A Series of Unfortunate Events

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

ถ้าไม่อยากจะสยอง ทั้งวันคืนต้องชีวิตพัง

ทุกบททุกตอนมีแต่ทำให้กลัวจนแทบคลั่ง

จงอย่าได้มอง

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

พี่น้องโบดแลร์ติดอยู่บนภูเขาที่เต็มไปด้วยหิมะ

มีคนร้ายเข้ามาเพิ่มและไม่มีที่ไหนให้พวกเขาไป

ช่างเป็นวิธีที่น่ากลัวที่จะเริ่มฤดูกาลที่สาม ฤดูกาลสุดท้ายของเรา

ใครที่ยังดูอยู่ก็ไร้เหตุไร้ผลไปหมดแล้ว

จงอย่าได้มอง

อย่าได้มอง

ดูไปก็มีแต่จะสยอง

และหดหู่จิตตกทุกครา

ถามคนสติดีๆ "ฉันควรดูไหม"

เขาจะตอบว่า

อย่าได้มอง

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

อย่าได้มอง อย่าได้มอง

(ตอนเราพบกัน คุณงามเหลือเกิน และผมก็เดียวดาย)

เช่นเดียวกับการจับมือ สัตว์เลี้ยงในบ้าน และแคร์ร็อตดิบ

หลายสิ่งหลายอย่างจะดีกว่าถ้ามันไม่ลื่น

และสิ่งที่เมื่อลื่นแล้วจะแย่ที่สุดก็ทางขึ้นลงเนินผา

ผมถึงได้อ้อนวอนคุณว่าอย่าได้มอง

"นั่นคือหน้าผาวิปโยค" เป็นสำนวน

ซึ่งหมายถึงเส้นทาง ที่แม้แต่การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูไร้พิษภัย

ก็อาจทำให้คุณเป็นอันตรายใหญ่หลวงได้

ผมชื่อ เลโมนี สนิกเก็ต

และผมเสียใจที่ต้องบอกว่าในชีวิต ของเด็กๆ กำพร้าโบดแลร์

ทุกเส้นทางนำไปสู่สิ่งที่ผิดพลาดอย่างน่ากลัว

เด็กๆ โบดแลร์เลือกที่จะหาเพื่อนใหม่ๆ ที่โรงเรียน

ซึ่งทำให้พวกเขาพบกับคนเลวร้ายสุดวิกลจริต

การฝึกความแข็งแกร่งทางร่างกายที่ไม่จำเป็น

และการลักพาตัว

การที่พวกเขาพยายามจะช่วยเหลือเพื่อนๆ ทำให้ต้องเจอกับพวกเลวร้ายมากขึ้นอีก

การร่วงลึกลงไปสู่ความมืดมิด

เรื่องทะแม่งๆ

ซึ่งเมื่อสอบสวนไปแล้ว

ก็นำไปสู่การตายของพี่น้องที่มีตระกูล

การถูกปรักปรำว่าเป็นฆาตกร

และชีวิตที่ต้องหลบหนี

ซึ่งนำไปสู่เรื่องที่ยิ่งเลวร้ายเกินกว่าจะกล่าวถึง

อย่างเช่นให้เด็กขับรถ

อุบัติเหตุบนบอลลูน

การผ่าตัดที่ไม่น่าจะถูกต้องทางการแพทย์

งานในคณะละครสัตว์

การเปิดเผยที่น่าประหลาดใจ เกี่ยวกับองค์กรลับ

และผู้ที่อาจรอดชีวิตจากกองเพลิง ที่ทำลายบ้านของพวกเขา

สิงโต

และท้ายสุด...

รถพ่วงที่หลุดออกมาและกำลังแล่นดิ่ง ลงไปตามภูเขา

เคลาส์และไวโอเล็ต โบดแลร์ ได้พบว่า

หน้าผาวิปโยคนี้ อาจจะวิปโยคจริงๆ

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

เราไม่ตาย!

ยังไม่ตาย!

เราจะหยุดรถพ่วงนี้ได้ยังไง

เราต้องประดิษฐ์ระบบเบรกขึ้นมาน่ะสิ

ไวโอเล็ต นี่เป็นเวลาเหมาะที่พี่จะคิด อะไรดีๆ ให้ได้แล้วนะ

ไวโอเล็ต เร็วเข้า! เราจะตกถนนแล้วนะ

ค้นรถพ่วงหาอะไรสักอย่าง ที่ยาวพอจะเอื้อมไปถึงล้อได้สิ

อันนี้ได้ไหม

เยี่ยมเลย ทีนี้เอาไปขัดล้อไว้

พี่จะผูกผ้าพวกนี้ไว้ด้วยกัน ทำเป็นร่มชะลอความเร็ว

ให้ไวเลย ถนนนี่มันไม่ตรงไปตลอดหรอกนะ

ผมว่าผมทำได้แล้ว แค่ต้องเพิ่มแรงเสียดสีอีกหน่อย

เป็นยังไงบ้าง

ไม่ดีเท่าไร

ไม่เป็นไร เธอซื้อเวลาให้พี่มากพอจะทำร่มนี่แล้ว

อย่าเพิ่งไปคิดเรื่องตกนะ

ก็มันคิดอย่างอื่นไม่ออกแล้วนี่

เรารอดตาย

เรารอดตาย แต่ยังไม่ปลอดภัย

เคาท์โอลาฟได้ตัวซันนี่ไป และเราต้องพาน้องกลับมา

น้องต้องกลัวมากแน่ๆ

ซันนี่เก่งออก น้องอาจจะเหมือนเด็กเล็ก ที่ช่วยตัวเองไม่ได้ แต่เธอเป็นนักสู้

กัดเก่งด้วย

- เธอจำแผนที่ได้บ้างไหม - ผมได้ดูแป๊บเดียว

แต่นี่เป็นถนนเส้นเดียวที่ผ่านเทือกเขานี้

ถ้าเราไปตามทางนี้ มันก็น่าจะพาเรา ไปหาเคาท์โอลาฟได้

- และก็ซันนี่ - และก็ซันนี่

นี่เป็นความผิดเราที่น้องหายไป

เคาท์โอลาฟต้องการให้เราคนหนึ่งรอด เพื่อเอาสมบัติ

ตราบใดที่เขาคิดว่าเราตายแล้ว ซันนี่ก็ปลอดภัย

น้องจะไม่ปลอดภัยจนกว่าเราจะได้อยู่ด้วยกัน

งั้นเราก็ต้องเดินต่อไป

- เด็กนี่กัดฉันอยู่นั่นแหละ - เอาเธอไปใส่ในเก๊ะรถสิ

ได้กลิ่นไหม เอสเม นั่นกลิ่นภูเขาที่สดชื่น

- ของ ชั-ย-ช-น - อะไรนะคะ ที่รัก

- ชัยชนะไง - ฉันไม่แน่ใจว่ามันสะกดอย่าง...

ตั้งหลายปี หรืออย่างน้อยก็เหมือนหลายปี

ที่ฉันไล่ล่าสมบัติพวกโบดแลร์

ผ่านแผนการยอดเยี่ยมกระเทียมดอง ที่สำเร็จแค่บางส่วน

แต่ตอนนี้ ในที่สุดฉันก็มาถูกทาง

ทางนั้น

ในที่สุด ฉันก็มาถูกทางซะที

เด็กๆ กำพร้าโบดแลร์สองในสามคน

ร่วงลงหน้าผาแบนแต๊ดแต๋ไปแล้ว

แบนแต๊ดแต๋เลย

และเรากำลังเดินทางไปศูนย์บัญชาการ ของ ว.ฟ.ด. สุดลับ

เพื่อโค่นศัตรูให้สิ้นซาก

ร่วมถึงพ่อหรือแม่เด็กโบดแลร์ คนไหนก็ตามที่รอดจากไฟไหม้

- อาจจะคนแม่นะ - ผู้หญิงหายเร็วกว่า

และที่ดีสุดคือสมบัติของพวกโบดแลร์ อยู่ในมือฉันแล้ว

หรืออย่างน้อยเด็กนี่ก็อยู่

ฉันไม่ได้รู้สึกหลักแหลมและมีสมาธิอย่างนี้ มาตั้งแต่ดมน้ำมันก๊าดครั้งแรก

เสียใจแค่ว่าฉันไม่ได้ฟังเสียงไม้กระจาย

หรือเสียงอะไรที่จะดังจากรถพ่วง ตอนมันตกจากหน้าผา

และบดขยี้เด็กรวยพวกนั้น

- คุณเสียใจแค่นั้นเหรอ - แล้วรอยสักคุณล่ะ

ใครๆ ก็เสียใจที่ไปสักลายที่เลือกทั้งนั้น

- เรายังเสียใจกับลายสักเราเลย - ฉันไม่เป็น

ฉันว่าเรายังมั่นใจไม่ได้ ว่าไวโอเล็ตกับเคลาส์ตายแล้ว

พวกนั้นเอาตัวรอดจากสถานการณ์อันตราย มาได้ตั้งหลายครั้ง

จริงๆ ฉันก็อดชื่นชมพวกเขาไม่ได้

เราต้องอดชื่นชมพวกมันได้

และฉันก็แน่ใจว่าพวกมันตายแล้ว

พวกมันตกจากหน้าผานะ

ขอที นี่ไม่ใช่นิยายประโลมโลก แบบพูดเกินความจริงนะ

ขอผมเตือนไว้หน่อย

ถ้าคุณพบว่าตัวเองอยู่บนหน้าผาวิปโยค ระวังตัวไว้ให้ดี

เวลาที่คุณอยู่บนอะไรอย่างเส้นแบ่งทางศีลธรรม หรือภูเขา

ผมกำลังยืนอยู่บนยอดเขา

มันไม่มีทางอื่นให้ไปเลย นอกจากทางลง

คำแนะนำนี้ผมได้จากผู้หญิง ที่กล้าหาญที่สุดคนหนึ่งที่เคยพบ

ผู้หญิงที่ตอนนั้นกำลังวิ่งหนีเอาตัวรอด

ไปตามขอบหน้าผา

โชคยังดี ที่เช่นเดียวกับผู้หญิงทุกคน

น้องสาวผมเชี่ยวชาญ ในการทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

มาเถอะ ไม่มีทางอื่นให้หนีแล้ว

- นอกจากลงหน้าผา - ซึ่งเราก็กะจะโยนเธอลงไปอยู่แล้ว

แต่บางทีเรื่องนี้อาจไม่ต้องจบด้วยความรุนแรง

ส่งโถน้ำตาลมา แล้วเธอก็ไปได้

ฉันรับรอง

จริงแท้แน่นอน

ว่ายังไง สนิกเก็ต

ฉันขอโดดลงหน้าผาดีกว่า

ตามไปดีไหม

ส่งนกอินทรีไปแล้วกัน พวกมันอาจจะหิวแย่แล้ว

ลูกนี่อึดจริงๆ หนูน้อย

แม่หัดเล่นเครื่องร่อนครั้งแรกตอนเจ็ดขวบเลยนะ

แต่เรายังไม่พ้นอันตรายนะ

ฉันอยู่บนจุดสูงสุดของโลกแล้ว เอสเม

ฉันอยู่ที่จุดสูงสุดจริงๆ เลยนะ

อันที่จริง มันเหมือนเป็นที่ราบสูงมากกว่า

ที่นี่ดูไม่น่าเป็นศูนย์บัญชาการ ว.ฟ.ด. เลย

เราเลี้ยวผิดตรงทางแยกแน่ ต้องมีคนอ่านแผนที่ผิด

ไม่ใช่ความผิดฉันนะ คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบอ่านอะไร

แถมคุณยังบอกเองว่าเคยไปมาแล้ว

ฉันโดนปิดตาไว้

ไอ้องค์กรลับโง่ กับความลับโง่ๆ ของมัน

เด็กนี่บ่นไม่หยุดเลย ขนาดฉันหยิกไปตั้งหลายหน

- โอ้ย - เห็นไหม

ถ้าพ่อแม่คนที่รอดไปซ่อนอยู่ที่ ศูนย์บัญชาการ ว.ฟ.ด.

งั้นแค่เผามันซะก็หมดปัญหา

พวกเธอหยุดเราไม่ได้หรอก ถ้าเธอหมายความว่าอย่างนั้น

เธอหมายความว่าอย่างนั้นแหละ

เราจะตั้งแคมป์กันที่นี่คืนนี้ แล้วเผาทิ้งในตอนเช้า

เราควรต้องพักผ่อนให้เต็มที่ก่อนการวางเพลิงนะ

เราจะเซอร์ไพรส์พวกอาสาสมัคร ตอนที่มันนั่งดื่มกาแฟหรือชา

หรืออะไรก็ตามที่พวกขี้เก๊กชอบดื่ม

ไปกางเต๊นท์สิ

อ้อ แล้วก็ไปเอาพวกตัวประหลาด ออกมาจากท้ายรถด้วย

ไม่มีกระดาษชำระนะ

ออกมาได้แล้ว ไอ้พวกประหลาด

ออกมาได้ซะที จะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว

เจ้าคนที่นึกว่าตัวเองสำคัญอยากหายใจ

ลมยะเยือกนี่ทำร่างเบี้ยวๆ ฉันสั่นไปหมดแล้ว

และมือที่แข็งแรงเท่ากันสองข้างของฉัน ก็ต้องการถุงมือแล้วเหมือนกัน

ใช่ เชิญเอามือที่แข็งแรงเท่ากันสองข้างของนาย ไปตัดไม้มาให้เราได้

อย่างน้อยเราจะได้มีกองไฟอุ่นๆ

ไม่ได้หรอก

พวกตัวประหลาดอย่างเธอ อยู่ในแคมป์เราไม่ได้

คิดเหรอว่าตอนเข้าขบวนกับเคาท์โอลาฟครั้งแรก ฉันมีเต๊นท์อุ่นๆ

ฉันต้องนอนอยู่ท้ายรถ

เราก็นอนอยู่ท้ายรถนี่

ไปตัดไม้เลย ไอ้ตัวประหลาด

ผมนึกว่าการทำงานให้เคาท์โอลาฟ จะสวยงามและสนุกซะอีก

แต่ช่วงสั้นๆ ที่เขาจ้างผม

ผมไปช่วยเขาลักพาตัวเอย ฆ่าคนเอย

นั่งท้ายรถที่แล่นโขยกเขยกเอย

แล้วตัวตนของผมก็โดนลดค่าด้วย

หมดกันที่บำบัดมาหลายปี

ผมเริ่มตั้งคำถามถึงตัวเลือกในชีวิตตัวเองอีกแล้ว

และพูดตามตรง พวกคุณก็ควรนะ

เจ้าคนที่นึกว่าตัวเองสำคัญ อยากถามเรื่องทางเลือกในชีวิตตัวเอง

ไม่เหมือนพวกเรา

- ไม่เหมือนพวกเรา - เลิกมุงกันได้แล้ว

ไอ้พวกตัวประหลาด

มันเป็นทางแยก

ที่จริงแล้วเป็นทางสองแพร่งมากกว่า

ผมก็เรียกตามคำอุปมา เราต้องเลือกไปสักทางนะ

(ยอดเขากดดัน หุบเขาวายุพัดฟุ้งสี่ด้าน)

ถนนเส้นนี้มุ่งไปที่หุบเขาพายุพัดฟุ้งสี่ด้าน

นั่นคือที่ที่ในแผนที่บอกว่าศูนย์บัญชาการตั้งอยู่

ใช่ ก็หมายความว่า ว.ฟ.ด. ไปทางนั้น

ดูจากขวดยานี่

มันยังมีน้ำอยู่ ยังไม่ได้แข็ง