Le prime 200 righe.
-ഹലോ! ഹലോ സര്.. - ഹലോ.
വരൂ, കുറച്ച് ഫോട്ടോ എടുക്കട്ടേ?
ഹാരി! ഇതാരാ നമ്മുടെ ലോകചാമ്പ്യനോ?
ഞാന് നിന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ, ഹാരിയെയും ചേര്ത്ത് പിടിക്ക്.
ഇനിയോന്ന് ചിരിക്കൂ!
സ്വാഗതം
സ്വാഗതം.
ഉല്ലാസയാത്ര - ഒന്നാം ദിനം.
കഴിഞ്ഞോ?
ഞാനത് തുറന്ന് തന്നെ വെയ്ക്കാറുണ്ട്. അവിടെ ആര്ക്കും അതൊരു പ്രശ്നമല്ല.
- അപ്പൊ, നിങ്ങളുടെ കുട്ടികള്? - ങ്ഹാ, രണ്ട് പെണ്കുട്ടികള്.
- അവര്ക്കെത്ര വയസായി? - ഇളയാള്ക്ക് പതിനൊന്നും മറ്റെയാള്ക്ക് പതിമൂന്നും.
- അവരെ കൂടെ കൂട്ടീല്ലേ? - ഓഹ്, ഇല്ല...
എനിക്ക് കുറച്ച് നാള് ഒന്ന് തനിച്ച് കഴിയണമെന്ന് തോന്നി!
തോമസിന് ഈയിടെയായി വല്ലാത്ത ജോലിത്തിരക്കായിരുന്നു... കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നതേയില്ല.
ഒരഞ്ച് ദിവസത്തെ അവധിയെടുത്ത് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കാന് തോമസ് തിരുമാനിച്ചു.
- അല്ലേ തോമസ്? - അതെയതെ.....എന്താ സംശയം!
- എന്നാ അടിച്ച് പൊളിക്കൂ. - ഓ, ആയ്ക്കോട്ടെ.
- ഹായ്. - വേരാ....
ശരിയായില്ലേ? നമുക്ക് പോകാം?
അമ്മ ഇതൊന്നിടാന് സഹായിക്കുമോ?
നീ ടോയ് ലെറ്റില് പോയില്ലേ?
- ഒന്ന് പിടിക്ക്! - ങ്ഹാ, ഒന്ന് വേഗം വാ.
ഹാരി, വേഗം വാ!
തളര്ന്നോടാ?
നീ മടുത്തോന്ന്?
എന്തൊരു പ്രകടനമായിരുന്നു ഇന്ന് നിന്റെ! നിന്നെ സമ്മതിച്ചു!
എന്നെ വിട്!
- അതൊന്നെടുക്കണേ. - ഞാനെടുക്കാം.
ഒന്നെനിക്ക് കിട്ടി..
നോക്ക് നമ്മളവിടെ എത്താറായി.
വേണ്ടാ..വേണ്ടാ.....എന്റെ ഷൂവില് ചവിട്ടാതെ.
നീയൊരു ഭയങ്കര സ്കിയറാ.
അവനങ്ങിനെ കളിച്ചില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ തോമസ്, നേരം വെളുത്തിട്ടിതുവരെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല.
- ഡാഡീ നമ്മള് ഇവിടെയാണോ ഇറങ്ങേണ്ടത്? - ങേ?
അല്ല, അവന് തളര്ന്നതിനു അത്ഭുതപ്പെടാനില്ലെന്നു പറയുകയായിരുന്നു.
അതെയതെ, അതിനിപ്പം ഞാനെന്ത് പറയാന്?
- എന്താ? - നമ്മളിവിടെ ഇറങ്ങണോന്ന്?!
ങ്ഹാ, ഇവിടെത്തന്നെ.
വേണ്ട, ഒന്നടങ്ങെടാ....
ഞാനോറ്റയ്ക്കിറങ്ങും....
ഒന്നത് നോക്കിയേ.
- നിങ്ങള് ഫോണിലാ? - ഹേയ്, അല്ലേ.
ഉല്ലാസയാത്ര - രണ്ടാം ദിനം.
ഹാരി, ആ ഫോണ് ഇങ്ങു താ.
താങ്ക്യൂ.
- ഇത് ശരിക്കും ഗംഭിരമായിട്ടുണ്ട്. - അതങ്ങിനെയാ...
- താങ്ക്യൂ. - കഴിക്ക് സര്
ഇത് നന്നായിട്ടുണ്ട്.
നോക്ക്...
കൊള്ളാം.
ഇവടെ കട്ടിവെണ്ണ കിട്ടില്ലേ?
അതെന്താ?
ഹാ, ഹാരി. നോക്ക്!
- അത്, ഹിമാപാതമല്ലേ തോമസ്? - അതെ, അതുപക്ഷേ വളരെ ചെറുതാണ്.
അതിന്റെ വരവ് കണ്ടോ, ഹൊ!
- പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ? - എന്ത് പ്രശ്നം നീ അവരെയൊക്കെ കാണുന്നില്ലേ!
പപ്പാ!
- പേടിക്കേണ്ടാ, അടങ്ങിയിരി. - പപ്പാ!
ഒന്നും ഇല്ല, ഹാരി.
പപ്പാ....
തോമസ്!
- തോമസ്! - പപ്പാ!
ഒന്നും പറ്റീല്ലല്ലോ?
എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ?
നിനക്കൊന്നുമില്ലല്ലോ, അല്ലേ?
കുഴപ്പമൊന്നും പറ്റീല്ലല്ലോ?
ഹേയ്...ഒന്നുമില്ല....നോക്ക്
....നമുക്കൊന്നുമില്ല.
എനിക്കൊന്നും പറ്റീല്ല.
പപ്പയെവിടെ?
ഇവിടിരിക്ക്, വേരാ.
ഹൊ, എന്തായിരുന്നു അത്....
നാശം...
നിങ്ങള്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ?
അവരറിഞ്ഞു തന്നെ ചെയ്യുന്നതാ... പക്ഷെ ഇതിത്തിരി കൂടിപ്പോയി...
ഇപ്പൊ നല്ല വെയിലായി, അല്ലേ!
അമ്മ?
- അമ്മാ, നില്ക്ക്. - അമ്മാ?!
-കര്ത്താവേ, എബ്ബാം ഒന്ന് നില്ക്ക്! - ഉള്ളില് പോ!....കേറിപ്പോ ....
വേരാ, പോ, പോകാന്!...
ഉം?
- ഹാരി, നിന്നോടല്ലേ പറഞ്ഞത് പോകാന്!... - നിങ്ങളെന്താ കാണിക്കുന്നത്?!
- ഇവിടെ ഉള്ളിലാരോ ഉണ്ട്. - അകത്ത് പോകാന് ...
ഹാരി, ദൈവത്തെയോര്ത്ത് ഒന്നുള്ളില് പോ! ഞാന് വരാം.
ഉം?
നിനക്കെന്തോ ഒരസ്വസ്ഥത പോലെ.
നിനക്കെന്തെങ്കിലും?
ഇല്ല.
അതെയോ...
എനിക്കങ്ങനെ ആയിക്കൂടെന്നുണ്ടോ?
അല്ല... അതിന്റെയൊരാവശ്യമുള്ളതായി....
ഇല്ലേ...
ഇല്ല.
നമുക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് പോയാലോ.
എന്നെ വിടൂ.
ഓ, നിനക്ക് ദേഷ്യമാണോ?
എന്തായിത്, ഹാരി?
ഹേയ്,നോക്ക്...
മടുത്ത് പോയോ?
എന്താന്ന് പറയെടോ.
ഒന്ന് പോയേ!
നോക്ക് അമ്മയോട് സ്വകാര്യം പറഞ്ഞാല് മതി!
- നമുക്കതിനെക്കുറിച്ച്.... - ഒന്ന് പോയിത്തരുമോ!
എനിക്കറിയാം നിങ്ങള്ക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടെന്ന്, പക്ഷെ നമുക്കത് സംസാരിക്കാമല്ലോ?
നിന്റെ അസ്വസ്ഥത ഞാന് കാണുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ...
എനിക്ക് ഖേദമുണ്ട്, നമ്മള്...
- എണീക്ക്... - ഒന്ന് പോകാന്!
നിന്റെ കൈലിരിക്കുന്ന സാധനമെടുത്ത് ഞാന് എറിയും!
കുറച്ച് മയത്തില് പറയ്!
പോകാന്!
നിങ്ങള്ക്ക് ചെവികേള്ക്കില്ലേ? പോകാന്!
- നിങ്ങളും പോ! - ഓ..പോയി...പോയി.
- ഞങ്ങളൊരു പത്ത് മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞ് വരാം. - വേ..ണ്ട !
- വേര, നീയിവിടുത്തെ കാരണവരൊന്നും അല്ല. - ഒന്ന് പോ!
- ഞങ്ങളുടെ മുറിയില് നിന്നും ഞങ്ങളെതന്നെ പുറത്താക്കുന്നു? - അതെ...
എന്തിനാ ഇത്ര ചിരിക്കുന്നത്?
' ഹേയ്... . ഉം?
അങ്ങനെ...
നിങ്ങള്ക്കതിനെ നന്നായി കണ്ട്രോള് ചെയ്യാനാവുന്നുണ്ട്.
- പിടിക്കട്ടെ? - ഞാന് ശ്രമിക്കട്ടെ? വേണ്ട, ആ വിചാരം വേണ്ട
ഹാ...
- നിങ്ങള് മുന്നേ ഇത് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നാണോ? - ഒരിക്കലുമില്ല.
-നിങ്ങളിത് മുന്നേ പറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്... - സത്യമായിട്ടും ഇത് ആദ്യമാണ്.
-നുണയന്. - അല്ലാന്ന്!
നിങ്ങളുടെ ഒടുക്കത്തെ നുണ...
പിനോഷിയോ! (ഒരു നുണയന് നാടോടികഥാപാത്രം)
അതടുത്തെത്താറായപ്പോള് നിങ്ങള് ഓടിക്കളഞ്ഞു.
ഒരിക്കലുമില്ല... എനിക്കുറപ്പുണ്ട്, ഞാനങ്ങിനെ ചെയ്തിട്ടില്ല.
- ചെയ്തു. - ഇല്ല,ഇല്ല,ഇല്ല...
നിങ്ങളുടെ ഫോണും കയ്യുറകളും എടുക്കാനും മറന്നില്ല,
എന്നെയും മക്കളെയും തനിച്ചാക്കി അവിടെ നിന്നും ഓടിക്കളഞ്ഞു.
ഒന്ന് മതിയാക്ക്...
ഞാനങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടേയില്ല..
അതെങ്ങനെയെന്നു പോലും ഞാനോര്ക്കുന്നില്ല.
- അതെ, നിങ്ങള്ക്കതോര്മ്മകാണില്ലല്ലോ? - അങ്ങിനെയല്ല, എന്നാലും...
നിങ്ങള് ഞങ്ങളെ തനിച്ചാക്കി അവിടെനിന്നും ഓടിക്കളഞ്ഞു.
എബ്ബാ, ദയവുചെയ്ത്...ഞാനഗിനെ ചെയ്തിട്ടില്ല.
നോക്ക്, ആ വലിയ ഷൂസുമിട്ട് നടക്കാന് തന്നെയാവില്ല! പിന്നെയാ!
നിങ്ങള്ക്ക് ആ ഷൂ ഇട്ട് ഓടാനാവില്ലെന്നോ?
എന്നു വച്ചാല്...
ഹേയ്...
ഇതെന്തൊക്കെയാ നടക്കുന്നത്?
ഇത് നമ്മള് തന്നെയല്ലേ. നമുക്ക് നമ്മേ തന്നെ തിരിച്ചറിയാന് കഴിയാതായിരിക്കുന്നു.
-എനിക്ക് നിങ്ങളെ മനസിലാക്കാന് കഴിയുന്നില്ല... അല്ല,എന്നെപ്പോലും. - എനിക്കും നിന്നെ പിടികിട്ടുന്നില്ല.
-ഞാനിങ്ങനെയൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. - അതല്ല...
ആ നശിച്ച ഭക്ഷണ സമയത്തിന്റെ നടുക്കം ഇപ്പോഴും മാറിയില്ല.
- എന്നെ..എന്നെ ഒന്ന് കേട്ടിപ്പിടിക്കുമോ...എനിക്കങ്ങിനെ തോന്നുന്നു. - അതിനെന്താ.
ഓഹ് നാശം...?
ഞാനിത് ഓഫാക്കട്ടെ.
ഒരു...കിടിലന് കെട്ടിപ്പിടുത്തം, പോരെ.
അതെന്താന്നോ...
നിങ്ങളത് സമ്മതിക്കാതിരുന്നതാണ് എല്ലാ കുഴപ്പത്തിനും കാരണം.
പലതരത്തില് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതില് എന്ത് കുഴപ്പമാണള്ളത്?
നീ പറയുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവുന്നില്ല, ഞാനതിനെ അങ്ങിനെയല്ല കാണുന്നത്.
നിന്റെ വിശദീകരണത്തില് എനിക്ക് മനസറിവേ ഇല്ല..
മാത്രമല്ല ഇന്ന് ഭക്ഷണ സമയത്ത് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില് അങ്ങിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള നിന്റെ ശ്രമം...
അതും നീ പറയുന്നതാണ് ശരിയെന്ന്.....
പ്രധാന കാര്യം എന്താണെന്നോ, ഇന്നത്തെ രാത്രിപോലൊന്ന് ഞാനൊരിക്കലും നമ്മളില് നിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
അതെയതെ, എന്നെയും വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഭീകരം!
- നാശം... - പറ്റിപ്പോയി...
- അത് നമ്മളായിരുന്നില്ല. - അതെയതെ...
നമ്മള് ഒരേ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് എത്തിച്ചേരണം...
നമുക്കതിന് കഴിയില്ലേ? ഒരേ രീതിയില് ഈ പ്രശ്നത്തെ കാണാനാവുമോ?
കുട്ടികളുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. പിന്നെ...നമുക്ക് വേണ്ടിയും.
- ഇക്കാര്യത്തില് നിന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാട് എന്താണ്. - ഞാന് പറയുന്നത്...
അവിടെ ഹിമാപാതമുണ്ടയതും നമ്മള് ഒരുപോലെ ഭയന്ന് പോയതുമെല്ലാം...
നമുക്കംഗീകരിക്കാന് കഴിഞ്ഞാല്...ഒക്കെ ശരിയാവും.
അതെ, ഞാനതില് ഒരു കുഴപ്പവും കാണുന്നില്ല.
നീ എന്താണുദ്ദേശിക്കുന്നത്? ഞാന് മാപ്പ്...
കാര്യങ്ങളില് ഒരു സ്വരച്ചേര്ച്ചയുണ്ടാവണം.
തീര്ച്ചയായും, ഞാനുമത് അംഗീകരിക്കുന്നു.
അത് മതി.
നമ്മള് രണ്ടും ആ ഹിമപാതത്തില് പെട്ടു.
കര്ത്താവേ...
നോക്ക്, നമ്മള് അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കുകയാണ്. നമ്മളിങ്ങനെയൊന്നും പെരുമാറരുത്.
വിട്ടേക്ക്, നമുക്കിത് മറന്നു കളയാം.
അവിടെ പിമാപാതമുണ്ടായി,
നമ്മള് ഭയക്കുകയും ചെയ്തു, പക്ഷെ ആര്ക്കും ഒരുപോറല് പോലുമേറ്റില്ല.
സമാധാനമായി....
കാലാവസ്ഥ അറിയിപ്പ്: മഞ്ഞും മേഘാവൃതവും ആയിരിക്കും
താക്കോലെടുത്തില്ലേ?
അവിടെയൊരാളുണ്ട്.
നമ്മളെയൊന്നു തനിച്ച് വിടാന് പറ.
- ഉണര്ന്നോ? - ഉം.
ഉല്ലാസയാത്ര - മൂന്നാം ദിനം.
ഹാരി, നിന്റെ ഒരു കയ്യുറ അതാ അവിടെ, പപ്പയുടെ അടുത്ത്.
ങേ?
നിന്റെ മറ്റേ കയ്യുറ അതാ പപ്പയുടെ കയ്യുറയുടെ അടുത്ത്.
ഇന്നത്തെ സ്കീയിംഗ് എനിക്കൊറ്റയ്ക്കാവുമെന്ന് കരുതുന്നു.
എന്ത്?
ഇന്ന് ഞാന് ഒറ്റയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോളാം.
- എന്തേ പാടില്ലേ? - ഇല്ല...ഒന്നുമില്ല!
എന്തോ ഒരു പന്തികേടുപോലെ?
ഇല്ല, ആയ്ക്കോട്ടെ. നമുക്കവസരം വരും.
എന്താ?
അമ്മ ഇന്ന് തനിച്ച് സ്കീയിംഗിന് പോകുന്നെന്ന്.
- അത് കുറച്ച് കൂടിപ്പോയി.... - ഹേയ്, അവള്ക്കതിനു കഴിയും.
അവള്ക്ക് കുറച്ച് സ്വസ്ഥത കിട്ടട്ടെ.
ഞാനൊക്കൊറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നതില് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ?
No comments yet. Be the first to leave one.