A Shop for Killers (킬러들의 쇼핑몰)

ขอยืมตัวพ่อไปหน่อยนะ

"ร้านลับนักฆ่า 2"

"ตอนที่ 6 ม้าไม้เมืองทรอย"

3-9, 2-0, 5-0,

7-7, 3-4

เค

(ถึง 11 โมงตามเวลาไทย ติดต่อพสิน)

(ขอตำแหน่งของอัตติ และข้อมูลพวกคนลักพาตัวภายใน 11 โมง)

นี่คือวิธีสร้างอีเมลส่งหา "ตัวตุ่น"

ฉันจะติดต่อกับตัวตุ่นผ่านทางนี้ที่ไทย

ตรวจสอบข้อมูลให้ดีล่ะ

ไม่ง่ายเลยนะ

แต่ก็ออกมาดีเลย

พาสปอร์ตกับโทรศัพท์ดาวเทียม

นี่อะไร อาจะไปคนเดียวเหรอ

อาจินอูกับอาชอลซึงไม่ไปด้วยเหรอ

พสินก็อยู่ที่นั่น แค่เราสองคนก็พอแล้ว

ก็…

ลองคิดให้ดี จองจีอัน

การเจรจาจบลงแล้ว

แต่พวกมันยังจับลูกชายพสินเป็นตัวประกัน

แสดงว่าบาบิลอนมีแผนการอื่นอยู่

ถ้าพวกเราทิ้งห้างแล้วไปไทยกันหมด

พวกมันอาจใช้โอกาสนั้นโจมตีที่นี่ได้

เราต้องเหลือคนไว้รับมือ

โทรศัพท์ดาวเทียมนี่เชื่อมต่อทันทีใช่ไหม

ใช่ มันใช้ได้เลย แต่ช่องสัญญาณนี้เท่านั้น

แน่ใจนะคะว่าไปคนเดียวได้

ให้ฉันไปด้วยจะไม่ดีกว่าเหรอ

ไม่ละ

จีอันต้องการเธอ

ฟังให้ดี จองจีอัน

อาจมีสถานการณ์ที่ทำให้แขนขาด

ถ้าเป็นแบบนั้น อย่ามัวพยายามตามเก็บแขนที่ขาดไป

แต่จงรักษาแขนที่เหลืออยู่

เขาหลักเซ็นเตอร์ ล็อกเกอร์หมายเลขแปด

รหัสคือ 2-4-5-1

ไปหาฉันได้ตามพิกัดที่ทิ้งไว้ในนั้น

เมื่อไปถึงพิกัดนั้นแล้ว จะเจอร้านอินเทอร์เน็ต

ไปเจอกันที่นั่น

(เน็ตซ์เพีย ล็อกอิน)

โอ้โฮ ยังทนได้อีกเหรอ

ตั้งสองครั้งเลยนะ

ยังมีของอยู่นี่ คุณจองจินมัน

คิดว่าบาบิลอนหาไม่เจอจริงๆ เหรอ

ฉันละเกลียดจริงๆ

กลิ่นคาวเลือดเนี่ย

กลิ่นเหงื่อด้วย

ฉันจะหักคอแก!

ครอบครัวมักจะเป็นปัญหา

รู้ไหม เมื่อก่อนเขาฆ่าล้างสามชั่วโคตร

เพื่อป้องกันการล้างแค้นในอนาคต

คิดๆ ดูแล้วก็สมเหตุสมผลอยู่นะ

น่าเสียดายที่เดี๋ยวนี้ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว

อัตติอยู่ที่ไหน

ที่แท้ลูกชายก็เป็นลูคีเมีย

น่าทึ่งจริงๆ

เงินทั้งหมดที่หามาได้ตลอดสิบปี ทุ่มให้ลูกชายหมดเลย

บาบิลอน!

ฟังให้ดี

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับอัตติ

พวกแกตายแน่!

อย่าเสียเวลาคิดจะฆ่าฉันเลย

คิดจะช่วยลูกชายตัวเองดีกว่านะ

ทะลุไปเลย

ไม่ต้องห่วง

เราจะดูแลเขาอย่างดี

เพราะฉะนั้น

คุณต้องทำงานให้เราเป็นการตอบแทน

อัตติ

งั้น…

จะบอกว่าไม่ได้เจออาเหรอ

ได้ยินไหมครับ

ฮัลโหล

เราได้ยินทุกอย่างที่คุณพูด

เราจะฟังทุกอย่างที่คุณพูด

อย่าคิดอะไรโง่ๆ เชียว

ไม่อย่างนั้น…

อัตติไม่ปลอดภัยแน่

นี่คืออีเมลจากตัวตุ่น ที่จินมันบอกฉันเมื่อ 12 ชั่วโมงก่อน

ฉันไปตามที่อยู่นั้นหลังจากกลับมาเกาหลี

แล้วก็ถูกซุ่มโจมตี

พสิน

อาจารย์พสินถูกซุ่มโจมตีตอนกลับมาเกาหลี

ส่วนอาฉันที่ไปเมืองไทยก็หายตัวไป

ทั้งสองคนเลยไม่ได้เจอกัน

แล้วอีเมลที่อาจารย์ได้มาล่ะ ของจริงหรือเปล่า

คนกลุ่มเดียวที่รู้วิธีผสมเลขมั่วๆ พวกนี้

เพื่อเปลี่ยนอีเมลแอดเดรสทุก 12 ชั่วโมง

คือหัวหน้าจินมัน ตัวตุ่น แล้วก็พวกเรา

ถ้าไม่มีเราคนไหนปล่อยข้อมูลหลุดไป

ก็ไม่มีทางที่ข้อมูลปลอมจะเข้ามาได้

แล้วทำไมฉันถึงติดต่ออาไม่ได้ล่ะ

เป็นอะไร โอเคหรือเปล่า

นายควรนอนเฉยๆ นะ

แค่นี้ฉันไม่ตายหรอกน่า

ต้องสแกนนี่เพื่อขึ้นไปเหรอ

อยากไปดูไหมล่ะ

จินอู เดี๋ยวนี้ไม่ไปโรงพักแล้วเหรอ

ฉันเพิ่งลาออกมาไม่นานน่ะ

ไปเป็นตำรวจเถอะ

นั่นเหมาะกับนายกว่านะ

หลังจากคนของบาบิลอนซุ่มโจมตีเรา อยู่ที่นี่แล้วฉันสบายใจกว่าน่ะ

ฉันควรอยู่ข้างๆ คนที่ต้องการฉันสิ

อีกอย่าง ฉันรู้สึกเหมือนทิ้งทั้งชีวิต ไว้ที่สถานีตำรวจบ้านนอก

ที่ไม่เคยเกิดเหตุอะไรเลยน่ะ

นี่มันเคยเป็นเครื่องอบเมล็ดพืช แต่บราเธอร์เปลี่ยนมันเป็นลิฟต์

เจ้าบ้านั่นหมกตัวอยู่แต่ชั้นใต้ดิน แต่นับวันยิ่งพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

ยังไงก็เถอะ เราเองก็แทบตาย กว่าจะสร้างที่นี่ขึ้นมาได้

ได้พวกรหัสแดงกับรหัสเหลืองช่วยไว้เยอะเลย

ที่นี่เปิดตอนสิบโมง และปิดตอนหนึ่งทุ่ม

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเข้าออกพื้นที่นี้

เหมาะกับการเปิดห้างสุดๆ เลย

คนพวกนี้เป็นชาวบ้านหมดเลยเหรอ

มันยังเหมาะใช้แฝงตัวด้วย

ไม่มีใครสงสัยหรอก

เถ้าแก่พัค

อ้าว เถ้าแก่ชเว

มานี่หน่อยสิ

นี่ ฉันเป็นเถ้าแก่น่ะ เดี๋ยวมานะ

โอ๊ย เถ้าแก่ชเว มาแต่เช้าอีกแล้ว

แบบนี้ผมก็แย่สิเนี่ย

ค่อยมาดูใหม่อะไรล่ะ

ไม่เป็นไร ไว้ฉันค่อยมาดู

เถ้าแก่พัค…

ขี้มาหรือไง

ไอ้ฉันก็ตามหาซะทั่ว

ไม่ต้องห่วงเรื่องอัตติมากนะ

ไม่มีเรื่องอะไรหรอก

- อือ - รักษาตัวให้หายก่อน

แบบนั้นถึงจะไปหาอัตติได้

อาจารย์

ดีขึ้นแล้วเหรอ

จินมันยังไม่ติดต่อมาอีกเหรอ

อือ ยังเลย

ตัวตุ่นก็ยังเหรอ

อยากลงไปที่ห้างเหรอ

ไม่เหมือนตอนขึ้นไปนะ ห้างต้องใช้อีกอย่างนึง

ห้างใหญ่ขึ้นสักสองเท่าได้

ก็แปลว่ามีงานต้องทำเยอะขึ้นมาก

แต่จินอูกับจีอันก็ช่วยฉันได้เยอะเลย

ที่นี่ฉันไม่ต้องขับรถยกด้วยซ้ำ

นายสร้างทางหนี ไว้เวลาเกิดเหตุฉุกเฉินหรือเปล่า

แหงอยู่แล้วสิ

แต่เป็นความลับที่มีแค่ ผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยที่รู้

เพราะก่อนหน้านี้ แอปเมอร์เธอเฮลป์ปลอม…

ไอ้โง่ติดอ่างนี่… คือหมอนั่นใช่ไหม

(บราเธอร์ มันสมองเบื้องหลัง ปฏิบัติการของจองจินมัน)

เราดึงลูกค้ากลับมาได้เยอะแล้ว

ดูนี่สิ

จองจีอันซื้อมาให้เพราะว่าก้นฉันเหงื่อออกน่ะ

มันเย็นนะ แห้งดีด้วย

บางมุมเมอร์เธอเฮลป์ก็ดูรอบคอบสุดๆ แต่บางมุมกลับหละหลวมซะงั้น

ก็แค่พวกเพี้ยนมารวมตัวกันสินะ

ไอ้โง่ติดอ่างนั่นเป็นมันสมองเนี่ยนะ

ต้องไว้ชีวิตมันไหมเนี่ย

ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งกัน

เคาะประตูไม่เป็นเหรอคะ

ผมเคาะแล้วครับ แต่คุณไม่ตอบ

คราวหน้าผมจะเคาะให้ดังขึ้นครับ

มีอะไรคะ

เรื่องเหตุระเบิดรถบัส เราไม่ต้องตรวจสอบเหรอครับ

ระหว่างที่ตรวจสอบเอกสาร

การเคลมประกันจากครอบครัวเหยื่อ

ผมก็คิดขึ้นมาได้ว่า ถ้านี่เป็นการโจมตีจากฝ่ายจองจินมันล่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง

เราก็ควรเตรียมรับมือไว้ไหม

จะปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกไม่ได้ใช่ไหมครับ

มันไม่ดีต่อภาพลักษณ์ของบาบิลอน แถมพวกพนักงานก็ขวัญเสียกัน

ทีมตรวจสอบยังสืบสวนอยู่ใช่ไหม

ครับ นั่นก็จริง แต่…

งั้นก็รออีกหน่อยแล้วกัน

ยังไงเราก็เตรียมรับมือตลอดอยู่แล้วค่ะ

แต่มันออกจะล่าช้า…

เปล่าครับ

ผมขอตัวนะครับ

เก็บไอ้ทนายซื่อบื้อนั่นเลยดีไหม

ไหนๆ เขาก็เชื่อว่าเป็นฝีมือจองจินมัน

คงไม่เป็นไรไหมครับ

ก็คงงั้น

ด้วยสมองระดับนั้น เขาคงนึกไม่ถึงหรอก

ว่าเพื่อปิดปากเรื่องที่เบลฆ่าเจ

ฉันถึงกับสั่งระเบิดรถบัสเลย

พสิน พอเราเจออัตติแล้ว

และพอท่านประธานจินมันกลับมา

เราทุกคนมาอยู่ที่นี่ไม่ได้เหรอ

ถ้าได้อยู่กันพร้อมหน้าก็คงดีเนอะ

คุณจองจินมัน

เป็นเพราะคุณ คุมะกับทีมของฉันถึงได้ตายเกลี้ยง

จนฉันต้องถูกย้ายมาที่นี่

แม่งโคตรร้อนเลย

หัวหน้าทีมโจซองกู

อ้าว จำได้ด้วยเหรอ

โธ่

ทำไมต้องไปเปิดศึกกับบาบิลอน และก่อเรื่องพวกนี้ด้วย

บาบิลอนเป็นฝ่ายเริ่ม