Teenage Mutant Ninja Turtles

‫همچون ماری که دُم خود را می‌بلعد

‫با پایان هر ماجراجویی ‫یک ماجراجویی دیگر آغاز می‌شود.

‫اما حالا، پس از قرن‌ها هوشیاری

‫ما قاضیان دادگاه نینجا

‫پایان این ماجراجویی را بدون آغاز می‌بینیم.

‫پایان همه چیز در راه است.

‫از این رو ‫برای نبرد آماده می‌شویم.

‫حال دادگاه ‫هشت مُرید را برگزیده.

‫هشت مبارز از سراسر دنیا

‫با رفتارها و مهارت‌های متفاوت...

‫مبارزانی که توانایی خود را ثابت کرده‌اند.

‫همچون جرقه‌هایی که حالا ‫باید به شعله تبدیل شوند.

‫شعله‌هایی که باید با ‫سربازان پیام‌آوری بجنگند

‫که حالا برای تکمیل ‫رسالت مهیب‌شان آزادند.

‫احضار کسی که تمام این سال‌ها ‫از او هراس داشتیم.

‫هشت مُرید.

‫اگر در برابر تاریکیِ پیش رو شکست بخورند

‫ما نیز شکست خواهیم خورد.

۱۴۰۱/۰۴/۱۷ ۲۰۲۲-۰۷-۰۸

‫«فصل: ۵ قسمت: ۱» ‫«محفل خدایان»

‫معلومه خودمونو توی چه دردسری انداختیم؟

‫من همیشه دلم می‌خواست ژاپن رو ببینم

‫اما حقیقتش فکر نمی‌کردم اینطوری باشه.

‫آره رفیق، فکر نکنم اینجا توی ‫دفترچه‌ی توریست‌ها هم باشه.

‫شما رو نمی‌دونم

‫اما این سفر توی دل معما

‫دیگه داره قدیمی میشه.

‫این وضعیت خیلی آشغاله لئو. ‫خیلی!

‫قاضی‌ها هنوز حرکتی نزدن تورا؟

‫نه، همینطور نشستن...

‫من که میگم بریم پایین و مجبورشون ‫کنیم یه تکونی به خودشون بدن.

‫هنوز خیلی چیزها هست ‫که راجع‌به قاضی‌ها و خطری

‫که تهدیدمون می‌کنه نمی‌دونیم.

‫الان جدی داری این حرف رو می‌زنی؟ ‫اونا ما رو دزدیدن!

‫نینجاهای چوبی‌شون رو انداختن به جونمون

‫و می‌خواستن که ما هم‌دیگه رو بکُشیم.

‫خطری که ما رو تهدید می‌کنه همونا هستن، با ‫اینحال می‌خوای منتظر بمونی ببینی چی میشه؟

‫دوستان، انگار رسیدیم.

‫همه‌‍ش همین؟

‫انتظار داشتم یه‌کم...باحال‌تر باشه.

‫این شد یه چیزی!

‫مُریدان!

‫حالا وقت آن است که به خشکی بروید.

‫مسیر پیش رو ‫دشوار و طولانی‌ست

‫و کوله‌بارتان نیز سنگین است.

‫شاید بیش از حد سنگین.

‫کوله‌بار؟ ‫منظورت چیـ...؟

‫توی این کوله‌ها چی گذاشت؟ ‫پاره آجر؟

‫نه داداش، اون مغز توئه پاره‌آجر برمی‌داره.

‫تا می‌تونی فک بزن مایکی.

‫وقتی برسیم نوک قلّه...

‫ای خدا، اینا همیشه انقدر با هم بحث می‌کنن؟

‫نه، معمولاً خیلی رو مُخ‌ترن.

‫به‌نظرت قاضی‌ها دارن چیکار می‌کنن؟

‫همه چیز آماده است.

‫وقت آن است که چرخ ‫یک بار دیگر بچرخد.

‫حال وقت شروع سفر است.

‫وای، بچه‌ها ‫اونجا رو ببینید!

‫امکان نداره!

‫حاجی، این...خیلی...

‫باحاله!

‫نگفته بودن آسانسور هم دارن.

‫بیخیال بابا، این دیگه نامردیه.

‫ای تف به این شانس.

‫فکر کنم اینجا رو توی مجله‌ی ‫«خانه و کاشانه‌ی کابوس‌وار» دیده بودم.

‫بس کن مایکی.

‫به‌نظرت تلفن سکه‌ای هم دارن؟

‫حتماً استاد اسپلینتر تا الان نگران شده.

‫فقط اون نیست که نگران شده.

‫مُریدان...

‫نظاره‌گر باشید!

‫محفل خدایان...

‫خانگاهِ دادگاه.

‫و خانه‌ی جدید شما.

‫بنشینید. ‫زمان کوتاه است.

‫شروری باستانی که هزاران سال در اسارت بوده

‫حال در شُرف بازگشت است.

‫شما هشت مبارز ‫انتخاب شده‌اید تا با این تهدید نبرد کنید.

‫دشمن ما قادر به نابودی وصف ناپذیری

‫در هر دو بُعد مادی و معنوی است.

‫شما باید برای جنگ در هر دو جبهه ‫آماده شوید.

‫این‌ها مدال‌های مُریدان هستند.

‫این مدال‌ها به شما برای تمرکز ‫و تقویت نیروی درونی‌تان کمک می‌کنند.

‫نیروی درونی همان انرژی «چی» شماست.

‫عالی شد. ‫قلاده هم انداختن گردنمون.

‫قدرت درک شما همیشه به معنای ‫حقیقی بودن دنیای اطراف‌تان نیست.

‫تمام چیزی که فکر ‫می‌کنید راجع‌به جهان‌تان...

‫خودتان...

‫و حتی واقعیت‌تان می‌دانید

‫به چالش کشیده می‌شود.

‫اینجا، در محفل خدایان

‫اسراری را می‌آموزید ‫که هزاران سال بازگو نشده،

‫اسراری که فقط ما، یعنی ‫قاضیان دادگاه نینجا می‌دانیم.

‫من کان شیشو هستم،

‫استاد نینجوتسوی ارواح.

‫و ایشان جوتو شیشو

‫استاد نینجوتسوی سلاح.

‫شیکارا شیشو

‫استاد نینجوتسوی قدرت.

‫و هیسومی شیشو

‫استاد نینجوتسوی خفا.

‫همه چیز در زمان و موقعیت ‫مناسب خود شرح داده می‌شود.

‫و اما آموزش...حالا آغاز می‌شود.

‫ای وای، هر دفعه با دست‌هاشون ‫نون بیار کباب ببر نینجایی بازی می‌‌کنن

‫یعنی توی دردسر افتادیم.

‫حواس‌هاتون رو جمع کنید.

‫بچه‌ها...انگار...

‫ایول!

‫این اصلاً برام شبیه آموزش نیست.

‫این بیشتر شبیه...

‫مطالعه‌ست!

‫مطالعه؟ ‫گندش بزنن.

‫فکر نکنم کمیک هم داشته باشن.

‫وای، لئو ‫اینا شاهکارن.

‫می‌دونم ‫اما...

‫میشه این یه تیکه رو برام ترجمه کنی؟