Le prime 200 righe.
ไปกัน
โรงเรียนฉันมีธรรมเนียมอย่างหนึ่ง
ทุกปี ในวันเสาร์หลังจบการศึกษา
นักเรียนม.หกของโรงเรียนเตรียมคิฟนีย์-บราวน์ จะงัดเข้าไปในหอระฆังของโรงเรียน
ปาร์ตี้กันด้านบน
แล้วผลัดกันตีระฆังตลอดหนึ่งชั่วโมง
นี่เป็นพิธีกรรมเปลี่ยนผ่านสถานะ ที่ทุกคนตั้งตารอตลอดทั้งปี
เพื่อแสดงสัญลักษณ์แห่งการสิ้นสุด
พวกเขาจะโยนทิชชู่ลงมาจากหอระฆัง
สอง หนึ่ง
จะว่าไปก็ดูสวยดีนะ
มันไม่ควรจะสวย มันควรจะเป็นการก่อกวน
ก็ใช่ แต่เขาก็ทำกันทุกปีนี่นา
แสดงว่าที่จริงโรงเรียน ก็คงเห็นดีเห็นงามด้วยนั่นแหละ จริงไหม
แบบว่า ถ้าโรงเรียนอยากห้ามก็ทำได้
ซึ่งก็ไม่เสียหายอะไร ถ้ามองว่ามันเป็นธรรมเนียม
แต่ถ้าจะมองว่ามันเป็นการก่อกวน ก็มันก็ผิดแหละ
ว่าไหม
- คงงั้น - ถ้าเธอว่ามันผิด งั้นมาทำอะไรที่นี่ล่ะ
คือฉันก็อยากทำไง ฉันแค่พูดให้ฟังเฉยๆ…
ถึงไงก็ไม่ได้มีกฎ ว่าเด็กม.หกทุกคนต้องเข้าร่วม เพราะงั้น…
ไป ฉันอยากได้ทำเลดีๆ ที่ด้านบน
บ้าเอ๊ย
ถ้านี่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดแค่ครั้งเดียว ก็คงไม่เป็นไร
ลุยกันเลย
แต่ความจริงก็คือฉันทำแบบนี้ตลอด
เพราะอย่างนี้
แทนที่ฉันจะได้ขึ้นไปฉลอง บนยอดหอระฆังกับเพื่อนร่วมชั้น
ฉันมาอยู่บ้าน
กับแม่และพวกเพื่อนที่ทำงานแม่
มีแต่คนแก่
จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
หากเรามองข้ามผู้หญิงที่ควรค่าแก่ความสนใจ
เว้นแต่เธอคนนั้นจะแต่งงาน หรือร่วมเตียงกับผู้ชายที่มีชื่อเสียงกว่า
และนั่นแหละ คือเหตุผลที่ฉันจะไม่แต่งงานอีก
- ฤดูร้อนนี้เธอจะทำอะไรจ๊ะ ออเด็น - ฉันจะไปอยู่กับพ่อที่โคลบี้ค่ะ
เธออยากไปสานสัมพันธ์กับเขาน่ะ
แม่คะ
แม่วิจารณ์พ่อของลูกน่ะ ไม่ใช่ลูก
ฉันกำลังเก็บเงินเตรียมไปเรียนมหาลัย เลยจะไปทำงานที่ร้านของแม่เลี้ยงน่ะค่ะ
ที่นั่นชื่ออะไรนะ
คัพเค้ก กากเพชร เสริมนมตู้ม
ดีแล้วจ้ะ ออเด็น
ฤดูร้อนริมชายหาดฟังดูเป็นรางวัล ที่สมกับการทุ่มเทตั้งใจเรียนมาตลอด
ฉันเสนอให้เธอมาเป็นผู้ช่วยวิจัย
แต่เธอกลับเลือกทางนี้
ฉันรู้ว่าแม่ไม่เข้าใจว่าทำไมฉันถึงอยากไปโคลบี้
แต่มันเหมือนว่าเมื่ออยู่ที่นี่ ฉันรู้วิธีทำตัวเป็นคนอยู่แค่ประเภทเดียว
ฉันไม่เคยทำอะไร นอกเหนือไปจากสิ่งที่อยู่ในใบผลการเรียน
แต่ถ้าฉันไปโคลบี้ ฉันอาจเป็นใครอีกคนได้
คนที่ต่างจากเดิม
หรือทุกอย่างอาจเหมือนเดิม และฉันก็เปลี่ยนตัวเองไม่ได้
ฉันก็ไม่รู้
แต่ฉันพร้อมจะเดิมพันด้วยฤดูร้อนนี้ และหาคำตอบให้ได้
ออเด็น หวัดดีจ้ะ
ฉันโทรมาอีกรอบเพื่อบอกว่าพ่อเธอกับฉัน
ตื่นเต้นสุดๆ ที่จะได้เจอเธอในฤดูร้อนนี้
ใกล้ถึงแล้วรีบบอกฉันเลยนะจ๊ะ
โทรมาตอนที่เห็นป้ายโคลบี้ ไม่สิ โทรมาก่อนถึงป้าย
โทรทุกสิบนาทีเลยนะ เพราะฉันรอไม่ไหวแล้ว
เดี๋ยวนะ เธอรู้ใช่ไหมว่านี่ไฮดี้
ไฮดี้ แม่เลี้ยงเธอเองนะจ๊ะ จุ๊บๆ
ถ้าส่งเสียงจะโดนฉันฆ่าแน่
อ้อ ขอโทษค่ะ ฉัน…
ตายแล้ว ไม่ใช่นะ ออเด็น ขอโทษจ้ะ
ฉันนึกว่าเป็นพ่อเธอน่ะ พอดีฉันเพิ่งกล่อมให้ลูกหลับได้
ฉันลืมสนิทว่าวันนี้วันอะไร
- ไม่เป็นไรค่ะ - ฉันวางแผนไว้หมดแล้ว
ทั้งป้าย ลูกโป่ง ฉันบุ๊กมาร์กไอเดียมื้อสาย ในธีม "ขอต้อนรับสู่โคลบี้" ไว้ด้วย
สาบานได้เลย ตลอดทั้งสัปดาห์ก่อน ฉันเอาแต่คิดกับตัวเองว่า
"ลูกเลี้ยงของเธอจะมา เป็นพี่สาวของดีสบี้
พิธีจบการศึกษาเธอก็ไม่ได้ไป
เพราะงั้นรีบเข้าครัวซะ แล้วทำให้มันพิเศษที่สุด"
พ่อฉันอยู่ไหมคะ
อ๋อ เขาอยู่ในห้องทำงานจ้ะ เขาอยู่ในห้องทำงานตลอดแหละ
- ว่าไง - พ่อคะ
อ้าว ว่าไง มาแล้วเหรอ เข้ามาเลย
ก่อนที่ลูกจะพูดอะไร พ่อรู้ ตรงนี้เละเหมือนระเบิดลง
แต่พ่อมั่นใจว่าลูกคงจำสภาพ จากตอนที่พ่อเขียนนาร์วาลได้
ต้องบอกว่าในความทรงจำของหนู ถ้าพูดถึงชีวิตเราช่วงนั้น
สภาพความสะอาดของห้องทำงานพ่อ ไม่ได้อยู่ในภาพจำหนูเลยค่ะ
นั่นสินะ เพราะพ่อแม่ของลูกกำลังแยกทางกัน
ประมาณนั้นค่ะ
ลูกหิวไหม พ่อรู้จักร้านที่ทำหอมทอดอร่อยมาก
เหรอคะ ได้เลย หนูอยากไปลอง
เยี่ยมเลย งั้นไปที่ทางเดินริมทะเล
หาเจอแน่นอน ร้านชื่อลาสต์แช้นซ์ เอานี่ไปสิ
- พ่อไม่ไปด้วยกันเหรอ - พ่ออยากไปนะ แต่งานยุ่งมาก
แต่ถ้าลูกซื้อเบอร์เกอร์ มาฝากพ่อสักชิ้นก็คงจะดีมาก
ที่ร้านใส่หัวหอมผัดด้วย อร่อยมากเลยละ
ค่ะ ได้เลย
- ขอบใจนะ - ค่ะ
- พ่อดีใจจริงๆ ที่ลูกมา - หนูก็เหมือนกัน
- เยี่ยมเลย - โอเคค่ะ
คุณพระ ออเด็น ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลย
ฉันจะไปเดินเล่น อยากได้อะไรไหมคะ
- ไปเดอะ ทิปสิ - เดอะ ทิปเหรอ
ใช่ พวกวัยรุ่นคูลๆ ไปรวมตัวกันที่นั่น สนุกสุดๆ
- ห้ามพลาดเลยล่ะ - ค่ะ
- ไม่ต้องประหม่าไปหรอก - ฉันเปล่าค่ะ
พอไปถึงที่นั่น ให้ถามหาแม็กกี้ เขาเป็นคนโปรดของฉัน
ได้ค่ะ ขอบคุณ
เธอยังสาวแบบนี้ ไปสนุกเถอะ
ว่าไง
เธอเป็นเด็กใหม่ช่วงหน้าร้อนสินะ
- จะเรียกแบบนั้นก็ได้ - แจ๋ว
เราเพิ่งเลิกกันแค่สองสัปดาห์ แต่หมอนั่นมาทำแบบนี้ต่อหน้าฉันแล้วเนี่ยนะ
- ไม่ต้องไปมอง เถอะน่า - เขาอาจเป็นญาติกันก็ได้
ไม่ใช่ญาติแน่ๆ เอสเธอร์
เดี๋ยวนะ ขอโทษ
ทุกอย่างโอเคไหม
ใช่ ก็ใช่ แค่ว่า…
นายเคยทำอะไรลงไป เพราะพยายามจะเปลี่ยนตัวเองเป็นอีกคนไหม
แต่ระหว่างที่กำลังทำแบบนั้น ก็กลับคิดขึ้นมาว่า "ให้ตาย นี่ไม่ใช่ฉันเลย"
- เธอชอบผู้หญิงเหรอ - เปล่า ฉันคิดว่าไม่นะ
เราวัดเป็นสองขั้วไม่ได้แล้วนี่นา แต่ฉันกำลังพูดถึง…
ไม่เป็นไร ฉันไม่เคืองหรอก
เธอกำลังค้นหาตัวเอง ไม่เป็นไรเลย
แต่ถ้าเธอไม่รู้สึกอะไรกับฉัน เธอก็คงไม่ชอบผู้ชายหรอก
เพราะไม่ว่าสาวคนไหน ก็เทใจให้ยอดชายนายเจคทั้งนั้น
ยอดเลย ฉันต้องไปแล้วละ
แต่ขอบคุณนะ ขอโทษด้วย ขอบคุณ มันเจ๋งมาก
อ้อ พอรู้ไหมว่าฉันจะไปหาคนชื่อแม็กกี้ได้ที่ไหน
- พูดจริงเหรอเนี่ย ล้อกันเล่นเหรอ - อะไรนะ เปล่า
ช่างเถอะ โทษที
นางมาแล้ว คงเสร็จธุระกันแล้ว แต่ฉันไม่เป็นไร
- เธอโอเคนะ - ฉันไม่เป็นไร สองคนนั้นคงได้สนุกกัน
ฉันสบายดี ไม่สนเลย
- ว่าแต่นางเป็นใคร - ไม่เคยเห็น
- ไม่รู้จักนางด้วยซ้ำ - ไม่เป็นไรแน่นะ
ฉันไม่เป็นไร ดีเลิศ
- ผมถึงบอกให้จ้างพี่เลี้ยงไง - ฉันไม่ได้ขออะไรมากเลย
ฉันขอแค่ 20 นาที จะได้แปรงฟันกับอาบน้ำ
มันไม่ใช่แค่ 20 นาที
ออเด็น นั่นเธอหรือเปล่า
หวัดดีค่ะ
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ คนขี้เซา - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- เธอเพิ่งตื่นเหรอ - ค่ะ ปกติแล้วไม่ค่อยเป็นแบบนี้
ผมไปทำงานต่อดีกว่า
- อรุณสวัสดิ์ ลูกรัก - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
กาแฟ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอรู้สึกผิดที่นอนเพลินนะ
แค่ว่าตอนนี้ฉันไม่รู้เวล่ำเวลาอะไรแล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ
แล้วยังไงจ๊ะ พร้อมสำหรับวันสำคัญหรือยัง
- วันแรกที่จะไปทำงานที่ร้านไง คนขี้ลืม - อ๋อ
ไม่ต้องห่วงนะ เธอไม่ต้องทำงาน ตามกำหนดเวลาอะไร ขอแค่ทำให้เสร็จ
ซึ่งฉันรู้ว่าต้องเรียบร้อยแน่นอน ในเมื่อมีสาวน้อยนักเรียนดีเด่นเป็นคนจัดการ
อย่านึกว่าฉันจะไม่เที่ยวอวดเรื่องเธอไปทั่วล่ะ
โอ้โฮ
ตื่นเต้นจังที่เธอจะได้เจอกับทีม เธอชอบฟลามิงโกไหม
- เป็นนกที่เก๋ที่สุดเลยเนอะ - ค่ะ เจ๋งดี
ถึงแล้ว ขอต้อนรับสู่สวรรค์ของฉัน
- ดูดีนะคะ - รบกวนหน่อยได้ไหมจ๊ะ
- ได้ค่ะ แน่นอน - ขอบคุณนะ
เอาละ สาวๆ ของฉันอยู่ไหนนะ
ตายแล้ว
น่ารักน่าชังจริงๆ
คุณพระคุณเจ้า ดูขนตาสิ
น่ารักเกินไปแล้ว
ฉันคิดถึงพวกเธอจังเลย
ไม่ต้องห่วงเลยนะคะ เพราะเราจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
น้ำหอมบูตี้เบอร์รีเข้ามาแล้ว ลูกค้าตื่นเต้นกันใหญ่เลยค่ะ
สร้อยคอกุญแจกับลูกก็หมดสต็อกไปสามรอบแล้ว
เหมือนอย่างที่ฉันบอกไหมล่ะ ฉันบอกแล้วใช่ไหม
- ฉันบอกแล้ว - คุณบอกเราแล้ว
อ้อ และนี่จ้ะ ทำไมมายืนแอบมุมตรงนี้
- ขอโทษค่ะ - นี่ไง คนที่ฉันพูดถึงอยู่ตลอด
ลูกเลี้ยงอัจฉริยะของฉัน ออเด็น
ออเด็นจ๊ะ นี่เอสเธอร์ ลีอา แล้วก็แม็กกี้
อ๋อ เราเคยเจอกันแล้ว
- งั้นเหรอ - ที่เดอะ ทิปไง เธอรู้จักเจคแฟนเก่าฉัน
- อ๋อ ใช่ - ดีเลย
ฉันรู้ว่าพวกเธอ จะช่วยดูแลออเด็น คอยพาไปที่สนุกๆ
และทำให้เขารู้สึกสบายใจในโคลบี้ใช่ไหม
ดีจ้ะ
เอาละ ฉันต้องพาเจ้าตัวเล็ก กลับบ้านก่อนเวลาหม่ำ
ขอบอกเลยนะ หัวนมฉันเนี่ย…
แต่ฉันดีใจมากที่เห็นพวกเธอสี่คนเป็นทีมใหม่
ต้องสนุกแน่ๆ
- โอเคนะ - ค่ะ
ดีจ้ะ โอเค รักทุกคนนะ บายจ้ะ
- ฉันเปิดประตูให้ค่ะ - ไปกัน
ไปสู่โลกกว้างกันเถอะ เราทำได้
โอเค ไปกันพวกเรา
- ฉันพาไปดูห้องทำงานแล้วกันเนอะ - ได้
- เอกสารบัญชีทั้งหมดอยู่ในนี้ - ได้ ขอบใจนะ
ไม่ต้องกังวลเรื่องแม็กกี้นะ เดี๋ยวเขาก็หายโกรธเอง
เจคเป็นเหมือนจุดอ่อนของเขาน่ะ
สองคนนั้นคบกันตั้งสองปีตอนม.ปลาย
แล้วก็เลิกกันก่อนจะเรียนจบแป๊บเดียว ไม่ใช่ความคิดของแม็กกี้ด้วย
เขาคบกับผู้ชายคนนั้นตั้งสองปีเลยเหรอ
เขาปกติดีหรือเปล่า
- ฉันปกติดีไหมงั้นเหรอ - แม็กกี้ ฉันไม่ได้…
- นี่ ใบเสร็จของเมื่อคืน - ฉันขอโทษ
- ฉันน่าจะ… - นั่นสิ อยากได้ปากกาเพิ่มไหม
- ไม่ละ ขอบคุณ - มีปากกาเยอะอยู่ โชคดีนะ
เมื่อกี้มันอะไรน่ะ
พักเต้นไง เราจัดทุกคืนตอนหกโมงเย็น
คราวหน้ามาเต้นด้วยกันก็ได้นะ พวกเราผลัดกันเปิดเพลง
No comments yet. Be the first to leave one.