Nightmare Radio: The Night Stalker

Help mij, alsjeblieft.

Laat iemand mij komen helpen.

Speeltijd.

Speeltijd.

Hou op.

Het is middernacht.

Beste luisteraars, we beginnen met een vrouw gekleed als bruid.

Daarna werd niets meer gehoord van haar.

Trek nog geen conclusies.

Het is twee minuten na twaalf en we doen zoals altijd.

Wie geen nachtmerries wil hebben, zet de radio uit als ik tot drie tel.

Klaar?

Eén, twee, drie.

Mijn naam is Candy Blue.

Welkom bij Nightmare Radio, waar horrorverhalen nooit eindigen.

VOOR CANDY IK HOU VAN JOUW STEM

Beste luisteraars, ik wil jullie verhalen horen over het onderwerp van vandaag.

Ik wil graag jullie wildste verhalen horen.

De definitie van wild is aan jullie.

Het kan zijn dat je terecht kwam tussen twee vechtende bendes hooligans.

Of over de moshpit bij een extreem punkconcert.

Of misschien achtervolgt werd door een poema in de jungle.

Als het maar een interessant verhaal is.

En jij moet het zelf hebben meegemaakt.

Ons telefoonnummer is 201-5137.

Bel mij maar. Geen bang hebben.

Aangezien we het hebben over wilde verhalen wil ik één vertellen.

Het gaat over een eenzame vrouw die voelt dat er iets ontbreekt in haar leven.

Hallo? Ellen Foley Fotografie. - Hoi, Mary.

We kunnen een nieuwe afspraak maken.

Nee, ik, ik begrijp het.

Bedankt om het te laten weten.

Jij zal iets moeten gaan doen.

Aandringen op meer werk of een nieuwe baan zoeken.

Ik weet het anders niet meer.

Wij hebben maar één inkomen en ons spaargeld is op.

Ellen, luister jij wel naar mij?

De laatste keer dat ik naar jou luisterde, kochten we dit huis.

Hier, het is opgelost.

Dat heb ik genomen.

Jacobus...

Ellen...

Ellen, ben jij jouw zus vergeten?

We zitten hier vast en kunnen geen kant op.

We moeten er gewoon mee aan de slag. - Hoe zit het met Ellen's zaken?

Ze moet adverteren. - Ellen, je moet adverteren.

Mensen moeten weten dat jij er bent. Ik kan jou helpen daarmee.

Ellen?

Tot ziens. Wat is er mis met jou?

Ellen...

Ellen...

Ellen, wakker worden.

Jij bent gestoord, verdomme.

Ellen...

Ellen...

Ellen...

Het is 01:00.

Je luistert naar Nightmare Radio, verhalen voor slapelozen die niet willen slapen.

Ik wacht op uw telefoontje op 201-5137.

We hebben iemand aan de lijn.

Hallo? - Hallo, hoe gaat het?

Niet slecht, bedankt. - Wat is jouw naam?

Jack. - Jack.

Ja, zoals Jack the Ripper. - Grappig.

Dus jij hebt een verhaal voor mij, Jack?

Ja, maar ik kijk liever toe wanneer jij de verhalen vertelt.

Toekijken terwijl ik verhalen vertel?

Ja, ik kijk op dit moment naar jou.

Je ziet er heel mooi uit.

Eens kijken. Met welk oog knipperde ik net? Rechts of links, Jack?

Dat kan ik van hieruit niet zien.

Ja, juist.

Jij hebt mij vandaag een cadeautje gestuurd, toch?

Dat deed ik en ik ben blij dat jij het leuk vond.

Hoe weet je dat ik het leuk vond?

Omdat je het nu draagt, lieverd.

Of heb ik dat mis?

Jammer, maar je hebt het mis.

Wat is jouw verhaal?

Weet je zeker dat je het niet draagt, lieverd?

Oké, je verveelt mij. Bedankt voor het bellen.

Klootzak.

Ik moet alles nog uitpakken en ik ben behoorlijk moe.

Amuseer jullie maar.

Oké, ik zie jullie morgen.

Verdomme.

Ik raakte mijn buik aan en het bloedde.

Niet slecht, Bob.

Jij moest een verhaal vertellen wat jou echt is overkomen.

Dat is mij echt overkomen.

In jouw dromen telt niet mee.

Maar toch bedankt voor het bellen.

Het is bijna 02:00. We hebben opnieuw iemand aan de lijn.

Wie is daar?

Hoi, mijn zoete Candy.

Ik ben het. - Opnieuw?

Jij liet mij niet uitpraten daarnet.

Ik heb hier geen tijd voor. Heb je een verhaal voor ons of niet?

Natuurlijk heb ik dat. - Vertel het dan.

Het gebeurde een maand geleden.

Het hoofdpersonage is een jong, mooi meisje met veel vrienden en een interessante baan.

Ik zei dat je het zelf moest hebben meegemaakt.

Geduld, mijn zoete Candy.

Oké, ga verder.

Het meisje gaat met een paar collega's naar een bar.

Die avond zat de zaak stampvol.

Een man wil haar drankje betalen.

Ze weigert maar hij blijft aandringen en uiteindelijk gaat ze toch akkoord.

Ze besteld het duurste drankje.

Ze hebben een enorm dure Franse wijn.

Het kost hem zijn halve salaris.

Ze vraagt hem om even te wachten omdat ze naar het toilet moet.

Hij blijft daar en het meisje komt niet meer terug.

Dan ziet hij haar de bar verlaten met haar vriendinnen.

Terwijl ze luid lachend de wijn aan het delen zijn.

Smerig, toch?

En het ergste is dat ze zich hem nu waarschijnlijk niet eens meer herinnert.

Ik denk dat ze zich Jack nog herinnert en er spijt van heeft.

Ze was waarschijnlijk dronken en zou het niet nog een keer doen.

Denk je?

Misschien.

Wat als de man niet zo dom was als ze dacht?

Stel je voor dat ze de verkeerde persoon vernederde.

Wat als het meisje gedoemd is en ze het niet eens weet?

Interessant, toch?

Kijk man, ik denk dat de man er wel zal overheen geraken.

Het was niet zo erg maar toch bedankt voor het bellen.

Je kan beter niet ophangen, lieverd.

Wat zei je net?

Ik zei dat je er zelfs niet moest aan denken om neer te leggen.

Dag, Jackass. Ik bepaal wat er hier gebeurt.

Tijd voor wat reclame. Blijf luisteren mensen.

Sorry dat we de achterdeur moesten gebruiken.

Dat was de enige die niet werd verzegeld.

Geen probleem.

Ik ben gewoon blij dat jij me de plaats kan laten zien.

Goed, volg mij.

Kijk uit waar je loopt, alsjeblieft.

We gaan gewoon langs hier. - Oh, oké.

Dit is het dus.

Het kroonjuweel van Wavel Hill.

Gebouwd in 1827. Vijf jaar voor de cholera-epidemie van 1832.

Leuk hoor. - Ja.

Natuurlijk hebben ze de elektriciteit afgesloten.

Net zoals de verwarming.

De stad kan het niet betalen om de ketels draaiende te houden.

Maar dat kan allemaal weer aangesloten worden als je dit wil voor jouw film.

Geen probleem, ik vind het leuk zoals het is.

Goed, we moeten nu wel gaan.

Als je wil, mag je mij volgen.

Elke verpleegster had de leiding over een volledige verdieping.

Ze had misschien maar één of twee mensen om voor te zorgen....

maar op die manier bleef het voor iedereen gezellig en consequent.

Deze plek is erg groot. - Ja.

Drie afdelingen, 50.000 vierkante meter en genoeg apparatuur...

om honderden zieke patiënten te behandelen.

Het ziet er niet verouderd uit voor iets dat 200 jaar geleden gebouwd werd.

Het gebouw werd door de jaren heen wel gerenoveerd.

Tot het 32 jaar geleden definitief werd gesloten.

We gaan hier naar binnen.

Wat is hier gebeurd?

Niets wat jij niet in jouw films hebt laten zien, meneer Winchester.

Dus jij kent mijn werk? - Ja, een beetje.

Jij hebt lef.

Deze instelling heeft veel mensen geholpen.

Ik heb gehoord dat dat niet altijd het geval was.

Mijn vader zei altijd dat je geen omelet kan maken zonder eieren te breken.

Ja, dat is ook zo.

Welkom in het gekkenhuis.

Ik ga hier wat beelden van maken, oké?

Oké, hier gaan we dan.

Hallo aan mijn toekomstige zelf.

En hallo aan de producenten die dit samen met mij aan het bekijken zijn.

Hallo, mam.

Ik sta op één van de raarste plekken die ik in lange tijd gezien heb.

Wavel Hill Sanitarium, West Virginia.

Gelukkig is niet alles hier zo deprimerend.

Hier hebben we oma's favoriete zetel.

Volgens een vriend van me die hier in de provincie woont,...

werd Wavel Hill Sanitarium berucht omwille van...

de gruwelijke experimenten die hier werden gedaan op de patiënten tussen 1928 en 1928.

De meest gekende zaak is die van een Mary Weaver.

Er wordt zelfs gezegd dat de geest van Mary hier nog door de gangen dwaalt.

Een echte klassieker.

Hier is ze toch.

Kom, deze kant op.

Volgens de medische archieven...

zat Mary in kamer 502.

Dat zou hier op het einde van de gang moeten zijn.

Hier is het.

Dit is geweldig. Allemachtig.

Oh, mijn God.

Zelfs de goedkoopste horrorfilm zou zoiets voor de hand liggends niet hebben.

Dit is goed materiaal.

Heb je dit voor mij gedaan?

Hemel jezelf zo niet op.

Ik zal jou helpen hiermee. - Oké.

Ik kan niet wachten om te zien wat er in zit.

Nou, dat is klote.

Ik weet niet waar jij op hoopte.