A Knight of the Seven Kingdoms

Paniğe kapılmayın.

Saflarınızı koruyun.

At üstünde kalmaya çalışın.

Bu adamlar ölünüzü görmek istiyor.

-Acımasızca savaşacaklar. -Tıpkı bizim gibi.

Boktan, çaylak şövalyeler.

Muhafızlar ne olacak?

Cesaretinizi yitirmeyin. Onlarla ben ilgilenirim.

Yemin ettikleri için prense zarar veremezler.

Bu onurlu bir davranış mı Majesteleri?

-Tanrılar bunun cevabını verir. -Annen seni sevmiş.

Yazık.

Annesi tarafından ihmal edilenler cesurca savaşır.

Dikkatli olun.

Ve ölmeyin.

-Efendim... -Mızrağımı ver.

Döndüğümde burada olsan iyi edersin.

Beni soyarsan peşine düşerim.

Köpeklerle.

YEDİ KRALLIK ŞÖVALYESİ

Yedi, vakur ve kanla mühürlenmiş adağa şahitlik etsin.

Ölümlü kalplerimizin içine bakıp gerçeği görsünler.

Savaşçı, masumlara zafer yolunu göstersin

ve yalanları gün yüzüne çıkarsın.

Ölüm

yaşama güç versin.

Hadi, hadi!

Koşun!

Hadi, hadi!

Koşun!

Siktir.

Anne...

Anne, anne...

Anne...

Üzgünüm.

Yapma.

Ne yapıyorsun lan sen? Bir arması var.

Adam ölüyor.

Onu tepeden indirebilirsek birileri para ödeyebilir.

Çabuk ol.

Siktir!

Sen biliyor musun?

Neyi biliyor muyum?

Bu lanet soylular öldüğü zaman

birinin dua etmesi gerekiyor.

Neden?

Kalanlarla birlikte cehennemi boylamasınlar diye.

Ben hiç dua bilmiyorum.

Tamam.

Ağzına baksana.

Dişe bakır verecek bir cadı var.

Ben senin kraliçenim.

Hemen kıçımı sileceksin!

Ne?

Daha önce ölü görmedin mi?

Gördüm

ama o böyle değildi.

-Adam annesini istiyordu. -E, o ne yapacakmış?

Atı bacaklarından mı kaldıracakmış?

Siktir. Buraya gel.

Hadi, gidelim.

Gel hadi.

Neden bu kadar acele ettiğimizi anlamıyorum.

Savaş sona erdi.

Siyah Ejderha öldü.

Ekmeğe para vermek gerekmiyormuş.

Aptal mısın sen?

Hiçbir şey bitmedi.

Puding, Cedric’in kardeşini öldürmüştü ya?

-O bir kazaydı. -Her şey bitti sanmıştık.

Cedric bir yıl sonra döndü

ve onun peşindeyken Flea Bottom'ı küle çevirdi.

Hiçbir bok unutulmuyor.

Birilerini üzersen onlar da seni üzer.

Kalmak istiyorsan buyur kal.

Ancak burası üzgün insanlarla dolu.

Sadece bir kıvılcıma bakar.

İmdat!

Hayır!

Niye geldiğini biliyorum.

Rafe.

Dunk.

Çantada ne var?

Fareler.

Fare mi?

Gösterin bakalım.

Siktiğimin piçi.

Keşke yapmasaydın. Alester’ı tanımıyor musun...

Evet, şeytanın teki. Bizim olanı çalacaktı.

-Önce davrandım. -Onu demedim.

Onu demedin mi? Ona iyilik yapıyorum.

Bu içki kraliçeninkiyle aynı kalitede.

Hadi.

Mezarı bir ejderhanın yaşı kadar yağmalarız.

Hey.

Ayaklanma bitti artık.

Karaateş derini başka yere götür.

Bize yeter mi?

Yeter.

Hey. Kendini bırakma şimdi.

Boktan kısmı bitti.

Biliyorum.

Türlü türlü maceralara yelken açacağız.

-Bunu istemiyor musun? -İstiyorum, sadece...

Ne?

Ya diğerlerinin de bir farkı yoksa?

Ya daha kötülerse?

O zaman başka bir yere gideriz.

Ya hepsi bok gibiyse.

Her yer. Ya olabilecek en iyi yer burasıysa?

Bu çok üzücü olur.

Ya annem beni bulmak için dönerse?

Ben aptal değilim. Öldüğünü biliyorum.

Ya o da bulunduğu yerden kaçmaya çalışıyorsa?

Tıpkı bizim gibi. Gidersem beni nasıl bulacak?

Bazen gerçekten aptalın teki oluyorsun.

Annen hayatta olsaydı bile senin için dönmezdi.

Bunu bilemezsin.

Beklemekle bir şey elde edemeyeceğini biliyorum.

Bir aile istiyorsan

git de kendine bir aile kur.

Ben seninle olmak istiyorum.

Beni sevdiğin için mi?

Evet.

Evet.

Ben de seni seviyorum.