sex, lies, and videotape

Σκουπίδια.

Όλη βδομάδα αυτά σκέφτομαι. Η σκέψη τους μου έχει γίνει εμμονή.

Σαν τι, δηλαδή, σκέφτεσαι για τα σκουπίδια;

Ανησυχώ τι θα γίνει με τα σκουπίδια.

Έχουμε μαζέψει τόσα πολλά.

Ξέρεις κάτι; Κάποια στιγμή δεν θα 'χουμε πού να τα πετάξουμε.

Κάπως έτσι ένιωσα τότε με την προσαραγμένη μαούνα

που πήγαινε αδέσποτη γύρω-γύρω απ' το νησί.

-Το θυμάσαι; -Ναι, το θυμάμαι.

Μήπως γνωρίζεις ποιο ήταν το έναυσμα των ανησυχιών σου;

Ναι.

Χθες βράδυ, ο Τζον έβγαζε έξω τα σκουπίδια,

και τού χυνόντουσαν από τον κάδο

κι αυτό με έκανε...

Άρχισα να φαντάζομαι τον κάδο σαν μηχανή που παράγει σκουπίδια.

Ασταμάτητα, ολοένα να παράγει. Και ολοένα να χύνονται απέξω.

Αν συνέβαινε ποτέ κάτι τέτοιο, πώς θα το σταματούσες;

-Πρόσεξες μεθόδευση στο σημείο αυτό; -Τι εννοείς;

Να, την περασμένη βδομάδα συζητήσαμε

την ψύχωσή σου με τις οικογένειες αεροπορικών δυστυχημάτων.

Τώρα συζητάμε για την ανησυχία σου για τα σκουπίδια.

Ε, και λοιπόν.

Αν το καλοσκεφτείς, το αντικείμενο της ψύχωσής σου, νομίζω

είναι συχνά κάτι αρνητικό που δεν μπορείς να ελέγξεις.

Ναι, αλλά για πες εσύ, πόσα άτομα

γνωρίζεις που έπαθαν ψύχωση από την πολλή χαρά και ευτυχία;

Κι αν το πάθαιναν, αμφιβάλλω αν θα χρειάζονταν θεραπεία.

Τέλος πάντων, σίγα την ευτυχία.

Τότε που ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένη, είχα πάρει πολλά κιλά.

Σχεδόν έντεκα.

Παραλίγο να πάθει εγκεφαλικό ο Τζον.

-Γιατί ανησυχείς; -Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται;

-Μήπως κάνω λάθος; -Εξαρτάται απ' το πώς το βλέπεις.

Δεν νομίζω. Και θα σου πω ένα μυστικό.

Μόλις βάλεις τη βέρα, θα δεις πως θα σου ορμάνε

-όλες οι γυναίκες. -Άσ' τις σαχλαμάρες.

Άκου τι σου λέω. Αν πήγαινα στο γήπεδο

κάθε φορά που μου ρίχνεται κάποια γκόμενα θα είχα εισιτήριο διαρκείας.

-Είναι φανταστικά. -Εσένα σου ριχνόντουσαν και πριν.

Πριν παντρευτώ. Καθόλου.

Αν ήταν έτσι, θα 'χα πάρει βέρα στα 18, θα γλίτωνα...

Ναι, καλά.

..χρόνο και χρήμα.

Μακάρι να με είχαν φωτίσει και μένα.

Άκου τι σου λέω.

Παραείναι περίεργο. Γαμώ το, έχω ραντεβού.

-Ρακέτες την Πέμπτη; -Κατά τις 7:30;

-Ωραία. Γεια. -Έλα, γεια σου.

-Μάλιστα, κύριε; -Τζάνετ.

Βάλε τον Κέρκλαντ, την Παρασκευή, στις 1:30.

-Μάλιστα, κύριε. -Ωραία.

Εξακολουθείς να κρύβεις τις σκέψεις σου απ' τον Τζον;

Ναι.

Φοβάσαι μήπως σε θεωρήσει ανόητη εξαιτίας τους;

Όχι ακριβώς.

-Νιώθω πολύ θυμωμένη μαζί του. -Γιατί;

Κάλεσε έναν παλιό συμμαθητή του να μείνει μαζί μας, χωρίς να με ρωτήσει.

Δεν θα 'λεγα όχι, βέβαια, αλλά ήθελα να με ρωτήσει.

Γιατί σε πείραξε τόσο;

Μάλλον έχω εκνευριστεί γιατί δεν έχω ουσιαστικό λόγο να είμαι νευριασμένη.

Σπίτι του είναι. Αυτός πληρώνει το δάνειο.

Ωστόσο είχε την απαίτηση να μη δουλεύεις, κι έχεις το νοικοκυριό.

Έχεις δίκιο, έχω το σπίτι.

Εκτός απ' τον ανεπιθύμητο καλεσμένο, πώς τα περνάς με τον Τζον;

Καλά...

μόνο που περνάω μια φάση όπου δεν αντέχω να με αγγίζει.

Πότε άρχισε αυτό;

Την περασμένη βδομάδα.

Δεν ξέρω, ένα περίεργο συναίσθημα,

απλά δεν ήθελα να με αγγίξει.

Και πριν απ' αυτό, είχατε φυσιολογικές επαφές;

Ναι, βέβαια.

Μόνο που...

δεν τρελαίνομαι για το σεξ.

Μου αρέσει, βέβαια,

αλλά δεν το θεωρώ τόσο σπουδαίο.

Να, δεν θα μου έλειπε, ας πούμε.

Τελευταία όμως με εκπλήσσει πώς έχουν χαλαρώσει τα πράγματα.

Ίσως να διαισθάνεται το πρόβλημά σου με το άγγιγμα.

Το περίεργο είναι ότι άρχισε να μη μ' αγγίζει

πριν εγώ αρχίσω να νιώθω έτσι.

Είμαι σίγουρη πως θα 'θελε να παίρνω κι εγώ την πρωτοβουλία,

θα το 'κανα, μόνο που δε μου περνάει απ' το μυαλό.

Τις λίγες φορές που είχα τέτοιο κέφι, αυτός έλειπε.

Έκανες τίποτα;

Τι εννοείς;

Αυνανίστηκες;

Προς Θεού, όχι.

Όχι.

Συμπεραίνω απ' την αντίδρασή σου ότι δεν αυνανίζεσαι ποτέ.

Δοκίμασα μια φορά.

Μου φάνηκε πολύ κουλό.

Δεν ξέρω. Μου φάνηκε τόσο ηλίθιο.

Ύστερα μ' έπιασε πανικός ότι μ' έβλεπε ο συχωρεμένος ο παππούς μου.

Είναι τόσο ανόητο, ειδικά όταν δεν έχεις λύση περί σκουπιδιών.

Άρα έκανες μια απόπειρα πρόσφατα;

Ας πούμε, αλλά όχι πολύ πρόσφατα.

Απλά δεν μπορώ ν' αντιμετωπίσω τη σκέψη του φιλοξενούμενου.

Πρέπει να πηγαίνω. Πρέπει να γυρίσω στο γραφείο.

Μόνο μια φορά σήμερα; Με συναρπάζεις.

Ήδη ακύρωσα ένα ραντεβού. Πρέπει να γυρίσω.

Τζον, αν θες να φύγεις, δεν σε κρατάει κανείς.

Μη νομίζεις πως αυτά τα ραντεβουδάκια είναι το επίκεντρο της ζωής μου, έτσι.

Άσε τις αβρότητες. Μίλα μου ξεκάθαρα επιτέλους.

Έρχεται ένας φίλος μου, έχω χρόνια να τον δω.

Απ' ό,τι κατάλαβα, έχει μεσάνυχτα απ' τη ζωή.

Ίσως χρειαστεί να του αφιερώσω λίγο χρόνο.

Δηλαδή να κουλάρουμε για λίγο;

-Ναι. -Ναι.

Μακάρι να σταματούσες να δουλεύεις στο μπαρ.

Γιατί;

Δεν αντέχω στη σκέψη ότι σου ρίχνονται όλοι οι άντρες.

-Τους έχω υπό έλεγχο. -Σε πιστεύω.

Εξάλλου, πληρώνομαι καλά και ορισμένοι είναι χαριτωμένοι.

Και δεν έχεις το δικαίωμα να κάνεις το ζηλιάρη.

Σιγά μη ζηλεύω!

Μην ορκίζεσαι.

Γουστάρω, κάποτε, να το κάνουμε στο σπίτι σου.

Ομολογώ, η ιδέα να το κάνω στο κρεβάτι της αδελφής μου, με ερεθίζει αλλόκοτα.

Μου 'ρχεται να το πω σε όλους: η Ανν είναι σαν μαλακία στα όρθια.

Η έξοχη, η δημοφιλής, Ανν Μπίσοπ Μιλέινι.

-Κομματάκι επικίνδυνο. -Να μη το διαδώσω δηλαδή;

-Εννοούσα να το κάνουμε στο σπίτι μου. -Φοβάσαι μη σε πιάσει;

Ναι.

Καλά κάνεις.

-Θα μου γνωρίσεις το φίλο σου; -Ποιον, τον Γκράχαμ;

Να σου πω, ήμασταν κολλητοί πριν πολλά χρόνια,

τώρα όμως νομίζω ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί.

-Ναι; -Η Ανν; Είμαι ο Γκράχαμ Ντάλτον.

-Ναι, βέβαια. -Μπορώ να πάω στην τουαλέτα;

Πέρασε.

-Πού είναι; -Στο βάθος αριστερά. Συγγνώμη.

Σου αρέσουν οι φράουλες; Σου πήρα μερικές.

Ευχαριστώ. Πολύ γλυκό εκ μέρους σου.

Ναι. Τον Τζον Μιλέινι, παρακαλώ. Είμαι η σύζυγος του.

Δεν πειράζει. Ευχαριστώ.

-Κιόλας! -Λάθος μήνυμα.

Κάθισε.

Λυπάμαι, δεν επιτρέπουμε το κάπνισμα μέσα στο σπίτι.

-Θα μπορούσαμε να βγούμε έξω. -Όχι, εντάξει.

Θα περιμένω.

-Έχεις κι άλλα πράγματα; -Ναι.

Εννοείς για να φέρω μέσα; Όχι. Δηλαδή έχω κι άλλα πράγματα, αλλά...

Προς το παρόν, αυτά μόνο χρειάζομαι.

Έχεις βγει ποτέ στην τηλεόραση;

Στην τηλεόραση; Όχι.

Γιατί;

Να, είμαι περίεργος.

Ασυνήθιστο όνομα το Γκράχαμ.

Ναι, μάλλον είναι.

Η μητέρα μου είναι εντελώς αγγλόφιλη.

Της τρέχουν τα σάλια για καθετί βρετανικό.

Μάλλον θα άκουσε το όνομα σε κάποια ταινία.

Τα επίγεια κανάλια την έχουν αιχμαλωτίσει τώρα.

Σου αρέσει ο γάμος;

Μια χαρά είναι.

Τι σ' αρέσει κυρίως;

-Δεν κάνω κριτική, απλά είμαι περίεργος. -Δεν πειράζει.

Να, το κλισέ περί ασφάλειας;

Αληθεύει εντελώς.

Κι έχουμε δικό μας σπίτι.

Είναι ωραίο σπίτι.

Ο Τζον διορίστηκε συνεταίρος, πράγμα που μ' αρέσει πολύ.

Μου αρέσει το γεγονός ότι είναι μόνιμος πλέον.

Ναι.

Λοιπόν, πόσο καιρό έχετε να ειδωθείτε με τον Τζον;

-Εννέα χρόνια. -Αλήθεια;

Ναι. Ξαφνιάστηκα που με κάλεσε να μείνω εδώ μέχρι να βρω κάπου.

-Δεν γνωριζόσασταν καλά; -Αντιθέτως, γνωριζόμασταν πολύ καλά.

Μοιάζαμε σε πολλά.

Αλήθεια;

Δύσκολο να το πιστέψω. Είσαστε τόσο διαφορετικοί τώρα.

Ναι. Φαντάζομαι να διαφέρουμε αρκετά τώρα.

-Πραγματικό μήνυμα, επιτέλους. -ΟΚ.

Τι να σου πω, παραλίγο να καλέσω τους μπάτσους όταν σε είδα σήμερα.

Σκέφτηκα: “Δεν είναι δυνατόν να είναι ο ίδιος τύπος

που έδινε ευλογίες στο εξομολογητήριο κάθε βδομάδα”.

-Αλήθεια; -Όλοι έχουμε παρελθόν. Να το δικό μου...

Γιατί τέτοια φυγή;

-Κάποιος τα τίναξε; -Τζον.

-Συγγνώμη. Μήπως...; -Όχι.

Δεν πέθανε κανείς.

Πώς θα σχολίαζαν οι Έλληνες το πένθιμο ντύσιμό σου;

Δεν ξέρω.

-Το φαγητό ήταν πολύ νόστιμο. -Καθόλου άσχημο, γλυκιά μου.

Συνήθως η Ανν το παρακάνει με το αλάτι, αλλά απόψε...

Εγώ πάντα της λέω, μπορείς να προσθέσεις αλλά όχι ν' αφαιρέσεις.

Ναι, μου λες τέτοια.

Έχεις συγγενείς που μένουν εδώ;

Μητέρα, πατέρα και αδελφή.

-Αδελφή, μικρότερη, μεγαλύτερη; -Μικρότερη.

Είσαστε κολλητές;

Συγγνώμη, γίνομαι αδιάκριτος πάλι.

Έγινες αδιάκριτος νωρίτερα;

Ανέκρινα την Ανν σχετικά με το γάμο σας.

-Πώς πήγε; -Πολύ καλά.

Λέγαμε για την αδελφή σου.

Να...

Τα πηγαίνουμε μια χαρά, μόνο που...

Να, τη θεωρώ εξωστρεφή.