The Brave One

Το Magico. info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:

ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΣΤΙΒΟΣ

Κε Βάργκας, ίσως να έρθετε καλύτερη στιγμή να φέρετε τα άσχημα νέα σ' αυτό το σπίτι.

Το ξέρω, το ξέρω.

Χίλια ευχαριστώ.

Μανουέλ. Ευχαριστώ για όλα.

Λυπάμαι, Μαρία.

- Πάμε. - Καλησπέρα, Ραφαέλ.

- Καλησπέρα κε Πάλμα. - Από 'δω είναι ο κος Βάργκας.

Είναι ο επιστάτης του Δον Αλεχάντρο.

Θα πάει το πρωί στην πόλη του Μεξικού και θέλει να σου μιλήσει.

Συγνώμη που ενοχλώ μια τόσο ακατάλληλη στιγμή.

- Κατάλαβέ με, Ραφαέλ. - Δεν έχει σημασία.

Ναι, αφέντη;

Αφορά μια μαύρη αγελάδα που έχει την σφραγίδα των Βιντεγκαράι.

Κι έχει και σιδερένια σφραγίδα.

- Τ' όνομά σου είναι Ροσίγιο; - Ναι, αφέντη.

Κι η αγελάδα που είπες είναι δική μου.

Μου την έδωσε ο Δον Αλεχάντρο τον περασμένο χειμώνα.

Νομίζω ότι το παρεξήγησες.

Μα είναι δική μας αγελάδα και είναι γριά.

Είναι τόσο γριά που θα κάνει το τελευταίο μοσχάρι της τώρα σε λίγο.

- Μοσχάρι; - Λεονάρντο!

Μην μιλάς με τόση αγένεια στον αφέντη.

Να υποθέσω ότι θεωρείς και το μοσχάρι ότι θα είναι δικό σου, ε;

Μόλις γεννηθεί, ναι.

Το μοσχάρι θα είναι δικό μου.

Να είσαι σίγουρος ότι το μοσχάρι ανήκει στο ράντσο.

Κι είμαι βέβαιος ότι θα γραφτεί στο περιουσιολόγιό μας όταν γεννηθεί.

Δεν είναι και πολύ καλό να έχεις στο ράντσο σου αγελάδα που ανήκει σε άλλους.

Έλα Πάλμα, πάμε.

Δεν μπορούν να μας πάρουν την αγελάδα, ούτε και το μοσχάρι! Έτσι δεν είναι;

Μετά απ' ό,τι χάσαμε σήμερα γιε μου, σου είναι έκπληξη που χάνουμε την αγελάδα;

Όλη η ζωή είναι χαμένη, γιε μου.

Ντιάμπλα! Πού είσαι;

Ντιάμπλα!

Ντιάμπλα!

Ντιάμπλα!

Ντιάμπλα!

Ντιάμπλα... Όμορφή μου Ντιάμπλα!

Το μοσχάρι μας! Το καινούργιο μας μοσχάρι!

- Καλημέρα, μπαμπά. - Καλημέρα, Μαρία. Πού είναι ο Λεονάρντο;

Κοιμάται ακόμα.

Μαρία!

Μαρία, έλα εδώ! Έλα εδώ!

- Λεονάρντο! - Λεονάρντο!

Μπαμπά, ένας κεραυνός χτύπησε ένα δέντρο.

Κι η αγελάδα μας πέθανε κι εκεί το βρήκα.

Γι' αυτό και το έφερα στο σπίτι.

Λεονάρντο, ντύσου. Επιστρέφεις στο σχολείο σήμερα.

Μα θα πρέπει να το φροντίζω!

Θα χρειαστεί βοήθεια.

Τι δύναμη!

Τι μοσχάρι! Έχετε τα κότσια του Ζαπάτα!

Θα γίνει εξαιρετικό, μπαμπά.

Θα είναι θαρραλέο και γενναίο, όπως ήταν η αγελάδα μας.

Ξέρεις πατέρα; Φώναζε για βοήθεια.

Και δεν πέθαινε μέχρι που έφτασα.

Η αγελάδα ήταν όντως γενναία κι έκανε έναν εξαιρετικά γενναίο ταύρο!

Με ξέρει!

Πρέπει να πάω στο σχολείο σήμερα; Πρέπει να πάω;

Θες να είσαι σαν τους γονείς σας; Να μην μπορείς να διαβάσεις ή να γράψεις;

Λεονάρντο, θ' αργήσεις στο σχολείο!

- Θέλει χάδια συνέχεια! - Πεινάει. Θέλει να σε γλείφει!

Μπαμπά, μπορώ να το έχω εδώ, στο σπίτι;

Για όσο χρόνο είναι απαραίτητο.

- Μπορώ να το λέω Χιτάνο; - Χιτάνο; Τσιγγάνος;

Ένας ταύρος-μαχητής πρέπει να έχει ένα μαχητικό όνομα.

Κάτι που να προκαλεί δέος στις ψυχές.

Μα είναι τσιγγάνος. Ήταν μόνος στη μέση της νύχτας.

Χωρίς τη μητέρα του, να περιφέρεται στην καταιγίδα.

Είναι ένας πραγματικός τσιγγάνος.

Όπως επιθυμείς. Με τέτοιο όνομα, θα μεγαλώσει και θα γίνει πανέξυπνος.

Χιτάνο, Χιτανίτο, μικρέ μου τσιγγάνε!

Γιε μου, έλα μαζί μου.

Έλα, Ελίζα.

Λεονάρντο! Φέρε έξω τον πεινασμένο τσιγγάνο σου.

Βιάσου, έχει πρωινό Χιτάνο!

Όχι ακόμα, Ελίζα.

Ελίζα, δεν έχεις μητρικά αισθήματα!

Απόλαυσε το πρωινό σου, Χιτάνο.

Και τώρα παιδιά, μπορείτε να μου πείτε ποιος είναι σ' εκείνο το πορτραίτο;

- Ο Μπενίτο Χουάρες. - Ο Μπενίτο Χουάρες.

Πάρα πολύ σωστά.

Και τώρα, αν κοιτάξετε στα βιβλία σας, θα βρείτε τον Μαξιμίλιαν.

Ο Μαξιμίλιαν διέσχισε τη θάλασσα, με το γαλλικό στρατό να τον προστατεύει...

και προέλασε προς την πρωτεύουσα.

Και στέφθηκε αυτοκράτορας του Μεξικού.

Ο Μπενίτο Χουάρες, που ήταν πρόεδρος του Μεξικού, διέφυγε βόρεια.

Ο Μαξιμίλιαν ήταν αρχιδούκας κι όλη η οικογένειά του είχε βασιλικό αίμα.

Ο πατέρας του Μαξιμίλιαν ήταν αυτοκράτορας κι η μητέρα του, η αυτοκράτειρα.

Ακόμα κι ο αδελφός του ήταν αυτοκράτορας.

Ο Μπενίτο Χουάρες ήταν Ινδιάνος.

Η μητέρα του ήταν Ινδιάνα κι ο πατέρας του ήταν Ινδιάνος.

Όλοι οι συγγενείς του ήταν Ινδιάνοι...

και κανένας τους δεν μπορούσε να διαβάσει ή να γράψει.

Οι φίλοι του Μαξιμίλιαν ήταν αυτοκράτορες και αυτοκράτειρες.

Αλλά ο Χουάρες, τον μόνο φίλο που είχε, ήταν ο λαός του Μεξικού.

Ο Χουάρες. Ο Μέγας Χουάρες!

Ως πρόεδρος του Μεξικού, πάντα άκουγε τη φωνή του μεξικανικού λαού.

Κανένας άνθρωπος δεν ήταν ταπεινός, ώστε ο Πρόεδρος να μην τον ακούσει.

Αυτό ήταν για σήμερα.

Αύριο θα μελετήσουμε τον Μπενίτο Χουάρες και τον Αβραάμ Λίνκολν.

Στο πώς συνεργάστηκαν.

- Δεσποινίς Σάντσες; - Ναι, Λεονάρντο;

Πρέπει να στείλω μια επιστολή, δεσποινίς. Μια πολύ σημαντική.

Θα είχατε την καλοσύνη να την γράψετε αντί για μένα;

Μα γράφεις ήδη πολύ καλά, Λεονάρντο.

Μα ένα τέτοιο γράμμα, δε θα ξέρω πώς...

Θα είχατε την καλοσύνη; Είναι απλά... πρέπει να χρησιμοποιήσω σπουδαίες λέξεις.

Είναι για Δον Αλεχάντρο Βιντεγκαράι.

Και τι αφορά το γράμμα;

Αφορά μια αγελάδα και το μοσχαράκι της.

- Την αγελάδα την είχε ο πατέρας μου.... - Λεονάρντο! Πες τα από την αρχή!

Αφορά μια αγελάδα και το μοσχάρι μου.

Η αγελάδα ήταν του πατέρα μου, ήταν μέχρι που πέθανε.

Δόθηκε στον πατέρα μου από τον Δον Αλεχάντρο, διότι...

διότι μια μέρα στη φιέστα, η νεαρή ανιψιά του Δον Αλεχάντρο έπεσε στην αυλή...

Μεγάλωσε πλέον γι' αυτό.

Θα κάνει του κεφαλιού του όμως, όπως και να 'χει.

Θα μείνεις εδώ μέχρι να τελειώσει το σχολείο!

Παιδιά!

Λεονάρντο!

Λεονάρντο!

Φύγε από 'κει, Χιτάνο!

Φύγε από 'κει, Χιτάνο! Φύγε!

Φύγε από εκεί!

- Καλημέρα. - Καλημέρα κυρία.

Χιτάνο, όλε!

Όλε Χιτάνο, όλε!

Πάμε Χιτάνο, όλε, όλε!

Όλε Χιτάνο!

Όλε Χιτάνο, όλε, όλε!

Ταύρε! Χιτάνο!

Όλε, Χιτάνο! Πολύ καλά Χιτάνο, πολύ καλά!

Τσιουάουα!

Χιτάνο!

Ταύρε! Ταύρε!

Ταύρε, όλε, Χιτάνο!

Ταύρε, ταύρε!

Έλα, τσιουάουα!

Όλε, ταύρε! Όλε!

Όλε! Όλε!

Όλε! Όλε! Όλε!

- Όλε, Λεονάρντο! - Λεονάρντο!

Τι είναι αυτό που βλέπω;

- Απλά παίζω με τον Χιτάνο. - Παίζεις;

- Εσύ τον έπαιζες με την κάπα. - Και πού είναι το κακό;

Θα 'πρεπε να το ξέρεις!

Κανένα ζώο δεν μαθαίνει τόσο γρήγορα όσο ένας μαχητής ταύρος.

Δεν πρέπει ποτέ να ξαναπαίξει με την κάπα!

Ξέρει πού θα είναι η κάπα και ο ταυρομάχος είναι μπροστά της πριν μπει στην αρένα.

Κι όταν έρθει η ώρα να μπει στην αρένα, δε θα κάθεται κάτω όπως θα έχει διδαχθεί.

Θα γίνει μακελάρης, θα γίνει δολοφόνος! Είναι ενάντια στο νόμο.

Μα δε θέλω να μπει σε αρένα! Δεν μπορούμε να τον πουλήσουμε για αρένα!

Τώρα φυσικά κι όχι!

Αλλά όταν πάει τεσσάρων κι αποκτήσει πλήρη δύναμη, φυσικά και θα μπει σε αρένα!

Γι' αυτό γεννήθηκε, γιε μου. Γι' αυτό ζει, για να παλεύει!

Δεν τον έφερα όμως γι' αυτό στο σπίτι!

Ήταν απλά ένα μωρό, όχι μεγαλύτερο από τόσο!

Μην προβληματίζεσαι γι' αυτό. Θα μεγαλώσει και θα το καταλάβει από μόνος του. Θα δεις.

Φαγητό!

Πήγαινε να πλυθείς, γιε μου.

Δε θα μπούμε στην αρένα, Χιτάνο. Δε θα μπούμε.

- Ραφαέλ; - Ναι, κύριε;

Έχω νέα για σένα.

Είναι επιστολή από τον κο Βάργκας. Σχετικά με τον Χιτάνο.

Χιτάνο...

Οι απόγονοι ανήκουν στο ράντσο. Έχω οδηγίες να τον πάρω μαζί μου.

Αυτό δεν είναι σωστό, κε Πάλμα. Δεν είναι ούτε σωστό, ούτε δίκαιο.

Το ξέρω φίλε μου, αλλά τι μπορείς να κάνεις;

Τίποτα.

Θα το πάρεις όταν το παιδί είναι στο σχολείο.

- Με την άδειά σου. - Είναι πολύ σοφή απόφαση, Ραφαέλ.

- Αντίο, ε; - Αντίο.

Αύριο θα μελετήσουμε τα έτη 1816 και 1817.

Τελειώσαμε για σήμερα, μπορείτε να πηγαίνετε.

Όχι, Χιτάνο! Έλα.

Χιτάνο, Χιτάνο!

Πού είσαι;

Χιτάνο!

Χιτάνο! Χιτάνο!

Λεονάρντο, ο Χιτάνο δεν είναι πλέον στο σπίτι.

Όχι.

Όχι!

Όχι!

Μπαμπά! Είναι αλήθεια;

- Πήραν τον Χιτάνο; - Ναι.

Δεν ανήκει πλέον σε μας.

Τον πήραν;

Γιε μου, μην κλαις.

Με ντροπιάζεις με τα δάκρυά σου!

Μα δεν κλαίω! Πού είναι;

Στο λιβάδι, με τα υπόλοιπα μοσχάρια.

- Λεονάρντο! - Ναι;

Περίμενε μέχρι να τον μαρκάρουν.

Φέρτε το επόμενο!

Πάμε, ταύρε! Πάμε, Χιτάνο!

Χιτάνο!

Τεράστιε Χιτάνο!