Anthony Jeselnik: Bones and All

Bedankt dat jullie zijn gekomen. Dat waardeer ik echt.

Mocht je niet weten waarom ik momenteel tour:

Een paar maanden geleden zat ik twintig jaar in het vak.

Ja, dank jullie wel.

Dank jullie wel.

M'n impresario zei: 'Anthony, twintig jaar is een hele prestatie.

Dit moet je vieren.

Kies een paar favoriete steden en ga daar optreden.'

Ik zei: 'Nee, dank je.

Ik ga liever naar Milwaukee.'

Maar luister...

Ik vind het echt leuk om hier te zijn.

Ik heb groot nieuws.

Ik doe nu twintig jaar comedy, maar afgelopen weekend...

was m'n act eindelijk perfect.

Begrijp me niet verkeerd, ik vond hem eerder ook al perfect.

Ik sprak zaterdag na afloop iemand uit het publiek...

die iets anders zei.

Afgelopen zaterdagavond had ik een optreden in New York.

Na m'n set liep ik naar de auto.

Een vrouw uit het publiek kwam me achterna.

Ze tackelde me nog net niet.

Ze zei: 'Anthony, even over die slotgrap van je.

Ik moet even kwijt dat die problematisch is.

Je moet hem heroverwegen...

en aanpassen.'

Dus heb ik dat gedaan.

Het is nu m'n openingsgrap.

Ik ga nu die grap vertellen,

het voorval met die vrouw uitleggen...

en bewijzen dat ik de beste ben.

Welnu...

Als comedian heb ik een verantwoordelijkheid.

En die verantwoordelijkheid neem ik heel serieus.

Ik moet namelijk optreden voor een groep wildvreemden...

en mijn mening geven over de transgemeenschap.

Ja. Echt waar.

Dat is tegenwoordig verplicht. Het staat in het handboek.

In mijn optiek...

In mijn optiek zijn transmensen...

de nieuwe zwangere vrouwen.

En wel omdat...

het nooit beleefd is om te raden.

Mensen, geloof me maar.

Je wilt nooit...

Je wilt nooit iets zeggen als:

'Hoelang moet je nog?'

'Wil je het houden of...'

Gewoon niet doen.

Al heb je gelijk, het is onbeleefd.

Doe wat ik doe.

Ik pak het subtiel aan.

Ik vraag het niet.

Als ik iets wil weten, bied ik een drankje aan.

'Hier, een glas bourbon voor je.'

Als ze dan zeggen dat ze hoogzwanger zijn,

kan ik mooi zeggen dat ze er geweldig uitzien.

Maar als ze het glas aannemen,

zijn ze trans.

Dat is dus overduidelijk,

overduidelijk,

een slotgrap.

Ik kan nu zonder problemen weggaan.

Maar die vrouw klampte me aan en begon van leer te trekken.

Ze vroeg me: 'Anthony, wat wil je met die transgrap bereiken?'

Ik zei: 'Ik wil transmensen aan het lachen maken.'

Stel je eens voor. Dat zou historisch zijn.

Ze zei: 'Anthony, je bent je hier waarschijnlijk niet eens van bewust...

maar je grap is problematisch omdat sommige transmensen onzeker zijn...

over het feit dat ze geen kinderen kunnen krijgen.

Jij impliceert dat een zwangere vrouw het tegenoverstelde is...

van een transvrouw, en dat kan kwetsend zijn.'

En dat vind ik ook.

Dat kán kwetsend zijn.

Maar niet als ik het zeg.

Ik ben dol op trans mensen.

Ik voel mee met de transgemeenschap.

Ik ben zelf niet trans...

maar ik word ook altijd uitgefoeterd wanneer ik het verkeerde toilet binnenga.

Ik ben dol op transmensen. Weet je wat ik haat?

Zwangere vrouwen.

Die vadsige trutten kunnen de klere krijgen.

Ik vind dat ze niet mogen sporten.

Luister...

Ik moet eerlijk toegeven dat dat wel een leermomentje voor me was.

Voordat die vrouw me aanklampte, wist ik niet dat transmensen...

ook zo'n hekel hadden aan zwangere vrouwen.

Ik heb nu nog meer respect voor ze.

Mochten er transmensen in het publiek zitten...

die m'n eerste grap kwetsend vonden, er volgt nu een grap...

die ik speciaal voor jullie heb geschreven.

Vorige week zag ik een zwangere vrouw onder een bus komen.

Ik noem dat zelf...

een gender reveal party.

Waarom lachen jullie?

Die was niet voor jullie.

Die was alleen voor m'n transvrienden.

Ik hou niet van zwangere vrouwen, en ook niet van kinderen.

Een vriendin van me vroeg of ik spermadonor voor haar baby wilde zijn.

Ik zei: 'Geen idee. Dat is nogal een beslissing.

Hou oud is je baby?'

Mocht je net binnenkomen, ik haat kinderen.

Alles draait om mijn haat voor ze.

Wat me verbaast...

Nu ik ouder word, krijgen vrienden en familieleden kinderen...

en ik oordeel niet.

Vergooi je leven maar.

Wat me verbaast, is dat die mensen foto's van hun kinderen naar mij appen.

'Dit wil Anthony vast zien. Verzenden.' Ik wil nooit zoiets zien.

Ik vind het alleen leuk om een kind op m'n telefoon te zien...

bij een Amber Alert. De rest...

De rest geeft alleen maar valse hoop.

Vroeger negeerde ik die appjes van vrienden.

Ik antwoordde ook nooit. Toen kreeg m'n zus een kind.

Zij werd boos op me, zo van: 'Serieus, Anthony? Geen reactie?

Heb je geen mening over deze foto van je prachtige nichtje...

dat voor geen hol kan vingerverven?'

Dus bedacht ik een plan.

Nu krijgt iedereen die mij een foto van hun kinderen stuurt...

precies hetzelfde antwoord van me.

'Dank je.

Deze bewaar ik voor later.'

Dat werkt echt.

Doe er je voordeel mee.

Ik heb al een jaar niets van m'n zus gehoord. Heerlijk.

Zoals zoveel mensen zat ik tijdens de pandemie vooral binnen...

gek te worden van verveling. Ik begon online maffe shit te kopen.

Ik wilde m'n huis opnieuw inrichten.

Ik heb geen verstand van interieurontwerp.

Maar ik weet wat ik mooi vind, dus kocht ik op eBay voor 500 dollar...

een kindergrafkist.

Ik dacht: dit is top, hij is vintage.

Zet dat in je woonkamer en je hebt sowieso gespreksstof.

Maar zoals met zoveel aankopen van tijdens de pandemie...

heb ik er nu spijt van.

Werd dat ding eindelijk bezorgd,

was-ie leeg.

Luister, jongens...

Ik heb echt de pest aan kinderen.

Ik kan niet meer met ze praten.

Laatst kwam m'n neefje naar me toe.

Hij zei: 'Ome Anthony, ik word op school door iemand gepest.'

Ik zei: 'Dat hoef je niet te pikken. Breek z'n neus maar.

Dan stopt hij wel.'

Hij zei: 'Ome Anthony, dat is toxische masculiniteit.'

Nou, dat hoefde ik niet te pikken.

Jullie zijn hier voor wat vermaak op de zaterdagavond...

en ik weet wat jullie willen. Laten we het over politiek hebben.

Ik weet wat er mis is met dit land.

Ik weet wat het probleem is met de Verenigde Staten van Amerika.

In dit land mag je pas vanaf je 16e autorijden.

Dat is begrijpelijk.

Maar pas vanaf je 18e ben je een volwassene met stemrecht.

Dat deugt niet.

Als je oud en ontwikkeld genoeg bent om veilig rond te rijden in een auto...

vind ik dat ik seks met je moet kunnen hebben.

Oké?

Maar goed...

Dat is het enige probleem met dit land.

Dit weekend ben ik al 18 maanden op tournee met dit materiaal.

En wat ik het allerleukste vind aan rondreizen met deze grappen...

is die laatste grap vertellen in het Zuiden.

Ik heb zoveel geleerd...

over ons geweldige land.

Aan het begin van deze tour had ik een optreden in Alabama.

Ik vertelde die grap.

Toen zei iemand in de zaal: 'Ik heb slecht nieuws voor je:

In Alabama ben je meerderjarig vanaf je 16e, dus pas dat maar aan.'

Ik zei: 'O ja?

Passen jullie het maar aan.'

Een paar weken daarna had ik een optreden in Mississippi.

Ik vertelde die grap en ik vertelde over Alabama.

Toen zei iemand: 'In Mississippi ben je al meerderjarig vanaf je 14e.'

En ik zei: 'Allemachtig.

Dat is perfect.'

Dat is wat de Founding Fathers voor ogen hadden.

Een vriend van me werkt bij de FBI.

Hij doet zich voor als meisje van 12.

Hij zit de hele dag online met kindermisbruikers te chatten.

Ik weet niet wat hij precies bij de FBI doet, maar het is vast...

Waar ik nu steeds meer mensen over hoor, is pornoverslaving.

Ik hoef me maar om te draaien of iemand is erover aan het klagen.

Maar ik niet.

Ik heb het onder controle.

Maar een paar maanden geleden had ik een familiereünie.

Een grote reünie van de Jeselniks. Iedereen was er.

Op de allereerste avond hadden we een familiediner in een enorme balzaal.

Opeens stond m'n neefje op.

Hij is 15 jaar oud.

Hij zei: 'Ik moet wat vertellen.

Ik wil jullie allemaal laten weten dat ik lijd aan een pornoverslaving.

En het is vreselijk.

Maar ik doe m'n best om ervan af te komen.'

Niemand wist wat te zeggen.

Hele generaties Jeselniks zaten voor zich uit te staren...

en probeerden gewoon te eten.

Toen stond ik maar op.

Ik zei: 'Hé, man,

we kunnen ook iets anders kijken.

Ik wil best sport opzetten.