The Land That Time Forgot

The Land That Time Forgot (2009) 23.976 fps OCR runtime 01:28:10

มันง่ายอยู่เสมอ ที่จะจบฝันร้าย

ที่ไม่มีตัวตน

ยากที่จะค้นหา

ผมคิดว่า เป็นเคสที่แปลกประหลาด

มันเริ่มจากพายุ

ทุกคน! ทุกคน! ดูนี่สิ

มีหมอกเต็มไปหมด

ทุกคนคงจะเห็นแล้วว่า

ไม่ธรรมดาเหมือนกับความฝัน

เป็นอะไรไป

ข้างนอกหมอกเต็มเลย

แม้แต่เรือยังมองไม่เห็นเลย

เราควรรายงานไหมกัปตัน

ดี ประจำตำแหน่งเอาไว้

ได้เลย

ฉันจะลองหาเส้นทางโดยรอบ

ต้องสูดอากาศสดชื่น

เรารู้ว่ามันยังมีพายุใช่ไหม

อากาศสดชื่นเหรอ

ใช่อากาศสดชื่นเพื่อเป็นการกระตุ้น...

ฟรอสต์นี่มันเลวร้ายกว่าโดดบันจี้นะ

จะเป็นไปได้ไงก็เธอชอบโดดบันจี้นี่

ฉันว่านายพูดมากไปแล้วนะ

แต่หลังนายยังไม่หักใช่ไหม

ถ้าต่อเนื่องอีกสัก 2 อาทิตย์ฉันคงเป็นลม

ช่อง 16 ไม่มีใครตอบมาเลย

สแต็ค

ว่าไง

ดูนั่นสิ

เอาล่ะ! เอาล่ะ! เดี๋ยวนะ

พวกคุณต้องทำอะไรน่ะถ่ายรูปหมู่ไงล่ะ

คงไม่ต้องให้เราพูดคำว่าชีสนะ

รู้สึกยังมีอารมณ์ขันอยู่นี่

เอาล่ะนับ 1 ถึง 3 พร้อมนะ

1..

นั่นอะไร

2..

3.

เป็นไงที่รัก

คุณไม่เป็นไรนะ

โอเคมั้ย

อ้อค่ะแค่ปวดหัวมากเลย

เกิดอะไรขึ้น

ลินซีย์

คือดูเหมือนว่าเราจะเจอกับพายุ

พายุเหรอ

เราอยู่ที่ไหน

กัปตัน

เราอยู่ตำแหน่งไหนแล้ว

อยู่ไกลจากซานฮวนแค่ไหน

พายุทำให้เครื่องยนต์เสียหาย

ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีเรดาร์

บารอมิเตอร์ก็เป็นรูโบ๋

ผมไม่รู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ขอบคุณ

กัปตัน

ว่าไง

น้ำขึ้นเรือมาเพียบเลย

คือต้องไปดูที่ห้องเครื่อง

เครื่องยนต์น่าจะมีปัญหา

วาล์วมันพังน่ะ

น้ำของเราเกือบทั้งหมด

ไหลออกก่อนที่ผมจะเข้าไปเห็น

บอรอมิเตอร์ก็ไม่เหลือด้วย

สแต็ค

พวกเราต้องใช้ความกล้าหาญกันหน่อย

ครับผม

พื้นดิน

ขอบคุณพระเจ้า

นั่นมันเกาะอะไร

รู้อะไรไหมมันอาจจะไม่มีพื้นดินก็เป็นได้

บางทีพายุอาจจะพาเรามา

คุณไม่รู้ที่ตั้งของเราจริงๆ เหรอ

ยากที่จะบอกด้วยเครื่องวัดต่างๆ

มีข้อเสียเหรอ

เขาบอกว่ามันยากไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้

สแต็คพยายามทำให้เครื่องยนต์

ทำงานจริงไหมสแต็ค

ครับหัวหน้า

ดูเหมือนกระแสน้ำจะพาเราไปยังเกาะนั่น

ในที่สุดก็ได้ข่าวดี

เอาล่ะดึงสมอขึ้น

ผมว่ามันจะยึดไว้

เราควรจะพาโซเคียคขึ้นฝั่งไปกับเราไหม

ใช่

ครับผมไปด้วย

อย่างแรกเราต้องมีน้ำเป็นเสบียงซะก่อน

ไม่อย่างนั้นเราคงจะไปไหนไม่ได้

บางทีเราอาจจะเจอ พีวินโคโรลาโด้ก็ได้

ลูกเสือสามัญสอนไว้ว่า

ให้ผมจัดเตรียมทุกอย่าง

ฟรอสต์

ว่าไง

มานี่หน่อยฉันเห็นบางอย่าง

อะไร

อะไร มันเหมือนอะไร

ตรงนั้นในน้ำน่ะ

มันหน้าตายังไง

ไม่รู้สิแต่มันใหญ่

ใหญ่อย่างวาฬเหรอ

ไม่ใช่

อาจจะเป็นปลาหมึกยักษ์

ไม่

ฟังนะฉัน..ฉันขออยู่นี่ดีกว่า

คาเรน

อะไร

ฉันแค่...

ไม่ๆ ที่รักอย่าบ้าน่า

ไม่มีอะไร

ไม่เป็นไรหรอก

คุณไม่เชื่อฉันเหรอ

คาเรนเธอไม่ชอบเรือเหรอ

ชอบแต่...

เดี๋ยวๆ ๆ ๆ งั้นพวกคุณ ก็อยู่บนเรือทั้งคู่สิ

ไม่ๆ ฉันจะไปกับคุณ

ถึงจะมีฉลาม

ฉันก็ไม่ได้รู้สึกว่า เดินแตะทรายไม่ได้หรอก

เอาล่ะก็ได้

ผม...ผมจะอยู่เป็นเพื่อนเธอ

ไม่ค่ะคุณ...คุณไปเถอะ

ฉัน ฉันไม่เป็นไรหรอก

พวกคุณอยู่นี่เถอะ

ผมกับลูกน้องจะออกไปเอง

ให้พวกบึกบึน ขึ้นฝั่งไปแล้วกัน

เอาล่ะฉันรักคุณ

ดูแลตัวเองด้วย

เดี๋ยวผมกลับมาหานะ

ค่ะ ระวังตัวด้วย

เห็นนี่ไหมมันคือปืนขอความช่วยเหลือ

บรรจุมันลงไป

ปิดลง

ขึ้นนกไว้แบบนี้

ชูมันให้เหนือหัวและยิงเลย

ค่ะ

พอเราเห็นควันเราจะรู้ว่าเกิดเรื่อง

แล้วถ้าพวกคุณเกิดเรื่องล่ะคะ

เราก็คงจะกลับมาที่นี่

เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้

มันดีที่สุดแล้ว

ผมชอบจัง

ไม่มีเรืออีกเลยไม่มีเรือ

พวกนายไปกันก่อนเลยนะ

พ่อพวกมาลัยอ่ะ

ขอเวลา 2-3 ชั่วโมงนะ

มาเถอะ

ไม่ขออยู่นี่

เราไปกันต่อเถอะ

จำได้ไหม เรามาจากฝั่งนี้

เห็นต้นไม้พวกนี้ไหม

นั่นเป็นงานของคุณ

เราต้องสำรวจหาเพื่อนบ้าน

ดูว่าพอจะพักอาศัยที่ไหนได้

สแต็ค

ครับ

นายช่วยหาทางในขณะที่พวกเราพักได้ไหม

ครับกัปตัน

รู้แล้วว่าทำไมคุณให้เขาติดตาม

เขาเคยผ่านมาแล้วหลายเกาะแล้ว

ก็ยังมีประโยชน์อีกมากมาย

เขาวิเศษรู้สึกคอแห้ง

ตอนที่เห็นเขาปีนขึ้นไป

คุณจะไปไหนน่ะ

ขอบคุณ

ไม่เป็นไร

ข้างบนนี้สวยมากเลย

ผมเห็นฝูงนก 45 องศา ฝั่งตะวันออก

เดี๋ยวนะเป็นสัญญาณที่ดี

พวกสัตว์ต่างๆ มักอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำ

สแต็คลงมาเราจะไปทางนี้กัน

ไฟขอความช่วยเหลือ

ว่าไงนะ

ไฟของความช่วยเหลือ

สแต็คโอ้ไม่

โอ้พระเจ้า

สแต็ค

ลินซี่ย์

โอ้แย่แล้ว

ลินซีย์

ลินซีย์

ลินซีย์

ลินซีย์

ลินซีย์จะวิ่งมาแบบนี้ไม่ได้นะ

ให้ตายสิ ลินซ์

นั่นอะไรวะน่ะ

บ้าจริง

วิ่งเร็ว

พยายามเกาะกลุ่มกันเอาไว้นะ

ไป ไป ไป ไป วิ่งไป

มันอยู่ไหน

เรืออยู่ที่ไหน

โซเคียคก็หายไปด้วย

เขาอยู่ตรงนี้นี่

ใจเย็นๆ เอาไว้ก่อน

ไม่ว่ามีอะไรในป่า

หรือใครเอาไข่มาฟักมันย่อมมีโอกาส...

เรากำลังติดเกาะอยู่นะ

ใจเย็นๆ ก่อนน่า

ต้องเกิดอะไรขึ้นกับคาเรนบนเรือ

ไม่หรอกน่า