Romeo and Juliet
Scarica il sottotitolo Thai
Anteprima dei sottotitoli in Thai
Le prime 200 righe.
สองตระกูลใหญ่ซึ่งเกียรติยศเสมอกัน
ณ เมืองเวโรนา อันเป็นฉากแห่งเรื่องนี้
ความแค้นเก่าแก่ ก่อให้เกิดโทสะใหม่
จนญาติวงศ์พงศา พากันนองเลือดทั้งสิ้น
จากเบื้องอุทรของสองตระกูลคู่แค้น
บุตราและบุตรีรักใคร่ ต้องวายปราณ
เรื่องของความรัก ที่ต้องจบลงด้วยความตาย
ต้องสังเวยด้วยความตาย สองตระกูลจึ่งสำนึก
การวิวาทเป็นเรื่องระหว่างนายและขี้ข้า
ข้าก็ว่างั้น
พวกมอนตาคิวมาแล้ว
สวัสดี
สวัสดีเจ้าค่ะ
วิวาทเถอะ ข้าหนุนหลังเอง
ใช่
ระวังหลัง
เจ้ากัดหัวแม่มือใส่เราหรือ
ข้ากัดหัวแม่มือของข้า
เจ้ากัดหัวแม่มือใส่เราหรือ
เปล่าขอรับ
ข้ามิได้กัดนิ้วใส่ท่าน
ข้ากัดหัวแม่มือของข้าต่างหาก
เปิดศึกเลยหรือไม่
เปิดศึกงั้นรึ เปล่า เปล่าเลย
ถ้าเจ้าวิวาท ข้าจะต่อกร
นายข้าศักดิ์ศรีทัดเทียม
ไม่ดีเท่า
ดีกว่าท่านด้วยซ้ำ
เจ้ามดเท็จ
ชักดาบ
ชักดาบ ถ้าเจ้าเป็นลูกผู้ชาย
เกรกอรี่ การต่อสู้ที่เลื่องชื่อของเจ้า
ฆ่าพวกคาปุเล็ตเลย
เจ้าพวกถ่อย วางดาบลงซะ
เจ้าทำอะไรของเจ้า
พรินซ์สั่งห้ามมิให้มีการวิวาท
ในถนนแห่งเวโรน่า
พวกคาปุเล็ตมาแล้ว
ทิบอลท์ญาติสนิทคาปุเล็ต
พวกไพร่ ยโส ชักดาบกันออกมาใย
หันมาเบนโวลิโอ ดูความตายของเจ้า
ข้าทำเพื่อความสงบ
เก็บดาบกันซะ
มิเช่นนั้นจะตายกันหมด
เก็บดาบเพื่อสันติงั้นรึ
ข้าเกลียดคำนี้
เช่นดังที่เกลียดนรก มอนตาคิว และตัวเจ้า
เพราะเจ้ามันขี้ขลาด
คาปุเล็ต
มอนตาคิว
ข้าจะฉีกเจ้าให้เป็นชิ้นๆ
เจ้ามันถ่อย
เอาดาบยาวมาให้ข้า
คาปุเล็ต
ไปที่จตุรัสตรงตลาด
คาปุเล็ต
ตามข้ามา ตามข้ามา
ฆ่าพวกถ่อยมอนตากิวให้หมด
ท่านลุงข้า
อะไร
ดาบข้า ดาบของข้า
ท่านไม่ควรแกว่งเท้าหาเสี้ยน
อย่ามารั้งข้าปล่อยข้าไป
มอนตาคิว
มอนตาคิว
ฆ่าพวกถ่อยคาปุเล็ตให้หมด
พรินซ์มาแล้ว
พรินซ์มาแล้ว วางอาวุธลง
พรินซ์มาแล้ว
พรินซ์มาแล้ว
เจ้าพวกไพร่กำเริบ ศัตรูแห่งความสงบ
วางอาวุธจัญไรของเจ้าลงเดี๋ยวนี้
วางลงเร็ว
และนี่คือคำพิพากษาแห่งข้า
การวิวาทครั้งนี้เกิดจาก
การปั่นหัวยุยงของเฒ่าคาปุเล็ต
ไม่ ไม่นะ
และมอนตาคิว
สามคราแล้วที่พวกเจ้าก่อการวิวาท
ถ้าแม้นพวกเจ้าก่อการวิวาทอีกครั้ง
ชีวิตพวกเจ้าจะม้วยมรณ์ เพื่อคงไว้ซึ่งสันติ
ในครานี้ พวกเจ้าที่เหลือจงไปได้
ส่วนคาปุเล็ตเจ้าจงมากับข้า
ส่วนมอนตาคิว จงตามมาตอนบ่าย
อีกคราเดียว จะต้องมอดม้วย ทหารกลับวังได้
โรมิโออยู่ไหน เจ้าเห็นเขาไหม
ข้ายินดีนักที่เขาไม่อยู่ในการวิวาท
ท่านป้า ก่อนสุริยาส่องแสงฉาบทา
ทาบเหนือบัญชร
จิตใจว้าวุ่นขับข้าท่องไป
ณ ละเมาะแห่งดงมะเดื่อ
ยามย่ำรุ่งเห็นบุตรท่านป้า
ข้าเดินไปยังเขา เขาเห็นข้า
และหลบเร้นไปในคาคบไม้
มีผู้คนเห็นเขาเป็นเช่นนั้นหลายเพลา
เขามานั่นแล้ว
ขอร้องท่านจงถอยก่อน
ข้าจะถามไถ่ แม้นเขาเจรจา
ข้ายินดียิ่งนักถ้าเจ้าสามารถถามไถ่
ข้าจะรอฟังความ
ไปกันเถอะ คุณหญิง
อรุณสวัสดิ์พี่ชาย
ยังเช้าอยู่เหรอ
เพิ่งจะเก้านาฬิกา
เวลา
ช่างเนิ่นนานยามทุกข์
บิดาข้าใช่หรือไม่ที่หลีกเร้นไป
อืมม
ถูกแล้ว
ทุกข์อันใดทำให้โรมิโอหม่นเศร้า
เมื่อไม่มีสิ่งนั้น สิ่งที่ทำให้ทุกข์ข้าสั้นลง
แต่..โรมิโอ
ลาก่อน ญาติข้า
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นอีก
ไม่ต้องกล่าวอันใด
คงเหมือนดังทุกครั้ง
ใยเจ้าจึงใช้ความเกลียด มากกว่าความรัก
ใจเย็น ข้าไปด้วย
แต่มอนตาคิวถูกคาดโทษไว้เช่นเดียวกัน
เช่นเดียวกับข้า
และไม่ยากหรอก
สำหรับผู้เฒ่าอย่างเราที่จะรักษ์สันติ
ศักดิ์และเกียรติยศเสมอกัน
น่าเศร้าที่โกรธเคืองกันนานครัน
แต่ แต่ว่าท่านใต้เท้า
คำขอของข้านั่นเล่า
ข้าขอกล่าวซ้ำซึ่งคำที่เคยกล่าว
บุตรีของข้าเดียงสาต่อโลกา
นางยังไม่ผ่านฤดู 14 ด้วยซ้ำ
อีกสองฤดูค่อยเจรจา
นางจะสุกพร้อมเป็นเจ้าสาว
วัยเยาว์กว่านาง กำเนิดบุตรมากมาย
ชิงสุกก่อนห่ามจะทุกข์ตรม
ธรณีสูบกลืนความหวัง แต่นาง..
นางคือความหวังในโลกานี้
จงเกี้ยวนาง ปารีส ชนะใจนาง
ข้าอยากให้นางยินดีเหนือสิ่งใด
ปีเตอร์
คืนนี้ข้าจัดเลี้ยงตามประเพณีที่มี
เชิญแขกมากมายเหลือคณา
ล้วนสนิทเสน่หา
ท่ามกลางวงศา เชิญท่าน ข้ายินดียิ่ง
แม่นม ลูกสาวข้าอยู่ไหน
เรียกนางมาพบข้าที
แม่สาวน้อยเพียง 12 ชันษา
ข้าจะเรียกนาง สาวน้อยเอ๋ย
สาวน้อยอยู่ไหนกัน จูเลียต
สาวน้อยอยู่ไหนกัน จูเลียต
สาวน้อยอยู่ไหนกัน จูเลียต
อะไรกัน ใครเรียกหา
ท่านแม่ ท่านแม่ของคุณหนูให้หา
ท่านแม่ของคุณหนูให้หา
รีบเร่งเข้าเถอะ เร็วรี่
ท่านแม่ลูกอยู่นี่ เรียกหาด้วยเหตุใด
มีเรื่องครานี้
ไปก่อนสาวๆ เร็วเข้า
แม่นม
หลีกไปสักครู่ข้าจะคุยเรื่องลับกับลูก
แม่นม กลับมาเถอะ ข้านึกขึ้นได้
เจ้าคงรู้การณ์ดี
บุตรีข้าอยู่ในช่วงดรุณวัย
ข้าจำได้ว่าอายุนางกี่ชั่วโมง
นางยังไม่ 14
ข้านับ 14 จากฟันนาง
ตามประสาข้าเคยดรุณวัย
นางยังไม่ 14
อีกกี่เพลาจะแลมม่าสไลด์
หนึ่งปักษ์ วันคี่
คู่หรือคี่ ไม่ว่าวันไหนแห่งปี
ก่อนแลมม่า นางจะอายุ 14
ซูซานและนาง
พระเจ้ารับวิญญาณ อายุเท่ากัน
ซูซานอยู่กับพระเจ้า นางแสนประสริฐ
แต่อย่างที่กล่าว วันก่อนแลมม่า
คืนนั้น นางจะอายุครบ 14
ใช่แล้ววันวิวาห์ ข้าจำได้
ใต้เท้ากับท่าน อยู่ที่แมนทัว
ตอนนั้นข้าตรึกตรอง
นางจะสามารถยืนหยัดผู้เดียว
ตามถนนนั้นนางจะวิ่งเล่นเตาะแตะไปทั่ว
ก่อนที่จะวิ่งหกล้ม
ทันใดสามีข้าซึ่งอยู่กับพระเจ้าแล้ว ชายซึ่งสุขี
จับตัวเด็กน้อยไว้
ใช่ เขาจับเจ้าได้
หาได้มีใครเห็นเจ้าหกล้ม เจ้าจะเล่นซนแบบอื่น
เมื่อโตขึ้นจริงมั้ย จูล
แม่นม
ส่วนในวันหยุดของข้า
เจ้าตัวร้ายแสนน่ารักกล่าวว่าใช่
หยุดพูดเสียที ข้าปราถนาความสงบ
เจ้าค่ะ นายหญิง
เอาล่ะ จูเลียต
พระเจ้าทรงสร้างท่านอย่างบรรจง
จนงามเหนือกว่าหญิงใดในหล้า
และข้าจะอยู่เพื่อให้เห็นท่านได้วิวาห์
ข้าขออวยพร
วิวาห์ เรื่องนี้แหละที่ข้ากำลังจะเอ่ย
บอกแม่ซิ จูเลียต
ลูกปรารถนาอย่างไรในการวิวาห์
นั่นคือเกียรติที่ลูกมิอาจนิมิต
Romeo and Juliet subtitles in other languages
Commenti
No comments yet. Be the first to leave one.