میخواین بهم بگین که ‫هدیه عروسی رو بدم بهشون

‫نمیتونم این کارو کنم

‫الان دیگه باید برم

‫الو؟ الو؟

‫من همیشه یه مادر داشتم ‫از این به بعدم فقط یه مادر دارم

‫و منُ شما هیچ ربطی به همدیگه نداریم

‫اگه مثل خانم یانگ...

‫یه مادر واقعی بودی...

‫که ایمان قوی به پسرش داره ‫و بی چون و چرا...

‫تشویقش میکنه

‫انقدر ازت متنفر نمیشدم

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫مامان، من اومدم

‫حالت خوبه؟

‫میتونی بگی این آدمی که آوردم اینجا کیه، نه؟

‫اون کسیه که قراره باهاش ازدواج کنم

‫معذرت میخوام زودتر نیومدم مادر

‫من آن نام جین هستم. امیدوارم ازم خوشتون بیاد

‫من تا آخر عمرم...

‫کنار سونگ جو می مونم ‫پس لازم نیس نگرانش باشین

‫اون خیلی مهربون و دستُ دل بازه

‫بخاطر همین مطمئن نبودم که ‫باید باهاش ازدواج کنم یا نه

‫اما فکر کردم...

‫من تنها کسی ام که میتونم نجاتش بدم

‫مادر، از اونجایی که سونگ جو ‫انقدر انسان دوسته،

‫من نجات پیدا کردم

‫ لی یون سون

‫"مثل بادی که هیچوقت توی تور گیر نمیفته"

‫"مثل ماه کاملی که انعکاسش روی آب میفته"

‫جمله قشنگیه

‫این...

‫جمله مورد علاقه ی مامانم بود

‫مامانم حتما ازت خوشش میاد

‫اینو از کجا میدونی؟

‫نسیم باد بوی خوبی میده

‫سونگ جو، بیا...

‫هر وقت تونستیم بیایم اینجا ‫که مامانت تنها نباشه

‫زمستون امسال برای مادر شال میخرم ‫که ببندم به درختش

‫چرا شال؟

‫برای اینکه وقتی اینجا تنهاس ‫احساس تنهایی نکنه

‫نام جین، تو آدم خیلی خوب...

‫و مهربونی هستی

‫من تو رو دیدم،

‫و عاشقت شدم

‫و علیرغم لحظات سختی که داشتیم، ‫دارم باهات ازدواج میکنم

‫اما چرا انقدر احساس نگرانی میکنم؟

‫نگران چی هستی؟

‫چطور باید بگم؟