Le prime 168 righe.
(ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมดในละครเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติ)
(เนื้อหาต่อไปนี้มีฉากการฆ่าตัวตาย โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)
Light Shop
(ประสบการณ์เฉียดตาย: ประสบการณ์ที่รู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม)
("ผลการวิจัยในปัจจุบันยืนยันว่า
"ผู้คนประมาณ 4 ถึง 18 เปอร์เซ็นต์ ที่ฟื้นขึ้นจากภาวะหัวใจหยุดเต้น
"เคยมีประสบการณ์เฉียดตาย")
ผู้คนที่มีประสบการณ์เฉียดตายหลายคน
ต่างเล่าหลายอย่างตรงกัน
พวกเขายืนกรานว่าเห็นแสงสว่างจ้า
พวกเขายืนกรานว่าเห็นอุโมงค์สีดำ
พวกเขายืนกรานว่าได้เจอคนที่รักอีกครั้ง
Light Shop
"ตอน 5 พบกันใหม่"
อือ ผมอยู่ในรถไฟใต้ดิน
ใช่ ผมอยู่ในรถไฟใต้ดิน
ใช่ไง ผมอยู่ในรถไฟใต้ดิน
เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
บาย
(สุขสันต์วันเกิด ขอบคุณที่เกิดมานะ ผมก็อยากเกิดใหม่วันนี้)
(เขาดูแลเธอไม่ไหวหรอก อย่าไปเจอเขาอีกนะ)
- เชิญดูได้เลยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ถ้าจะข้ามสะพานต้องขึ้นรถเมล์ใช่ไหมล่ะ
ที่นี่ใกล้สถานีมากเลยแหละ
เดินแป๊บเดียวก็ถึงสถานีรถไฟใต้ดินแล้ว
ขับรถไปซูเปอร์มาร์เก็ตก็ประมาณห้านาที
นั่นห้องซักรีด ส่วนนั่นก็ห้องอเนกประสงค์
อีกอย่างถึงที่อยู่จะเป็นฮานัม จังหวัดคยองกีก็เถอะ
แต่ตำแหน่งที่ตั้งจริงๆ ก็อยู่ในโซลนั่นแหละค่ะ
นี่ก็อีกห้อง
- อ๋อ ห้องนอนใหญ่ - ลองดูรอบๆ ก่อนนะคะ
ทางนี้เป็นห้องน้ำกับห้องแต่งตัว
- เชิญดูตามสบายเลยนะคะ - ขอบคุณค่ะ
บ้านดีแถมทำเลดีแบบนี้ คนเซ็นสัญญาเช่ากันตรึมเลยค่ะ
ถึงจะดึกไปหน่อย
แต่ฉันอยากให้คุณมาดูเพราะฉันถูกใจคุณนะ
- ก่อนอื่น - เป็นไง ชอบไหม
วางมัดจำไว้ก่อนหนึ่งล้านวอน
พวกคุณอยู่สองคนได้พอดี
เป็นแม่ลูกกันใช่ไหม
หลีกไปเลย
ทำอะไรเนี่ย
แม่คะ
ตายแล้ว เปียกไปหมดเลย
ให้ตายเถอะ ขี้ลืมจริงๆ เลย เมื่อเช้าแม่เตือนว่าให้เอาร่มมาแล้วใช่ไหม
ก็มันลืมนี่
ใช้นี่สิ ไปขึ้นรถเมล์กันเถอะ
หา แล้วรถเราล่ะ
- พ่อไปไหนน่ะ - พ่อไปทำงานที่อื่น
ทำไมพ่อต้องไปทำงานที่อื่นในวันแบบนี้ด้วยล่ะ
จะตอนไหนพ่อแกก็ต้องไปทำงานที่อื่น เลือกได้ที่ไหนล่ะ
วันนี้คิดถึงพ่อเป็นพิเศษเลยแฮะ
แล้วไม่คิดถึงแม่หรือไง
แม่ดูแลลูกสาวที่โตจนป่านนี้เหนื่อยเต็มทีแล้วนะ รีบไปเถอะ
แหม หนูก็คิดถึงแม่เหมือนกันน่า
แม่คะ ทำไมเอาร่มมาตั้งสองคันล่ะ ใช้คันเดียวกันก็ได้นี่นา
โอ๊ย มันเบียดนะ
ไม่เบียดหรอก เหมือนมาเดตกันดีออก
โธ่เอ๊ย พอเลย
- แม่คะ - หือ
- บ้านเราปรับปรุงเสร็จแล้วนี่นา - อือ
งั้นเมื่อไหร่เราจะย้ายเข้าอพาร์ตเมนต์ใหม่ล่ะ
โธ่เอ๊ย ก็ตอนที่เขาให้ย้ายเข้าไปไง
อ๋อ
- เออ - เสียดายเหมือนกันนะที่ต้องย้าย
โธ่เอ๊ย จะเสียดายทำไม
ข้ามสะพานไปโรงเรียนทุกวันลำบากจะตาย ดีแล้วแหละ
แต่ถึงยังไงบางครั้งแม่ก็ออกมารับหนูแบบนี้ไง
โอ๊ย ไปห่างๆ หน่อย แม่เดินลำบากนะ
ทำไมล่ะ หนูชอบแบบนี้นี่
โธ่เอ๊ย ชอบเชิบอะไรกัน
ทำไมล่ะ หนูชอบจริงๆ นะ
ถึงเราจะย้ายไปแล้ว แม่ก็จะมารับแก
จริงเหรอ
"สัญญานะ"
นี่ แกเอาอะไรมาทาปากเนี่ย
นี่ วันนี้ไม่ดึกไปหน่อยเหรอ แม่ด่าฉันเละแน่
นี่ ยังไงพวกแม่ๆ คงนึกว่า เราเรียนหนังสือแล้วกลับนั่นแหละ ไอ้เจ้าบ้า
นี่ วันนี้สุดยอดไปเลย เห็นตอนที่ฉันเกือบทำแต้มได้ไหม
พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนไปเล่นกันอีกเถอะ
ไปไกลๆ เลย ไอ้บ้านี่
จีอุง
จีอุง นายนี่จริงๆ เลยนะ
ฉันอุตส่าห์โดดเรียนกวดวิชาเลยนะ ทำไมวิ่งช้าจัง
มันกลัวรองเท้าพังเลยค่อยๆ วิ่งน่ะสิ
วิ่งช้าที่ไหนกัน ฉันช่วยส่งลูกให้ตั้งเยอะนะ
ใช่ จีอุงเจ๋งมากเลย เก่งมาก จีอุง
แต่ทำแต้มไม่ได้เลยนะ แต่ยังไงก็เก่งอยู่ดีแหละ
นี่ คนเดียวทำแต้มได้ที่ไหนล่ะ
ต้องมีคนช่วยส่งลูกถึงจะทำได้
เฮ้ย ปัดโธ่
- เดี๋ยวเหยียบรองเท้าซะเลย ไอ้เจ้านี่ - อย่านะ
อย่านะ อย่าๆ อย่าเชียวนะ บอกว่าอย่าไง
ครับ นี่พนักงานขับรถโอนะครับ
ตอนนี้ผมอยู่ที่อู่รถครับ
ผมได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ออกมาจากตรงยางระหว่างทาง
ครับ
เหมือนแผ่นรองผ้าเบรกหรือไม่ก็ผ้าเบรก มีปัญหาน่ะครับ
ครับ ไม่น่าจะเป็นอะไรมาก
มีผู้โดยสารกำลังรอรถเที่ยวสุดท้ายอยู่
ถ้ามีรถสำรองละก็…
อ๋อ…
นั่นสิครับ
งั้นผมเอารถไปเช็กสภาพแถวๆ นี้เผื่อไว้ก่อน ดีไหมครับ
อะไรนะ
ถ้าไม่เช็กสภาพที่อู่รถ
ผมต้องจ่ายเงินเองเหรอ
อ๋อ
ครับ
อ๋อ ครับๆ
ไม่อยากเชื่อเลย ให้ตายเถอะ
ฮึบ
เชิญขึ้นมาเลยครับ
ขณะนี้ฝนตกหนักในเขตเมืองหลวง
ต่อไปจะเป็นรายงานพยากรณ์อากาศ จากกรมอุตุนิยมวิทยา
ประชาชนควรรีบกลับที่พักอาศัย
เนื่องจากจะมีฝนตกหนักทั่วประเทศ ตั้งแต่คืนนี้ไปจนถึงเช้าวันพรุ่งนี้
นั่งดีๆ
กลับดีๆ นะ ถึงบ้านแล้วโทรมาด้วย
- ครับ - จ้ะ
คุณคนขับคะ ฝากดูแลหลานฉันด้วยนะคะ
- ได้ครับ - ขอบคุณค่ะ
ขอโทษครับ
โอ๊ะ
ตายโหง
แม่งเอ๊ย…
โอ๊ย โธ่เว้ย
ขอโทษครับ บ้าเอ๊ย
พับผ่าสิ
บ้าชะมัด เดี๋ยวนะ
ไอ้โง่เอ๊ย ให้ตายเถอะ
เวรกรรม
น่าหงุดหงิดจริงๆ
ไง ที่รัก
เมื่อกี้ผมอยู่บนรถไฟใต้ดินน่ะ
โกรธเหรอ
น่ารักจัง
เดี๋ยวซื้ออะไรอร่อยๆ ไปให้นะ อยากกินอะไรล่ะ โซจูเหรอ
เดี๋ยวซื้อโซจูไปฝากนะ
ห้าขวดเหรอ พรุ่งนี้ผมต้องทำงานนะ
นี่ จียองจ๊ะ ผมเองนะ
ตอนนี้ผมอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ฝนตกหนักมาก
อย่าออกมารอผมข้างนอกล่ะ
ผมพูดให้โทรศัพท์พิมพ์เพราะกำลังถือร่มอยู่
อีกแป๊บเดียวผมจะถึงแล้ว รอหน่อยนะ
คิดถึงนะ
ผมรักคุณ
จุ๊บ
รถประจำทางที่กำลังจะมาถึงคือ สาย 362 สาย 476…
(จียองจ๊ะผมเองนะผมอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ฝนตกหนักมากอย่าออกมารอผม
ผมพูดให้โทรศัพท์พิมพ์เพราะกำลังถือร่มอยู่ อีกแป๊บเดียวผมจะถึงแล้วรอหน่อยนะ)
ป้ายสถานีตลาดคังดง ป้ายถัดไปคือ…
คุณคนขับ ขอลงหน่อยครับ
ขอบคุณที่ใช้บริการ
สวัสดีครับ
ครับ
ป้ายโรงเรียนมัธยมปลายซังอี ป้ายถัดไปคือ…
ให้ตายเถอะ
สงสัยต้องรีบเอาไปเช็กสภาพซะแล้ว
เป็นไง ชอบไหม
ทำไม อะไรอีกล่ะ
พอไม่มีคนถึงเข้าใกล้ฉันเหรอ
- ซอนแฮ - อย่าตามมานะ
เพื่อนบ้านอยู่ใกล้เกินไป พี่ก็เลยไม่ชอบล่ะสิ
ไม่ชอบเพราะคนอยู่เยอะด้วยสินะ
พี่ไม่พร้อมขนาดนั้นเลยเหรอ
พวกเราทำความผิดอะไรไว้หรือไง
- ซอนแฮ - จะอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ ไปอีกนานแค่ไหน
No comments yet. Be the first to leave one.