It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫راستش، وقتی شنیدم که ‫بیخیالِ ریاست شرکت شدین، ‫ قسمت نود و پنجم

‫راستش، وقتی شنیدم که ‫بیخیالِ ریاست شرکت شدین،

‫خیلی نااُمید شدم

‫اما، چرا باید بیخیال ریاست بشین؟

‫راستش اگه آن نام جین پسرِ خانم چوییه،

‫شما میشین وارثِ مشروع هیون گانگ ‫وارثِ مشروع

‫عه، آقای جو

‫دارین راجب چی حرف میزنین؟

‫منظورتون چیه که میگین ‫مدیر آن پسرِ خانم چوییه؟

‫نمی... نمیدونستین؟

‫خب... خیلی ها تو شرکت اینو میدونن... ‫واسه همین فکر کردم...

‫کی این شایعه ی مزخرف رو پخش کرده؟

‫کی این کارو کرده؟

‫چرا هیچکی تعجب نکرد؟

‫تو هم این شایعه رو شنیده بودی، جین آه؟

‫شما هم همینطور آقای جانگ؟

‫نباید انقدر خودتُ ناراحت کنی، مدیر چویی

‫فعلا آروم باش ‫و منو تو میتونیم با هم حرف بزنیم

‫کی همچین شایعه مسخره ای رو پخش کرده؟

‫اول اونُ پیداش میکنم و توبیخش میکنم

‫باید چیکار کنیم، آقای جانگ؟

‫جین آه، برو دنبالش

‫اگه دوباره از حال بره چی؟ ‫زود باش

‫باشه

‫مدیر چویی نمیدونست؟

‫چطور ممکنه اون همچین چیز مهمی رو ‫آخر از همه بدونه؟

‫آقای جو، بهت گفته بودم ‫مواظب حرف زدنت باشی!

‫مدیر چویی، مدیر چویی میخوای چیکار کنی؟

‫اول با من حرف بزن. باشه؟

‫ولم کن

‫خودم درستش میکنم

‫میخوام بفهمم که کی اول همچین ‫شایعه ی مزخرفی رو پخش کرده

‫من جلسه دارم و بعدش مستقیما میرم خونه

‫از فردا سرم شلوغ میشه

‫سرتون شلوغ میشه؟

‫یعنی... ‫درسته

‫بخاطر پروژه ایتالیا، استعفام رد شده

‫از الان حتی اگه نخوای هم باید منشیم بشی

‫چرا نخوام؟ خیلی خوشم میاد، خانم چویی

‫فردا می بینمت

‫بله؟

‫اومدم باهاتون حرف بزنم، وکیل هو

‫بشین

‫بعد از مدت ها که برگشتم شرکت ‫شایعه ی مسخره ای شنیدم

‫ازتون میخوام بفهمین ‫کی این شایعه رو پخش کرده...

‫و به شدت اون شخص رو محکوم کنید

‫چه شایعه ای؟

‫اینکه مامانم...

‫مادر واقعیم نیس

‫مردم حتی میگن که...

‫مامانم مادر واقعی نام جینه

‫این اصلا با عقل جور در میاد؟

‫حرفا...

‫میتونن جون یه آدم رو نجات بدن یا بُکشنش

‫مگه همچین حرفای مزخرفی ‫نمیتونن به یه نفر صدمه بزنن یا بُکشنش؟

‫چیزی که شنیدی...

‫حقیقت داره

‫وکیل هو!

‫ممکنه باهام بهم بزنی؟

‫گفتنِ همچین حرفی برات انقدر آسونه؟

‫آسون نیس

‫میدونی که چقدر دوستت دارم

‫بعد از همه سختی هایی که کشیدم ‫چطور میتونم به راحتی ولت کنم؟

‫پس چی؟

‫یه تیکه کاغذ که توش نوشته ‫خانم چویی منو به دنیا آورده...

‫انقدر برات مهمه؟

‫اون یه نوزاد رو دزدیده بوده

‫برای اینکه پسرش رو رئیس شرکت کنه

‫تو رو به روش های مختلف زجر داد

‫اون حتی بدون تردید...

‫دست به کارای شیطانی زد ‫که هر طور شده سود ببره

‫اما تو ازم میخوای که اونُ ‫به عنوان مادر شوهرم قبول کنم؟

‫هیچوقت ازت نخواستم که قبولش کنی ‫فقط همینجوری ولش کن

‫بیا تا وقتی که زمان بگذره...

‫و همه با حقیقت کنار بیان، بیخیالش بشیم

‫نه، نمیتونم این کارو کنم

‫کارِ بد به هر حال بده

‫پس میخوای چیکار کنیم؟

‫فکر میکنی این برای من آسونه؟

‫میدونم برات آسون نیس

‫اما منم احساس ناراحتی میکنم

‫لحظه ای که پیشنهاد ازدواجت رو قبول کنم،

‫خانم چویی رو به عنوان مادرت قبول میکنم

‫یعنی انقدر مهمه که...

‫کی منو به دنیا آورده؟

‫من هنوزم همون آدمم

‫برای منم سخته که قبولش کنم، سونگ جو

‫آه، چرا این حرفُ زدین؟

‫نمیدونم چیکار کنم

‫باید مواظب حرف زدنتون باشین ‫چرا اینو گفتین؟

‫فکر میکردم مدیر چویی خبر داره

‫همه کارکنای شرکت اینو میدونن

‫از کجا باید میدونستم که ‫اون از این قضیه خبر نداره؟

‫ای خدا

‫ گزارش آزمایش دی ان ای

‫غیرممکنه

‫اشتباه شده. حتما یه اشتباهی پیش اومده

‫بخاطر چند تا عدد...

‫یه شبه مامان من...

‫تبدیل به مامان نام جین شده؟

‫متاسفانه،

‫حقیقت داره

‫چویی سوهی و چویی شی وو...

‫نسبت خونی ندارن

‫این یه تیکه کاغذ میتونه...

‫سی سال گذشته ی منو انکار کنه؟

‫میدونین مامانم...

‫چطور منو بزرگ کرده؟

‫من همه چیزش بودم

‫اون خاطرات...

‫چطور میتونه یهویی...

‫هیچی بشه؟

‫ظاهرا خانم چویی هم خبر نداشته

‫نه، حتی تصورش هم نمیکرده

‫نام جین...

‫نام جین هم از این قضیه خبر داره؟

‫اون میدونه

‫با این وجود...

‫به نفع مادرم...

‫تو دادستانی شهادت داد؟

‫بله، درسته

‫باورنکردنیه

‫اون بچه ی خودش رو دزدید و ولش کرد،

‫و بچه ی یه نفر دیگه رو ‫با جون و دل بزرگ کرد

‫مامان من اینه

‫و اون زن بیچاره...

‫وقتی اونقدر به پسرش نزدیک بوده...

‫نتونست ببینتش

‫چطور تونست...

‫زندگیمونُ اینطوری نابود کنه؟

‫چطو تونست؟

‫باید به خودت مسلط باشی، شی وو

‫نقشه ی بزرگ رئیس آنِ مرحوم این بود که...

‫هر دوتون با همدیگه کار کنین ‫و هیون گانگ رو اداره کنین

‫تو نوه ی مشروعش هستی

‫پس همونطور که رئیسِ مرحوم میخواست...

‫حقِ توئه که رئیس شرکت بشی

‫مامانم...

‫باید مامانمو ببینم

‫شی وو

‫فکر کنم...

‫بهتره که تو خونه ‫با آرامش باهاش حرف بزنی

‫از اونجایی که تو شرکت شایعه پخش شده،

‫کارکنا خیلی نگران شدن

‫شی وو، حالت خوبه؟

‫فقط باید میذاشت بمیرم

‫نمیدونم کسی که ادعا میکنه مامانمه ‫چرا نجاتم داد...

‫و باعث شد اینطوری زجر بکشم

‫شی وو ‫ولم کن

‫از تو متنفرم

‫از مامانمم متنفرم

‫از همه متنفرم

‫ما که نمیخواستیم این اتفاق بیفته

‫برای منم سخته

‫اما باید قبولش کنم

‫بخاطر همین تحمل میکنم

‫به نظرم تو هم باید این کارو کنی

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫اینم از قهوه ها

‫میرم دیدن هم تیمی هام و برمیگردم

‫حتی اگه دلت واسم تنگ میشه ‫یه کم صبر کن

‫حالا که تو کره ای، خیلی منتظر نمی مونم

‫هر چقدر بخوای وقت داری

‫آره، اما اگه هم تیمی هام سرزنشم کنن...

‫و بهم بگن خائن چی؟

‫چرا باید بهت بگن خائن؟

‫من یه خائنی ام که وقتی تیم ـمون ‫داشت می باخت فرار کردم

‫اما آخرش از کارم استعفا دادم ‫و برگشتم که ازدواج کنم

‫حتما میگن که حقم بوده

‫میخوای منم باهات بیام؟

‫خوش اومدین

‫صاحب کافه نباید کافه ـش رو ول کنه بره

‫یه فنجون آمریکانو میخوام...

‫که تا لبه پر شده باشه، لطفا

‫آجوشی، این همه وقت کجا بودی؟

‫خب... یه جریانی پیش اومده بود

‫آگاشی، مخفی شده بودم که خودمُ نجات بدم،

‫اما بخشیده شدم

‫به هر حال باید قبل از اینکه ‫قهوه سرد بشه بری

‫بابام گفت لباسی که طراحی کردی ‫غوغا به پا کرده

‫یه گروه دخترونه لباس زرق و برق دارت رو پوشیدن ‫و رفتن تو برنامه تلویزیونی،

‫و اون لباس داره خیلی فروش میره

‫جدی میگی؟

‫تو اینترنت جزء پُر جستجو ترین مطالبه ‫نمیدونستی؟

‫وای. دلم انقدر واسه دشیک تنگ شده بود،

‫که حتی خبرای کره رو نخوندم

‫بعدا می بینمت، دشیک ‫باشه

‫سلام

‫چیه؟ چی شده؟

‫بازم اتفاق بدی افتاده؟

‫یونجی، چی شده اومدی اینجا؟

‫باید الان تو پاریس باشی ‫اینجا چیکار میکنی؟

‫دیروز برگشتم کره

‫انقدر دلم واسه دوست پسرم تنگ شده بود ‫که نمیتونستم اونجا بمونم

‫درسته. ازدواج کردن شغلیه که ‫هیچوقت از دستش نمیدی

‫چرا باید تو یه کشور غریب ‫کُلی زجر بکشی؟

‫باید منتقل بشم به شعبه اروپا

‫این دفعه، دیگه باید اونجا موندگار بشم

‫باید برم؟