12 Monkeys

ΕΤΟΣ 2043

Πού βρίσκεστε τώρα;

Σε ένα ζεστό και ασφαλές μέρος,

δίπλα σε αγαπημένο πρόσωπο;

Κι αν όλα αυτά χαθούν

και το μόνο που θα χρειάζεται θα είναι να επιβιώσετε;

Θα επιβιώσετε, έτσι δεν είναι;

Θα το προσπαθήσετε.

Θα κάνετε πράγματα,

φρικτά πράγματα,

ώσπου να χάσετε και το τελευταίο πράγμα που θα σας έχει μείνει.

Τον εαυτό σας.

Κι αν μπορούσατε να τα αλλάξετε;

Όλα;

Μέσω ενός διακόπτη επαναφοράς.

Θα τον πατούσατε, έτσι δεν είναι;

Αναγκαστικά.

Θα τα πούμε σύντομα.

ΕΤΟΣ 2013

Το ερώτημα δεν ήταν ποτέ το "αν".

Αλλά το "πότε".

Πότε θα ξεσπάσει η επόμενη επιδημία;

Ή η επόμενη πανδημία.

Η Αθήνα, το 430 π.Χ., επλήγη από τύφο.

Χίλια χρόνια μετά, η Πανώλη του Ιουστινιανού

ρημάζει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Τον 14ο αιώνα, η Μαύρη Πανώλη αφανίζει μεγάλο μέρος της Ευρώπης.

Αυτά ανήκουν στην Ιστορία, σωστά; Όχι ακριβώς.

Αυτό συνέβη πέρυσι.

Στην πατρίδα μου, στο νοσοκομείο της Πενσυλβάνια, όταν ξέσπασε κοκκύτης.

Μας κυρίευσε. Δεν το περιμέναμε.

Θα πω κάτι αμφιλεγόμενο σε μία αίθουσα γεμάτη με γιατρούς.

Δεν είμαστε ο Θεός. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον.

Μπορούμε, όμως, να προετοιμαστούμε.

Αυτό σας παρουσιάζω απόψε.

Ένα επίπεδο προετοιμασίας,

πρωτοφανές στη σύγχρονη Ιατρική.

Και πρέπει να ξεκινήσει από εδώ, από τις πρώτες γραμμές,

με γιατρούς σαν εμάς.

- Δόκτωρ Ρέιλι. - Πώς πήγε η παρουσίαση;

- Υπογράψτε. - Ξέρεις κάτι;

Αρχίζω και παίρνω το κολάι.

- Πότε θα γυρίσεις σπίτι; - Όχι σύντομα.

Έχουμε κι άλλον έρανο απόψε, με τον γερουσιαστή Ρόις.

Συγγνώμη που προέκυψαν τόσα πολλά.

Έχω ένα σχέδιο για να επανορθώσω.

Περιλαμβάνει εσένα, εμένα,

ένα σπιτάκι στο δάσος. Χωρίς τηλέφωνα και μηνύματα.

Και πολύ κρασί, όλο το σαββατοκύριακο.

Ήλπιζα να σε δω απόψε,

αλλά θα σε αφήσω να με αποπλανήσεις για να επανορθώσεις.

Αρκετές φορές.

Αρκετές, ε;

Γύρνα κοντά μου και θα σου δείξω.

- Το συντομότερο, γλυκιά μου. - Θα σε περιμένω.

- Δεν θα σε πειράξω. - Άαρον, πάρε την αστυνομία!

Όχι! Σταμάτα! Μην το κάνεις αυτό!

Κάσι;

- Τι έγινε; - Κάσι, μείνε στη γραμμή!

Θεέ μου. Κάποιος επιτέθηκε στην Κάσι.

Βάλε μπροστά και φύγε από εδώ!

Σταμάτα! Άκουσέ με, κρατάω μαχαίρι.

Δεν θέλω να το χρησιμοποιήσω, αλλά αν χρειαστεί θα το κάνω! Κατάλαβες;

Βάλε μπροστά, να φύγουμε από εδώ.

Ξεκίνα. Πάμε να φύγουμε. Δεν έχω χρόνο για παιχνίδια. Άντε!

Θέλεις χρήματα;

Μπορώ να σου βρω χρήματα. Θα πάμε τώρα σε ένα ΑΤΜ.

Δεν θέλω τα λεφτά σου, δεν είμαι εδώ για να σε κλέψω.

Τελειώνει ο χρόνος μου.

Άργησα πολύ να σε βρω. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι.

Δεν θα σου κάνω κακό, δρ Ρέιλι.

Πώς ξέρεις το όνομά μου;

Δόκτωρ Κασσάνδρα Ρέιλι.

Γεννημένη στις 3 Οκτωβρίου 1980, στο Σίρακιους της Νέας Υόρκης.

Πρωτότοκο παιδί.

Μπήκες στην εντατική για μηνιγγίτιδα, το 1986.

Η μητέρα σου πέθανε από εμβολή, το 1990.

Σπούδασες Ιατρική στο Κολούμπια.

Έκανες επιδημιολογική επιτήρηση στο ΚΕΕΛΠΝΟ, το 2015.

Το 2015;

- Έχουμε 2013. - Ναι.

- Δουλεύω σε νοσοκομείο. - Ξέρω τι λέω, δεν προλαβαίνω να εξηγήσω.

- Πες μου αυτό που θέλω να μάθω. - Εντάξει.

Πού είναι ο Λίλαντ Φροστ;

Δεν ξέρω κανέναν με αυτό το όνομα.

Όχι.

Λίλαντ Φροστ!

- Λυπάμαι. - Σκέψου!

Ξέρεις έναν άντρα ονόματι Λίλαντ Φροστ! Πρέπει να τον βρω!

Λίλαντ Φροστ!

Ασθενής είναι; Έρχεται πολύς κόσμος στο νοσοκομείο!

- Τι λες; - Συγγνώμη.

Τι είναι αυτά που λες; Λίλαντ Φροστ!

Κάνε στην άκρη. Σταμάτα εδώ, βιάσου!

Βγες από το αμάξι! Έλα!

Πάμε.

- Βοήθεια! - Σταμάτα! Μη φωνάζεις!

Έλα εδώ.

- Μείνε εκεί! - Εντάξει.

Έλα!

Πρέπει να γίνει σωστά!

Πώς σε λένε;

Εσύ ξέρεις πώς με λένε.

- Κόουλ. - Ωραία.

- Κόουλ, ας το συζητήσουμε. - Δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε.

Δεν ξέρεις τον Λίλαντ Φροστ. Άρα, με έστειλαν πίσω πολύ νωρίς.

Τι εννοείς;

Πολύ πίσω στο παρελθόν.

- Στο παρόν είμαστε. - Όχι, είμαστε στο παρελθόν.

Το 2043 είναι το παρόν.

Νομίζεις ότι είσαι από το μέλλον.

Ωραία. Και γιατί σε έστειλαν πίσω στον χρόνο, Κόουλ;

Σε τέσσερα χρόνια από τώρα,

το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας θα αφανιστεί από έναν λοιμό.

Έναν ιό.

Γνωρίζουμε ότι όλα έγιναν εξαιτίας κάποιου Λίλαντ Φροστ.

Πρέπει να τον βρω.

Ήσουν στη διάλεξή μου.

Εντάξει. Άκουσέ με, Κόουλ.

Καταλαβαίνω ότι τα πιστεύεις όλα αυτά.

- Αλλά δεν είναι αληθινά. - Δεν είμαι τρελός.

Δεν είμαι.

- Αυτό είναι ίδιο με το δικό μου. - Δεν είναι ίδιο.

Είναι το ρολόι σου.

Από την εποχή μου, το δικό σου μέλλον.

Είναι το ρολόι σου.

Μην πάρεις τα μάτια σου από πάνω του.

Εντάξει;

- Πώς έγινε αυτό; - Ξέρω.

Είναι δύσκολο να το συλλάβει ο νους.

- Το θεωρείς αδύνατο, μα δεν είναι. - Δεν καταλαβαίνω.

Αν αλλάξεις το παρελθόν, το μέλλον ακολουθεί.

Ένα λεπτό.

Μου απομένει ένα λεπτό.

- Μας βρήκαν. Πάμε! - Κόουλ!

Γαμώ το!

Κόουλ, άκουσέ με.

Δεν ταξιδεύεις στον χρόνο!

- Είδες το ρολόι. - Είσαι περικυκλωμένος!

- Άσε το μαχαίρι, θα σε σκοτώσουν! - Το νιώθω!

Συμβαίνει.

Δεν αργεί.

Ψηλά τα χέρια!

Κρατάει όπλο!

- Πέσε κάτω! - Μην πυροβολείτε!

- Άσε με να το δω. - Όχι, φύγε. Απομακρύνσου.

Αν θέλεις να βοηθήσεις,

αν με πιστεύεις,

σε δύο χρόνια από σήμερα, έλα στη Φιλαδέλφεια.

Στο ξενοδοχείο Τζον Άνταμς.

Βρες με.

Έλα να με βρεις.

ΕΤΟΣ 2015

Ακόμα περιμένεις τον φίλο σου;

Δεν είναι φίλος μου.

Δεν ήταν, δηλαδή.

Δεν ξέρω τι ήταν.

Θέλεις άλλο ένα;

Ναι, αμέ.

Εντάξει.

Δεσποινίς;

Εγώ σχόλασα. Αλλά, γλυκιά μου,

μπορώ να σου δώσω μία συμβουλή;

Έχει περάσει μία βδομάδα.

Όσο όμορφος κι αν είναι, αυτό το πράγμα θα σε τρελάνει.

Καλή τύχη, πάντως.

Γεια σας.

Θα ήθελα να κάνω τσεκ άουτ. Είμαι στο δωμάτιο 516.

Κύριε! Με συγχωρείτε, δεν επιτρέπεται να είστε εδώ!

- Ελάτε μαζί μου, σας παρακαλώ! - Άσε με!

Κόουλ.

Συγγνώμη! Είναι μαζί μου!

- Πρέπει να πας στο νοσοκομείο. - Όχι.

Δεν θέλω νοσοκομεία και Αρχές! Μόνο εσένα!

Εντάξει, φτάσαμε.

Κάνε κουράγιο. Ήρεμα.

Πάρε βαθιές ανάσες.

Ήρθες.

Έπρεπε να δω αν είσαι αληθινός.

Να' μαι, λοιπόν.

Να' σαι.

Άργησες, να ξέρεις.

Δεν είναι ακριβής επιστήμη.

Κόουλ;

Με ακούτε;

Κύριε Κόουλ.

Μπορείτε να περάσετε την υπόλοιπη ζωή σας

στο πάτωμα αυτού του κελιού.

- Αυτή είναι η μία σας επιλογή. - Η άλλη ποια είναι;

Εξαρτάται.

Πιστεύετε στη μοίρα;

Αμέ.

Στη μοίρα, στο κάρμα.

Στον Άγιο Βασίλη.

Είμαι πνευματικός άνθρωπος.

Η πνευματικότητα είναι, απλώς, η επιστήμη που δεν κατανοούμε.

Ακόμα.

Πείτε το όπως θέλετε,

μα κάτι μας οδήγησε σε αυτήν εδώ τη στιγμή.

Και ο λόγος ποιος είναι;